ਜਿਹ੍ਵਾਗ੍ਰੇ ਵਰ੍ਤਤੇ ਯਸ੍ਯ ਸਕਲਂ ਤਸ੍ਯ ਜੀਵਿਤਮ੍ ।। ਯ ਏਵਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਾਨੁਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪਰਯਾਨ੍ਵਿਤਃ। ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯਃ ਸ ਨਰੋ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਜੀਭ ਉੱਤੇ ਸਦਾ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਭਾਨੁ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਡਾਕਿਨ੍ਯੋ ਵਿਵਿਧਾਕਾਰਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਸਪਿਸ਼ਾਚਕਾਃ
ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਡਾਕਣਾਂ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਤੇ ਪਿਸਾਚ—all ਮਿਲ ਕੇ—
ਸ਼ਤ੍ਰਵੋ ਨਾਸ਼ਮਾਯਾਂਤਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਜਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਧਨਮਾਯੁਰ੍ਯਸ਼ੋ ਵਿਦ੍ਯਾ ਪ੍ਰਭਾਵੋ ਹ੍ਯਤੁਲਂ ਤਥਾ
ਧਨ, ਉਮਰ, ਇੱਜ਼ਤ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤਾਕਤ ਵੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਤੁਤਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਅਰੁਣ ਉਵਾਚ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਰਵਿਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਬਹ੍ਮਤ੍ਵਮਾਗਤਃ
ਅਰੁਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਰਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਡਾ ਮਾਣ ਮਿਲਿਆ।
ਸ਼ਂਕਰੋऽਪਿ ਜਗਨ੍ਨਾਥਃ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਦਿਵਾਕਰਮ੍
ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਵੀ ਦਿਵਾਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋਪਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਭਾਨੁਂ ਤਮੋਪਹਮ੍
ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਇੰਦਰ ਨੇ, ਹਨੇਰੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਭਾਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਮਾਤਰੋ ਦੇਵਗਂਧਰ੍ਵਾਃ ਪਿਸ਼ਾਚੋਰਗਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਮਾਵਾਂ, ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਪਿਸਾਚ, ਸੱਪ ਤੇ ਰਾਖਸ਼—all ਨੇ।
ਸਰ੍ਵਮੇਤਜ੍ਜਗਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਾਨੌ ਦੇਵੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਸਦਾ ਲਈ ਦੇਵਤਾ ਭਾਨੂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਯੋ ਨ ਪੂਜਯਤੇ ਸੂਰ੍ਯਂ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਤਮਸੂਦਨਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਸੂਰਜ, ਭਾਸਕਰ, ਹਨੇਰਾ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ,
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਹਿ ਤਦ੍ਧ੍ਯਾਨਂ ਯਾਵਜ੍ਜੀਵਂ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਯਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜਿੰਦਗੀ ਭਰ ਵਚਨ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤੁ ਸਂਤਿष੍ਠਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਿਨਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਪੂਜਨਾਤ੍
ਜੋ ਬੰਦਾ ਸਦਾ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਸੂਰ੍ਯਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼ਂ ਦਿਵਾਕਰਮ੍ ਮਨੁष੍ਯਚਰ੍ਮਣਾ ਨਦ੍ਧਃ ਸ ਰਵਿਰ੍ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦਿਵਾਕਰ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖੀ ਚਮੜੀ ਵਿੱਚ ਬੱਝਿਆ ਰਵੀ ਹੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਨ ਹਿ ਅਰ੍ਕਾਰ੍ਚਨਾਦਨ੍ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਮਪ੍ਯਧਿਕਂ ਭਵੇਤ੍ 1.174.
ਅਰਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਹੋਰ ਪੁੰਨ ਨਹੀਂ।
ਸੂਰ੍ਯਭਕ੍ਤਾਗਮਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸੂਰ੍ਯਾਰ੍ਚਨਪਰਾਯਣਾਃ
ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,
ਸਰ੍ਵਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਸਹਾ ਵੀਰਾ ਨੀਤਿਵਿਧ੍ਯੁਕ੍ਤਚੇਤਸਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੁਖ-ਸੁਖ ਸਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਨੀਤੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਬਹਾਦਰ ਹਨ।
ਅਮਾਨਿਨੋ ਬੁਦ੍ਧਿਮਨ੍ਤੋऽਵ੍ਯਕ੍ਤਸ੍ਪਰ੍ਧਾ ਗਤਸ੍ਪृਹਾਃ
ਉਹ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਮਝਦਾਰ, ਵੱਖਰੇ-ਵੱਖਰੇ ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਤੇ ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਲ੍ਪਵਾਚਃ ਸੁਮਨਸਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਉਹ ਘੱਟ ਬੋਲਦੇ, ਚੰਗੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਸੂਰਮੇ ਤੇ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਦਂਭਮਤ੍ਸਰਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤृष੍ਣਾਲੋਭਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਛਲ ਤੇ ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵਿषਯੇष੍ਵਪਿ ਨਿਰ੍ਲੇਪਾਃ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਮਿਵਾਂਭਸਾ
ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ ਵੀ, ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਪੱਤੜੀ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਅਲੱਗ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਭਵਂਤਿ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸੁਸ੍ਨਿਗ੍ਧਾਃ ਸਾਧੁਸੇਵਿਤਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਸਾਫ਼ ਤੇ ਸੁਧਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਰਮ ਤੇ ਭਲੇ ਬੰਦੇ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਚਪਲਾਨਿ ਨ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਸਂਗਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਕਦੇ ਵੀ ਚੰਚਲਤਾ ਨਾਲ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਉਲਝਣਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯਾਚਾਰਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਭਵਂਤਿ ਭੁਵਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਪੂਜਨੀਯੋ ਰਵਿਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਗੁਣੇष੍ਵੇਤੇषੁ ਵਰ੍ਤਤੇ ਪਤਨ੍ਤਂ ਤ੍ਰਾਯਤੇ ਯਸ੍ਮਾਦਤੀਵ ਨਰਕਾਰ੍ਣਵਾਤ੍ ।। 1.174.
ਸੂਰਜ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਣ ਯੋਗ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਨਰਕ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦੇ ਨੂੰ ਵੀ ਬਚਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਪਾਤ੍ਰਾਤਿਪਾਤ੍ਰਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਦਾਨਮਣ੍ਵਪਿ
ਉਸ ਦੇ ਲਈ, ਚਾਹੇ ਦਾਨ ਯੋਗ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਜਾਂ ਅਯੋਗ ਨੂੰ, ਦਾਨ ਦਾ ਸਾਰਾ ਫਲ ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਰਵ੍ਯੇਣਾਪਿ ਹਿ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਰਃ ਕਰ੍ਮ ਤਦਾਲਯੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ, ਚਾਹੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਾ ਵੱਡਾ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਲਾਭ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਦ੍ਵਿਜਕਦਂਬੇषੁ ਕਸ਼੍ਚਿਜ੍ਜ੍ਞਾਨਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਕੋਈ-ਨ-ਕੋਈ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਵਦ੍ਭ੍ਰਮਂਤਿ ਸਂਸਾਰੇ ਦੁਃਖਸ਼ੋਕਪਰਿਪ੍ਲੁਤਾਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਜਦ ਤੱਕ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ, ਤਦ ਤੱਕ ਦੁੱਖ ਤੇ ਗ਼ਮ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯਾਲੇਪਨਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਚਨ੍ਦਨਸ੍ਯ ਤੁ
ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲਾ ਚੋਣ ਲਗਾਉਣਾ ਪੁੰਨ ਹੈ, ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਗਾਉਣਾ ਇਸ ਤੋਂ ਦੂਣਾ ਪੁੰਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਾਗੁਰੌ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਫਲਮਿष੍ਯਤੇ
ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਕਾਲਾ ਅਗਰ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ, ਦੂਣਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।