ਦੈਵਪਰ੍ਵੋਤ੍ਸਵੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਪੁਣ੍ਯੇषੁ ਦਿਵਸੇषੁ ਚ
ਦੇਵੀ ਤਿਉਹਾਰਾਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਦਿਨਾਂ ਉੱਤੇ,
ਪਿਤਰਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਸੂਰ੍ਯਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿਤਰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਬਣਾਕੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਯਦਾ ਚ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਸਕ੍ਤਂ ਰਵਿਪੂਜਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਵੀ ਪੂਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਭੋਜਕਸ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਦਿਵਸੇਨਾਪਿ ਯਤ੍ਫਲਮ੍ 1.172.
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਜੋ ਭੋਜਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਰਗਾ ਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਯੋ ਨ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਨ ਕਾਂਕ੍ਸ਼ਤਿ
ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਰੱਖ ਕੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਜ੍ਞਾਨਵਿਜ੍ਞਾਨਸਮ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸੂਰ੍ਯਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਜੋ ਗਿਆਨ ਤੇ ਸਮਝ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ,
ਸੂਰ੍ਯਧਰ੍ਮਾਦ੍ਭਵੇਜ੍ਜ੍ਞਾਨਂ ਜ੍ਞਾਨਾਦ੍ਵੈਰਾਗ੍ਯਸਂਭਵਃ
ਸੂਰਜ ਦੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਵੈਰਾਗ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਯੋਗਾਚ੍ਚ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਃ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਃ ਸੁਨਿਰ੍ਵृਤਃ
ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਪੂਰਾ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਭੂਤਾਨਾਮੁਤ੍ਤਮਃ ਪੁਰੁषਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੁਰਖ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗ੍ਰਨ੍ਥਿਭ੍ਯੋ ਵੇਦਵਿਦ੍ਵਾਂਸਸ੍ਤੇਭ੍ਯਸ੍ਤ ਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਥਚਿਂਤਕਾਃ
ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਸੱਚ ਦਾ ਅਰਥ ਸੋਚਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਹਨ।
ਜ੍ਞਾਨਾਰ੍ਥਕੋਟਿਕੋਟਿਭ੍ਯੋ ਵਰਿष੍ਠਾ ਯੋਗਿਨੋ ਮਤਾਃ
ਕੋਟੀਆਂ ਗਿਆਨ ਲੱਭਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਜੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯੋਗਜ੍ਞਾ ਯੋਗਨਿष੍ਠਾਸ਼੍ਚ ਪਿਤਰੋ ਯੋਗਸਂਭਵਾਃ
ਪਿਤਰ ਜੋਗ ਤੋਂ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਜੋਗ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਤੇ ਜੋਗ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਨਤਪੋਦਾਨੈਃ ਕृਤੈਰ੍ਦਤ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣ ਕੇ, ਤਪ ਕਰ ਕੇ, ਦਾਨ ਤੇ ਹੋਮ ਕਰ ਕੇ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ,
ਯਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰਵ੍ਯਕਲਾਪਾਤ੍ਮਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਹਵਿਰ੍ऋਤ੍ਵਿਜਃ 1.172.
ਅਤੇ ਜੋ ਸਾਰੇ ਸਮੱਗਰੀਆਂ, ਦੱਖਣਾ, ਹਵਨ ਤੇ ਯਜਮਾਨ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਂ ਤਪੋ ਮੌਨਂ ਕ੍ਸ਼ਾਂਤਿਰਾਹਾਰਲਾਘਵਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ, ਤਪ, ਚੁਪ ਰਹਿਣਾ, ਮਾਫ ਕਰਨਾ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਖਾਣਾ—
ਯਚ੍ਚ ਦਿष੍ਟਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਂ ਚ ਨ੍ਯਾਯਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਚ ਯਦ੍ਭਵੇਤ
ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ, ਵੱਖਰਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੈ—
ਵਿਵਰ੍ਧਨੀਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵਸਸ੍ਯਪ੍ਰਰੋਹਿਣੀਮ੍
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੀ ਫਸਲਾਂ ਨੂੰ ਉਗਾਉਂਦੀ ਹੈ,
ਏਕਚ੍ਛਤ੍ਰਾਂ ਮਹੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਯੇਤ੍
ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਇਕ ਛਤਰੀ ਹੇਠ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਨ੍ਯਾਮਲਂਕृਤਾਂ ਦਦ੍ਯਾਦਧਨਾਯ ਨਰਾਧਿਪਾ। ਦ੍ਵਿਜਾਯ ਵੇਦਵਿਦੁषੇ ਕਨ੍ਯਾਦਾਨਂ ਤਦੁਚ੍ਯਤੇ
ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਕੁੜੀ ਗਰੀਬ ਨੂੰ ਦੇਵੇ; ਜੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਕੁੜੀ ਦੇਣ ਦਾ ਦਾਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਦੋषਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਂ ਕੁਲਯੋਗ੍ਯਾਮਲਂਕृਤਾਮ੍
ਉਹ ਕੁੜੀ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖਾਮੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਯੋਗ ਅਤੇ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਸਮਾਸਤੋ ਜ੍ਞੇਯਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਦਾਨਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ਅਹੋਰਾਤ੍ਰਂ ਨ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਹ੍ਯੁਪਵਾਸਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਇਹ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਕਪੜਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਸਮਝਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਭੁੱਖਾ ਰਹਿਣਾ ਉਪਵਾਸ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ।
ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਤ੍ਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਪਿਂਡਾਨਾਂ ਹਿ ਸ਼ਤਦ੍ਵਯਮ੍
ਚਾਲੀ ਅਤੇ ਦੋ ਸੌ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਨਾਲ।
ऋषਿਭਿਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞੈਸ੍ਤਪੋਨਿष੍ਠੈਰ੍ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯੈਃ
ਜੋ ਰਿਸ਼ੀ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਤਪੱਸਿਆ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸੂਰ੍ਯਾਵਾਂਤਰਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣਿ ਨਿਰ੍ਦਿਸ਼ੇਤ੍ 1.172.
ਸੂਰਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂਵਾਂ ਹਨ, ਉਹ ਦਰਸਾਉਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦਾਨਾਨ੍ਯਾਵਸਥਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦੁਦ੍ਯਾਨਂ ਦੇਵ ਤਾਗृਹਮ੍
ਦਾਨ, ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ, ਬਾਗਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਃ ਸ੍ਪृਹਾ ਤਥਾ ਸਤ੍ਯਂ ਦਾਨਂ ਸ਼ੀਲਂ ਤਪਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਮਾਫੀ, ਇੱਛਾ, ਸੱਚਾਈ, ਦਾਨ, ਚੰਗਾ ਚਾਲ-ਚਲਣ, ਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆ।
ਯਜ੍ਞੋਪਵਾਸਦਾਨਾਨਿ ਤਪਸ੍ਤੀਰ੍ਥਰ੍ਫਲਾਨਿ ਚ
ਯਜਨ, ਉਪਵਾਸ, ਦਾਨ, ਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਫਲ।
ਸੂਰੇ ਭਕ੍ਤਿਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਸਤ੍ਯਂ ਦਸ਼ੇਂਦ੍ਰਿਯਵਿਨਿਗ੍ਰਹਃ
ਸੂਰਜ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤੀ, ਧੀਰਜ, ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਦਸ ਇੰਦਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ।
ਸੂਰ੍ਯਭਕ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਜਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇषੁ ਚ ਭੋਜਯੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੇ ਭਗਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸ਼ਰਾਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਬਹੁਨਾਤ੍ਰ ਕਿਮੁਕ੍ਤੇਨ ਸੂਰ੍ਯਭਕ੍ਤਂ ਤੁ ਭੋਜਯੇਤ੍
ਇੱਥੇ ਵਧੇਰੇ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।