ਸਾ ਤ੍ਵਂ ਭਗਵਤੀ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸਰ੍ਵਮਿਦਂ ਤਤਮ੍
ਹੇ ਮਾਤਾ, ਤੂੰ ਆਪ ਹਾਜ਼ਰ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਰਚਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਤ੍ਵਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਬੁਭੁਜੇ ਨਿਰ੍ਮਲਂ ਸੁਖਮ੍
ਤੂੰ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਨਿਰਮਲ ਸੁਖ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਿਆ।
ਪਾਲਯਂਸ਼੍ਚ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਤ੍ਵਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸਨਾਤਨਿ
ਹੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜਗਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈਂ।
ਮਹਾਕਾਲ੍ਯਾ ਤ੍ਵਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਭਸ੍ਮ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਰਾਜਤੇ 3.2.6.੧
ਤੂੰ ਮਹਾਕਾਲੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਆਹ ਕਰ ਕੇ ਚਮਕਦੀ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਲ੍ਲੀਲਯਾ ਚ ਤੇ ਜਾਤਾ ਜਗਨ੍ਮਾਤਰ੍ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਹੇ ਜਗਤ ਮਾਤਾ, ਤੇਰੀ ਖੇਡ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਮਹਾਬਲੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਸ੍ਤਨਯਸ੍ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਹੋਵੇਗਾ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਨृਪਤਿਃ ਸ੍ਵਗੇਹਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨਿਰ੍ਭਯਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮੂਰ੍ਤੌ ਜਾਤਾ ਸ੍ਵਯਂ ਕਿਲ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈ ਲਿਆ।
ਕਾਸ਼ੀਦਾਸੇਨ ਸਹਿਤੋ ਗ੍ਰਾਮਂ ਧਰ੍ਮਪੁਰਂ ਗਤਃ
ਕਾਸ਼ੀਦਾਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਧਰਮਪੁਰ ਨਾਮਕ ਪਿੰਡ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਪਿਤ੍ਰਾਨ੍ਵਿਤਾਂ ਰਾਜਮਾਰ੍ਗੇ ਗਚ੍ਛਂਤੀ ਸ਼੍ਰਮਪੀਡਿਤਾਮ੍
ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਤੇ ਥੱਕੀ ਹੋਈ ਤੇ ਦੁਖੀ ਵੇਖਿਆ।
ਕਾਮਾਂਧਸ਼੍ਚਂਡਿਕਾਂ ਪ੍ਰਾਹ ਜਗਨ੍ਮਾਤਃ ਸਨਾਤਨਿ
ਇੱਛਾ ਵਿਚ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਚੰਡਿਕਾ, ਜਗਤ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਜਾਤਿਯੋਗ੍ਯਾ ਮਮੈਵਾਸ੍ਤਿ ਰਜਕਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਸ਼ੁਭਾ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਕ ਯੋਗ੍ਯ ਕੁੜੀ ਹੈ, ਜੋ ਧੋਬੀ ਦੀ ਸੁਭਾਗਣ ਧੀ ਹੈ।
ਮੋਹਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਪਿਤਰਂ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਾਣਿਗ੍ਰਹਃ ਕृਤਃ
ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਭੁਲਾਵਾ ਦੇ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਵਿਵਿਧਂ ਭੋਗਂ ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸੁਖਪ੍ਰਦਮ੍ 3.2.6.
ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਖ ਭੋਗੇ।
ਕਾਸ਼ਿਦਾਸਸ੍ਤੁ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨੇਹੇਨ ਤ੍ਵਰਿਤੋऽਗਮਤ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਾਸ਼ੀਦਾਸ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਤੁਰੰਤ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਅਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਰੋ ਦੇਵ੍ਯੈ ਦੇਵੀਰੂਪਤ੍ਵਮਾਗਤਾ
ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਦੇਵੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਵਰਂ ਵਰਯਤਾਮਦ੍ਯ ਯੋ ਯਃ ਕਾਮੋ ਹ੍ਯਭੀਪ੍ਸਿਤਃ
ਅੱਜ ਜੋ ਵੀ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗ ਲਓ।
ਕਾਮਾਂਗੀ ਸਾ ਤੁ ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਹ ਸ੍ਵਪਤਿਂ ਮਾਂ ਸਮਰ੍ਪਯ
ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ।'
ਮਿਤ੍ਰਾਂਗਂ ਸੁਨ੍ਦਰਂ ਮਹ੍ਯਂ ਦੇਹਿ ਮਾਤਰ੍ਨਮੋਨਮਃ ਯਥਾਕਾਮਂ ਦਤ੍ਤਵਤੀ ਵਰਂ ਦਾਰਸੁਰੂਪਿਣੀ
ਮਾਂ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਨਿਵਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਪਿਆਰਾ ਸਾਥੀ ਬਖ਼ਸ਼, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਹਣੀ ਜੀਵਣ ਸਾਥਣੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਕਿਂ ਕृਤਂ ਚ ਤਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਤੇषਾਮਰ੍ਥੇ ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ
ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਕੀ ਕੀਤਾ ਸੀ?
ਕਪਾਲਮੁਤ੍ਤਮਂ ਦੇਹੇ ਤਯਾ ਚ੍ਛਿਨ੍ਨਂ ਦ੍ਵਯੋਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖੋਪੜੀਆਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਸਨ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪ੍ਰਤਿਸਰ੍ਗਪਰ੍ਵਣਿ ਚਤੁਰ੍ਯੁਗਖਣ੍ਡਾਪਰਪਰ੍ਯਾਯੇ ਕਲਿਯੁਗੀਯੇਤਿਹਾਸਸਮੁਚ੍ਚਯੇ षष੍ਠੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਭਵਿੱਖ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਸਰਗ ਪਰਵ ਵਿੱਚ, ਚਾਰ ਯੁੱਗਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਾਲੇ ਭਾਗ ਦਾ ਛੇਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਸ ਵੈਤਾਲੋ ਭृਗੁਵਰ੍ਯਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਧੀਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਸ ਸਮੇਂ, ਵੈਤਾਲ ਭਰਗੂ ਨਾਮਕ ਉੱਚ ਕੋਟਿ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਚਂਪਾਪੁਰੀ ਚ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਚਮ੍ਪਕੇਸ਼ੋ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਉਥੇ ਚੰਪਾਪੁਰੀ ਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਗਰੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਚੰਪਕੇਸ਼ ਰਾਜਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤ੍ਰਿਲੋਕਸੁਂਦਰੀ ਨਾਮ ਕਨ੍ਯਾ ਤਸ੍ਯਾਮਜਾਯਤ
ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੇ ਘਰ ਇੱਕ ਧੀ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਤ੍ਰਿਲੋਕਸੁੰਦਰਿ ਸੀ।
ਮृਗਾਕ੍ਸ਼ੀ ਕੋਕਿਲਰਵਾ ਕੋਮਲਾਂਗੀ ਮਹੋਤ੍ਤਮਾ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹਰਣ ਵਰਗੀਆਂ, ਬੋਲੀ ਕੋਇਲ ਵਾਂਗ ਮਿੱਠੀ, ਅੰਗ ਨਰਮ ਤੇ ਸੁੰਦਰ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਯਂਵਰੋ ਜਾਤੋ ਨृਪਾ ਬਹੁਵਿਧਾਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਲਈ ਸਵਯੰਵਰ ਰਚਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯਮਃ ਕੁਬੇਰਸ਼੍ਚ ਵਰੁਣੋ ਵਿਬੁਧੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਥੇ ਇੰਦਰ, ਯਮ, ਕੁਬੇਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਆਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਚਂਪਕੇਸ਼ਮਿਦਂ ਪ੍ਰਾਹ ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਵਚੋ ਮਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰਦਤ੍ਤਂ ਚ ਮਾਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਸ੍ਵਸੁਤਾਂ ਮੇ ਸਮਰ੍ਪਯ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਚੰਪਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈ ਰਾਜਨ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ। ਮੈਨੂੰ ਇੰਦਰ ਵਲੋਂ ਮਿਲਿਆ ਮਾਨ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਮੈਨੂੰ ਦੇ।"
ਦ੍ਵਿਤੀਯਸ੍ਤੁ ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਹ ਧਰ੍ਮਦਤ੍ਤਂ ਮਨੋਰਮਮ੍
ਦੂਜੇ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਧਰਮਦੱਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੋਹਣੀ ਧੀ ਦੇ।"