ਸਂਜ੍ਞਾਦੇਵੀਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਪੈष੍ਟਾਸ਼ਾਢ੍ਯਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਸੰਜਨਾ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਟੇ ਦੀਆਂ ਰਸ ਭਰੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਗਂਧਪੁष੍ਪਾਦ੍ਯੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਂਕਾਰਚਾਮਰੈਃ
ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ, ਫੁੱਲਾਂ, ਕੱਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ ਤੇ ਚਮਰ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ,
ਤਦੂਰ੍ਣਾਤੂਲਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪਰਿਸਂਖ੍ਯਾ ਤੁ ਯਾਵਤੀ
ਉੱਲ ਤੇ ਕਪਾਹ ਦੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਜਿੰਨੀ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਤਨੀ ਹੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੁਰਾਦਿਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੋਗਾਨਸ਼ੇषਤਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੋਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ,
ਦਸ਼ ਗੋਭਿਃ ਸਹ ਵृषਂ ਤਾ ਵृषੈਕਾਦਸ਼ਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਦਸ ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਬਲਦ ਦੇ ਨਾਲ—ਇਹ ਇਕੱਤਰ ਕਰਕੇ ਗਿਆਰਾਂ ਬਲਦ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਦਿਤ੍ਯਤੁਲ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਅਣਿਮਾਦਿਗੁਣੈਰ੍ਯੁਤਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਬਾਰਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗੀ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਅਣਿਮਾ ਆਦਿ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਵੇ,
ਗੋਦਾਨਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਤ੍ਰਿਃਸਪ੍ਤਕੁਲਜੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸ਼ृਣੁ ਯਤ੍ਫਲਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇੱਕੀ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਣੋ।
ਵਰਕੋਟਿਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ੈਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਹੀਰੇ-ਮੋਤੀ ਵਰਗੇ, ਸਾਰੇ ਇੱਛਤ ਸੁਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ,
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਦਿਤ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ੋ ਦਿਵਾਕਰ ਇਵਾਪਰਃ
ਬਾਰਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ, ਦੂਜੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ,
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਪੁਲਾਨ੍ਭੋਗਾਨ੍ਪ੍ਰਲਯੇ ਸਰ੍ਵਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਵੱਡੇ ਸੁਖ ਭੋਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਲੈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,
ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸੂਰਪਰਮਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਃ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਨ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਪਵਿੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦੁਭਯਮੁਖੀਂ ਸੌਰਭੇਯੀਂ ਦਿਵਾਕਰੇ ਪਾਦਦ੍ਵਯਂ ਸ਼ਿਰੋऽਰ੍ਧਂ ਚ ਸਸ਼ੈਲਵਨਕਾਨਨਾ
ਜੋ ਕੋਈ ਦੋ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ ਸੌਰਭੀ ਗਾਂ, ਦੋਵੇਂ ਪੈਰ, ਅੱਧਾ ਸਿਰ, ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਬਾਗਾਂ ਸਮੇਤ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਪਰ੍ਵਣਿ ਸਪ੍ਤਮੀਕਲ੍ਪੇ ਗੋਦਾਨਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਸਪ੍ਤਤ੍ਯੁਤ੍ਤਰਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਵਿਸ਼ਯ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮ ਪਰਵ, ਸਤਵੀਂ ਕਲਪ ਵਿੱਚ, ਗੋਦਾਨ ਦਾ ਵਰਣਨ ਨਾਮਕ ਸੌ ਸੱਤਵੀਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ।
ਭੋਜਕਭੋਜਨਾਨੁष੍ਠਾਨਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਫਲਂ ਚ ਕਿਂ ਭਵੇਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਮਗਧਰ੍ਮਨਿषੇਵਣਾਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਮਗਧ ਰੀਤ ਨੁਭਾਉਣ ਦਾ ਫਲ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?
ਮਗਧਰ੍ਮਃ ਸ ਏਵੋਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਭਯਾਪਹਃ
ਉਹੀ ਮਗਧ ਰੀਤ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਤੇ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਮਗਧਰ੍ਮਨਿषੇਵਣਮ੍
ਸਭ ਜਾਤੀਆਂ ਲਈ, ਮਗਧ ਰੀਤ ਦੀ ਪਾਲਣਾ—
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਵਾ ਮਗਾਸ਼੍ਰਮੀ
ਚਾਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਛਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਔਰਤ, ਸ਼ੂਦਰ ਜਾਂ ਮਗਾ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ—
ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਮਰ੍ਚਯੇਦ੍ਭਾਨੁਮਗ੍ਨਿਕਾਰ੍ਯਂ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ
ਦਿਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ, ਜੋ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਰੀਤ ਨਿਭਾਏ।
ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਮੇਕਕਾਲਂ ਵਾ ਪੂਜਯੇਚ੍ਛਦ੍ਧਯਾ ਰਵਿਮ੍
ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਜਾਂ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏष ਧਰ੍ਮਃ ਪਰੋ ਜ੍ਞੇਯਃ ਸ਼ੇषੋ ਭਵਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਜਾਣੋ; ਹੋਰ ਸਭ ਮਨੁੱਖੀ ਰੀਤਾਂ ਹਨ।
ਦੇਵਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤੈਃ ਪੂਜਾ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੇਯਂ ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸਦਾ
ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿੰਨ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦੇਵਾਰ੍ਥਪੁष੍ਪਹਿਂਸਾਯਾਂ ਨ ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਹਿਂਸਕਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵੇਲੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਮਗਸ਼੍ਚਾਗ੍ਨਿਪਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਦ੍ਭਕ੍ਤੋऽਤਿਥਿਪੂਜਕਃ 1.171.
ਮਗਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੱਗ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਗ੍ਨਿਸ੍ਵਤਿਥੌ ਭਕ੍ਤਂ ਪਚਤੇ ਚਾਤ੍ਮਕਾਰਣਾਤ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਲਈ ਭਗਤ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਭਾਵ ਨਾਲ ਪਕਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਰ੍ਥੇ ਪਚਨਂ ਯੇषਾਂ ਸਂਤਾਨਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਮੈਥੁਨਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਪਕਾਉਣਾ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਮਿਲਾਪ ਕਰਨਾ ਜਾਇਜ਼ ਹੈ।
ਜੀਵਤृਤੀਯਭਾਗੇਪਿ ਨ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਵਾਰ੍ਚਨਮ੍
ਜੀਵਨ ਦੇ ਤੀਜੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਸਨਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨ੍ਯਾਯੋਪਾਰ੍ਜਿਤਵਿਤ੍ਤਃ ਸ੍ਯਾਦਨ੍ਯਾਯਂ ਪਰਿ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਸੱਚੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਕਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਧਨ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਨਾਇਂਸਾਫੀ ਵਾਲਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੱਡ ਦੇਵੇ।
ਵਾਚੋਰ੍ਥੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਯਃ ਸੂਰ੍ਯਪੂਜਾਗ੍ਨਿਤਤ੍ਪਰਃ
ਜੋ ਬੋਲ ਅਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ—
ਸਰ੍ਵਗਂਧਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਕਂਦਮੂਲਫਲਾਸ਼ਨਃ
ਜੋ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਗੰਦੇ, ਮੂਲ ਤੇ ਫਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ—
ਨਿਵृਤ੍ਤਃ ਸਂਗਮੇਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸੂਰ੍ਯਧ੍ਯਾਨ ਰਤਃ ਸਦਾ
ਸਭ ਮਿਲਾਪਾਂ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੂਰਜ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ—