ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਪੁਲਾਨ੍ਭੋਗਾਨ੍ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਭਾਰਤ
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਕੇ,
ਮਾਘੇ ਰਥਮਸ਼੍ਵਯੁਜਂ ਦੀਪਮਾਲ੍ਯਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਮਾਘ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਘੋੜਿਆਂ ਜੋੜਿਆ ਰਥ, ਜੋ ਦੀਵੇ ਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਮਹਾਰਥੋਪਮੈਰ੍ਯਾਨੈਃ ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵਵਰਸਂਯੁਤੈਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਰਥਾਂ 'ਚ, ਜੋ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਸਵਾਰ ਹੋਏ।
ਸਰ੍ਵਾਮਰਾਣਾਂ ਲੋਕੇषੁ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭੋਗਾਨ੍ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਾਨ੍
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਅਮਰ ਲੋਕ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਏ।
ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਫਾਲ੍ਗੁਨੇ ਮਾਸਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਿष੍ਟਮਯੀ ਰਵੇਃ
ਫਾਲਗੁਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਅਟੇ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ,
ਯਾਨੈਰਪ੍ਰਤਿਮੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਗੀਤਨਾਦਸਮਾਕੁਲੈਃ
ਉਹ ਅਨੋਖੀਆਂ ਦਿਵਯ ਸਵਾਰੀਆਂ 'ਚ, ਜਿੱਥੇ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਗਏ।
ਸਰ੍ਵਾਭਿਮਤਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭੋਗਾਨ੍ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਾਨ੍ 1.168.
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਜਿਹੜੇ-ਜਿਹੜੇ ਸੁਖ ਮਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਗਏ।
ਕृਤ੍ਵਾਰੁਣਂ ਤਥਾ ਚੈਤ੍ਰੇ ਗਂਧਮਾਲ੍ਯੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਅਰੁਣਾ ਬਣਾਇਆ,
ਸ਼ਰਦਿਂਦੁਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ੈਰ੍ਵਿਮਾਨੈਃ ਸਾਰ੍ਵਕਾਮਿਕੈਃ
ਉਹ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਉੱਡਦੀਆਂ ਰਥਾਂ 'ਚ, ਜੋ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਚੰਨ ਵਰਗੀਆਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਸਨ ਤੇ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀਆਂ,
ਕਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ਯਾਦਿਹਾਗਤ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਕਰਮ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪੌਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਂਡੁਲਾਢਕਪਿष੍ਟੇਨ ਕृਤ੍ਵਾ ਵੈ ਮੇਰੁਪਰ੍ਵਤਮ੍ ੨੪ ਨਾਨਾਲਂਕਾਰਸਂਪਨ੍ਨਂ ਨਾਨਾਮਾਲ੍ਯਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਤਾਂਦੂਲ ਦੇ ਅਢਾਕ ਭਰ ਅਟੇ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਿਣਿਆਂ ਅਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ,
ਮਹਦ੍ਵ੍ਯੋਮਵ੍ਰਤਂ ਹ੍ਯੇਤਦ੍ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਯਃ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੱਡਾ ਆਕਾਸ਼ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸੌਰਾਦਿਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੋਗਾਨਸ਼ੇषਤਃ
ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੋਗ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਚ ਤਥਾ ਪਦ੍ਮਮਾषਾਢੇ ਪਿष੍ਟਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਨਾਨਾਕੇਸ਼ਰਗਂਧਾਢਯਂ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਢ੍ਹ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਚੋਟੀ ਦੇ ਅਟੇ ਨਾਲ ਦੂਜਾ ਕਮਲ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਗੰਧਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ।
ਏਤੈਰ੍ਵਾ ਹੈਮਭਿਰ੍ਯਾਨੈਃ ਸਰ੍ਵਭੋਗਾਨ੍ਵਿਤੈਰ੍ਨृਪ
ਇਹਨਾਂ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਸਵਾਰੀਆਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਖ ਮੌਜੂਦ ਹਨ,
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਪੁਲਾਨ੍ਭੋਗਾਨ੍ਸਰ੍ਵਲੋਕੇष੍ਵਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍ 1.168.
ਉਹ ਹਰੇਕ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਬਹੁਤ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਧਾਤੁਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਧ੍ਵਜਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤੱਤ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸ੍ਵਚ੍ਛਂਦਗਾਮਿਭਿਰ੍ਯਾਨੈਰ੍ਨਾਨਾ ਵਰ੍ਣਵਿਭੂषਿਤੈਃ
ਜੋ ਸਵੈ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਚੱਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਭੋਗਾਨ੍ਬਹ੍ਵਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਾਨ੍
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਖ, ਜੋ ਅਨੇਕ ਅਚੰਭਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਮਾਸਿ ਵ੍ਯੋਮ ਸ਼ਾਲਿਮਯਂ ਨृਪ
ਭਾਦਰੋਂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਦੋਂ ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਤਰੁਣਾਰ੍ਕਕਰਪ੍ਰਖ੍ਯੈਰ੍ਮਹਾ ਯਾਨੈਃ ਸੁਸ਼ੋਭਨੈ
ਜਵਾਨ ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਣਾਂ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦਾਰ ਵੱਡੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਭੋਗਾਨ੍ਤ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਿਮਿषਸਂਭਵਾਨ੍
ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਖ-ਸਾਧਨ, ਜੋ ਪਲ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਚਾਸ਼੍ਵਯੁਜੇ ਮਾਸਿ ਵਿਪੁਲਂ ਧਾਨ੍ਯਪਰ੍ਵਤਮ੍
ਅਸ਼ਵਯੁਜ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਧਾਨ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਮਹਾਯਾਨੈਰ੍ਵਰਭੋਗਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਵੱਡੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਸੁਖ-ਸਾਧਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਉਹ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਾਦਿਲੋਕੇषੁ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੋਗਾਨ੍ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਾਨ੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨਿਭਾਸ੍ਕਰਾਣਾਂ ਤੁ ਕਾਂਤਿਤੇਜਃਪ੍ਰਭਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਖ-ਸਾਧਨ ਭੋਗਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਦ, ਅੱਗ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਅਤੇ ਤੀਬਰਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਯਂਯਂ ਕਾਮਂ ਸਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਨਰਨਾਰੀਨਪੁਂਸਕਾਃ 1.168.
ਜੋ ਵੀ ਇੱਛਾ ਮਨੁੱਖ, ਔਰਤ ਜਾਂ ਨਪੁੰਸਕ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਠਂ ਗृਹਂ ਵਾਪਿ ਯਥਾ ਵਿਭ ਵਸਂਭਵਾਤ੍
ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਠ ਜਾਂ ਘਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੋਪਕਰਣੋਪੇਤਂ ਸਰ੍ਵਧਾਨ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਮਾਨ ਅਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵੈਕਭਕ੍ਤਂ ਹੇਮਂਤੇ ਮਾਘਮਾਸਮਤਂ ਦ੍ਰਿਤਃ
ਸਰਦੀ ਦੇ ਮੌਸਮ, ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣ ਦੀ ਰੀਤ ਅਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵੇਤੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਤੁਰਗੈਃ ਸਮਲਂਕृਤਮ੍
ਚਾਰ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਮਿਲ ਕੇ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਰਥ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।