ਇਂਦ੍ਰਨੀਲਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ੈਰ੍ਵਿਮਾਨੈਃ ਸਾਰ੍ਵਕਾਮਿਕੈਃ
ਨੀਲੇ ਨੀਲਮ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਅਕਾਸੀ ਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਤਥਾ ਚ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਭੋਗਮਾਸਾਦ੍ਯ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਤਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸੁਖ-ਸੁਵਿਧਾਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞੇषੁ ਵਿਧਿਸ੍ਤੁਲ੍ਯਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਯੱਗਾਂ ਵਿਚ ਇਹੀ ਰੀਤ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਸਤ੍ਯਂ ਦਯਾ ਦਾਨਂ ਸ਼ੌਚਮਿਂਦ੍ਰਿਯਨਿਗ੍ਰਹਃ
ਮਾਫੀ, ਸੱਚ, ਦਇਆ, ਦਾਨ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ—
ਸਰ੍ਵਵ੍ਰਤੇष੍ਵਯਂ ਧਰ੍ਮਃ ਸਾਮਾਨ੍ਯੋ ਦਸ਼ਧਾ ਸ੍ਮृਤਃ
ਇਹ ਦੱਸ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਆਮ ਧਰਮ ਸਾਰੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿਚ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੇ ਸ਼ੁਭੇ ਮਾਸਿ ਵ੍ਯੋਮਪृष੍ਠੇ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਦੇ ਸੁਭ ਮੀਨੇ ਵਿਚ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਚਾਨਣ ਹੇਠ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ,
ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰਾਦਿਕੈਸ਼੍ਚੈਵਾਪ੍ਯਪ੍ਸਰੋਗਣਸੇਵਿਤੈਃ 1.168.
ਤਾਂਬੇ ਦੇ ਪਿਆਲਿਆਂ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਲੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਹੋਈ,
ਸਰ੍ਵਦੇਵਕਦਂਬੇषੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿਮਲਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍ ਪੁष੍ਪੈਰਮੁਮਲਂਕृਤ੍ਯ ਭਾਨਵੇ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੁੱਧ ਕismet ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ ਭਾਨੂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਗਂਧਮਾਲ੍ਯੈਰਲਂਕृਤ੍ਯ ਸ਼ੁਭਾਨਨਮਨੌਪ ਮਮ੍
ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਸੁਭ ਮੁਖ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਜਾ ਕੇ,
ਮਹਾਪੁष੍ਪਕਯਾਨੇਨ ਦਿਵ੍ਯਗਂਧਪ੍ਰਵਾਹਿਨਾ
ਵੱਡੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਰਥ ਵਿਚ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਸੁਗੰਧ ਵਗਾ ਰਿਹਾ ਹੈ,
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਪੁਲਾਨ੍ਭੋਗਾਨ੍ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਭਾਰਤ
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਕੇ,
ਮਾਘੇ ਰਥਮਸ਼੍ਵਯੁਜਂ ਦੀਪਮਾਲ੍ਯਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਮਾਘ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਘੋੜਿਆਂ ਜੋੜਿਆ ਰਥ, ਜੋ ਦੀਵੇ ਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਮਹਾਰਥੋਪਮੈਰ੍ਯਾਨੈਃ ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵਵਰਸਂਯੁਤੈਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਰਥਾਂ 'ਚ, ਜੋ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਸਵਾਰ ਹੋਏ।
ਸਰ੍ਵਾਮਰਾਣਾਂ ਲੋਕੇषੁ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭੋਗਾਨ੍ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਾਨ੍
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਅਮਰ ਲੋਕ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਏ।
ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਫਾਲ੍ਗੁਨੇ ਮਾਸਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਿष੍ਟਮਯੀ ਰਵੇਃ
ਫਾਲਗੁਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਅਟੇ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ,
ਯਾਨੈਰਪ੍ਰਤਿਮੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਗੀਤਨਾਦਸਮਾਕੁਲੈਃ
ਉਹ ਅਨੋਖੀਆਂ ਦਿਵਯ ਸਵਾਰੀਆਂ 'ਚ, ਜਿੱਥੇ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਗਏ।
ਸਰ੍ਵਾਭਿਮਤਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭੋਗਾਨ੍ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਾਨ੍ 1.168.
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਜਿਹੜੇ-ਜਿਹੜੇ ਸੁਖ ਮਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਗਏ।
ਕृਤ੍ਵਾਰੁਣਂ ਤਥਾ ਚੈਤ੍ਰੇ ਗਂਧਮਾਲ੍ਯੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਅਰੁਣਾ ਬਣਾਇਆ,
ਸ਼ਰਦਿਂਦੁਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ੈਰ੍ਵਿਮਾਨੈਃ ਸਾਰ੍ਵਕਾਮਿਕੈਃ
ਉਹ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਉੱਡਦੀਆਂ ਰਥਾਂ 'ਚ, ਜੋ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਚੰਨ ਵਰਗੀਆਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਸਨ ਤੇ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀਆਂ,
ਕਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ਯਾਦਿਹਾਗਤ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਕਰਮ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪੌਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਂਡੁਲਾਢਕਪਿष੍ਟੇਨ ਕृਤ੍ਵਾ ਵੈ ਮੇਰੁਪਰ੍ਵਤਮ੍ ੨੪ ਨਾਨਾਲਂਕਾਰਸਂਪਨ੍ਨਂ ਨਾਨਾਮਾਲ੍ਯਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਤਾਂਦੂਲ ਦੇ ਅਢਾਕ ਭਰ ਅਟੇ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਿਣਿਆਂ ਅਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ,
ਮਹਦ੍ਵ੍ਯੋਮਵ੍ਰਤਂ ਹ੍ਯੇਤਦ੍ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਯਃ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੱਡਾ ਆਕਾਸ਼ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸੌਰਾਦਿਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੋਗਾਨਸ਼ੇषਤਃ
ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੋਗ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਚ ਤਥਾ ਪਦ੍ਮਮਾषਾਢੇ ਪਿष੍ਟਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਨਾਨਾਕੇਸ਼ਰਗਂਧਾਢਯਂ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਢ੍ਹ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਚੋਟੀ ਦੇ ਅਟੇ ਨਾਲ ਦੂਜਾ ਕਮਲ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਗੰਧਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ।
ਏਤੈਰ੍ਵਾ ਹੈਮਭਿਰ੍ਯਾਨੈਃ ਸਰ੍ਵਭੋਗਾਨ੍ਵਿਤੈਰ੍ਨृਪ
ਇਹਨਾਂ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਸਵਾਰੀਆਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਖ ਮੌਜੂਦ ਹਨ,
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਪੁਲਾਨ੍ਭੋਗਾਨ੍ਸਰ੍ਵਲੋਕੇष੍ਵਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍ 1.168.
ਉਹ ਹਰੇਕ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਬਹੁਤ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਧਾਤੁਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਧ੍ਵਜਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤੱਤ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸ੍ਵਚ੍ਛਂਦਗਾਮਿਭਿਰ੍ਯਾਨੈਰ੍ਨਾਨਾ ਵਰ੍ਣਵਿਭੂषਿਤੈਃ
ਜੋ ਸਵੈ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਚੱਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਭੋਗਾਨ੍ਬਹ੍ਵਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਾਨ੍
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਖ, ਜੋ ਅਨੇਕ ਅਚੰਭਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਮਾਸਿ ਵ੍ਯੋਮ ਸ਼ਾਲਿਮਯਂ ਨृਪ
ਭਾਦਰੋਂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਦੋਂ ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,