ਸੁਵਿਚਿਤ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਯਾਨੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯਗਂਧਰ੍ਵਸ਼ੋਭਿਤੈਃ
ਸੁੰਦਰ ਵੱਡੇ ਰਥਾਂ 'ਚ, ਜੋ ਦੇਵ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ—
ਯਥੇष੍ਟਂ ਭਾਨਵੇ ਲੋਕੇ ਭੋਗਾਨ੍ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ
ਭਾਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਮਨ ਚਾਹੇ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਪੂਰੇ ਤੌਰ ਤੇ ਭੋਗ ਕੇ—
ਏਵਂ ਯਾ ਕੁਰੁਤੇ ਰਾਜਨ੍ਵ੍ਰਤਂ ਪਾਪਭਯਾਪਹਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਨ, ਜੋ ਇਸ ਵਰਤ ਨੂੰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਵਰ੍षਮੇਕਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪਰਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਇਕ ਸਾਲ ਤੱਕ, ਹੇ ਮਹਾਬਾਹੂ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰੇ—
ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦਾਂਪਤ੍ਯਂ ਭੋਗਕਾਨਾਂ ਮਹਾਬਲੈਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਸੁਆਦਲੇ ਭੋਜਨ ਖਵਾ ਕੇ,
ਕृਤ੍ਵਾ ਤਾਮ੍ਰਮਯੇ ਪਾਤ੍ਰੇ ਵਜ੍ਰਪੂਰ੍ਣੈਰਲਂਕृਤਮ੍
ਤਾਂਬੇ ਦੇ ਪਿਆਲੇ ਵਿਚ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਜਰ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾ ਕੇ,
ਨਿਕ੍ਸ਼ੁਭਾ ਭੋਜਿਕਾ ਜ੍ਞੇਯਾ ਭੋਜਕੋऽਰ੍ਕਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਉਹ ਪਿਆਲਾ ਨਿਕਸ਼ੁਭਾ ਨਾਮੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਰਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਮਪ੍ਰਦਸ੍ਤ੍ਰੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਕ੍ਸ਼ਮਾਹਿਂਸਾਦਿਨਿਯਮੈਃ ਸਂਯਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣੀ
ਜੋ ਇਸਤਰੀ ਮਨੋਕਾਮਨਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਫੀ, ਅਹਿੰਸਾ ਆਦਿ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦੀ ਹੈ।
ਗੁਡਾਜ੍ਯਮਿਸ਼੍ਰਂ ਸ਼ਾਲ੍ਯਨ੍ਨਂ ਭਾਸ੍ਕਰਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਉਹ ਭਾਸਕਰ ਨੂੰ ਗੁੜ ਤੇ ਘੀ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਚੌਲਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਪੁष੍ਪਾਣਾਂ ਕਰਵੀਰਾਣਾਂ ਗੁਗ੍ਗੁਲਂ ਸਾਜ੍ਯਮਾਦਿਸ਼ੇਤ੍
ਉਹ ਕਰਵੀਰ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਘੀ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਗੁਗਲ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਇਂਦ੍ਰਨੀਲਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ੈਰ੍ਵਿਮਾਨੈਃ ਸਾਰ੍ਵਕਾਮਿਕੈਃ
ਨੀਲੇ ਨੀਲਮ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਅਕਾਸੀ ਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਤਥਾ ਚ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਭੋਗਮਾਸਾਦ੍ਯ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਤਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸੁਖ-ਸੁਵਿਧਾਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞੇषੁ ਵਿਧਿਸ੍ਤੁਲ੍ਯਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਯੱਗਾਂ ਵਿਚ ਇਹੀ ਰੀਤ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਸਤ੍ਯਂ ਦਯਾ ਦਾਨਂ ਸ਼ੌਚਮਿਂਦ੍ਰਿਯਨਿਗ੍ਰਹਃ
ਮਾਫੀ, ਸੱਚ, ਦਇਆ, ਦਾਨ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ—
ਸਰ੍ਵਵ੍ਰਤੇष੍ਵਯਂ ਧਰ੍ਮਃ ਸਾਮਾਨ੍ਯੋ ਦਸ਼ਧਾ ਸ੍ਮृਤਃ
ਇਹ ਦੱਸ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਆਮ ਧਰਮ ਸਾਰੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿਚ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੇ ਸ਼ੁਭੇ ਮਾਸਿ ਵ੍ਯੋਮਪृष੍ਠੇ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਦੇ ਸੁਭ ਮੀਨੇ ਵਿਚ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਚਾਨਣ ਹੇਠ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ,
ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰਾਦਿਕੈਸ਼੍ਚੈਵਾਪ੍ਯਪ੍ਸਰੋਗਣਸੇਵਿਤੈਃ 1.168.
ਤਾਂਬੇ ਦੇ ਪਿਆਲਿਆਂ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਲੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਹੋਈ,
ਸਰ੍ਵਦੇਵਕਦਂਬੇषੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿਮਲਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍ ਪੁष੍ਪੈਰਮੁਮਲਂਕृਤ੍ਯ ਭਾਨਵੇ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੁੱਧ ਕismet ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ ਭਾਨੂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਗਂਧਮਾਲ੍ਯੈਰਲਂਕृਤ੍ਯ ਸ਼ੁਭਾਨਨਮਨੌਪ ਮਮ੍
ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਸੁਭ ਮੁਖ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਜਾ ਕੇ,
ਮਹਾਪੁष੍ਪਕਯਾਨੇਨ ਦਿਵ੍ਯਗਂਧਪ੍ਰਵਾਹਿਨਾ
ਵੱਡੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਰਥ ਵਿਚ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਸੁਗੰਧ ਵਗਾ ਰਿਹਾ ਹੈ,
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਪੁਲਾਨ੍ਭੋਗਾਨ੍ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਭਾਰਤ
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਕੇ,
ਮਾਘੇ ਰਥਮਸ਼੍ਵਯੁਜਂ ਦੀਪਮਾਲ੍ਯਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਮਾਘ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਘੋੜਿਆਂ ਜੋੜਿਆ ਰਥ, ਜੋ ਦੀਵੇ ਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਮਹਾਰਥੋਪਮੈਰ੍ਯਾਨੈਃ ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵਵਰਸਂਯੁਤੈਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਰਥਾਂ 'ਚ, ਜੋ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਸਵਾਰ ਹੋਏ।
ਸਰ੍ਵਾਮਰਾਣਾਂ ਲੋਕੇषੁ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭੋਗਾਨ੍ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਾਨ੍
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਅਮਰ ਲੋਕ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਏ।
ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਫਾਲ੍ਗੁਨੇ ਮਾਸਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਿष੍ਟਮਯੀ ਰਵੇਃ
ਫਾਲਗੁਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਅਟੇ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ,
ਯਾਨੈਰਪ੍ਰਤਿਮੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਗੀਤਨਾਦਸਮਾਕੁਲੈਃ
ਉਹ ਅਨੋਖੀਆਂ ਦਿਵਯ ਸਵਾਰੀਆਂ 'ਚ, ਜਿੱਥੇ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਗਏ।
ਸਰ੍ਵਾਭਿਮਤਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭੋਗਾਨ੍ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਾਨ੍ 1.168.
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਜਿਹੜੇ-ਜਿਹੜੇ ਸੁਖ ਮਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਗਏ।
ਕृਤ੍ਵਾਰੁਣਂ ਤਥਾ ਚੈਤ੍ਰੇ ਗਂਧਮਾਲ੍ਯੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਅਰੁਣਾ ਬਣਾਇਆ,
ਸ਼ਰਦਿਂਦੁਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ੈਰ੍ਵਿਮਾਨੈਃ ਸਾਰ੍ਵਕਾਮਿਕੈਃ
ਉਹ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਉੱਡਦੀਆਂ ਰਥਾਂ 'ਚ, ਜੋ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਚੰਨ ਵਰਗੀਆਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਸਨ ਤੇ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀਆਂ,
ਕਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ਯਾਦਿਹਾਗਤ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਕਰਮ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪੌਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।