ਨਿਕ੍ਸ਼ੁਭਾਰ੍ਕਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਵਰ੍षਮੇਕਂ ਨ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਯਾ ਮਹਾਭਾਗਜਿਗੀषਯਾ
ਨਿਕਸ਼ੁਭਾਰਕ ਵਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ: ਜਿਸ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਇਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਖਾਧਾ—
ਵਰ੍षਾਂਤਿ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿਕ੍ਸ਼ੁਭਾਂਕੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਮ੍ ।! ਸ੍ਨਾਨਾਦ੍ਯਂ ਚ ਵਿਧਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਂ ਲਭਤੇ ਗੁਣਮ੍
ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਨਿਕਸ਼ੁਭਾ ਨਾਮ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਮਾ ਬਣਾਕੇ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਆਦਿ ਜਿਹੜੇ ਕਰਮ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਜਾਂਬੂਨਦਮਯੈਰ੍ਯਾਨੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਵਾਰੈਰਲਂਕृਤੇ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣੇ ਰਥਾਂ 'ਚ, ਜੋ ਚਾਰ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਹਨ—
ਸੌਰਾਦਿਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਭੋਗਾਨ੍ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਾਨ੍
ਸੂਰਜ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਨ ਚਾਹੇ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ—
ਯਾ ਨਾਰ੍ਯੁਪਵਸੇਦੇਵਂ ਕृष੍ਣਾਮੇਕਾਂ ਤੁ ਸਪ੍ਤਮੀਮ੍
ਜੋ ਇਸਤਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਸੱਤਮੀ ਨੂੰ, ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਇਕ ਦਿਨ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖਦੀ ਹੈ—
ਵਰ੍षਾਂਤੇ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਾਲਿਪਿष੍ਟਮਯੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਮਖਿਲਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਭਾਸ੍ਕਰਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਚੰਗੀ ਚਾਵ ਨਾਲ ਚੌਲ ਦੇ ਪੀਠ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਪ੍ਰਤੀਮਾ ਬਣਾਕੇ, ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਭਾਸਕਰ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰੇ।
ਸਪ੍ਤਭੀਮੈਰ੍ਮਹਾਯਾਨੈਰ੍ਦਂਤਿਚਾਮੀਕਰਪ੍ਰਭੈਃ
ਸੱਤ ਵੱਡੇ ਰਥਾਂ 'ਚ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਹਨ ਤੇ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਵੱਡੇ ਹਨ—
ਸੌਰਲੋਕਾਦਿਲੋਕੇषੁ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੋਗਾਨ੍ਨਰਾਧਿਪ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪਨ੍ਨਂ ਧਨਧਾਨ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਸੂਰਜ ਆਦਿ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਲੱਛਣ ਹਨ, ਧਨ ਤੇ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਯਾ ਨਾਰੀ ਤੁ ਦृਢਵ੍ਰਤਾ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਸੱਤਮੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਇਸਤਰੀ ਆਪਣਾ ਵਰਤ ਪੱਕੇ ਮਨ ਨਾਲ ਰੱਖਦੀ ਹੈ—
ਵਰ੍षਾਂਤੇ ਸਰ੍ਵਗਂਧਾਢ੍ਯਂ ਨਿਕ੍ਸ਼ੁਭਾਰ੍ਕਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ 1.167.
ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹ ਨਿਕਸ਼ੁਭਾਰਕ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਅਰਪਣ ਕਰੇ।
ਸੁਵਿਚਿਤ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਯਾਨੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯਗਂਧਰ੍ਵਸ਼ੋਭਿਤੈਃ
ਸੁੰਦਰ ਵੱਡੇ ਰਥਾਂ 'ਚ, ਜੋ ਦੇਵ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ—
ਯਥੇष੍ਟਂ ਭਾਨਵੇ ਲੋਕੇ ਭੋਗਾਨ੍ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ
ਭਾਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਮਨ ਚਾਹੇ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਪੂਰੇ ਤੌਰ ਤੇ ਭੋਗ ਕੇ—
ਏਵਂ ਯਾ ਕੁਰੁਤੇ ਰਾਜਨ੍ਵ੍ਰਤਂ ਪਾਪਭਯਾਪਹਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਨ, ਜੋ ਇਸ ਵਰਤ ਨੂੰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਵਰ੍षਮੇਕਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪਰਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਇਕ ਸਾਲ ਤੱਕ, ਹੇ ਮਹਾਬਾਹੂ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰੇ—
ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦਾਂਪਤ੍ਯਂ ਭੋਗਕਾਨਾਂ ਮਹਾਬਲੈਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਸੁਆਦਲੇ ਭੋਜਨ ਖਵਾ ਕੇ,
ਕृਤ੍ਵਾ ਤਾਮ੍ਰਮਯੇ ਪਾਤ੍ਰੇ ਵਜ੍ਰਪੂਰ੍ਣੈਰਲਂਕृਤਮ੍
ਤਾਂਬੇ ਦੇ ਪਿਆਲੇ ਵਿਚ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਜਰ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾ ਕੇ,
ਨਿਕ੍ਸ਼ੁਭਾ ਭੋਜਿਕਾ ਜ੍ਞੇਯਾ ਭੋਜਕੋऽਰ੍ਕਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਉਹ ਪਿਆਲਾ ਨਿਕਸ਼ੁਭਾ ਨਾਮੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਰਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਮਪ੍ਰਦਸ੍ਤ੍ਰੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਕ੍ਸ਼ਮਾਹਿਂਸਾਦਿਨਿਯਮੈਃ ਸਂਯਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣੀ
ਜੋ ਇਸਤਰੀ ਮਨੋਕਾਮਨਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਫੀ, ਅਹਿੰਸਾ ਆਦਿ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦੀ ਹੈ।
ਗੁਡਾਜ੍ਯਮਿਸ਼੍ਰਂ ਸ਼ਾਲ੍ਯਨ੍ਨਂ ਭਾਸ੍ਕਰਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਉਹ ਭਾਸਕਰ ਨੂੰ ਗੁੜ ਤੇ ਘੀ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਚੌਲਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਪੁष੍ਪਾਣਾਂ ਕਰਵੀਰਾਣਾਂ ਗੁਗ੍ਗੁਲਂ ਸਾਜ੍ਯਮਾਦਿਸ਼ੇਤ੍
ਉਹ ਕਰਵੀਰ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਘੀ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਗੁਗਲ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਇਂਦ੍ਰਨੀਲਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ੈਰ੍ਵਿਮਾਨੈਃ ਸਾਰ੍ਵਕਾਮਿਕੈਃ
ਨੀਲੇ ਨੀਲਮ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਅਕਾਸੀ ਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਤਥਾ ਚ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਭੋਗਮਾਸਾਦ੍ਯ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਤਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸੁਖ-ਸੁਵਿਧਾਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞੇषੁ ਵਿਧਿਸ੍ਤੁਲ੍ਯਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਯੱਗਾਂ ਵਿਚ ਇਹੀ ਰੀਤ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਸਤ੍ਯਂ ਦਯਾ ਦਾਨਂ ਸ਼ੌਚਮਿਂਦ੍ਰਿਯਨਿਗ੍ਰਹਃ
ਮਾਫੀ, ਸੱਚ, ਦਇਆ, ਦਾਨ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ—
ਸਰ੍ਵਵ੍ਰਤੇष੍ਵਯਂ ਧਰ੍ਮਃ ਸਾਮਾਨ੍ਯੋ ਦਸ਼ਧਾ ਸ੍ਮृਤਃ
ਇਹ ਦੱਸ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਆਮ ਧਰਮ ਸਾਰੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿਚ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੇ ਸ਼ੁਭੇ ਮਾਸਿ ਵ੍ਯੋਮਪृष੍ਠੇ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਦੇ ਸੁਭ ਮੀਨੇ ਵਿਚ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਚਾਨਣ ਹੇਠ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ,
ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰਾਦਿਕੈਸ਼੍ਚੈਵਾਪ੍ਯਪ੍ਸਰੋਗਣਸੇਵਿਤੈਃ 1.168.
ਤਾਂਬੇ ਦੇ ਪਿਆਲਿਆਂ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਲੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਹੋਈ,
ਸਰ੍ਵਦੇਵਕਦਂਬੇषੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿਮਲਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍ ਪੁष੍ਪੈਰਮੁਮਲਂਕृਤ੍ਯ ਭਾਨਵੇ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੁੱਧ ਕismet ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ ਭਾਨੂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਗਂਧਮਾਲ੍ਯੈਰਲਂਕृਤ੍ਯ ਸ਼ੁਭਾਨਨਮਨੌਪ ਮਮ੍
ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਸੁਭ ਮੁਖ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਜਾ ਕੇ,
ਮਹਾਪੁष੍ਪਕਯਾਨੇਨ ਦਿਵ੍ਯਗਂਧਪ੍ਰਵਾਹਿਨਾ
ਵੱਡੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਰਥ ਵਿਚ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਸੁਗੰਧ ਵਗਾ ਰਿਹਾ ਹੈ,