ਮਾਘਮਾਸੇ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਕ੍ਤਭੋਜਨਮ੍
ਜਦ ਮਾਘ ਮਹੀਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ,
ਸੋਪਵਾਸਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਭਵੇਦੁਭਯਪਕ੍ਸ਼ਯੋਃ ਗਾਂ ਚ ਦਯਾਦ੍ਦਿਨੇਸ਼ਾਯ ਤਰੁਣੀਂ ਨੀਲਸਂਨਿਭਾਮ੍
ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਪੱਖਾਂ ਦੀ ਸਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦਿਨ ਦੇ ਰਾਜਾ ਲਈ ਬਦਲ ਵਰਗੀ ਨੀਲੀ, ਨੌਜਵਾਨ ਗਾਂ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਇਨ੍ਦ੍ਰਨੀਲਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ੈਰ੍ਵਿਮਾਨੈਃ ਸ਼ਿਖਿਸਂਯੁਤੈਃ
ਉਹ ਨੀਲ ਪਥਰ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ, ਮੋਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਅਸਮਾਨੀ ਰਥਾਂ ਵਿਚ,
ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਫਾਲ੍ਗੁਨੇ ਮਾਸਿ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਕ੍ਤਭੋਜਨਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਫਾਲਗੁਨ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ,
षष੍ਠ੍ਯਾਂ ਵਾਪ੍ਯਥ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਮੁਪਵਾਸਪਰੋ ਨਰਃ
ਛੇਵੀਂ ਜਾਂ ਸਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਵਲ੍ਮੀਕਜਾਦਿਮृਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਗੋਮੂਤ੍ਰਸ਼ਕृਦਾਦਿਭਿਃ 1.165.
ਚੀਟੀ ਦੇ ਬਿਲ ਤੇ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਦੀ ਮਿੱਟੀ, ਗਾਂ ਦਾ ਪਿਸਾਬ ਤੇ ਗੋਬਰ ਵਰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਰਤ ਕੇ,
ਸੌਰਭੇਯੀਂ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਰਕ੍ਤਾਭਾਂ ਰਕ੍ਤਮਾਲਿਨੇ ਗਤ੍ਵਾਦਿਤ੍ਯਪੁਰਂ ਰਮ੍ਯਂ ਮੋਦਤੇ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਃ ਸਮਾਃ
ਫਿਰ ਸੌਰਭੀ ਜਾਤ ਦੀ ਲਾਲ ਰੰਗੀ, ਲਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਸਦਾ ਲਈ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਮਾਸਿ ਚੈਤ੍ਰੇ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਕ੍ਤਭੋਜਨਮ੍ ਭਾਨਵੇ ਪਾਟਲਾਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵੈष੍ਣਵੀਂ ਤਰੁਣੀਂ ਨृਪ
ਜਦ ਚੈਤ ਮਹੀਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਲਈ ਨੌਜਵਾਨ, ਗੁਲਾਬੀ ਰੰਗ ਦੀ, ਵੈਸ਼ਨਵੀ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਪੁष੍ਪਰਾਗ ਪ੍ਰਭੈਰ੍ਯਾਨੈਰ੍ਨਾਨਾਹਂਸਾਦਿਯਾਯਿਭਿਃ
ਉਹ ਪੂਸਪ ਰਾਗ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ, ਹੰਸ ਤੇ ਹੋਰ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਖਿੱਚੇ ਰਥਾਂ ਵਿਚ,
ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਵੀਰਮਾਸੇ ਤੁ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਕ੍ਤਭੋਜਨਮ੍
ਵੈਸ਼ਾਖ, ਜੋਰ ਵਾਲਾ ਮਹੀਨਾ, ਉਸ ਵਿਚ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ,
ਗਾਂ ਚ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਭਾਸ੍ਕਰਾਯ ਸ਼ੁਭਾਨਨ
ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਭਾਸਕਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗਾਂ ਦੇਵੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਬਹੁਤ ਸ਼ੁਭ ਹੈ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਸਂਕਾਸ਼ੈਰ੍ਯਾਨੈਰ੍ਬਰ੍ਹਿਣਵਾਹਨੈਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਮੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਖਿੱਚੀ ਜਾਂਦੀ ਹੋਵੇ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸ਼੍ਰਾਵਣੇ ਮਾਸਿ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਕ੍ਤਭੋਜਨਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਸ੍ਰਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਆਉਣ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਣ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖੇ—
ਪੀਤਵਰ੍ਣਾਂ ਚ ਗਾਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਭਾਸ੍ਕਰਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਉਹ ਭਾਸਕਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਨੂੰ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੀ ਗਾਂ ਦੇਵੇ।
ਸ ਵਿਚਿਤ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਯਾਨੈਰ੍ਹਂਸਸਾਰਸਗਾਮਿਭਿਃ
ਉਹ ਵਿਲੱਖਣ ਸਵਾਰੀਆਂ, ਜੋ ਹੰਸ ਤੇ ਸਰਸਾਂ ਵੱਲੋਂ ਖਿੱਚੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵੀਰ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਮਾਸਿ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਕ੍ਤਭੋਜਨਮ੍ 1.165.
ਹੇ ਵੀਰ, ਜੋ ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਣ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖੇ—
ਸ੍ਵਪ੍ਯਾਦਾਯਤਨੇ ਰਾਤ੍ਰੌ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨੁਕਮ੍ਪਕਃ
ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੌਵੇ, ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੇ।
ਨਿਸ਼ਾਕਰਕਰਪ੍ਰਖ੍ਯੈਰ੍ਵਜ੍ਰਵੈਦੂਰ੍ਯਸਨ੍ਨਿਭੈਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਹੀਰੇ ਅਤੇ ਬੇਰਲ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇ।
ਗਤ੍ਵਾਦਿਤ੍ਯਪੁਰਂ ਰਮ੍ਯਂ ਸੁਰਾਸੁਰਸੁਵਨ੍ਦਿਤਮ੍
ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਾਸ਼੍ਵਯੁਜੇ ਮਾਸਿ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਕ੍ਤਭੋਜਨਮ੍
ਜੋ ਅਸ਼ਵਯੁਜ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਣ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖੇ, ਉਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ—
ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗਾਂ ਪਦ੍ਮਵਰ੍ਣਾਭਾਂ ,ਭਾਨਵੇऽਮਿਤਤੇਜਸੇ
ਉਹ ਅਮਿਤ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਭਾਨੂ ਨੂੰ, ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਗਾਂ ਦੇਵੇ।
ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਮੌਕ੍ਤਿਕਸਂਕਾਸ਼ੈਰਿਂਦ੍ਰਨੀਲੋਪਸ਼ੋਭਿਤੈਃ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਭਾਨੁਸਲੋਕਤ੍ਵਂ ਭੁਞ੍ਜਾਨਃ ਸ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਸੁਭ ਮੋਤੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੋਵੇ, ਨੀਲਮ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਜਿੱਤੇ ਹੋਏ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨਾਲ ਭਾਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਦਿਵਾਕਰਾਯ ਗਾਂ ਦਦ੍ਯਾਜ੍ਵਲਨਾਰ੍ਕਸਮਪ੍ਰਭਾਮ੍
ਉਹ ਦਿਵਾਕਰ ਨੂੰ ਅੱਗ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਗਾਂ ਦੇਵੇ।
ਕਾਲਾਨਲਸ਼ਿਖਪ੍ਰਖ੍ਯੈਰ੍ਮਹਾਯਾਨੈਰ੍ਨਗੋਪਮੈਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਸਵਾਰੀਆਂ, ਜੋ ਕਾਲ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਬਲਦਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੇ ਸ਼ੁਭੇ ਮਾਸਿ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਕ੍ਤਭੋਜਨਮ੍
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਕੋਈ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਣ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖੇ—
ਪ੍ਰਯਚ੍ਛੇਦ੍ਗਾਂ ਤਥਾ ਰਕ੍ਤਾਂ ਨਾਨਾਲਂਕਾਰਭੂषਿਤਾਮ੍ 1.165.
ਉਹ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ ਗਾਂ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਦੇਵੇ।
ਸਿਤਪਦ੍ਮਨਿਭੈਰ੍ਯਾਨੈਃ ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵਰਥਸਂਯੁਤੈਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਚਿੱਟੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਅਹਿਂਸਾਸਤ੍ਯਵਚਨਮਸ੍ਤੇਯਂ ਕ੍ਸ਼ਾਂਤਿਰਾਰ੍ਜਵਮ੍
ਅਹਿੰਸਾ, ਸਚਾਈ, ਚੋਰੀ ਨਾ ਕਰਨਾ, ਮਾਫੀ ਅਤੇ ਸਾਫ ਦਿਲੀ—
ਪਕ੍ਸ਼ਯੋਰੁਭਯੋਰ੍ਮਾਰ੍ਗੇ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਕੁਰੁਨਂਦਨ
ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੋਵੇਂ ਪੱਖਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਸਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ।
ਸਪ੍ਤਮ੍ਯੋਭਯਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਭਯਾਪਹਮ੍
ਦੋਵੇਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਤੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।