ਸ਼ੋਭਨਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਰਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਭਗਸ੍ਯਾਤੀਵ ਵਲ੍ਲਭਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਚਮਕਦਾਰ, ਧਨਵੰਤ ਅਤੇ ਭਾਗ ਦਾ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੇਰੀਮृਦਂਗਪਟਹਝਰ੍ਝਰੀਮਰ੍ਦਲਾਦਿਕਮ੍ 1.164.
ਭੇਰੀ, ਮ੍ਰਿਦੰਗ, ਪਟਾਹ, ਝਰਝਰੀ, ਮਰਦਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ—
ਸ ਵਿਮਾਨੈਰ੍ਮਹਾਭਾਗੇਰ੍ਵਂਸ਼ਵੀਣਾਯੁਤਸ੍ਵਨੈਃ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ ਮਨੁੱਖ, ਅਸਮਾਨੀ ਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਕਈ ਵੰਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ, ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਸੁਸਂਗੀਤਕਦਾਨੇਨ ਸਵਾਦ੍ਯੇਨ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਾਇਆ ਹੋਇਆ ਗੀਤ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਦੁਆਰਾ—
ਮਹਾਮਹਾਸ੍ਵਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਂਖਯੁਗ੍ਮਂ ਭਗਾਲਯੇ
ਭਾਗ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੀ ਜੋੜੀ ਸ਼ੰਖ ਦਾਨ ਕਰਕੇ—
ਵਿਮਾਨਂ ਬਹੁਵਰ੍ਣਾਭਂ ਮਧ੍ਯੇ ਪਂਕਜਭੂषਿਤਮ੍
ਅਸਮਾਨੀ ਰਥ, ਜੋ ਕਈ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕਮਲ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ—
ਕਿਂਕਿਣੀਜਾਲਸਂਪਨ੍ਨਂ ਵਰ੍ਣਕੈਸ਼੍ਚੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਛੋਟੀਆਂ ਘੰਟੀਆਂ ਦੀ ਜਾਲੀ ਨਾਲ ਅਤੇ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀ ਸਜਾਵਟ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ—
ਭਗਸ੍ਯੋਪਰਿ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਰਥ, ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਭਾਗ ਦੇ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਪਟ੍ਟਾਦਿਵਸ੍ਤ੍ਰਤਂਤੂਨਾਂ ਪਰਿਸਂਖ੍ਯਾ ਤੁ ਯਾ ਭਵੇਤ੍
ਪੱਟ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਪੜਿਆਂ ਦੇ ਧਾਗਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਜਿੰਨੀ ਹੋਵੇ—
ਭਗਾਹੁਤ੍ਯਾ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸृष੍ਟਿਦ੍ਵਾਰੇਣ ਧਾਰ੍ਯਤੇ
ਭਾਗ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ, ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਰਾਹੀਂ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਗ੍ਨਿਕਾਰ੍ਯਂ(ਯ?) ਵਿਧਿਵਤ੍ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਗਾਲਯੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਾਗ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਂ ਯਾਵਕੋਪੇਤਂ ਯਸ੍ਤੁ ਨਿਤ੍ਯਵਿਧਿਂ ਹਰੇਤ੍ 1.164.
ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਾਰੇ ਅਨਾਜ ਜੋ ਜੌ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਭਾਗ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਮਹਾਸ਼੍ਵੇਤਾਦਿਮਾਤॄਣਾਂ ਤ੍ਰਿਕਲ੍ਪਾਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ਸ ਨਰਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਾਂਡਿਲੇਯਪੁਰੇ ਵਸੇਤ੍
ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਯੁਗਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਚਿੱਟੀਆਂ ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੇ ਸੰਗ, ਸ਼ਾਂਡਿਲੇਯਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸੌਰਸਂਧ੍ਯਾਬਲਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਿਨਾਂਤੇ ਸਤਤਂ ਰਵੇਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸੌਰਸੰਧਿਆ ਦੀ ਬਲੀ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਦਧ੍ਯੋਦਨਪਯੋਭਿਰ੍ਯਃ ਪੂਰਿਤਂ ਪਾਤ੍ਰਮਾਵृਤਮ੍
ਜੋ ਦਹੀਂ-ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਤਰ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸ਼ਿਰਸਾ ਧਾਰਯੇਤ੍ਪਾਤ੍ਰਂ ਸ਼ਨੈਰ੍ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਉਹ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਸ ਦੀ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।
ਦਰ੍ਪਣੈਰ੍ਧੂਪਮਾਲਾਭਿਰ੍ਗੇਯਨृਤ੍ਯਾਦਿਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਦਰਪਣਾਂ, ਧੂਪ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਗੀਤ-ਨਾਚ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਤਥਾ
ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਸਾਲ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਸੌ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਸਾਲ।
ਭਗਭਕ੍ਤਿਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਯਦ੍ਯਪਿ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸ ਪਾਪਕृਤ੍
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਪਾਪ ਵੀ ਕਰ ਲਵੇ, ਪਰ ਜੇ ਉਸਦਾ ਮਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਾਂ ਤੁ षष੍ਠੀਂ ਨਕ੍ਤੇਨ ਯਸ਼੍ਚ ਕृष੍ਣਾਂ ਚ ਸਪ੍ਤਮੀਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਪੱਖ ਦੀ ਛੇਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਪੱਖ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਨੂੰ ਵੀ।
ਯੋਬ੍ਦਮੇਕਂ ਤੁ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਨਕ੍ਤਂ ਭਗਦਿਨੇ ਨਰਃ ਅਯਾਚਿਤਾਤ੍ਪਰਂ ਨਕ੍ਤਂ ਤਸ੍ਮਨ੍ਨਾਕ੍ਤੇਨ ਵਰ੍ਤਯੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਭਾਗਾ ਦੇ ਦਿਨ ਸਾਲ ਭਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਕੁਝ ਨਾ ਮੰਗੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਪਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਦੇਵੈਸ੍ਤੁ ਭੁਕ੍ਤਂ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਣੇ ऋषਿਭਿਸ੍ਤਥਾ 1.164.
ਦੇਵਤੇ ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ ਭੋਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਸਵੇਰੇ।
ਸਰ੍ਵਾ ਵੇਲਾ ਹ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸੌਰਾਣਾਂ ਭੋਜਨਂ ਪਰਮ੍
ਸਾਰੀਆਂ ਵੇਲਾਵਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਭਗਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੁਮਨਾਃ ਸੁਮਨੋਵ੍ਰਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗੇ ਮਨ ਨਾਲ ਤੇ ਚੰਗੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਾਗਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਹਵਿष੍ਯਭੋਜਨਂ ਸ੍ਨਾਨਮਾਹਾਰਸ੍ਯ ਚ ਲਾਘਵਮ੍
ਹਵਿਸ਼ ਦਾ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ, ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਤੇ ਹਲਕਾ ਖਾਣਾ।
ਕृष੍ਣषष੍ਠ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਕ੍ਤਂ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਛੇਵੀਂ ਨੂੰ ਯਤਨ ਨਾਲ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਧਿਵਤ੍ਪ੍ਰਾਸ਼੍ਯ ਗੋਮੂਤ੍ਰਮਨਾਹਾਰੋ ਨਿਸ਼ਿ ਸ੍ਵਪੇਤ੍
ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਗਉਮੂਤਰ ਪੀ ਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਨਾ ਕਰਕੇ ਸੋ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੁष੍ਯੇਪ੍ਯੇਵਂ ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੁਂ ਭਾਨੁਮਂਤਮੁਸ਼ਂਤਿ ਚ
ਪੁਸ਼ਯ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ ਤੇ ਭਾਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਾਘੇ ਦਿਵਾਕਰਂ ਨਾਮ ਕृष੍ਣषष੍ਠ੍ਯਾਂ ਨਰੋਤ੍ਤਮ
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਛੇਵੀਂ ਨੂੰ ਦਿਵਾਕਰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਤਂਡਂ ਫਾਲ੍ਗੁਨੇ ਮਾਸਿ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਗਵਾਂ ਪਯਃ
ਫਾਲਗੁਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਮਾਰਤੰਡ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।