ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦਂਡਵਦ੍ਭੂਮੌ ਨਮਸ੍ਕਾਰੇਣ ਯੋऽਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਜੋ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਦੰਡਵਤ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞੋਪਵਾਸੇਪੁ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਯਤ੍ਫਲਮ੍ 1.164.
ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਤੇ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਮਹਾਧ੍ਵਜਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਾਪਂ ਚ ਰਂਗਕਮ੍ ਯਸ੍ਤ੍ਵਰ੍ਯਮ੍ਣੇ ਨਰੋ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪਰਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਵੱਡਾ ਸਫੈਦ ਝੰਡਾ ਤੇ ਰੰਗੀਲਾ ਧਨੁ ਬਣਾਕੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਅਰਯਮਨ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਸ ਸ਼ਤੇਨ ਵਿਮਾਨਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵ ਨਮਸ੍ਕृਤਃ
ਉਹ ਸੌ ਉਡਦੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਵਜਮਾਲਾਕੁਲਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਂਤੇषੁ ਭਗਾਲਯਮ੍
ਜੋ ਮੰਦਰ ਦੀ ਹੱਦਾਂ ਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਸ ਵਿਮਾਨਸਹਸ੍ਰੇਣ ਧ੍ਵਜਮਾਲਾਕੁਲੇਨ ਤੁ
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਉਡਦੇ ਰਥਾਂ ਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤਚਨ੍ਦ੍ਰਾਂਸ਼ੁਵਿਮਲਂ ਮੁਕ੍ਤਾਦਾਮੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਮੋਤੀ ਦੀ ਲੜੀ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਸੌ ਚੰਦ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ ਸੁੱਚਾ—
ਸ ਧਾਰ੍ਯਮਾਣਚ੍ਛਤ੍ਰੇਣ ਹੇਮਦਂਡੋਪਸ਼ੋਭਿਨਾ
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਡੰਡੇ ਵਾਲੀ ਛਤਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚ੍ਯੁਤੋ ਲੋਕਾਨ੍ਨਿਸਰ੍ਗਾਦ੍ਭੁਵਮਾਗਤਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਉਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਇਆ।
ਯਃ ਸ਼ृਂਖਲਾਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾਂ ਮਹਾਘਣ੍ਟਾਂ ਮਹਾਸ੍ਵਨਾਮ੍
ਜੋ ਚੰਗੀਆਂ ਜੰਜੀਰਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਘੰਟੀ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਹੈ—
ਸ਼ੋਭਨਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਰਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਭਗਸ੍ਯਾਤੀਵ ਵਲ੍ਲਭਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਚਮਕਦਾਰ, ਧਨਵੰਤ ਅਤੇ ਭਾਗ ਦਾ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੇਰੀਮृਦਂਗਪਟਹਝਰ੍ਝਰੀਮਰ੍ਦਲਾਦਿਕਮ੍ 1.164.
ਭੇਰੀ, ਮ੍ਰਿਦੰਗ, ਪਟਾਹ, ਝਰਝਰੀ, ਮਰਦਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ—
ਸ ਵਿਮਾਨੈਰ੍ਮਹਾਭਾਗੇਰ੍ਵਂਸ਼ਵੀਣਾਯੁਤਸ੍ਵਨੈਃ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ ਮਨੁੱਖ, ਅਸਮਾਨੀ ਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਕਈ ਵੰਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ, ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਸੁਸਂਗੀਤਕਦਾਨੇਨ ਸਵਾਦ੍ਯੇਨ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਾਇਆ ਹੋਇਆ ਗੀਤ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਦੁਆਰਾ—
ਮਹਾਮਹਾਸ੍ਵਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਂਖਯੁਗ੍ਮਂ ਭਗਾਲਯੇ
ਭਾਗ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੀ ਜੋੜੀ ਸ਼ੰਖ ਦਾਨ ਕਰਕੇ—
ਵਿਮਾਨਂ ਬਹੁਵਰ੍ਣਾਭਂ ਮਧ੍ਯੇ ਪਂਕਜਭੂषਿਤਮ੍
ਅਸਮਾਨੀ ਰਥ, ਜੋ ਕਈ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕਮਲ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ—
ਕਿਂਕਿਣੀਜਾਲਸਂਪਨ੍ਨਂ ਵਰ੍ਣਕੈਸ਼੍ਚੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਛੋਟੀਆਂ ਘੰਟੀਆਂ ਦੀ ਜਾਲੀ ਨਾਲ ਅਤੇ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀ ਸਜਾਵਟ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ—
ਭਗਸ੍ਯੋਪਰਿ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਰਥ, ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਭਾਗ ਦੇ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਪਟ੍ਟਾਦਿਵਸ੍ਤ੍ਰਤਂਤੂਨਾਂ ਪਰਿਸਂਖ੍ਯਾ ਤੁ ਯਾ ਭਵੇਤ੍
ਪੱਟ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਪੜਿਆਂ ਦੇ ਧਾਗਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਜਿੰਨੀ ਹੋਵੇ—
ਭਗਾਹੁਤ੍ਯਾ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸृष੍ਟਿਦ੍ਵਾਰੇਣ ਧਾਰ੍ਯਤੇ
ਭਾਗ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ, ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਰਾਹੀਂ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਗ੍ਨਿਕਾਰ੍ਯਂ(ਯ?) ਵਿਧਿਵਤ੍ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਗਾਲਯੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਾਗ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਂ ਯਾਵਕੋਪੇਤਂ ਯਸ੍ਤੁ ਨਿਤ੍ਯਵਿਧਿਂ ਹਰੇਤ੍ 1.164.
ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਾਰੇ ਅਨਾਜ ਜੋ ਜੌ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਭਾਗ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਮਹਾਸ਼੍ਵੇਤਾਦਿਮਾਤॄਣਾਂ ਤ੍ਰਿਕਲ੍ਪਾਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ਸ ਨਰਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਾਂਡਿਲੇਯਪੁਰੇ ਵਸੇਤ੍
ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਯੁਗਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਚਿੱਟੀਆਂ ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੇ ਸੰਗ, ਸ਼ਾਂਡਿਲੇਯਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸੌਰਸਂਧ੍ਯਾਬਲਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਿਨਾਂਤੇ ਸਤਤਂ ਰਵੇਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸੌਰਸੰਧਿਆ ਦੀ ਬਲੀ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਦਧ੍ਯੋਦਨਪਯੋਭਿਰ੍ਯਃ ਪੂਰਿਤਂ ਪਾਤ੍ਰਮਾਵृਤਮ੍
ਜੋ ਦਹੀਂ-ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਤਰ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸ਼ਿਰਸਾ ਧਾਰਯੇਤ੍ਪਾਤ੍ਰਂ ਸ਼ਨੈਰ੍ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਉਹ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਸ ਦੀ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।
ਦਰ੍ਪਣੈਰ੍ਧੂਪਮਾਲਾਭਿਰ੍ਗੇਯਨृਤ੍ਯਾਦਿਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਦਰਪਣਾਂ, ਧੂਪ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਗੀਤ-ਨਾਚ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਤਥਾ
ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਸਾਲ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਸੌ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਸਾਲ।
ਭਗਭਕ੍ਤਿਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਯਦ੍ਯਪਿ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸ ਪਾਪਕृਤ੍
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਪਾਪ ਵੀ ਕਰ ਲਵੇ, ਪਰ ਜੇ ਉਸਦਾ ਮਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਾਂ ਤੁ षष੍ਠੀਂ ਨਕ੍ਤੇਨ ਯਸ਼੍ਚ ਕृष੍ਣਾਂ ਚ ਸਪ੍ਤਮੀਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਪੱਖ ਦੀ ਛੇਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਪੱਖ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਨੂੰ ਵੀ।