ਯਾਵਤ੍ਪ੍ਰਦੀਪਸਂਖ੍ਯਾਨਂ ਘृਤੇਨਾਪੂਰ੍ਯ ਬੋਧਿਤਮ੍
ਜਿੰਨੇ ਦੀਵੇ ਗਿਣੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲਓ।
ਦੀਪਵृਕ੍ਸ਼ਮਥੋਦ੍ਬੋਧ੍ਯ ਪਰ੍ਵਸ੍ਵਾਯਤਨੇषੁ ਵੈ 1.164.
ਫਿਰ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਤੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੀਪ-ਵ੍ਰਖ ਨੂੰ ਜਗਾਓ।
ਦੀਪਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਸਮੁਦ੍ਬੋਧ੍ਯ ਭਾਸ੍ਕਰਾਯਤਨੇषੁ ਭੋਃ
ਸੂਰਜ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਦੀਪ-ਵ੍ਰਖ ਨੂੰ ਜਗਾਓ।
ਸ਼ਿਰਸਾ ਧਾਰਯੇਦ੍ਦੀਪਂ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯਾਗ੍ਰਤੋ ਨਿਸ਼ਿ
ਰਾਤ ਨੂੰ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਦੀਵਾ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭਾਸ੍ਕਰਾਯੁਤਸਂਕਾਸ਼ੋ ਵਿਮਾਨੈਰਰ੍ਕਸਨ੍ਨਿਭੈਃ
ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਉਡਦੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ।
ਅਨ੍ਨਦਾਤਾ ਤੁ ਯੋ ਵੀਰ ਵੀਰਲੋਕੇ ਮਹੀ ਯਤੇ
ਜੋ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਰ੍ਯਂਕੇ ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਵੇਤਮਾਲ੍ਯੈਃ ਸਚਨ੍ਦਨੈਃ ਕਲ੍ਪਾਯੁਤਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸੂਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਸਫੈਦ ਮਾਲਿਆਂ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸਿੰਗਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਪਲੰਗ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨੋ ਰਵੇਰ੍ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਯਸ੍ਤੁ ਨਮਸ੍ਕਾਰਂ ਪ੍ਰਯੋਜਯੇਤ੍
ਜੋ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਨਮਸ੍ਕਾਰਃ ਸ੍ਮृਤੋ ਯਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞੋ ਤ੍ਤਮੋਤ੍ਤਮਃ
ਨਮਸਕਾਰ ਨੂੰ ਯਜਨ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦਂਡਵਦ੍ਭੂਮੌ ਨਮਸ੍ਕਾਰੇਣ ਯੋऽਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਜੋ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਦੰਡਵਤ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞੋਪਵਾਸੇਪੁ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਯਤ੍ਫਲਮ੍ 1.164.
ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਤੇ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਮਹਾਧ੍ਵਜਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਾਪਂ ਚ ਰਂਗਕਮ੍ ਯਸ੍ਤ੍ਵਰ੍ਯਮ੍ਣੇ ਨਰੋ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪਰਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਵੱਡਾ ਸਫੈਦ ਝੰਡਾ ਤੇ ਰੰਗੀਲਾ ਧਨੁ ਬਣਾਕੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਅਰਯਮਨ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਸ ਸ਼ਤੇਨ ਵਿਮਾਨਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵ ਨਮਸ੍ਕृਤਃ
ਉਹ ਸੌ ਉਡਦੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਵਜਮਾਲਾਕੁਲਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਂਤੇषੁ ਭਗਾਲਯਮ੍
ਜੋ ਮੰਦਰ ਦੀ ਹੱਦਾਂ ਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਸ ਵਿਮਾਨਸਹਸ੍ਰੇਣ ਧ੍ਵਜਮਾਲਾਕੁਲੇਨ ਤੁ
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਉਡਦੇ ਰਥਾਂ ਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤਚਨ੍ਦ੍ਰਾਂਸ਼ੁਵਿਮਲਂ ਮੁਕ੍ਤਾਦਾਮੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਮੋਤੀ ਦੀ ਲੜੀ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਸੌ ਚੰਦ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ ਸੁੱਚਾ—
ਸ ਧਾਰ੍ਯਮਾਣਚ੍ਛਤ੍ਰੇਣ ਹੇਮਦਂਡੋਪਸ਼ੋਭਿਨਾ
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਡੰਡੇ ਵਾਲੀ ਛਤਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚ੍ਯੁਤੋ ਲੋਕਾਨ੍ਨਿਸਰ੍ਗਾਦ੍ਭੁਵਮਾਗਤਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਉਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਇਆ।
ਯਃ ਸ਼ृਂਖਲਾਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾਂ ਮਹਾਘਣ੍ਟਾਂ ਮਹਾਸ੍ਵਨਾਮ੍
ਜੋ ਚੰਗੀਆਂ ਜੰਜੀਰਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਘੰਟੀ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਹੈ—
ਸ਼ੋਭਨਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਰਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਭਗਸ੍ਯਾਤੀਵ ਵਲ੍ਲਭਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਚਮਕਦਾਰ, ਧਨਵੰਤ ਅਤੇ ਭਾਗ ਦਾ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੇਰੀਮृਦਂਗਪਟਹਝਰ੍ਝਰੀਮਰ੍ਦਲਾਦਿਕਮ੍ 1.164.
ਭੇਰੀ, ਮ੍ਰਿਦੰਗ, ਪਟਾਹ, ਝਰਝਰੀ, ਮਰਦਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ—
ਸ ਵਿਮਾਨੈਰ੍ਮਹਾਭਾਗੇਰ੍ਵਂਸ਼ਵੀਣਾਯੁਤਸ੍ਵਨੈਃ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ ਮਨੁੱਖ, ਅਸਮਾਨੀ ਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਕਈ ਵੰਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ, ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਸੁਸਂਗੀਤਕਦਾਨੇਨ ਸਵਾਦ੍ਯੇਨ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਾਇਆ ਹੋਇਆ ਗੀਤ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਦੁਆਰਾ—
ਮਹਾਮਹਾਸ੍ਵਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਂਖਯੁਗ੍ਮਂ ਭਗਾਲਯੇ
ਭਾਗ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੀ ਜੋੜੀ ਸ਼ੰਖ ਦਾਨ ਕਰਕੇ—
ਵਿਮਾਨਂ ਬਹੁਵਰ੍ਣਾਭਂ ਮਧ੍ਯੇ ਪਂਕਜਭੂषਿਤਮ੍
ਅਸਮਾਨੀ ਰਥ, ਜੋ ਕਈ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕਮਲ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ—
ਕਿਂਕਿਣੀਜਾਲਸਂਪਨ੍ਨਂ ਵਰ੍ਣਕੈਸ਼੍ਚੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਛੋਟੀਆਂ ਘੰਟੀਆਂ ਦੀ ਜਾਲੀ ਨਾਲ ਅਤੇ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀ ਸਜਾਵਟ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ—
ਭਗਸ੍ਯੋਪਰਿ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਰਥ, ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਭਾਗ ਦੇ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਪਟ੍ਟਾਦਿਵਸ੍ਤ੍ਰਤਂਤੂਨਾਂ ਪਰਿਸਂਖ੍ਯਾ ਤੁ ਯਾ ਭਵੇਤ੍
ਪੱਟ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਪੜਿਆਂ ਦੇ ਧਾਗਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਜਿੰਨੀ ਹੋਵੇ—
ਭਗਾਹੁਤ੍ਯਾ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸृष੍ਟਿਦ੍ਵਾਰੇਣ ਧਾਰ੍ਯਤੇ
ਭਾਗ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ, ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਰਾਹੀਂ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।