ਮਲ੍ਲਿਕੋਤ੍ਪਲਪਦ੍ਮੈਸ਼੍ਚ ਜਾਤੀਪੁਨ੍ਨਾਗਚਂਪਕੈਃ
ਮੋਤੀ, ਨੀਲ ਕਮਲ, ਲਾਲ ਕਮਲ, ਜਾਤੀ, ਪੁੰਨਾਗ ਤੇ ਚੰਪਾ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ,
ਕਰਵੀਰਾਰ੍ਕਕਹ੍ਲਾਰਸ਼ਮੀਤਗਰਕੇਸ਼ਰੈਃ
ਕਰਵੀਰ, ਅਰਕ, ਕਹਲਾਰਾ, ਸ਼ਮੀ, ਤਗਰ ਤੇ ਕੇਸਰ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ,
ਪੁष੍ਪੈਰੇਤੈਰ੍ਯਥਾਲਾਭਂ ਯੋ ਨਰਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਰਵਿਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹਨਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਮਿਲ ਜਾਣ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸੂਰ੍ਯਕੋਟਿਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ੈਰ੍ਵਿਮਾਨੈਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਿਭਿਃ
ਉਹ ਦਸ ਕਰੋੜ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਅਕਾਸ਼ੀ ਰਥਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਂਤ੍ਰੀਮਧੁਰਵਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਚ੍ਛਂਦਗਮਨੈਰ੍ਨृਪ 1.163.
ਤੰਤਰੀ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਣ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਾ,
ਦੋਧੂਯਮਾਨਸ਼੍ਚਮਰੈਃ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਃ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ
ਚਮਰੇ ਦੇ ਚਮਚਿਆਂ ਨਾਲ ਝਲਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ,
ਯੈਸ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਵਾਪਿਕੁਸੁਮੈਰ੍ਜਲਜੈਃ ਸ੍ਥਲਜੈਰ੍ਨृਪ
ਉਹੀ ਫੁੱਲ, ਚਾਹੇ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਹੋਣ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਤੋਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ,
ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯੋਪਰਿ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛੋਭਨਂ ਪੁष੍ਪਮਂਡਲਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੂਰਜ ਉੱਤੇ ਸੋਹਣਾ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਗੋਲ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਅਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਹਾਯਾਨੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯਪੁष੍ਪੋਪਸ਼ੋਭਿਤਃ
ਅਜੋਕੇ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਵੱਡੇ ਅਕਾਸ਼ੀ ਰਥਾਂ ਨਾਲ,
ਅਨੇਕਰਾਗਵਿਨ੍ਯਸ੍ਤੈਃ ਸੁਗਨ੍ਧੈਃ ਕੁਸੁਮੈਰ੍ਗृਹਮ੍
ਕਈ ਰੰਗਾਂ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਘਰ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ,
ਸ ਪੁष੍ਪਕਵਿਮਾਨੇਨ ਪੁष੍ਪਮਾਲਾਕੁਲੇਨ ਤੁ
ਉਹ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਪੂਸ਼ਪਕ ਰਥ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ,
ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਮੋਦਤੇ ਕਾਲਮਤਿਰਸ੍ਕृਤਸ਼ਾਸਨਃ
ਅਨੰਤ ਖੁਸ਼ੀ ਮਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਸਮਾਂ ਤੇ ਹੁਕਮ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯषष੍ਠੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸ਼ਤਾਨੀਕ ਉਵਾਚ ਪੁਨਸ੍ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਮਹੌਜਸਃ
ਸੂਰਜ ਛਠੀ ਵਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ
ਸੁਮਂਤੁਰੁਵਾਚ ਸ਼ृਣੁ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਮਹਾਰਾਜ ਸਰ੍ਵਦਂ ਲੋਕਪੂਜਿਤਮ੍
ਸੁਮੰਤੁ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਸੁਣੋ ਉਹ ਗੱਲ ਜੋ ਸਦਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਖਾਸੀਨਂ ਸੁਰਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਮਨੋਵਤ੍ਯਾਂ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਮ੍
ਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਚੌਹਾਂ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ, ਮਨ ਦੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਸੀ।
ਯ ਏष ਭਗਵਾਨ੍ਦੇਵਃ ਸਹਸ੍ਰਕਿਰਣੋ ਰਵਿਃ
ਉਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲਾ ਰਵੀ।
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛृਣੁਤਮੇਕਾਗ੍ਰੌ ਗਦਤੋ ਨਿਖਿਲਂ ਮਮ
ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਸ੍ਵਯਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਪੁष੍ਣਾਣਿ ਯਃ ਸੂਰ੍ਯਂ ਪੂਜਯੇਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਜੋ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਰਾਮਂ ਰਵੇਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦਾਮ੍ਰਬਿਲ੍ਵਾਦਿਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਜੋ ਰਵੀ ਲਈ ਆਮ, ਬੈਲ, ਤੇ ਹੋਰ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਬਾਗ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਪੁਨ੍ਨਾਗਨਾਗਬਕੁਲੈਰਸ਼ੋਕਤਿਲਚਂਪਕੈਃ
ਪੁੰਨਾਗਾ, ਨਾਗ, ਬਕੁਲ, ਅਸ਼ੋਕ, ਤਿਲ, ਤੇ ਚੰਪਕ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ—
ਯਾਵਦ੍ਧਿ ਪਤ੍ਰਂ ਕੁਸੁਮਂ ਬੀਜਂ ਸੂਤਫਲਾਨਿ ਚ
ਜਦ ਤੱਕ ਪੱਤੇ, ਫੁੱਲ, ਬੀਜ ਤੇ ਫਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ—
ਸਘृਤਂ ਗੁਗ੍ਗੁਲਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਵਾ ਕਂਦੁਰੁਂ ਤਥਾ 1.164.
ਉਹ ਘੀ, ਗੁਗਲ ਤੇ ਕੁੰਦੁਰੂ ਰਾਲ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਵੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਕृष੍ਣਾਗੁਰੁਂ ਚ ਕਰ੍ਪੂਰਧੂਪਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦਿਵਾਕਰੇ
ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਕਾਲਾ ਅਗਰ ਤੇ ਕਪੂਰ ਦੀ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾਵੇ।
ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੱਖਾਂ ਕਲਪਾਂ ਲਈ, ਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਲੱਖਾਂ ਕਲਪਾਂ ਲਈ—
ਗੁਗ੍ਗੁਲੁਂ ਘृਤਸਂਯੁ੍ਕ੍ਤਂ ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਸ਼ਬ੍ਦਕृਤ੍
ਗੁਗਲ ਘੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਜੋ ਧੁਨੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯਕਸ਼ਾ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ੌ ਕृष੍ਣ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਯਃ ਸਾਜ੍ਯਂ ਗੁਗ੍ਗੁਲੁਂ ਦਹੇਤ੍
ਕਾਲੀ ਪੱਖ ਦੀ ਸਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਜੋ ਘੀ ਨਾਲ ਗੁਗਲ ਜਲਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਦੇਵਦਾਰੁਂ ਨਮੇਰੁਂ ਚ ਸ਼੍ਰੀਵਾਸਂ ਕੁਂਦੁਰੁਂ ਤਥਾ
ਉਹ ਦੇਵਦਾਰ, ਨਾਮੇਰੂ, ਸ੍ਰੀਵਾਸ ਤੇ ਕੁੰਦੁਰੂ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਵੇ।
ਏਵਂ ਸੌਗਧਿਕਂ ਰੂਪਂ षਟ੍ਸਹਸ੍ਰਗੁਣੋਤ੍ਤਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਗੰਧਤ ਰੂਪ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨਂਤਫਲਦਂ ਦੇਵਂ ਸਦਾ ਕੁਂਦੁਰੁਕਾਮੁਕਮ੍
ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੁੰਦੁਰੂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਨੰਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦਗ੍ਧ੍ਵਾਰ੍ਧਮਵਿਮਿਸ਼੍ਰਸ੍ਯ ਸੂਰ੍ਯਤੁਲ੍ਯਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਅਧ ਅਮਿਸ਼ਰ ਧੂਪ ਜਲਾਉਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।