ਸ਼੍ਵੇਤਮਂਦਾਰਕੁਸੁਮਂ ਸਿਤਪੁष੍ਪਂ ਚ ਤਤ੍ਸਮਮ੍
ਸਫੈਦ ਮੰਦਾਰਾ ਦਾ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਫੈਦ ਫੁੱਲ ਵੀ ਉਸਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ।
ਗਂਧਵਂਤ੍ਯਪਵਿਤ੍ਰਾਣਿ ਕੁਸੁਮਾਨਿ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਹੀਂ ਜਾਂ ਜੋ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕਂ ਤਦ੍ਧਿ ਕੁਸੁਮਮਪਵਿਤ੍ਰਂ ਚ ਤਾਮਸਮ੍
ਜੋ ਫੁੱਲ ਸਤਵਿਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ; ਜੋ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹਨ, ਉਹ ਤਾਮਸਿਕ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦਿਵਾਸ਼ੇषਾਣਿ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਤ੍ਯਜੇਦੁਪਹਤਾਨਿ ਚ
ਜੋ ਫੁੱਲ ਦਿਨ ਵਿਚ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਫਲਂ ਕ੍ਵਥਿਤਵਿਦ੍ਧਂ ਚ ਯਤ੍ਨਾਤ੍ਪਕ੍ਵਮਪਿ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ 1.163.
ਫਲ ਜੋ ਉਬਲਿਆ ਜਾਂ ਛੇਦਿਆ ਹੋਵੇ, ਭਾਵੇਂ ਪੱਕਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਤ੍ਰਾਣਾਮਪ੍ਯਲਾਭੇ ਤੁ ਫਲਾਨ੍ਯਪਿ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਜੇ ਪੱਤੇ ਨਾ ਮਿਲਣ, ਤਾਂ ਫਲ ਵੀ ਭੇਟ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਓषਧੀਨਾਮਭਾਵੇ ਤੁ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭਵਤਿ ਪੂਜਿਤਃ
ਜੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਉਪਲਬਧ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਃ ਸੁਗਨ੍ਧੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤਪੁष੍ਪੈਃ ਸਮ੍ਯਗ੍ਭਾਨੁਂ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੁਗੰਧਤ ਤੇ ਤਾਜ਼ਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਠੀਕ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਕਰਵੀਰੈਰ੍ਮਹਾਰਾਜ ਸਂਯਤੋ ਭਾਨੁਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੰਜਮ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ ਕਰਵੀਰ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ,
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਕੁਸੁਮੈਰ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਃ ਸਕृਦ੍ਭਾਨੁਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਅਗਸਤ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਸਹਿਤ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ,
ਮਲ੍ਲਿਕੋਤ੍ਪਲਪਦ੍ਮੈਸ਼੍ਚ ਜਾਤੀਪੁਨ੍ਨਾਗਚਂਪਕੈਃ
ਮੋਤੀ, ਨੀਲ ਕਮਲ, ਲਾਲ ਕਮਲ, ਜਾਤੀ, ਪੁੰਨਾਗ ਤੇ ਚੰਪਾ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ,
ਕਰਵੀਰਾਰ੍ਕਕਹ੍ਲਾਰਸ਼ਮੀਤਗਰਕੇਸ਼ਰੈਃ
ਕਰਵੀਰ, ਅਰਕ, ਕਹਲਾਰਾ, ਸ਼ਮੀ, ਤਗਰ ਤੇ ਕੇਸਰ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ,
ਪੁष੍ਪੈਰੇਤੈਰ੍ਯਥਾਲਾਭਂ ਯੋ ਨਰਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਰਵਿਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹਨਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਮਿਲ ਜਾਣ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸੂਰ੍ਯਕੋਟਿਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ੈਰ੍ਵਿਮਾਨੈਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਿਭਿਃ
ਉਹ ਦਸ ਕਰੋੜ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਅਕਾਸ਼ੀ ਰਥਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਂਤ੍ਰੀਮਧੁਰਵਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਚ੍ਛਂਦਗਮਨੈਰ੍ਨृਪ 1.163.
ਤੰਤਰੀ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਣ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਾ,
ਦੋਧੂਯਮਾਨਸ਼੍ਚਮਰੈਃ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਃ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ
ਚਮਰੇ ਦੇ ਚਮਚਿਆਂ ਨਾਲ ਝਲਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ,
ਯੈਸ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਵਾਪਿਕੁਸੁਮੈਰ੍ਜਲਜੈਃ ਸ੍ਥਲਜੈਰ੍ਨृਪ
ਉਹੀ ਫੁੱਲ, ਚਾਹੇ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਹੋਣ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਤੋਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ,
ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯੋਪਰਿ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛੋਭਨਂ ਪੁष੍ਪਮਂਡਲਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੂਰਜ ਉੱਤੇ ਸੋਹਣਾ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਗੋਲ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਅਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਹਾਯਾਨੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯਪੁष੍ਪੋਪਸ਼ੋਭਿਤਃ
ਅਜੋਕੇ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਵੱਡੇ ਅਕਾਸ਼ੀ ਰਥਾਂ ਨਾਲ,
ਅਨੇਕਰਾਗਵਿਨ੍ਯਸ੍ਤੈਃ ਸੁਗਨ੍ਧੈਃ ਕੁਸੁਮੈਰ੍ਗृਹਮ੍
ਕਈ ਰੰਗਾਂ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਘਰ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ,
ਸ ਪੁष੍ਪਕਵਿਮਾਨੇਨ ਪੁष੍ਪਮਾਲਾਕੁਲੇਨ ਤੁ
ਉਹ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਪੂਸ਼ਪਕ ਰਥ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ,
ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਮੋਦਤੇ ਕਾਲਮਤਿਰਸ੍ਕृਤਸ਼ਾਸਨਃ
ਅਨੰਤ ਖੁਸ਼ੀ ਮਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਸਮਾਂ ਤੇ ਹੁਕਮ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯषष੍ਠੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸ਼ਤਾਨੀਕ ਉਵਾਚ ਪੁਨਸ੍ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਮਹੌਜਸਃ
ਸੂਰਜ ਛਠੀ ਵਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ
ਸੁਮਂਤੁਰੁਵਾਚ ਸ਼ृਣੁ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਮਹਾਰਾਜ ਸਰ੍ਵਦਂ ਲੋਕਪੂਜਿਤਮ੍
ਸੁਮੰਤੁ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਸੁਣੋ ਉਹ ਗੱਲ ਜੋ ਸਦਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਖਾਸੀਨਂ ਸੁਰਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਮਨੋਵਤ੍ਯਾਂ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਮ੍
ਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਚੌਹਾਂ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ, ਮਨ ਦੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਸੀ।
ਯ ਏष ਭਗਵਾਨ੍ਦੇਵਃ ਸਹਸ੍ਰਕਿਰਣੋ ਰਵਿਃ
ਉਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲਾ ਰਵੀ।
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛृਣੁਤਮੇਕਾਗ੍ਰੌ ਗਦਤੋ ਨਿਖਿਲਂ ਮਮ
ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਸ੍ਵਯਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਪੁष੍ਣਾਣਿ ਯਃ ਸੂਰ੍ਯਂ ਪੂਜਯੇਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਜੋ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਰਾਮਂ ਰਵੇਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦਾਮ੍ਰਬਿਲ੍ਵਾਦਿਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਜੋ ਰਵੀ ਲਈ ਆਮ, ਬੈਲ, ਤੇ ਹੋਰ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਬਾਗ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਪੁਨ੍ਨਾਗਨਾਗਬਕੁਲੈਰਸ਼ੋਕਤਿਲਚਂਪਕੈਃ
ਪੁੰਨਾਗਾ, ਨਾਗ, ਬਕੁਲ, ਅਸ਼ੋਕ, ਤਿਲ, ਤੇ ਚੰਪਕ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ—