ਏਤਤ੍ਸ੍ਨਾਨਤ੍ਰਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭਾਰਤ
ਇਹ ਤਿੰਨ ਵਿਲਾਵਾਂ ਕਰਕੇ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ—
ਮृਤ੍ਕੁਮ੍ਭਾਤ੍ਤਾਮ੍ਰਕੁਮ੍ਭੈਸ੍ਤੁ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਮਤਮ੍ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਾਦਰ੍ਚਨਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਘृਤਸ੍ਨਾਨਮਤਃ ਪਰਮ੍
ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਲਾਉਣਾ, ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਲਾਉਣ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਸਪর্শ ਤੇ ਪੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਹੈ, ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਵਿਲਾਉਣਾ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਇਹਾਮੁਤ੍ਰ ਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਘृਤਸ੍ਨਾਨੇਨ ਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਇਥੇ ਜਾਂ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਪਾਪ, ਘੀ ਨਾਲ ਵਿਲਾਉਣ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਾਪਰਾਧਾਂਸ੍ਤੋਯੇਨ ਕ੍ਸ਼ੀਰੇਣ ਤੁ ਸ਼ਤਂ ਕ੍ਸ਼ਮੇਤ੍
ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਦਸ ਅਪਰਾਧ ਮਾਫ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਸੌ।
ਨੈਰਨ੍ਤਰ੍ਯੇਣ ਯੋ ਮਾਸਂ ਘृਤਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ 1.163.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਲਗਾਤਾਰ ਇਕ ਮਹੀਨਾ ਘੀ ਨਾਲ ਵਿਲਾਉਣ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸ੍ਨਾਨਂ ਪਲਸ਼ਤਂ ਜ੍ਞੇਯਮਭ੍ਯਂਗਃ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤਿਃ
ਵਿਲਾਉਣ ਨੂੰ ਸੌ ਪਲਾ ਸਮਝੋ; ਮਲਣ ਨੂੰ ਪਚੀਵੀ ਪਲਾ।
ਘृਤਾਭ੍ਯਂਗਂ ਘृਤਸ੍ਨਾਨ ਭਾਨੋਃ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਘੀ ਨਾਲ ਮਲਣ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਵਿਲਾਉਣ ਸੂਰਜ ਲਈ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਦਸ਼ਧੇਨੁਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਯਦ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਲਭਤੇ ਫਲਮ੍
ਜੋ ਫਲ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਪੁष੍ਪਫਲੋਪੇਤਂ ਯਸ੍ਤ੍ਵਰ੍ਕਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਫੁੱਲ ਤੇ ਫਲ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਅਰਘ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਗਂਧਤੋਯੇਨ ਸਂਮਿਸ਼੍ਰਮੁਦਕਾਦ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੋਤ੍ਤਰਮ੍
ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਫਲ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੋष੍ਟਾਂਗਗਰ੍ਭਮਾਪੂਰ੍ਯ ਭਾਨੋਰ੍ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਅੱਠ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾਤਰ ਭਰ ਕੇ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਪਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਕੁਸ਼ਾਗ੍ਰਾਣਿ ਘृਤਂ ਦਧਿ ਤਥਾ ਮਧੁ
ਪਾਣੀ, ਦੁੱਧ, ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਦੇ ਪੱਤੇ, ਘੀ, ਦਹੀਂ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਸ਼ਹਦ—
ਅष੍ਟਾਂਗ ਏष ਅਰ੍ਘੋ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਇਹ ਅੱਠ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਾਲਾ ਅਰਘ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਦਾਤੁਰ੍ਵੈਣਵਪਾਤ੍ਰੇਣ ਦਤ੍ਤੇऽਰ੍ਘ੍ਯੇ ਯਤ੍ਫਲਂ ਭਵੇਤ੍
ਤਾਂਬੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਨਾਲ ਅਰਘ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਤਾਮ੍ਰਾਰ੍ਘ੍ਯਪਾਤ੍ਰਦਾਨੇਨ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਮਤਮ੍ 1.163.
ਤਾਂਬੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਰੌਪ੍ਯਪਾਤ੍ਰੇਣ ਵਿਜ੍ਞੇਯਂ ਲਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਪਾਤਰ ਨਾਲ, ਅਰਘ ਲੱਖ ਦਾ ਮਾਣਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਏਵਂ ਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਘ੍ਯਨੈਵੇਦ੍ਯਬਲਿਧੂਪਾਦਿषੁ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨ੍ਹਾਉਣ, ਅਰਘ, ਨੈਵੇਦ, ਬਲੀ, ਧੂਪ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ—
ਰੌਪ੍ਯਪਾਤ੍ਰਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਵੇਦਪਾਰਗੇ
ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਪਾਤਰ ਵੇਦ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੇਣ ਨਾਲ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—
ਫਲਂ ਕੋਟਿਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਯ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵੇਦਪਾਰਗੇ
ਵੇਦ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਵਰ੍ਣਪਾਤ੍ਰਂ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਭਾਸ੍ਕਰਾਯ ਮਹੀਪਤੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪਾਤਰ ਦੇਵੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ—
ਤੁਲ੍ਯਮੇਵ ਫਲਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਮਾਢ੍ਯਦਰਿਦ੍ਰਯੋਃ
ਇਹੀ ਫਲ ਦੋਵੇਂ, ਅਮੀਰ ਤੇ ਗਰੀਬ ਲਈ, ਬਰਾਬਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵਿਭਵੇ ਸਤਿ ਯੋ ਮੋਹਾਨ੍ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਧਿਵਿਸ੍ਤਰਮ੍
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਧਨ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਮੋਹ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ ਪੂਰਾ ਵਿਧੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ—
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਫਲੈਸ੍ਤੋਯੈਸ਼੍ਚਨ੍ਦਨਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੰਤਰ, ਫਲ, ਪਾਣੀ, ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍षਕੋਟਿਸ਼ਤਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਸੌ ਮਿਲੀਅਨ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਮਾਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਗਂਧਾਚ੍ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਪੁष੍ਪਮष੍ਟਗੁਣਂ ਨृਪ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਤਗੁਣਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਕੁਂਕੁਮਸ੍ਯ ਵਿਧੀਯਤੇ ।। 1.163.
ਸੁਗੰਧੀ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਫੁੱਲ ਅੱਠ ਗੁਣਾ, ਹੇ ਰਾਜਨ; ਇਸ ਲਈ ਕੁੰਕੁਮ ਦਾ ਸੌ ਗੁਣਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਭਾਨੁਂ ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤਮਾਲਿਪ੍ਯ ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਂ ਵਸੇਦ੍ਦਿਵਿ
ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਗਾ ਕੇ, ਅਦਮੀ ਕਲਪਾਂ ਦੀ ਕਰੋੜਾਂ ਮਿਆਦ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸ ਦੀਵ੍ਯੇਤ੍ਸੁਰਵृਨ੍ਦੇਨ ਪੁਣ੍ਯਗਂਧੈਃ ਪ੍ਰਲੇਪਿਤਃ
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੰਗ ਵਿਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਸੁਗੰਧੀ ਲਗਾ ਕੇ, ਆਨੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਅਰ੍ਕਾਯ ਤਾਲਵृਂਤਂ ਨਰਾਧਿਪ
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਤਾਲ ਪੱਤੇ ਵਾਲਾ ਪੰਖਾ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ—
ਮਾਯੂਰਂ ਵ੍ਯਜਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸੂਰ੍ਯਾਯਾਤੀਵ ਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਮੋਰ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ ਪੱਖਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚੰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁष੍ਪੈਰਰਣ੍ਯਸਂਭੂਤੈਃ ਪਤ੍ਰੈਰ੍ਵਾ ਗਿਰਿਸਮ੍ਭਵੈਃ
ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਉੱਗੇ ਫੁੱਲਾਂ ਜਾਂ ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ,