ਤ੍ਰਿਸਨ੍ਧ੍ਯਂ ਵੇਦਨਿਰ੍ਘੋषਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਫਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਵੈਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯਾਵਨ੍ਨੀਰਾਜਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਰ੍ਵਾਣਿ ਵਿਧਿਵਦ੍ਰਵੌ
ਜਦ ਤੱਕ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਤਿਉਹਾਰਾਂ 'ਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੀਵੇ ਘੁਮਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਕਪਿਲਾਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੇਨ ਕੁਸ਼ਵਾਰਿਯੁਤੇਨ ਵੈ
ਭੂਰੇ ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨੂੰ ਕੁਸ਼ਾ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵੇਕਮਪਿ ਸਰ੍ਵੇਬ੍ਦੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਨਾਨਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵੀ ਸਭ ਨੂੰ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਦਾਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕਪਿਲਾਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੇਨ ਦਧਿਕ੍ਸ਼ੀਰਯੁਤੇਨ ਚ 1.163.
ਭੂਰੇ ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨੂੰ ਦਹੀਂ ਤੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ऋਭਵੋ ਵੀਰਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਦੇਹਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਮ੍
ਰਭੂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵਿਰਲੇ ਯੋਧੇ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ ਸਦੀਵੀ ਸਰੀਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ।
ਕਾਪਿਲਂ ਯਃ ਪਿਬੇਚ੍ਛੂਦ੍ਰੋ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਸ਼ੂਦਰ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਬਣਾਈ ਕਪਿਲਾ ਮਿਸ਼ਰਣ ਪੀ ਲਵੇ,
ਵਰ੍षਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰੇਣ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਸਮੁਪਾਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਉਹ ਜੋ ਪਾਪ ਲੱਖਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ,
ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਸਮੁਪਾਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਉਹ ਜੋ ਪਾਪ ਲੱਖਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਯੁਗਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ,
ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਚ ਕृਤਸ੍ਨਾਨੋ ਯਜੇਤ੍ਸੂਰ੍ਯਂ ਸਕृਨ੍ਨਰਃ ਵਸੁਹੇਮਾਦਿਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ੀਰਸ੍ਨਾਨਸ੍ਯ ਤਤ੍ਸਮਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸਪਤਮੀ ਦੇ ਦਿਨ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਧਨ, ਸੋਨੇ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਇਕ ਵਾਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਸਕृਦਾਢਕੇਨ ਪਯਸਾ ਯੋ ਭਾਨੁਂ ਸ੍ਨਾਪ ਯੇਨ੍ਨਰਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਕ ਵਾਰੀ ਭਾਨੁ ਨੂੰ ਅੱਧਾ ਮਾਪ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਦਧ੍ਨਾ ਸਕृਦ੍ਭਾਨੁਂ ਸ ਤ੍ਰਿਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਕ ਵਾਰੀ ਭਾਨੁ ਨੂੰ ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਉਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਸ਼ਾਲਿਪਿष੍ਟੇਨ ਵਾਯੁਲੋਕੇषੁ ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਸ ਗੋਪਤਿਪੁਰਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਚੌਲ ਦੇ ਆਟੇ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਵਾਯੂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਗੋਪਤਿ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਫਲੋਦਕੇਨ ਯੋ ਭਾਨੁਂ ਸਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਪਯਤੇ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਫਲਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਸ਼੍ਰੀਖਂਡਵਾਰਿਣਾ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਸਕृਦ੍ਭਾਨੁਂ ਨਰਾ ਧਿਪ 1.163.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚੰਦਨ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਵਸ੍ਤ੍ਰਪੂਤੇਨ ਤੋਯੇਨ ਯਦ੍ਯਰ੍ਕਂ ਸ੍ਨਾਪਯੇਤ੍ਸਕृਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਛਾਣੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਆਪੋ ਹਿष੍ਠੇਤਿ ਜਪ੍ਯੇਨ ਗਂਗਾਤੋਯੇਨ ਭਾਰਤ
‘ਆਪੋ ਹਿਸ਼ਠ’ ਜਪ ਕੇ ਤੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ—
ਕਰ੍ਪੂਰਾਗੁਰੁਤੋਯੇਨ ਯੋऽਰ੍ਕਂ ਸ੍ਨਾਪਯਤੇ ਸਕृਤ੍ ਸ ਕੁਲਾਨੇਕਵਿਂਸ਼ਤਿਮੁਤ੍ਤਾਰ੍ਯ ਰਵਿਮਾਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਪੂਰ ਤੇ ਅਗਰ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇਕੀਵੀ ਵੰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਉੱਧਾਰ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤृਨੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਯੋ ਭਾਨੁਂ ਸ੍ਨਾਪਯੇਚ੍ਛੀਤਵਾਰਿਣਾ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਭਾਨੁਂ ਸ਼ੀਤਾਂਬੁਨਾ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਧਾਰੋष੍ਣਪਯਸਾ ਸਹ
ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਤੇ ਗਰਮ ਦੁੱਧ ਦੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵਿਲਾਉਣਾ—
ਏਤਤ੍ਸ੍ਨਾਨਤ੍ਰਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭਾਰਤ
ਇਹ ਤਿੰਨ ਵਿਲਾਵਾਂ ਕਰਕੇ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ—
ਮृਤ੍ਕੁਮ੍ਭਾਤ੍ਤਾਮ੍ਰਕੁਮ੍ਭੈਸ੍ਤੁ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਮਤਮ੍ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਾਦਰ੍ਚਨਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਘृਤਸ੍ਨਾਨਮਤਃ ਪਰਮ੍
ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਲਾਉਣਾ, ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਲਾਉਣ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਸਪর্শ ਤੇ ਪੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਹੈ, ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਵਿਲਾਉਣਾ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਇਹਾਮੁਤ੍ਰ ਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਘृਤਸ੍ਨਾਨੇਨ ਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਇਥੇ ਜਾਂ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਪਾਪ, ਘੀ ਨਾਲ ਵਿਲਾਉਣ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਾਪਰਾਧਾਂਸ੍ਤੋਯੇਨ ਕ੍ਸ਼ੀਰੇਣ ਤੁ ਸ਼ਤਂ ਕ੍ਸ਼ਮੇਤ੍
ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਦਸ ਅਪਰਾਧ ਮਾਫ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਸੌ।
ਨੈਰਨ੍ਤਰ੍ਯੇਣ ਯੋ ਮਾਸਂ ਘृਤਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ 1.163.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਲਗਾਤਾਰ ਇਕ ਮਹੀਨਾ ਘੀ ਨਾਲ ਵਿਲਾਉਣ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸ੍ਨਾਨਂ ਪਲਸ਼ਤਂ ਜ੍ਞੇਯਮਭ੍ਯਂਗਃ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤਿਃ
ਵਿਲਾਉਣ ਨੂੰ ਸੌ ਪਲਾ ਸਮਝੋ; ਮਲਣ ਨੂੰ ਪਚੀਵੀ ਪਲਾ।
ਘृਤਾਭ੍ਯਂਗਂ ਘृਤਸ੍ਨਾਨ ਭਾਨੋਃ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਘੀ ਨਾਲ ਮਲਣ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਵਿਲਾਉਣ ਸੂਰਜ ਲਈ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਦਸ਼ਧੇਨੁਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਯਦ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਲਭਤੇ ਫਲਮ੍
ਜੋ ਫਲ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਪੁष੍ਪਫਲੋਪੇਤਂ ਯਸ੍ਤ੍ਵਰ੍ਕਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਫੁੱਲ ਤੇ ਫਲ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਅਰਘ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਗਂਧਤੋਯੇਨ ਸਂਮਿਸ਼੍ਰਮੁਦਕਾਦ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੋਤ੍ਤਰਮ੍
ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਫਲ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।