ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਕਲਸ਼ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਤਾਂ ਪਂਕਜੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍
ਕਿਤੇ-ਕਿਤੇ ਘੜਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾਵਦ੍ਦਂਡਾ ਭਵੇਦ੍ਭੂਮਿਃ ਸਮਂਤਾਚ੍ਚ ਸੁਸ਼ੋਭਨਾ
ਜਦ ਤਕ ਡੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਭੂਮੀ ਮਾਪੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਸੋਹਣੀ ਰਹੇ।
ਕਾਰਯੇਚ੍ਚਿਤ੍ਰਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞੈਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਕਰ੍ਮਾਰ੍ਕਮਂਦਿਰੇ
ਉਹ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਚਿੱਤਰ ਬਣਵਾਏ।
ਯਾਵਤ੍ਸ ਦੇਵਰੂਪਾਣਿ ਗ੍ਰਹਰੂਪਾਣਿ ਲੇਖਯੇਤ੍
ਜਦ ਤਕ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਭਵੇਦ੍ਭੂਮਿਃ ਸਮਂਤਾਚ੍ਚ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦਰ੍ਕਮਂਦਿ ਰਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸਮਤਲ ਤੇ ਹਮਵਾਰ ਕਰੇ, ਬਿਨਾ ਉਚ-ਨੀਚ ਦੇ,
ਸੌਰਧਰ੍ਮੇषੁ ਪੁष੍ਪਪੂਜਾਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸ੍ਨਾਨਕਾਲੇ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਜਯਸ਼ਬ੍ਦਾਦਿਮਂਗ ਲਮ੍
ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੈ; ਨ੍ਹਾਉਣ ਵੇਲੇ ਜੈਕਾਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ੁਭ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪਦ੍ਮਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਸ਼ਂਖਂ ਤੁ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਲੋਟਸ, ਸਵਸਤਿਕ, ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਬਣਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਨਾਨਾਵਰ੍ਣਕਸਂਯੁਕ੍ਤੈਰਕ੍ਸ਼ਤੈਸ੍ਤਿਲਤਂਦੁਲੈਃ
ਕਈ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਅਟੁੱਟ ਚਾਵਲ, ਤਿਲ ਤੇ ਜੌ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦ੍ਰਵ੍ਯਪੀਠਪ੍ਰਦੀਪਾਸ਼੍ਚ ਭੂਤਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਦਿਪਲ੍ਲਵੈਃ
ਚੜ੍ਹਾਵੇ, ਬੈਠਣ ਦੀ ਥਾਂ, ਦੀਵੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰੁੱਖਾਂ ਜਿਵੇਂ ਪੀਪਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਦਿषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ षष੍ਠ੍ਯਾਦਿषੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਸਾਰੇ ਸਪਤਮੀ ਵਾਲੇ ਦਿਨਾਂ ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਛੱਠੀ ਤੇ ਹੋਰ ਐਸੇ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਸਨ੍ਧ੍ਯਂ ਵੇਦਨਿਰ੍ਘੋषਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਫਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਵੈਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯਾਵਨ੍ਨੀਰਾਜਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਰ੍ਵਾਣਿ ਵਿਧਿਵਦ੍ਰਵੌ
ਜਦ ਤੱਕ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਤਿਉਹਾਰਾਂ 'ਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੀਵੇ ਘੁਮਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਕਪਿਲਾਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੇਨ ਕੁਸ਼ਵਾਰਿਯੁਤੇਨ ਵੈ
ਭੂਰੇ ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨੂੰ ਕੁਸ਼ਾ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵੇਕਮਪਿ ਸਰ੍ਵੇਬ੍ਦੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਨਾਨਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵੀ ਸਭ ਨੂੰ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਦਾਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕਪਿਲਾਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੇਨ ਦਧਿਕ੍ਸ਼ੀਰਯੁਤੇਨ ਚ 1.163.
ਭੂਰੇ ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨੂੰ ਦਹੀਂ ਤੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ऋਭਵੋ ਵੀਰਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਦੇਹਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਮ੍
ਰਭੂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵਿਰਲੇ ਯੋਧੇ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ ਸਦੀਵੀ ਸਰੀਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ।
ਕਾਪਿਲਂ ਯਃ ਪਿਬੇਚ੍ਛੂਦ੍ਰੋ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਸ਼ੂਦਰ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਬਣਾਈ ਕਪਿਲਾ ਮਿਸ਼ਰਣ ਪੀ ਲਵੇ,
ਵਰ੍षਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰੇਣ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਸਮੁਪਾਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਉਹ ਜੋ ਪਾਪ ਲੱਖਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ,
ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਸਮੁਪਾਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਉਹ ਜੋ ਪਾਪ ਲੱਖਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਯੁਗਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ,
ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਚ ਕृਤਸ੍ਨਾਨੋ ਯਜੇਤ੍ਸੂਰ੍ਯਂ ਸਕृਨ੍ਨਰਃ ਵਸੁਹੇਮਾਦਿਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ੀਰਸ੍ਨਾਨਸ੍ਯ ਤਤ੍ਸਮਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸਪਤਮੀ ਦੇ ਦਿਨ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਧਨ, ਸੋਨੇ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਇਕ ਵਾਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਸਕृਦਾਢਕੇਨ ਪਯਸਾ ਯੋ ਭਾਨੁਂ ਸ੍ਨਾਪ ਯੇਨ੍ਨਰਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਕ ਵਾਰੀ ਭਾਨੁ ਨੂੰ ਅੱਧਾ ਮਾਪ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਦਧ੍ਨਾ ਸਕृਦ੍ਭਾਨੁਂ ਸ ਤ੍ਰਿਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਕ ਵਾਰੀ ਭਾਨੁ ਨੂੰ ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਉਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਸ਼ਾਲਿਪਿष੍ਟੇਨ ਵਾਯੁਲੋਕੇषੁ ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਸ ਗੋਪਤਿਪੁਰਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਚੌਲ ਦੇ ਆਟੇ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਵਾਯੂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਗੋਪਤਿ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਫਲੋਦਕੇਨ ਯੋ ਭਾਨੁਂ ਸਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਪਯਤੇ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਫਲਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਸ਼੍ਰੀਖਂਡਵਾਰਿਣਾ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਸਕृਦ੍ਭਾਨੁਂ ਨਰਾ ਧਿਪ 1.163.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚੰਦਨ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਵਸ੍ਤ੍ਰਪੂਤੇਨ ਤੋਯੇਨ ਯਦ੍ਯਰ੍ਕਂ ਸ੍ਨਾਪਯੇਤ੍ਸਕृਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਛਾਣੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਆਪੋ ਹਿष੍ਠੇਤਿ ਜਪ੍ਯੇਨ ਗਂਗਾਤੋਯੇਨ ਭਾਰਤ
‘ਆਪੋ ਹਿਸ਼ਠ’ ਜਪ ਕੇ ਤੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ—
ਕਰ੍ਪੂਰਾਗੁਰੁਤੋਯੇਨ ਯੋऽਰ੍ਕਂ ਸ੍ਨਾਪਯਤੇ ਸਕृਤ੍ ਸ ਕੁਲਾਨੇਕਵਿਂਸ਼ਤਿਮੁਤ੍ਤਾਰ੍ਯ ਰਵਿਮਾਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਪੂਰ ਤੇ ਅਗਰ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇਕੀਵੀ ਵੰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਉੱਧਾਰ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤृਨੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਯੋ ਭਾਨੁਂ ਸ੍ਨਾਪਯੇਚ੍ਛੀਤਵਾਰਿਣਾ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਭਾਨੁਂ ਸ਼ੀਤਾਂਬੁਨਾ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਧਾਰੋष੍ਣਪਯਸਾ ਸਹ
ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਤੇ ਗਰਮ ਦੁੱਧ ਦੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵਿਲਾਉਣਾ—