ਅਤਃ ਪਾਪਾਧਿਕਾ ਨਾਰੀ ਪੁਰੁषੋ ਹੀਨਕਿਲ੍ਬਿषਃ
ਇਸ ਲਈ, ਔਰਤ ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਵਧੀਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਮਰਦ ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਵਚਃ ਪ੍ਰਾਹ ਭੂਪਤਿਂ ਜ੍ਞਾਨਸਂਪਦਮ੍
ਸਾਫ ਦਿਲ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਭਰੀ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਉਜ੍ਜਯਿਨ੍ਯਾਂ ਮਹਾਰਾਜ ਮਹਾਬਲ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਉੱਜੈਨੀ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਮਹਾਬਲ ਨਾਂਕਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਦੂਤੋ ਹਰੇਰ੍ਦਾਸਃ ਸ੍ਵਾਮਿਕਾਰ੍ਯਕਰਃ ਸਦਾ
ਉਸਦਾ ਦੂਤ ਹਰੀ ਦਾ ਸੇਵਕ ਸੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਜਾਤਾ ਰੂਪਵਤੀ ਕਨ੍ਯਾ ਕਮਲਲੋਚਨਾ
ਉਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਕੁੜੀ ਜਨਮੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਸਨ।
ਹਰਿਦਾਸਂ ਚ ਸਾ ਪ੍ਰਾਹ ਸ਼ृਣੁ ਤਾਤ ਵਚੋ ਮਮ
ਉਸ ਨੇ ਹਰਿਦਾਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਪਿਆਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।"
ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਿਤਾ ਰਾਜਨ੍ਰਾਜ੍ਞਾਹੂਤੋ ਗਤਃ ਸਭਾਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਰਾਣੀ ਵਲੋਂ ਬੁਲਾਏ ਜਾਣ 'ਤੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤੈਲਂਗਾਧਿਪਤਿਂ ਗਚ੍ਛ ਹਰਿਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਂ ਮਹੀਪਤਿਮ੍
ਤੂੰ ਟੈਲੰਗ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਕੋਲ ਜਾ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਃ ਪ੍ਰਾਗਾਦ੍ਧਰਿਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਂ ਮਹਾਮਤਿਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਹृਦਯੋ ਹਰਿਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰੋ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਹਰਿਦਾਸਂ ਸ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਕਲੇਰਾਗਮਨਂ ਕਦਾ 3.2.5.
ਉਸ ਨੇ ਹਰਿਦਾਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕਲਿਯੁਗ ਕਦੋਂ ਆਵੇਗਾ?"
ਯਦਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕृਤਂ ਤੇਨ ਕਲੇਰਾਗਮਮਨਂ ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਤਦੋਂ ਕਲਿਯੁਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਸ੍ਯਾਚ੍ਚ ਵਿਵਿਧਾ ਭਾषਾ ਲੋਕ ਵਿਮੋਹਿਨੀ
ਉਸ ਦੀ ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯਦਾ ਧਰ੍ਮਂ ਚ ਵੇਦੋਕ੍ਤਂ ਵਿਪਰੀਤਂ ਹਿ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਜਦੋਂ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਧਰਮ ਉਲਟਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਕਲਿਨਾऽਧਰ੍ਮਮਿਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਨਿਰਾਕृਤਾਃ
ਕਲਿਯੁਗ, ਜੋ ਅਧਰਮ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦੁਰ੍ਗਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਰ੍ਧਾਂਗੀ ਗੇਹੇਗੇਹੇ ਤਦਾ ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਸ ਦੀ ਅਰਧਾਂਗੀਨੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਰੀਬੀ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਲੋਭਵਸ਼੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਧਨਿਨੋ ਮਹਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਕਾ ਗਤਾਃ
ਧਨਵਾਨ ਲੋਕ ਲਾਲਚ ਦੇ ਵੱਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਤੇ ਨੀਵਾਂ ਜਾਤ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਦਰਜਾ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗਾ।
ਨਿष੍ਫਲਾ ਤੁ ਮਹੀ ਜਾਤਾ ਕਲੌ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਹਿ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਕਲਿਯੁਗ ਆਉਣ 'ਤੇ ਧਰਤੀ ਬੰਜਰ ਤੇ ਬੇਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਰਿਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਮੈ ਸੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਦਾਨ-ਦੱਖਣਾ ਦਿੱਤੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਬੁਦ੍ਧਿਕੋਵਿਦਃ
ਇਸੇ ਸਮੇਂ ਉੱਥੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਇਆ।
ਵਿਮਾਨਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਗਂ ਨਾਮ ਦੇਵ੍ਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਮਹੋਤ੍ਤਮਮ੍ 3.2.5.
ਦੇਵੀ ਵਲੋਂ ਇੱਕ ਬੜਾ ਉੱਤਮ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਡਣ ਵਾਲਾ ਰਥ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦਦਰ੍ਸ਼ ਕਨ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਤਦਾ ਵਿਪ੍ਰੋ ਵਿਮੋਹਿਤਃ
ਉੱਥੇ, ਉਸ ਕੁੜੀ ਲਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਹਰਿਦਾਸਸ੍ਯ ਤਨਯੋ ਮੁਕੁਂਦੋ ਨਾਮ ਕੋਵਿਦਃ
ਹਰਿਦਾਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਮੁਕੁੰਦ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੀ।
ਗੁਰੁਰਾਹ ਚ ਸ਼ਿष੍ਯਂ ਤਂ ਸ਼ृਣੁ ਵਾਚਂ ਮੁਕੁਂਦ ਮੇ
ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੁਕੁੰਦ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।"
ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮੁਕੁਂਦਸ੍ਤੁ ਸ੍ਵਗੇਹਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਯਯੌ
ਮੁਕੁੰਦ ਨੇ "ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ" ਕਹਿ ਕੇ, ਫੌਰਨ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਵਾਮਨਂ ਵਰਯਾਮਾਸ ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਸ਼ਬ੍ਦਵੇਧਿਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵਾਮਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਵਰ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਲਿਆ।
ਤ੍ਰਯਸ੍ਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਸੁਤਾਰ੍ਥੇ ਗੁਣਕੋਵਿਦਾਃ
ਤਿੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਕੁੜੀ ਲਈ ਆਏ।
ਮਹਾਦੇਵੀਂ ਜਹਾਰਾਸ਼ੁ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਵਿਂਧ੍ਯਾਚਲੇ ਗਿਰੌ
ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਤੇ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਧੀਮਾਨ੍ਨਾਮ ਦ੍ਵਿਜੋ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਾਹ ਗਣਕੋਤ੍ਤਮਃ
ਧੀਮਾਨ ਨਾਂ ਦਾ ਇਕ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜੋਤਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ।
ਸ੍ਵਵਿਮਾਨੇ ਸਮਾਰੋਪ੍ਯ ਤੌ ਦ੍ਵਿਜੌ ਬੁਦ੍ਧਿਕੋਵਿਦਃ
ਉਸ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਹਾਜਨ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਲਿਆ।