ਨ ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਯਾਵਹੇ ਰੂਪਂ ਯਤ੍ਤਤ੍ਪਰਮਮਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਅਸੀਂ ਉਹ ਅਚੰਭਤ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਉੱਚਾ ਰੂਪ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ।
ਤਸ੍ਮਾਦਾਰਾਧਯਾਮੋ ਹਿ ਏਕੀਭੂਯ ਵਿਭਾਵਸੁਮ੍
ਇਸ ਲਈ ਆਓ ਅਸੀਂ ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ ਚਮਕਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੀਏ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਵੀਰ ਕਂਜਜਾਚ੍ਯੁਤਯੋਰ੍ਹਰਃ
ਕਮਲ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਤੇ ਅਚ੍ਯੁਤ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਰੀ ਨੇ
ਅਥ ਤੇ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਵਿਵਿਗੋਗਤਯੋ ਨृਪ
ਫਿਰ ਉਹ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗੇ ਰਾਜੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪੱਕੇ ਮਨ ਨਾਲ,
ਤਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਗਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼ृਂਗੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰਲਂਕृਤਮ੍
ਉਹ ਤਿੰਨ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਆਰਾਧਨਾਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਯਤ੍ਨਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਵਿਭਾਵਸੋਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੂਰੇ ਜਤਨ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਦਿਵ੍ਯਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਂਤੇ ਤਪਂਤਃ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ ਨਗੇ
ਹਜ਼ਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਤਪ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਸ੍ਥਾਣੁਵਤ੍ਸਂਸ੍ਥਿਤੋ ਭੂਮਾਵੂਰ੍ਧ੍ਵਬਾਹੁਸ੍ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਃ
ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੰਭ ਵਾਂਗ ਖੜੇ, ਬਾਂਹਾਂ ਉੱਚੀਆਂ ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਏਵਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਂਤੇ ਤਪਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਃ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍ 1.160.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਖਤ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ।
ਅਥ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ਵਿष੍ਣੂਨਾਂ ਕੁਰ੍ਵਤਾਂ ਤਪ ਉਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਉੱਤਮ ਤਪ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਞ੍ਛਂਭੋ ਹਰੇ ਬ੍ਰੂਤ ਮਤ੍ਤਃ ਕਿਮਭਿਵਾਂਛਥ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ੰਭੂ ਤੇ ਹਰੀ, ਦੱਸੋ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਕੇਸ਼ਾ ਇਦਂ ਵਚਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਕੇਸ਼ਵ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਕृਤਕृਤ੍ਯਾ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਵ ਗੋਪਤੇ
ਹੇ ਗੋਪਾਲ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ।
ਉਤ੍ਪਤ੍ਤਿਸ੍ਥਿਤਿਨਾਸ਼ਾਨਾਂ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਦਿਵਾਕਰ
ਹੇ ਸੂਰਜ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਹੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਪਾਲਣ ਤੇ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਹਾਂ।
ਕਿਂ ਤ੍ਵੇਕਂ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਵਰਮਿਚ੍ਛਾਮਹੇ ਵਿਭੋ
ਪਰਮੇਸ਼ਰਾਂ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਜੀ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਇਕੋ ਇਕ ਵਰ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ।
ਤਸ੍ਮਾਦਸ੍ਮਾਜ੍ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਰੂਪਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯ ਤੇऽਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਅਚਲ ਰੂਪ ਵਿਖਾਓ।
ਤੇषਾਂ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣ੍ਵੀਸ਼ਭਾषਿਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਵਲੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ,
ਅਨੇਕਵਕ੍ਤ੍ਰਸ਼ਿਰਸਮਨੇਕਾਦ੍ਭੁਤਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਅਨੇਕਾਂ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਬੇਅੰਤ ਅਚੰਭੇ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਰੂਪ ਵਿਖਾਇਆ।
ਭੂਃ ਪਾਦੌ ਦ੍ਯੌਃ ਸ਼ਿਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਤ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਲੋਚਨੇ ਮਤੇ 1.160.
ਉਸ ਦੀ ਧਰਤੀ ਪੈਰ ਸੀ, ਅਕਾਸ਼ ਸਿਰ ਸੀ, ਤੇ ਅੱਗ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਨ, ਹੇ ਸਮਝਦਾਰ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਜਂਘਾਸਂਘਾਃ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਤੇ ਉੱਚੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਜੰਘਾਂ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਦृष੍ਟਿਧृष੍ਟ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਿਪੁਲਾਃ ਕੇਸ਼ਾ ਵੀਰਾਂਸ਼ਵਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਡੌਲਣ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਵੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ।
ਬਾਹਵੋ ਵਿਦਿਸ਼ਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦਿਸ਼ਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰੇ ਨਰਾਧਿਪ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਸਨ, ਤੇ ਕੰਨ ਚੌਂਕੜੀਆਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਪ੍ਰਸਾਦਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਚੈਵ ਮਨੋ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਦਇਆ, ਧੀਰਜ, ਮਨ ਤੇ ਧਰਮ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਗ੍ਰੀਵਾਦਿਤਿਰ੍ਮਹਾਦੇਵੀ ਤਾਲੂ ਰੁਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਸੀ, ਤੇ ਤਲੂ ਮਹਾਂਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰੁਦਰ ਸੀ।
ਮੁਖਂ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਵृषਣੌ ਚ ਭਗਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਅੰਗ ਭਗਾ ਸਨ।
ਪृष੍ਠੇऽਸ੍ਯ ਵਸਵੋ ਦੇਵਾ ਮਰੁਤਃ ਸਰ੍ਵਸਂਧਿषੁ
ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਵਸੂ ਦੇਵਤੇ ਸਨ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੋੜਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰੁਤ ਸਨ।
ਪ੍ਰਾਣੋ ਰੁਦ੍ਰੋ ਮਹਾਦੇਵਃ ਕੁਕ੍ਸ਼ੌ ਚਾਸ੍ਯ ਮਹਾਰ੍ਣਵਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਸਾਹ ਮਹਾਦੇਵ ਰੁਦਰ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੇਟ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਸਨ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਮੇਧਾ ਧृਤਿਃ ਕਾਂਤਿਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵਿਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵੈ ਕਟੌ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਮਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਖਮੀ, ਅਕਲ, ਹੌਸਲਾ, ਸੋਹਣਪ ਤੇ ਸਾਰੀ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਸਨ।
ਸਰ੍ਵਜ੍ਯੋਤੀਂषਿ ਜਾਨੀਹਿ ਤਪਸ਼੍ਚਕ੍ਰਸ਼੍ਚ ਦੇਵ ਰਾਟ੍ 1.160.
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜਾਣ ਲਓ ਕਿ ਸਾਰੇ ਚਾਨਣ ਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਦਾ ਚੱਕਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਸ੍ਤਨੌ ਕੁਕ੍ਸ਼ੌ ਚ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਤੇष੍ਟੌ ਚਾਸ੍ਯ ਮਖਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਤੇ ਪੇਟ ਵੇਦ ਸਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਛੇ ਅੰਗ ਯਗਨ ਸਮਝੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।