ਬਹੁਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਤ੍ਮਾ ਸ੍ਵਯਂ ਸਮਭਿਜਾਯਤੇ
ਬਾਰ-ਬਾਰ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਤੁष੍ਟੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਂ ਵੀਰ ਵਿਰਞ੍ਚਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਜਦੋਂ ਮਹਾਤਮਾ ਵਿਰੰਚਾ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀਰ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ ਸ ਯਾਤਿ ਵਿਨਾਸ਼ਂ ਵੈ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਭਾਰਤ
ਪਰ ਉਹ ਵਰ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਰਤ।
ਜਗਾਮ ਕਸ਼੍ਯਪਾਭ੍ਯਾਸ਼ੇ ਸ਼ੋਕਵ੍ਯਾਕੁਲਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾ
ਉਹ ਕਸ਼ਯਪ ਦੇ ਕੋਲ ਗਈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੁੱਖ ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਆਦ੍ਯਂ ਦੇਵਗੁਰੁਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿषਵਣਾਂਬੁਭਿਃ
ਉਹ ਆਦਿ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਗਈ।
ਨ੍ਯਸ੍ਤਦਣ੍ਡਸ਼੍ਰਿਯਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਬਦ੍ਧਕृष੍ਣਾਜਿਨਾਂਬਰਮ੍
ਉਹ ਸੰਨਿਆਸੀ ਦੀ ਲਾਟੀ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ, ਕਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜਿਨਾ ਵਾਲਾ ਚੋਲਾ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਹੁਤਾਸ਼ਮਿਵ ਦੀਵ੍ਯਨ੍ਤਂ ਤਪਨ੍ਤਮਿਵ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍ 1.158.
ਉਹ ਯਜਨ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਤਪ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ਼ੋਕਗਦ੍ਗਦਯਾ ਵਾਚਾ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ:
ਜਾਤੋਜਾਤੋ ਹਿ ਮੇ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਦ੍ਯ ਏਵ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਜਦ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਕਾਰ ਗਮਨੇ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਪ੍ਰਤਿ ਪ੍ਰਭੋ
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵੱਲ ਜਾਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯ ਮੁਕ੍ਤਂ ਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਤਸ੍ਯ ਜਾਯਯਾ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ਬਦ ਉਸ ਤਕ ਪਹੁੰਚਾਏ ਗਏ।
ਪੁਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਾਮ ਸਦਨਂ ਭਾਨੋਃ ਪਰਮਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਪੁੱਤਰ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਭਾਨੂ ਦੇ ਘਰ ਚੱਲੀਏ, ਜੋ ਪਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।
ਵੇਧਾ ਜਗਾਮ ਭਵਨਮਾਦਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਵੱਡੇ ਸੁਰੀਲੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤੇ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇਨ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਂ ਸੁਵਰ੍ਚਸਮ੍
ਉਹ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਦੇ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਆਦਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਂਤਿ ਤੇਜਸਾਂ ਰਾਸ਼ਿਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਸੂਰਜ, ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਢੇਰ ਹੈ, ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ।
षਟ੍ਪਦੋਦ੍ਗੀਤਨਿਨਦਾਂ ਸਾਭਗੈਸ੍ਤੁ ਸਮੀਰਿਤਾਮ੍
ਉਥੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਅਤੇ ਸਾਮ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਸੁਣੀ।
ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਂ ਵਿਤਤੇषੁ ਚ ਕਰ੍ਮਸੁ 1.158.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗੇ ਨੂੰ, ਜਦ ਉਹ ਕਰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਵਡਿਆਈ ਦਿੱਤੀ।
ਘੋषੇਣ ਪਰਮਰ੍षੀਣਾਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਰ ਨਿਨਾਦਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਗੂੰਜ ਉਠਿਆ।
ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਪੁਰਾਣਜ੍ਞੈਃ ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਵਿਸ਼ਾਰਦੈਃ
ਉਥੇ ਅਠਾਰਾਂ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੇ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸਾਰੀ ਵਿਦਿਆ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਲੋਕ ਸਨ।
ਲੋਕਾਯਤਿਕਮੁਖ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਸੂਰ੍ਯਮੀਰਿਤਮ੍
ਲੋਕਾਯਤ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੀ ਸੂਰਜ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਜਪਹੋਮਪਰਾਨ੍ਯੋਗ੍ਯਾਨ੍ਦਦृਸ਼ੁਃ ਕਸ਼੍ਯਪਾਦਯਃ
ਕਸ਼੍ਯਪ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਜਪ, ਹੋਮ ਤੇ ਯੋਗ ਲਈ ਯੋਗ ਸਨ।
ਸੁਰਾਸੁਰਗੁਰੁਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਞ੍ਛੁਸ਼ੁਭੇ ਵੀਰ ਮਾਯਯਾ
ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਅਧਿਆਪਕ, ਆਪਣੇ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਚੇਤਾਃ ਪੁਲਹੋ ਮਰੀਚਿਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਥੇ ਦਕ੍ਸ਼, ਪ੍ਰਚੇਤ, ਪੁਲਹ ਤੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ ਮਰੀਚੀ ਵੀ ਸਨ।
ਦਿਵ੍ਯਾ ਆਤ੍ਮਾਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਵਾਯੁਸ੍ਤੇਜੋਬਲਂ ਮਹੀ
ਉਥੇ ਦਿਵ੍ਯ ਆਤਮਾ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼, ਹਵਾ, ਜੋਸ਼, ਤਾਕਤ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਪ੍ਰਕृਤਿਸ਼੍ਚ ਵਿਕਾਰਾਸ਼੍ਚ ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਕਾਰਣਂ ਮਹਤ੍
ਉਥੇ ਕੁਦਰਤ, ਉਸ ਦੇ ਬਦਲਾਅ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਕਾਰਨ ਵੀ ਸਨ।
ਲਵਾਸ਼੍ਚ ऋਤਵਸ਼੍ਚੈਵ ਸਂਕਲ੍ਪਪ੍ਰਣਵਾਸ੍ਤਥਾ
ਉਥੇ ਪਲ, ਰੁੱਤਾਂ, ਮਨ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਉਚਾਰ ਵੀ ਸਨ।
ਅਰ੍ਥੋ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਕਾਮਸ਼੍ਚ ਮੋਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸਵਿਸ਼ੇषਤਃ 1.158.
ਉਥੇ ਧਨ, ਧਰਮ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਮੁਕਤੀ, ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੇ ਵੱਖਰੇ ਰੂਪਾਂ ਸਮੇਤ, ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਵृਕੋ ਵਿष੍ਣੁਸੁਤਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪੁष੍ਪਜੋ ਧਿषਣਸ੍ਤਥਾ
ਉਥੇ ਵ੍ਰਿਕ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਪੁਸ਼ਪਜ ਤੇ ਧਿਸ਼ਣ ਵੀ ਸਨ।
ਮਾਰੁਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਚ ਅਸ਼੍ਵਿ ਨਾਵਨ੍ਯਵਾਹਨੌ
ਉਥੇ ਵਾਯੂਦੇਵ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਰਥਾਂ ਵਾਲੇ ਦੋਵਾਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰ ਵੀ ਸਨ।
ਜਗਾਮ ਕਸ਼੍ਯਪੋ ਵੀਰ ਸਹਾਦਿਤ੍ਯਾ ਸ੍ਵਮਾਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਕਸ਼੍ਯਪ ਮਹਾਨਵੀਰ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।