ਆਦਿਤ੍ਯਾਰ੍ਕ ਰਵੇ ਭਾਨੋ ਭਗ ਪੂਰ੍ਣ ਦਿਵਾਕਰ
ਹੇ ਆਦਿਤਯ, ਅਰਕ, ਰਵੀ, ਭਾਨੁ, ਭਗ, ਪੂਰਨ, ਦਿਵਾਕਰ—
ਪ੍ਰਸੀਦ ਮੇ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਹਂਸਾਨਘ ਦਿਵਸ੍ਪਤੇ
ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਨਾਥ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੰਸ, ਦਿਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੋ।
ਪੁਤ੍ਰੋऽਹਂ ਤਵ ਦੇਵੇਸ਼ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋऽਨਘ 1.156.
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ; ਦੂਜਾ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵਚਨਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਹਰ੍षਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦਿਵਾਕਰਃ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਿਵਾਕਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਸਾਧੁ ਕृष੍ਣ ਮਹਾਬਾਹੋ ਤੁष੍ਟੋਹਂ ਤਵ ਕੇਸ਼ਵ
ਸ਼ਾਬਾਸ਼, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਰਾਜ਼ੀ ਹਾਂ, ਕੇਸ਼ਵ।
ਵਰਂ ਵਰਯ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਤ੍ਸ ਯਂ ਮਨਸੇਚ੍ਛਸਿ
ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਚਾਹੇ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗ।
ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਵਚਨਂ ਭਾਨੋਰ੍ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਭਾਨੁ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕृਤਕृਤ੍ਯੋऽਸ੍ਮਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਨਾਸ੍ਤਿ ਧਨ੍ਯਤਰੋ ਮਮ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਂ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਧਨਿਆ ਨਹੀਂ।
ਯਦਿ ਤੁष੍ਟੋ ਮਮ ਵਿਭੁਰ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕ੍ਰੀਤੋ ਮਯਾ ਯਦਿ ਤਥਾ ਮਮ ਵਰਂ ਦੇਹਿ ਸਰ੍ਵਾਰਾਤਿ ਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੇ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਈ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵਰ ਦਿਓ: ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਵੇ।
ਮਮ ਸ੍ਥਾਨਂ ਚ ਪਰਮਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਨਮਸ੍ਕृਤਮ੍
ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਦਿਓ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰਿਤ ਹੋਵੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਰਵਿਰ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਵਾਕ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵੱਲੋਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਰਵੀ ਨੇ ਵਧੀਆ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਸਾਧੁ ਸਾਧੁ ਮਹਾਬਾਹੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤ੍ਵਂ ਜਘਨ੍ਯਜਃ
ਸ਼ਾਬਾਸ਼, ਸ਼ਾਬਾਸ਼, ਹੇ ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ; ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋ।
ਭਕ੍ਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮਮਾਤ੍ਯਂਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਦਾਨਘ 1.156.
ਉਹ ਮੇਰਾ ਪੂਰਾ ਭਗਤ ਹੈ, ਸਦਾ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਤਦੇਵ ਮਹਦ੍ਵ੍ਯੋਮ ਚਕ੍ਰਂ ਤੇ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤਥਾ ਸ੍ਥਾਨਂ ਚ ਪਰਮਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਨਮਸ੍ਕृਤਮ੍
ਇਹ ਵੱਡਾ ਅਕਾਸ਼ ਤੇਰਾ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਚੱਕਰ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਮਿਲੇਗਾ ਜਿਸਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ।
ਇਤ੍ਥਂ ਭਾਨੋਰ੍ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਹਰਿਰ੍ਦੇਵੋ ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਾਨੂ ਤੋਂ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਹਰੀ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ—
ਭਾਸ੍ਕਰੋऽਪਿ ਵਰਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕੇਸ਼ਵਾਯਾਮਿਤੌਜਸੇ
ਚਮਕਦਾਰ ਭਾਸਕਰ ਨੇ ਵੀ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ, ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਲੋਕਾਨਾਂ ਪਾਲਨੇ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਬਲਂ ਵੀਰ੍ਯਂ ਯਸ਼ਃ ਸੁਖਮ੍
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਤਾਕਤ, ਬਲ, ਵੀਰਤਾ, ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਸੁਖ ਮਿਲਿਆ।
ਏਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋ ਦੇਵਾਃ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਦਿਵਾਕਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਪੁਣ੍ਯਮਾਖ੍ਯਾਨਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਹਾਣੀ, ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਸੁਣਾਈ ਗਈ ਹੈ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਤ੍ਰਯਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥਸਾਧਨਮ੍
ਇਸ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਸਤੋਤ੍ਰ ਹਨ, ਜੋ ਧਰਮ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਯ ਇਦਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਠੇਤ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਤ੍ਰਯਂ ਚ ਯਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਨਿੱਤ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਤੇ ਤਿੰਨ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—
ਅਪੁਤ੍ਰੋ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਮਧਨੋ ਧਨਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜਿਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਕੋਲ ਧਨ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤੇਜਸਾ ਰਵਿਸਂਕਾਸ਼ਃ ਪ੍ਰਭਯਾ ਪृਸ਼੍ਨਿਸਨ੍ਨਿਭਃ 1.156.
ਉਹ ਚਮਕ ਵਿਚ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ, ਤੇ ਪ੍ਰਭਾ ਵਿਚ ਪૃਸ਼ਨੀ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਪਰ੍ਵਣਿ ਸਪ੍ਤਮੀਕਲ੍ਪੇ ਸੌਰਧਰ੍ਮੇ ਤ੍ਰੈਸੁਰੋਪਾਖ੍ਯਾਨਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ षਟ੍ਪਂਚਾਸ਼ਦੁਤ੍ਤਰਸ਼ਤ ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਭਵਿੱਖ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਾ ਪਰਵ ਵਿਚ ਸਪਤਮੀ ਕਲਪ ਦੇ ਸੂਰਜ ਧਰਮ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਸੌ ਛਪੰਜਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਸੂਰ੍ਯਾਵਤਾਰਕਥਾਪ੍ਰਸ੍ਤਾਵਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਦਤ੍ਤਵਾਂਸ੍ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵਮਨ੍ਵਯੇ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯ ਤੁ
ਹੁਣ ਸੂਰਜ ਦੇ ਅਵਤਾਰ ਦੀ ਕਥਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ: ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਸ਼੍ਯਪ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਦਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਦ੍ਵਿਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਤਿਮਿਰਾਪਹਃ
ਹੇ ਦੁਜਾਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੈਂ ਉਹ ਬਣ ਕੇ ਜਾਵਾਂਗਾ ਜੋ ਸਭ ਅੰਧਕਾਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਦੀਨਾਂ ਪ੍ਰਣੇਤਾ ਯੋ ਯੋ ਭੁਵਿ ਪ੍ਰਸਵੋ ਵਿਭੁਃ
ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਦਾ ਅਗੂ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹਰ ਵੱਡਾ ਉਤਪੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ—
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਦਿਵ੍ਯਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਜਨ੍ਮਨੇ ਸ ਨਿਯੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ
ਉਹ, ਜੋ ਆਪ ਹੀ ਦਿਵ੍ਯ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਜਨਮ ਲੈਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰੇਗਾ?
ਗੋਪਾਯਨਂ ਯਤ੍ਕੁਰੁਤੇ ਜਗਤਃ ਸਰ੍ਵਲੌਕਿਕਮ੍
ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਗੋਭਿਃ ਪਾਲਯਤੇ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਮਾਤ੍ਮਨੋ ਯਃ ਸ੍ਵਯਂ ਰਵਿਃ
ਜੋ ਆਪ ਹੀ ਰਵੀ ਹੈ, ਉਹ ਗਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।