ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋ ਦੇਵਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਿਭਾਵਸੋਃ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਵਿਭਾਵਸੁ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ,
ਧਨ੍ਯਾ ਦੇਵ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਕृਤਕृਤ੍ਯਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਧਨਿਆ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ ਤੇ ਸਾਡੀਆਂ ਮੁਰਾਦਾਂ ਵੀ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਸਂਭੂਤਾ ਜ੍ਞਾਨਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਵਤੋ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦ੍ਵਯਮ੍
ਸਾਡੀ ਸਭ ਦੀ ਬੁਧੀ ਤੇ ਸਮਝ ਤੁਹਾਡੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਜਾਗ ਗਈ ਹੈ।
ਵਯਂ ਤ੍ਵਨ੍ਮੂਰ੍ਤਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇਜਸਾ ਤਵ ਸਂਵृਤਾਃ
ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੁਹਾਡੀ ਹੀ ਰੂਪ ਹਾਂ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਹਾਂ।
ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਰਜ੍ਯੇष੍ਠ ਲੋਕਪਾਲਾਸ਼੍ਚ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਾਜ਼ਰ ਹਨ।
ਇਤ੍ਥਂ ਤੇषਾਂ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਾਸ੍ਕਰੋ ਵਾਰਿਤਸ੍ਕਰਃ 1.155.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਾਸਕਰ ਜੋ ਪਾਣੀ ਚੁਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ,
ਆਦਿਤ੍ਯ ਉਵਾਚ ਏਵਮੇਤਨ੍ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਯਦਾ ਵਦਥ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ
ਆਦਿਤ੍ਯ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਇਹੀ ਸੱਚ ਹੈ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ, ਓ ਸਤਕਰਮੀਓ।'
ਯਦੇਤਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਮਾਣ ਚ ਯਦੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਹ ਜੋ ਦਰਸ਼ਨ ਹੈ, ਓ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਤੇ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਬੂਤ ਹੈ,
ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਦੇਵਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਸ੍ਤਨ੍ਨਿਬੋਧਤ ਕਾਰਣਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਹੋ, ਹੁਣ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੁਣੋ।
ਪ੍ਰਬੋਧਾਰ੍ਥਂ ਹਿ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਤਮਸੋ ਨਾਸ਼ਨਾਯ ਚ
ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਲਈ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦੇਵਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਨਾਹਂਕਾਰਃ ਕਦਾਚਨ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਕੇ, ਕਦੇ ਵੀ ਅਹੰਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਮਾਨਂ ਦਰ੍ਪਮਹਂਕਾਰਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਦੂਰਤਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਣ, ਘਮੰਡ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਛੱਡ ਕੇ,
ਤਤੋ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਥ ਮੇ ਰੂਪਂ ਸਕਲਂ ਨਿष੍ਕਲਂ ਚ ਯਤ੍
ਤਦ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰਾ ਰੂਪ, ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਗੁਣ ਰਹਿਤ, ਵੇਖੋਗੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਰਾਜ ਸਹਸ੍ਰਕਿਰਣੋ ਵਿਭੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਪ੍ਰਭੂ,
ਅਥ ਤੇ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਪਿਨਾਕਿਨਃ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਪਿਨਾਕੀ — ਸਾਰੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ।
ਪਰਸ੍ਪਰਮਥੋਚੁਸ੍ਤੇ ਵਿਸ੍ਮਯੇਨ ਤਦਾ ਨृਪ 1.155.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਬृਹਦ੍ਭਾਨੁਰ੍ਮਹਾਤੇਜਾ ਲੋਕਦੀਪੋ ਵਿਭਾਵਸੁਃ
ਵੱਡਾ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਬ੍ਰਹਦਭਾਨੂ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਜੋਤ, ਤੇ ਜਲਦਾ ਹੋਇਆ,
ਆਰਾਧਯਾਮਸ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵੇ ਗਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ
ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਉੱਠੀ ਆਰਾਧਨਾ ਕੀਤੀ।
ਤਦ੍ਵ੍ਯੋਮ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪਰਯਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਵਿਭੋਃ
ਉਸ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜ ਕੇ,
ਜਗਾਮ ਪੁष੍ਕਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਗਿਆ, ਜਨਾਰਦਨ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਨੂੰ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਾਨਮਹਂਕਾਰਂ ਕੁਰ੍ਵਂਤਸ੍ਤਪ ਉਤ੍ਤਮਮ੍
ਮਾਣ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਤਮ ਤਪ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਤੁष੍ਕੋਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਨਿਤ੍ਯਮਪੂਜਯਤ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੌਕ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਨਿੱਤ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਹਰੋऽਪਿ ਸਤਤਂ ਵੀਰ ਤੇਜਸਾ ਵਹ੍ਨਿਸਨ੍ਨਿਭਮ੍
ਹਰ ਵੀਰ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਜਲਦਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਦਿਵ੍ਯਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਂਤੇ ਪੂਜਯਂਤੋ ਦਿਵਾਕਰਮ੍
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਿਵਿਆ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਅਤੋषਯਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਕੁਰ੍ਵਾਣਾਸ੍ਤਪ ਉਤ੍ਤਮਮ੍
ਉੱਤਮ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ ਲਿਆ।
ਅਥ ਤੇषਾਂ ਮਹਾਰਾਜ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭੁਵਨਾਧਿਪਃ 1.155.
ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਉਹਨਾਂ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕृष੍ਣਾਤ੍ਮਾ ਚ ਮਹਾਤੇਜਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਧਾ ਯੋਗਤੋਨਘ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਵਾਲੀ, ਯੋਗ ਨਾਲ ਚਾਰ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋ ਗਈ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਅਨ੍ਯੇਨ ਸ਼ਂਕਰਂ ਮਨ੍ਯੇ ਅਨ੍ਯੇਨ ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਮ੍
ਇੱਕ ਰੂਪ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਗਰੁੜ-ਧਵਜ (ਵਿਸ਼ਨੂ) ਨੂੰ।
ਏਵਂ ਯੋਗਬਲਾਦ੍ਭਾਨੁਃ ਕृਤਵਾਨ੍ਮਹਦਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯੋਗ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਾਨੂ ਨੇ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਜੋਬਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਪੂਜਯਨ੍ਤਂ ਮਹਦ੍ਵ੍ਯੋਮ ਭੂਗਤੈਰ੍ਮੁਖਪਙ੍ਕਜੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਚਿਹਰਿਆਂ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।