ਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰਸਾਦਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸ਼ਤਾਨੀਕ ਉਵਾਚ ਕਥਮਾਰਾਧਿਤਃ ਸੂਰ੍ਯਃ ਸਾਮ੍ਬੇਨਾਮਿਤਤੇਜਸਾ । ਵਿਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਕਥਂ ਰੋਗੈਰ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਮਾਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ । । ੧ ਸੁਮਨ੍ਤੁਰੁਵਾਚ ਸਾਧੁ ਪृष੍ਟੋऽਸ੍ਮਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ृਣੁ ਸਾਮ੍ਬਕਥਾਂ ਪੁਰਾ । ਵਿਸ੍ਤਾਰਾਦ੍ਵਚ੍ਮਿ ਤੇ ਸਰ੍ਵਾਂ ਕਥਾਂ ਪਾਪਵਿਮੋਚਿਨੀਮ੍ । । ੨ ਪੁਰਾ ਸਂਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਸ ਨਾਰਦਾਤ੍ । ਵਿਨਯਾਦੁਪਸਙ੍ਗਮ੍ਯ ਵਚਃ ਪਿਤਰਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । । ੩ ਕਸ਼੍ਮਲੇਨਾਭਿਭੂਤੋऽਸ੍ਮਿ ਮਲੇਨ ਵ੍ਯਾਧਿਨਾਚ੍ਯੁਤ । ਵੈਦ੍ਯੈਰੋषਧਿਭਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰ੍ਮਮ ਵਿਦ੍ਯਤੇ । । ੪ ਵਨਂ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਭਗਵਨ੍ਨਨੁਜ੍ਞਾਂ ਦਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ । ਸ਼ਿਵੇਨ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ ਧ੍ਯਾਯ ਮਾਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ । । ੫ ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਃ ਸ ਕृष੍ਣੇਨ ਸਿਨ੍ਧੋਰੁਤ੍ਤਰਕੂਲਤਃ । ਗਤ੍ਵਾ ਸਨ੍ਤਾਰਯਾਮਾਸ ਚਨ੍ਦ੍ਰਭਾਗਾਂ ਮਹਾਨਦੀਮ੍ । । ੬ ਤਤੋ ਮਿਤ੍ਰਵਨਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਉਪਵਾਸਪਰਃ ਸਾਮ੍ਬਃ ਸ਼ੁष੍ਕੋ ਧਮਨਿਸਨ੍ਤਤਃ । । ੭ ਆਰਾਧਨਾਰ੍ਥਂ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਗੁਹ੍ਯਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ੧ ਜਜਾਪ ਹ । ਵੇਦੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਸਮਿਤਂ ਪੁਰਾਣਾਸ਼੍ਰਯਬृਂਹਿਤਮ੍ । । ੮ ਯਦੇਤਨ੍ਮਣ੍ਡਲਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਹ੍ਯਜਰਮਵ੍ਯਯਮ੍ । ਯੁਕ੍ਤਂ ਮਨੋਜਵੈਰਸ਼੍ਵੈਰ੍ਹਾਰੀਤੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਭਿਃ
ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਵਰਣਨ।
੯ ਆਦਿਰੇष੧ ਹਿ ਭੂਤਾਨਾਮਾਦਿਤ੍ਯ ਇਤਿ ਸਂਜ੍ਞਿਤਃ । ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਚਕ੍ਸ਼ੁਰੇਵਾਤ੍ਰ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ । । 1.127.੧੦ ਏष ਵੈ ਮਣ੍ਡਲੇ ਹ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਪੁਰੁषੋ ਦੀਪ੍ਯਤੇ ਮਹਾਨ੍ । ਏष ਵਿष੍ਣੁਰਚਿਨ੍ਤ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚੈष ਪਿਤਾਮਹਃ । । ੧੧ ਰੁਦ੍ਰੋ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਰੁਣ ਆਕਾਸ਼ਂ ਪृਥਿਵੀ ਜਲਮ੍ । ਵਾਯੁਃ ਸ਼ਸ਼ਾਙ੍ਕਃ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯੋ ਧਨਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਵਿਭਾਵਸੁਃ । । ੧੨ ਯष ਏष ਮਣ੍ਡਲੇ ਹ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਪੁਰੁषੋ ਦੀਪ੍ਯਤੇ ਮਹਾਨ੍ । ਏਕਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਮਹਾਦੇਵੋ ਵृਤ੍ਰਮਣ੍ਡਨਿਭਃ ਸਦਾ । । ੧੩ ਕਾਲੋ ਹ੍ਯੇष ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਨਿਬੋਧੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਲਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਯ ਏष ਮਣ੍ਡਲੇ ਹ੍ਯਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੇਜੋਭਿਃ ਪੂਰਯਨ੍ਮਹੀਮ੍ । । ੧੪ ਭ੍ਰਾਮ੍ਯਤੇ ਹ੍ਯਵ੍ਯਵਚ੍ਛਿਨ੍ਨੋ ਵਾਤੈਰ੍ਯੋऽਮृਤਲਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਨਾਤਃ ਪਰਤਰਂ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਤੇਜਸਾ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । । ੧੫ ਪੁष੍ਣਾਤਿ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਏष ਏਵ ਸੁਧਾਮृਤੈਃ । ਅਨ੍ਤਸ੍ਥਾਨ੍ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਜਾਤੀਯਾਂਸ੍ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਨਿਗਤਾਨਪਿ । । ੧੬ ਕਾਰੁਣ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਪਾਸਿ ਤ੍ਵਂ ਚ ਵਿਭਾਵਸੋ । ਸ਼੍ਵਿਤ੍ਰਕੁष੍ਠ੍ਯਂਧਬਧਿਰਾਨ੍ਪਂਗੂਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਥਾ ਵਿਭੋ । । ੧੭ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਵਤ੍ਸਲੋ ਦੇਵ ਕੁਰੁਤੇ ਨੀਰੁਜੋ ਭਵਾਨ੍ । ਚਕ੍ਰਮਣ੍ਡਲਮਗ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਧਨਾਲ੍ਪਾਯੁषਸ੍ਤਥਾ । । ੧੮ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਦਰ੍ਸ਼ੀ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵ ਸਮੁਦ੍ਧਰਸਿ ਲੀਲਯਾ । ਕਾ ਮੇ ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਸ੍ਤਵੈਃ ਸ੍ਤੋਤੁਮਾਰ੍ਤੋऽਹਂ ਰੋਗਪੀਡਿਤਃ । । ੧੯ ਸ੍ਤੂਯਸੇ ਤ੍ਵਂ ਸਦਾ ਦੇਵੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਦਿਭਿਃ । ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸਿਦ੍ਧਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰਪ੍ਸਰੋਭਿਃ ਸਗੁਹ੍ਯਕੈਃ । । 1.127.੨੦ ਸ੍ਤੁਤਿਭਿਃ ਕਿਂ ਪਵਿਤ੍ਰੈਰ੍ਵਾ ਤਵ ਦੇਵ ਸਮੀਰਿਤੈਃ । ਯਸ੍ਯ ਤੇ ऋਗ੍ਯਜੁਃ ਸਾਮ੍ਨਾਂ ਤ੍ਰਿਤਯ ਮਣ੍ਡਲਸ੍ਥਿਤਮ੍ । । ੨੧ ਧ੍ਯਾਨਿਨਾਂ ਤ੍ਵਂ ਪਰਂ ਧ੍ਯਾਨਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵਾਰਂ ਚ ਮੋਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ । ਅਨਨ੍ਤਤੇਜਸਾਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯੋ ਹ੍ਯਚਿਂਤ੍ਯਾਵ੍ਯਕ੍ਤਨਿष੍ਕਲਃ । । ੨੨ ਯਦਯਂ ਵ੍ਯਾਹਤਃ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇऽਸ੍ਮਿਞ੍ਜਗਤਃ ਪਤਿਃ । ਆਰ੍ਤਿਂ ਭਕ੍ਤਿਂ ਚ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਜ੍ਞਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ । । ੨੩ ਤਮੁਵਾਚ ਤਤਃ ਸੂਰ੍ਯਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਜਾਮ੍ਬਵਤੀਸੁਤਮ੍ । ਪ੍ਰੀਤੋऽਸ੍ਮਿ ਤਪਸਾ ਵਤ੍ਸੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਨ੍ਮਾਂ ਯਦਿਚ੍ਛਸਿ । । ੨੪ ਸਾਮ੍ਬ ਉਵਾਚ ਯਦਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਗਵਾਨੇष ਏਵ ਵਰੋ ਮਮ । ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਭਵਤੁ ਮੇऽਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਤ੍ਵਯਿ ਦੇਵ ਸਨਾਤਨ । । ੨੫ ਸ਼੍ਰੀਸੂਰ੍ਯ ਉਵਾਚ ਭੂਯਸ੍ਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਵਰਂ ਵਰਯ ਸੁਵ੍ਰਤ । ਸ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਵਰਂ ਵਵ੍ਰੇ ਤਦੈਵ ਵਰਦਂ ਵਿਭੁਮ੍ । । ੨੬ ਮਲਃ ਸ਼ਰੀਰਸਂਸ੍ਥੋ ਮੇ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤੁ । ਯੇਨ ਮੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧਮਖਿਲਂ ਵਪੁਰ੍ਭਵਤੁ ਗੋਪਤੇ । । ੨੭ ਸੁਮਨ੍ਤੁਰੁਵਾਚ ਸ ਤਥਾਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਤੇਨੋਕ੍ਤੋ ਭਾਸ੍ਕਰੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਤਾਂ ਮੁਮੋਚ ਰੁਜਂ ਸਾਮ੍ਬੋ ਦੇਹਾਤ੍ਤ੍ਵਚਮਿਵੋਰਗਃ । । ੨੮ ਤਤੋ ਰੂਪੇਣ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਰੂਪਵਾਨਭਵਤ੍ਪੁਨਃ । ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਦੇਵਂ ਪੁਰਤੋऽਵਸ੍ਥਿਤੋऽਭਵਤ੍ । । ੨੯ ਸ਼੍ਰੀਸੂਰ੍ਯ ਉਵਾਚ ਭੂਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਸਾਮ੍ਬਂ ਤੁष੍ਟੋऽਹਂ ਯਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ । ਅਦ੍ਯ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਤ੍ਵਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਮਮ ਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਸੁਵ੍ਰਤ । । ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ ਯੇ ਸ੍ਥਾਪਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤੇषਾਂ ਲੋਕਾਃ ਸਨਾਤਨਾਃ । । 1.127.੩੦ ਸ੍ਥਾਪਯਸ੍ਵੈਵ ਮਾਮਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਭਾਗਾਤਟੇ ਸ਼ੁਭੇ । ਤਵ ਨਾਮ੍ਨਾ ਚ ਸਾਮ੍ਬੇਦਂ ਪਰਾਂ ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਗਮਿष੍ਯਤਿ । । ੩੧ ਕੀਰ੍ਤਿਸ੍ਤਵਾਕ੍ਸ਼ਯਾ ਲੋਕੇ ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਸੁਵ੍ਰਤ । ਭੂਯਸ਼੍ਚ ਤੇ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ । । ੩੨ ਸੁਮਨ੍ਤੁਰੁਵਾਚ ਏਵਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਂ ਤਸ੍ਮੈ ਵृष੍ਣਿਸਿਂਹਾਯ ਚਾਪਰਮ੍ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧਾਦ੍ਧਰਿਃ । । ੩੩ ਯ ਇਦਂ ਪਠਤੇ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਕਾਲਂ ਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ਨਰਃ । ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਤਸ਼ਤਮਾਵਰ੍ਤ੍ਯ ਹੋਮਂ ਵਾ ਸਪ੍ਤਰਾਤ੍ਰਕਮ੍ । । ੩੪ ਰਾਜ੍ਯਕਾਮੋ ਲਭੇਦ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਧਨਕਾਮੋ ਲਭੇਦਧਨਮ੍ । ਰੋਗਾਰ੍ਤੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਰੋਗਾਦ੍ਯਥਾ ਸਾਮ੍ਬਸ੍ਤਥੈਵ ਸਃ । । ੩੫ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜੇਚ੍ਚਾਪਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੂਜ੍ਯ ਦਿਵਾਕਰਮ੍ । ਰਮਤੇ ਚ ਤਥਾ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦੇਵੈਸ਼੍ਚ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ । । ੩੬ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਪਰ੍ਵਣਿ ਸਪ੍ਤਮੀਕਲ੍ਪੇ ਸਾਮ੍ਬੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰਸਾਦਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਸਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹੋਈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਆਦਿਤਿਆ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅੱਖ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਆਤਮਾ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਹੈ।
ਸਾਮ੍ਬਸ੍ਤਵਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸੁਮਨ੍ਤੁਰੁਵਾਚ ਅਸ੍ਤਾਵੀਚ੍ਚ ਤਤ ਸਾਮ੍ਬਃ ਕृਸ਼ੋ ਧਮਨਿਸਨ੍ਤਤਃ । ਰਾਜਨ੍ਨਾਮਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੁਂ ਦਿਵਾਕਰਮ੍ । । ੧ ਖਿਦ੍ਯਮਾਨਂ ਤਤੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੂਰ੍ਯਃ ਕृष੍ਣਾਤ੍ਮਜਂ ਤਦਾ । ਸ੍ਵਪ੍ਨੇऽਸ੍ਮੈ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । । ੨ ਸ਼੍ਰੀਸੂਰ੍ਯ ਉਵਾਚ ਸਾਮ੍ਬ ਸਾਮ੍ਬ ਮਹਾਵਾਹੋ ਸ਼ृਣੁ ਜਾਮ੍ਬਵਤੀਸੁਤ । ਅਲਂ ਨਾਮਸਹਸ੍ਰੇਣ ਪਠ ਚੇਮਂ ਸ਼ੁਭਂ ਸ੍ਤਵਮ੍ । । ੩ ਯਾਨਿ ਗੁਹ੍ਯਾਨਿ ਨਾਮਾਨਿ ਪਵਿਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ । ਤਾਨਿ ਤੇ ਕੀਰ੍ਤਿਯਿष੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਾਦਵਧਾਰਯ । ੪ ਵੈਕਰ੍ਤਨੋ ਵਿਵਸ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਮਾਰ੍ਤਣ੍ਡੋ ਭਾਸ੍ਕਰੋ ਰਵਿਃ । ਲੋਕਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਂਲ੍ਲੋਕਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਗ੍ਰਹੇਸ਼੍ਵਰਃ । ੫ ਲੋਕਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਤ੍ਰਿਲੋਕੇਸ਼ਃ ਕਰ੍ਤਾ ਹਰ੍ਤਾ ਤਮਿਸ੍ਰਹਾ । ਤਪਨਸ੍ਤਾਪਨਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸਪ੍ਤਾਸ਼੍ਵਵਾਹਨਃ । ੬ ਗਭਸ੍ਤਿਹਸ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਸਰ੍ਵਦੇਵਨਮਸ੍ਕृਤਃ । ਏਕਰ੍ਵਿਸ਼ਤਿਰਿਤ੍ਯੇष ਸ੍ਤਵ ਇष੍ਟਸ੍ਸਦਾ ਮਮ । । ੭ ਸ਼ਰੀਰਾਰੋਗ੍ਯਦਸ਼੍ਚੈਵ ਧਨਵृਦ੍ਧਿਯਸ਼ਸ੍ਕਰਃ । ਸ੍ਤਵਰਾਜ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਸ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ । ੮ ਯ ਏਤੇਨ ਮਹਾਬਾਹੋ ਦ੍ਵੇ ਸਨ੍ਧ੍ਯੇऽਸ੍ਤਮਨੋਦਯੇ । ਸ੍ਤੌਤਿ ਮਾਂ ਪ੍ਰਣਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ।। ੯ ਮਾਨਸਂ ਵਾਚਿਕਂ ਵਾਪਿ ਕਾਯਿਕਂ ਯਚ੍ਚ ਦੁष੍ਕृਤਮ੍ । ਏਕਜਾਪ੍ਯੇਨ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ ਮਮਾਗ੍ਰਤਃ । 1.128.੧੦ ਏष ਜਪ੍ਯਸ਼੍ਚ ਹੋਮਸ਼੍ਚ ਸਨ੍ਧ੍ਯੋਪਾਸਨਮੇਵ ਚ । ਬਲਿਮਨ੍ਤ੍ਰੋऽਰ੍ਘ੍ਯਮਨ੍ਤ੍ਰੋऽਥ ਧੂਪਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ।੧੧ ਅਨ੍ਨਪ੍ਰਦਾਨੇ ਸ੍ਨਾਨੇ ਚ ਪ੍ਰਣਿਪਾਤੇ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ । ਪੂਜਿਤੋऽਯਂ ਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਃ ਸ਼ੁਭਃ । । ੧੨ ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ਭਾਸ੍ਕਰੋ ਜਗਤਾਂ ਪਤਿਃ । ਆਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਕृष੍ਣਤਨਯਂ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤੋऽਭਵਤ੍ । । ੧੩ ਸਾਮ੍ਬੋऽਪਿ ਸ੍ਤਵਰਾਜੇਨ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਸਪ੍ਤਾਸ਼੍ਵਵਾਹਨਮ੍ । ਪ੍ਰੀਤਾਤ੍ਮਾ ਨੀਰੁਜਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਂਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਰੋਗਾਦ੍ਵਿਮੁਕ੍ਤਵਾਨ੍ । । ੧੪ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਪਰ੍ਵਣਿ ਸਪ੍ਤਮੀਕਲ੍ਪੇ ਸਾਮ੍ਬਸ੍ਤਵਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮਾष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਸਾਂਬਾ ਨੇ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਸਾਮ੍ਬਕृਤਾਦਿਤ੍ਯਮੂਰ੍ਤਿਸ੍ਥਾਪਨਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸੁਮਨ੍ਤੁਰੁਵਾਚ ਅਥ ਲਬ੍ਧਵਰਃ ਸਾਮ੍ਬੋ ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪੁਰਾਤਨਮ੍ । ਮਨ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ । । ੧ ਪੂਰ੍ਵਾਭ੍ਯਾਸੇਨ ਤੇਨੈਵ ਸਾਰ੍ਧਮਨ੍ਯੈਸ੍ਤਪਸ੍ਵਿਭਿਃ । ਸ੍ਨਾਪਨਾਰ੍ਥਂ ਨਾਤਿਦੂਰਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਭਾਗਾਂ ਨਦੀਂ ਯਯੌ । । ੨ ਕृਤ੍ਵਾਤ੍ਮਮਣ੍ਡਲਾਕਾਰਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨੋ ਦਿਨੇਦਿਨੇ । ਸਸ੍ਨੌ ਸਞ੍ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਕਿਂ ਰੂਪਂ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮ੍ਯਹਮ੍ । । ੩ ਸ ਸ੍ਨਾਤਃ ਸਹਸੈਵਾਥ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ੧ ਤੁ ਪ੍ਰਭਾਵਤੀਮ੍ । ਉਹ੍ਯਮਾਨਾਂ ਜਲੌਘੇਨ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਸਮ੍ਮੁਖੀਂ ਰਵੇਃ । । ੪ ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਵੀਰਸ੍ਯ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਮਿਦਂ ਯਥਾ । ਦੇਵੇਨ ਯਤ੍ਤਦਾਜ੍ਞਪ੍ਤਂ ਤਦਿਦਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । । ੫ ਸ ਤਾਮੁਤ੍ਤਾਰ੍ਯ ਸਲਿਲਾਦਾਨੀਯ ਚ ਮਹੀਪਤੇ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਿਤ੍ਰਵਨੋਦ੍ਦੇਸ਼ੇ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਤਾਂ ਤਦਾ । । ੬ ਨਿਧਾਯ ਪ੍ਰਤਿਮਾਁਲ੍ਲੋਕੇ ਸਾਮ੍ਬਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਮਿਤ੍ਰਂ ਮਿਤ੍ਰਵਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ । । ੭ ਤਤਸ੍ਤਾਮੇਵ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਰਵੇਃ । ਕੇਨੇਯਂ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾ ਨਾਥ ਭਵਤੋ ਹ੍ਯਾਕृਤਿਃ ਸ਼ੁਭਾ । । ੮ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਤਮੁਵਾਚਾਥ ਸ਼ृਣੁ ਸਾਮ੍ਬ ਬ੍ਰੁਵੇ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਨਿਰ੍ਮਿਤਾ ਯੇਨ ਚਾਪ੍ਯੇषਾ ਮਦੀਯਾ ਪੁਰੁषਾਕृਤਿਃ । । ੯ ਮਮਾਤਿਤੇਜਸਾਵਿष੍ਟਂ ਰੂਪਮਾਸੀਤ੍ਪੁਰਾਤਨਮ੍ । ਅਸਹ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਤਤੋऽਸ੍ਮ੍ਯਭ੍ਯਰ੍ਚਿਤਃ ਸੁਰੈਃ । । ਸਹ੍ਯਂ ਭਵਤੁ ਤੇ ਰੂਪਂ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਾਣਭृਤਾਮਿਤਿ । । 1.129.੧੦ ਤਤੋ ਮਯਾ ਸਮਾਦਿष੍ਟੋ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਮਹਾਤਪਾਃ । ਤੇਜਸਾਂ ਸ਼ਾਤਨਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਰੂਪਂ ਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤਯਸ੍ਵ ਮੇ । । ੧੧ ਤਤਸ੍ਤੁ ਮਤ੍ਸਮਾਦੇਸ਼ਾਤ੍ਤੇਨੈਵ ਨਿਪੁਣਂ ਤਦਾ । ਸ਼ਾਕਦ੍ਵੀਪੇ ਭ੍ਰਮਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਰੂਪਂ ਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤਿਤਂ ਮਮ । । ੧੨ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਪਞ੍ਚੋऽਯਂ ਸ ਮਯਾ ਕਾਰਿਤਃ ਪੁਨਃ । ਤੇਨੇਯਂ ਕਲ੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਤੁ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ । । ੧੩ ਕृਤ੍ਵਾ ਹਿਮਵਤਃ ਪृष੍ਠੇ ਪੁਰਾ ਸਿਦ੍ਧਨਿषੇਵਿਤੇ । ਤ੍ਵਦਰ੍ਥਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਭਾਗਾਯਾਂ ਤਤਸ੍ਤੇਨਾਵਤਾਰਿਤਾ । । ੧੪ ਭਵਤਸ੍ਤਾਰਣਾਰ੍ਥਂ ਹਿ ਤਤਃ ਸ੍ਥਾਨਮਿਦਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਰੁਚਿਰਂ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸਾਮ੍ਬ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਮੇऽਤ੍ਰ ਯਾਸ੍ਯਤਿ । । ੧੫ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਮਮ ਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਣੇ ਸੁਤੀਰੇ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਜਨੈਃ । ਕਾਲਪ੍ਰਿਯੇ ਚ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇऽਪਰਾਹ੍ਣੇ ਚਾਤ੍ਰ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । । ੧੬ ਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਣੇ ਪੂਜਯੇਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਚਕ੍ਰਧृਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ਼੍ਚਾਪਰਾਹ੍ਣੇ ਤੁ ਮਾਂ ਪੂਜਯਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ । । ੧੭ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋऽਸੌ ਭਗਵਤਾ ਭਾਸ੍ਕਰੇਣ ਸ ਯਾਦਵਃ । ਹਰ੍षਮਾਪ ਮਹਾਬਾਹੋ ਭਾਸ੍ਕਰੋऽਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇ ਤਤਃ । । ੧੮ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਪਰ੍ਵਣਿ ਸਪ੍ਤਮੀਕਲ੍ਪੇ ਸਾਮ੍ਬੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਸਾਮ੍ਬਕृਤਾਦਿਤ੍ਯਮੂਰ੍ਤਿਸ੍ਥਾਪਨਂ ਨਾਮੈਕੋਨਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਪ੍ਰਸਾਦਲਕ੍ਸ਼ਣਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸ਼ਤਾਨੀਕ ਉਵਾਚ ਕਥਂ ਸਾਮ੍ਬੇਨ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਕਾਰਿਤਾ ਰਵੇਃ । ਕਸ੍ਯ ਵਾ ਵਚਨਾਤ੍ਤੇਨ ਪ੍ਰਾਸਾਦਃ ਕਾਰਿਤੋ ਰਵੇਃ । । ੧ ਸੁਮਨ੍ਤੁਰੁਵਾਚ ਅਤ੍ਰ ਤੇ ਵਚ੍ਮਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਥਾ ਸਾਮ੍ਬੇਨ ਧੀਮਤਾ । ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਕਾਰਿਤਾ ਭਾਨੋਃ ਪ੍ਰਸਾਦਸ਼੍ਚ ਮਹੀਪਤੇ । । ੨ ਸੁਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਭਾਨੋਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਨਾਰਦਮ੍ । ਸ ਚਾਪਿ ਚਿਨ੍ਤਿਤਸ਼੍ਚਾਗਾਦ੍ਯਤ੍ਰ ਜਾਮ੍ਬਵਤੀਸੁਤਃ । । ੩ ਤਮਾਗਤਮਭਿਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਨਾਰਦਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ਸਾਂਬੋ ਨਾਰਦਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ।੪ ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਨਰੋ ਦ੍ਵਿਜ । ਕਿਂ ਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਰ੍षੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਯਸ਼੍ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍ । । ੫ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਸ਼ੋਭਨੇ ਦੇਸ਼ੇ ਯਸ੍ਤੁ ਕਾਰਯਤੇ ਰਵੇਃ । ਸ ਯਾਤਿ ਨਰਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । । ੬ ਸਾਮ੍ਬ ਉਵਾਚ ਕਥਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦਾਯਤਨਂ ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਦੇਸ਼ੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਕੀਦृਕ੍ਛਸ੍ਤਂ ਚਾਯਤਨਂ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ੧ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜ । । ੭ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਯਤ੍ਰ ਪ੍ਰਭੂਤਂ ਸਲਿਲਮਾਗਮੇ ਚ ਵਿਨਾਸ਼ਨੇ । ਦੇਵਤਾਯਤਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਸ਼ੋਧਰ੍ਮਵਿਵृਦ੍ਧਯੇ । । ੮ ਇष੍ਟਾਪੂਰ੍ਤੇਨ ਲਭਤੇ ਲੋਕਾਂਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ੧ ਵਿਭੂषਿਤਾਨ੍ । ਦੇਵਾਨਾਮਾਲਯਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਦ੍ਵਯਂ ਯਤ੍ਰ ਚ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ । । ੯ ਸਲਿਲਾਦ੍ਯਂ ਚ ਆਰਾਮਃ ਕृਤੇष੍ਵਾਯਤਨੇषੁ ਚ । ਸ੍ਥਾਨੇष੍ਵੇਤੇषੁ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਮੁਪਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਦੇਵਤਾਃ । । 1.130.੧੦ ਸਰਃਸੁ ਨਲਿਨੀਚ੍ਛਨ੍ਨਨਿਰਸ੍ਤਰਵਿਰਸ਼੍ਮਿषੁ । ਹਂਸਸਂਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਕਹ੍ਲਾਰਵੀਥੀਵਿਮਲਵਾਰਿषੁ । । ੧੧ ਹਂਸਕਾਰਣ੍ਡਵਕ੍ਰੌਞ੍ਚਚਕ੍ਰਵਾਕਵਿਰਾਵਿषੁ । ਪਰ੍ਯਨ੍ਤਵਿਮਲਚ੍ਛਾਯਾਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਜਨਚਾਰਿषੁ । । ੧੪ ਕ੍ਰੌਞ੍ਚਕਾਞ੍ਚੀਸੁਲਾਪਾਸ਼੍ਚ ਕਲਹਂਸਕਲਸ੍ਵਨਾਃ । ਨਦ੍ਯਸ੍ਤੋਯਾਂਸ਼ੁਕਾ ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਫਰੀਕृਤਮੇਖਲਾਃ । । ੧੩ ਫੁਲ੍ਲਦ੍ਰੁਮੋਤ੍ਤਮਾਵਾਸਾਃ ਸਙ੍ਗਮਸ਼੍ਰੋਣਿਮਣ੍ਡਲਾਃ । ਪੁਲਿਨਾਦ੍ਯੁਨ੍ਨਤੋਰਸ੍ਕਾ ਰਸਹਾਸਾਸ਼੍ਚ ਨਿਮ੍ਨਗਾਃ । । ੧੪ ਵਨੋਪਾਨ੍ਤਨਦੀਸ਼ੈਲਸਂਸ੍ਕਰੋਪਾਨ੍ਤਭੂਮਿषੁ । ਰਮਨ੍ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੁਰੇषੂਦ੍ਯਾਨਵਤ੍ਸੁ ਚ । । ੧੫ ਭੂਮਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਦੀਨਾਂ ਯਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਵਾਸ੍ਤੁਕਰ੍ਮਣਿ । ਤਾ ਏਵਂ ਤੇषਾਂ ਸ਼ਸ੍ਯਨ੍ਤੇ ਦੇਵਤਾਯਤਨੇष੍ਵਪਿ । । ੧੬ ਚਤੁਃषष੍ਟਿਪਦਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦੇਵਤਾਯਤਨਂ ਸਦਾ । ਦ੍ਵਾਰਂ ਚ ਮਧ੍ਯਮਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਮਦਿਕ੍ਸਮ੍ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ । ੧੭ ਯੋ ਵਿਸ੍ਤਾਰੋ ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਗੁਣਾ ਤਤ੍ਸਮੁਨ੍ਨਤਿਃ । ਉਚ੍ਛ੍ਰਾਯਸ੍ਤੁ ਤृਤੀਯੋऽਥ ਤੇਨ ਤੁਲ੍ਯਾ ਕਟਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ । । ੧੮ ਵਿਸ੍ਤਾਰਾਰ੍ਧੋ ਭਵੇਦ੍ਗਰ੍ਭੋ ਭਿਨ੍ਨਯੋਨ੍ਯਾਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ । ਗਰ੍ਭਪਾਦੋਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਦ੍ਵਾਰਂ ਦ੍ਵਿਗੁਣਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਮ੍ । । ੧੯ ਉਚ੍ਛ੍ਰਯਾਤ੍ਪਾਦਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਾ ਸ਼ਾਖਾ ਤਦ੍ਵਦੁਦੁਮ੍ਬਰੀ । ਵਿਸ੍ਤਾਰਾਤ੍ਪਾਦਪ੍ਰਤਿਮਾਦ੍ਬਾਹੁਲ੍ਯਂ ਸ਼ੇषਯੋਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । । 1.130.੨੦ ਨृਪਂ ਸਪ੍ਤਨਵਭਿਃ ਸ਼ਾਖਾਭਿਸ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ । ਅਥ ਸ਼ਾਖਾਚਤੁਰ੍ਭਾਗੇ ਪ੍ਰਤਿਹਾਰੌ ਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍ । । ੨੧ ਸ਼ੈਲਮਙ੍ਗਲ੍ਯਵਿਹਗਃ ਸ਼੍ਰੀਵृਕ੍ਸ਼ਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕੈਰ੍ਘਟੈਃ । ਮਾਨਾष੍ਟਮੇਨ੧ ਭਾਗੇਨ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਪਿਣ੍ਡਿਕਾ । । ੨੨ ਦ੍ਵਿਭਾਗਾ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਤਤ੍ਰ ਤृਤੀਯੋ ਭਾਗਪਿਣ੍ਡਿਕਾ । ਪੂਰ੍ਵੇ ਮੇਰੁਰ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਕੈਲਾਸਸ਼੍ਚ ਤਥਾਪਰੇ । । ੨੩ ਭਵਨ੍ਤਿ ਚਾਪਰੇ ਵੀਰ ਵਿਮਾਨਚ੍ਛਦਨਂ ਤਥਾ । ਸਮੁਦ੍ਰਪਦ੍ਮਗਰੁਡਨਨ੍ਦਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨਕੁਞ੍ਜਰਾਃ । । ੨੪ ਗृਹਰਾਜੋ ਵृषੋ ਹਂਸਃ ਸਰ੍ਵਤੋਭਦ੍ਰਕੋ ਘਟਃ । ਸਿਂਹੋ ਵृषਸ਼੍ਚਤੁष੍ਕੋਣਃ षੋਡਸ਼ਾष੍ਟਾਸ਼੍ਰਯਸ੍ਤਥਾ । । ੨੫ ਇਤ੍ਯੇਤੇ ਵਿਂਸ਼ਤਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਾਸਾਦਾ ਯਦੁਨਨ੍ਦਨ । ਯਥੋਕ੍ਤਾਨੁਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਲਕ੍ਸ਼ਣਾਨਿ ਵਦਾਮਿ ਤੇ । । ੨੬ ਨਵਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਮੇਰੁਰ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਭੌਮੋ ਵਿਵਿਧਕੁਹਰਸ਼੍ਚ । ਦ੍ਵਾਰੈਰ੍ਯੁਤਸ਼੍ਚਤੁਭਿਰ੍ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਧਸ੍ਤਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਃ । । ੨੭ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਧਸ੍ਤਾਯਾਮੋ ਦਸ਼ਭੌਮਃ ਸਪ੍ਤ ਮਨ੍ਦਰਃ । ਸ਼ਿਖਰਯੁਤਃ ਕੈਲਾਸੋऽਪਿ ਸ਼ਿਖਰਵਾਨष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ੋष੍ਟਭੌਮਸ਼੍ਚ । । ੨੮ ਜਾਲਗਵਾਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਵਿਮਾਨਸਂਜ੍ਞਸ੍ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਤਕਾਯਾਮਃ । ਨਨ੍ਦਨ ਇਤਿ ਵੈ ਭੌਮੋ ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍षੋਡਸ਼ਾਙ੍ਗਯੁਤਃ । । ੨੯ ਵृਤ੍ਤਃ ਸਮੁਦ੍ਗਨਾਮਾ ਪਦ੍ਮਾਕृਤਿਰਯਂ ਚਾष੍ਟੌ । ਸ਼ृਙ੍ਗੇਣੈਕੇਨ ਭਵੇਦੇਕੇਨ ਚ ਭੂਮਿਕਾ ਤਸ੍ਯ । । 1.130.੩੦ ਗਰੁਡਾਕृਤਿਸ਼੍ਚ ਗਰੁਡੋ ਨਨ੍ਦੀ ਵੈ षष੍ਟਿਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਃ । ਕਾਯਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਭੌਮੋ ਵਿਭੂषਿਤੋਂऽਗੈਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ਤਿਭਿਃ । । ੩੧ ਕੁਞ੍ਜਰ ਇਤਿ ਗਜਪृष੍ਠਃ षੋਡਸ਼ਾਹਸ੍ਤੋਚ੍ਛ੍ਰਿਤੋ ਮਧ੍ਯੇ । ਗृਹਰਾਜਃ षੋਡਸ਼ਕਸ੍ਤ੍ਰਿਚਕ੍ਰਸ਼ਾਲਾ ਭਵੇਦ੍ਵਲਭੀ । । ੩੨ ਵृष ਏਵਂ ਮृਮਿਸ਼ृਙ੍ਗੋ ਦ੍ਵਾਵਸ਼ਹਸ੍ਤਃ ਸਮੁਨ੍ਨਤੋ ਵृਤ੍ਤਃ । ਹਂਸੋ ਹਂਸਾਕਾਰੋ ਘਟੋऽष੍ਟਸਹਸ੍ਰਕਲਸ਼ਰੂਪਃ । । ੩੩ ਦ੍ਵਾਰੈਰ੍ਯੁਤਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਰ੍ਬਹੁਸ਼ਿਖਰੋ ਭਵਤਿ ਸਰ੍ਵਤੋਭਦ੍ਰਃ । ਬਹੁਰੁਚਿਰਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ਾਲਃ षਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ਦ੍ਭਾਗਭੂਮਿਸ਼੍ਚ । । ੩੪ ਸਿਂਹਃ ਸਿਂਹਾਕਾਰੋ੧ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਕੋਣੋऽष੍ਟਹਸ੍ਤਸ਼੍ਚ । । ੩੫ ਸਹਸ੍ਰਤ੍ਰਿਤਯਂ ਚੈਵ ਕਥਿਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ । ਪ੍ਰਾਹੁਃ ਸ੍ਥਾਪਯਤਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਮਤਮੇਕਂ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਃ । । ੩੬ ਕਪੋਤਪਾਲਿਨੀਯੁਕ੍ਤਮਤੋ ਗਚ੍ਛਤਿ ਤੁਲ੍ਯਤਾਮ੍ । । ੩੭ ਸਾਮ੍ਬ ਉਵਾਚ ਯ ਏਤੇ ਕਥਿਤਾ ਵਿਪ੍ਰ ਪ੍ਰਾਸਾਦਾ ਵਿਂਸ਼ਤਿਸ੍ਤ੍ਵਯਾ । ਤੇषਾਂ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਕਃ ਕਾਰ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਸਾਦੋ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਤੁ । । ੩ ੮ ਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਯਾਨਿ ਚੋਕ੍ਤਾਨਿ ਪ੍ਰਾਸਾਦਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਤੇषਾਂ ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤਂ ਹਿ ਪੁਰਂ ਵ੍ਯਯਵਦ੍ਭਿਰ੍ਨਰੈਰ੍ਯੁਤਮ੍ । । ੩ ੯ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਦੇਸ਼ੇ ਵੈ ਕਾਰ੍ਯਂ ਭਾਨੋਰ੍ਮਨ੍ਦਿਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਦਿਸ਼ਾਂ ਭਾਗੇ ਚ ਕਤਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸ਼ੇषਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । । 1.130.੪੦ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਪੁਰਮਧ੍ਯਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਕੁਰ੍ਯਾਦਾਯਤਨਂ ਰਵੇਃ । ਦਿਸ਼ਾਂ ਭਾਗੇऽਥ ਵਾ ਪੂਰ੍ਵੇ ਪੂਰ੍ਵਦ੍ਵਾਰਸਮੀਪਤਃ । । ੪੧ ਭੂਮਿਂ ਪਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤੁ ਕੁਰ੍ਯਾਦਾਯਤਨਂ ਤਤਃ ' । ਇष੍ਟਗਨ੍ਧਰਸੋਪੇਤਾ ਨਿਮ੍ਨਾ੨ ਭੂਮਿਃ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ । ੪੨ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਤੁषਕੇਸ਼ਾਸ੍ਥਿਕ੍ਸ਼ਾਰਾਙ੍ਗਾਰਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾ । ਮੇਘਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਿਰ੍ਘੋषਾ ਸਰ੍ਵਬੀਜਪ੍ਰਰੋਹਿਣੀ । । ੪੩ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾ ਰਕ੍ਤਾ ਤਥਾ ਪੀਤਾ ਕृष੍ਣਾ ਚ ਕਥਿਤਾ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਃ । ਦ੍ਵਿਜਰਾਜਨ੍ਯਵਂਸ਼੍ਯਾਨਾਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ । । ੪੪ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਯਾਂ ਤਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਮਧ੍ਯੇ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਮਾਣਤਃ । ਉਪਲਿਪ੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤਂ ਚਤੁਰਸ੍ਰਂ ਚ ਸਮਨ੍ਤਤਃ । । ੪੫ ਹਸ੍ਤਮਾਤ੍ਰਮਧਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਧ੍ਯੇ ਤਸ੍ਯਾ ਦਸ਼ਾਙ੍ਗੁਲਮ੍ । ਗਰ੍ਤਮੁਤ੍ਕੀਰ੍ਯ ਤੇਨੈਵ ਪਾਂਸੁਨਾ ਪ੍ਰਤਿਪੂਰਯੇਤ੍ । । ੪੬ ਸਮੇ ਸਮਗੁਣਾ ਜ੍ਞੇਯਾ ਹੀਨੇ ਹੀਨਗੁਣਾ ਭਵੇਤ੍ । ਵਰ੍ਧਮਾਨੇ ਤੁ ਵੈ ਪਾਂਸੌ ਭਵੇਦ੍ਵृਦ੍ਧਿਕਰੀ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਃ । । ੪੭ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਮ੍ਮੁਖਮਰ੍ਕਸ੍ਯ ਕਦਾਚਿਤ੍ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਮੁਖਮ੍ । ਸ੍ਥਾਪਨੀਯਂ ਗृਹਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖਸ੍ਥਾਨਕਲ੍ਪਨਾਤ੍ । । ੪੮ ਭਵਨਾਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਰਵੇਃ ਸ੍ਨਾਨਗृਹਂ ਭਵੇਤ੍ । ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰ ਗृਹਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਰਵੇਰੁਤ੍ਤਰਤਃ ਸ਼ੁਭਮ੍ । । ਉਦਙ੍ਮੁਖਂ ਭਵੇਚ੍ਛਮ੍ਭੋਰ੍ਮਾਤॄਣਾਂ ਗृਹਮੇਵ ਚ । । ੪੯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪਸ਼੍ਚਿਮਤਃ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯੋ ਵਿष੍ਣੁਰੁਤ੍ਤਰਤਸ੍ਤਥਾ । ਨਿਮ੍ਬਸ੍ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਵਾਮੇ ਰਾਜ੍ਞੀ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾ । । 1.130.੫੦ ਪਿਂਗਲੋ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੇ੭ ਭਾਨੋਰ੍ਵਾਮਤੋ ਦਣ੍ਡਨਾਯਕਃ । ਸ਼੍ਰੀਮਹਾਸ਼੍ਵੇਤਯੋਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਪੁਰਤਸ੍ਤ੍ਵਂਸ਼ੁਮਾਲਿਨਃ । । ੫੧ ਤਤਃਸ੍ਥਾਪ੍ਯਾਸ਼੍ਵਿਨੋਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਪੂਰ੍ਵਦੇਵਗृਹਾਦ੍ਵਹਿਃ । ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਯਾਂ ਤੁ ਕਕ੍ਸ਼ਾਯਾਂ ਰਾਜ੍ਞਾਸ੍ਰੌषੌ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤੌ । । ੫੨ ਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਤੁ ਕਕ੍ਸ਼ਾਯਾਂ ਸ੍ਥਿਤੌ ਕਲ੍ਮਾषਪਕ੍ਸ਼ਿਣੌ । ਜਣ੍ਡਕਾਮਚਰੌ੧ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯੌ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਿਸ਼ਮਾਸ਼੍ਰਿਤੌ । । ੫੩ ਉਦੀਚ੍ਯਾਂ ਸ੍ਥਾਪਨੀਯਸ੍ਤੁ ਕੁਬੇਰੋ ਲੋਕਪੂਜਿਤਃ । ਉਤ੍ਤਰੇਣ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਰੇਵਤਃ ਸਵਿਨਾਯਕਃ । । ੫੪ ਯਤ੍ਰ ਵਾ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਸ੍ਥਾਨਂ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਸਰ੍ਵਾ ਗੁਹਾਦਯਃ । ਦ੍ਵੇ ਮਣ੍ਡਲੇऽਰ੍ਘ੍ਯਦਾਨਾਰ੍ਥਂ ਕਾਰ੍ਯੇ ਸਵ੍ਯਾਪਸਵ੍ਯਤਃ । । ੫੫ ਦਦ੍ਯਾਦੁਦਯਵੇਲਾਯਾਮਰ੍ਘਂ ਸੂਰ੍ਯਾਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ । ਉਤ੍ਤਰੇ ਮਣ੍ਡਲੇ ਦਦ੍ਯਾਦਰ੍ਘ੍ਯਮਸ੍ਤਮਨੇ ਰਵੇਃ । । ੫੬ ਚਕ੍ਰਾਕृਤਾਂ ਤਥਾਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਦੇਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਰਵੇਃ । ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਵਿਧਿਵਦ੍ਵੀਰ ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਕਲਸ਼ੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ । । ੫੭ ਨਾਨਾਤੂਰ੍ਯਨਿਨਾਦੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਙ੍ਖਸ਼ਬ੍ਦੈਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਕਲੈਃ । ਤृਤੀਯੇ ਮਣ੍ਡਲੇ ਹ੍ਯੇਵ ਪੂਜਨੀਯੋ ਦਿਵਾਕਰਃ । । ੫੮ ਚਤੁਰਸ੍ਰਂ ਚਤੁਃਸ਼ृਙ੍ਗਂ ਵ੍ਯੋਮ ਦੇਵਗृਹਾਗ੍ਰਤਃ । ਪ੍ਰਤਿਮਾਯਾਸ੍ਤੁ ਸੂਤ੍ਰੇਣ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਧ੍ਯੇऽਸ੍ਯ ਮਣ੍ਡਲਮ੍ । । ੫੯ ਦਿਣ੍ਡੀ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਃ ਪੁਰਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਾਦਿਤ੍ਯਾਭਿਮੁਖਃ ਸ੍ਥਿਤਃ । ਯਦੇਤਤ੍ਕਥਿਤਂ ਵ੍ਯੋਮ ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯਂ ਮਯਾ । । 1.130.੬੦ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਤਸ੍ਯ ਦਾਤਵ੍ਯਮਰ੍ਘ੍ਯਮਤ੍ਰ ਯਦੂਤ੍ਤਮ । ਅਥ ਵਾ ਮਣ੍ਡਲਂ ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਤृਤੀਯਂ ਚਕ੍ਰਸਮ੍ਮਿਤਮ
੬੧ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਦਾਤਵ੍ਯੋऽਰ੍ਘਃ ਸੁਪਣ੍ਡਿਤੈਃ । ਦੇਵਸ੍ਯ ਪੁਰਤਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵ੍ਯੋਮਸ੍ਥਾਨਂ ਸਮੀਪਤਃ । । ਪੁਸ੍ਤਕਵਾਚਨਸ੍ਥਾਨਮਥ ਵਾ ਯਤ੍ਰ ਰੋਚਤੇ । । ੬੨ ਏष ਸ੍ਥਾਨਵਿਧਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ । ਗृਹਰਾਜ੍ਞੋऽਥ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਦ੍ਵਾਵੇਤੌ ਭਾਸ੍ਕਰਪ੍ਰਿਯੌ । । ੬੩ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਪਰ੍ਵਣਿ ਸਪ੍ਤਮੀਕਲ੍ਪੇ ਸਾਮ੍ਬੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਪ੍ਰਾਸਾਦਲਕ੍ਸ਼ਣਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਉਥੇ ਅਰਘ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੀ ਪਾਠ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ ਵੀ ਚੁਣੀ ਜਾਵੇ।
ਦਾਰੁਪਰੀਕ੍ਸ਼ਾਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਅਥ ਤੇ ਸਮ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਤਿਮਾਵਿਧਿਵਿਸ੍ਤਰਮ੍ । ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਦੇਵਾਨਾਮਾਦਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । । ੧ ਅਰ੍ਚਾ੧ ਸਪ੍ਤਵਿਧਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਸ਼ੁਭਵृਦ੍ਧਯੇ । ਕਾਞ੍ਚਨੀ ਰਾਜਤੀ ਤਾਮ੍ਰੀ ਪਾਰ੍ਥਿਵੀ ਸ਼ੈਲਜਾ ਸ੍ਮृਤਾ । । ੨ ਵਾਰ੍ਕ੍ਸ਼ੀ ਚਾਲੇਖ੍ਯਕਾ ਚੇਤਿ ਮੂਤਿਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਸਪ੍ਤ ਵੈ । ਵਾਰ੍ਕ੍ਸ਼ੀਵਿਧਾਨਂ ਤੇ ਵੀਰ ਵਰ੍ਣਯਿष੍ਯਾਮ੍ਯਸ਼ੇषਤਃ । । ੩ ਕਰ੍ਤ੍ਰਨੁਕੂਲੇ ਦਿਵਸੇ ਸਂਵਤ੍ਸਰਵਿਸ਼ੋਧਿਤੇ । ਸ਼ੁਭੈਰ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤੈਃ ਸ਼ਕੁਨੈਃ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਨੈਸ਼੍ਚ ਵਨਂ ਵਿਸ਼ੇਤ੍ । । ੪ ਕ੍ਸ਼ੀਰਿਣੋ ਵਰ੍ਜਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੁਰ੍ਬਲਾਸ੍ਤੇ ਸ੍ਵਭਾਵਤਃ । ਚਤੁष੍ਪਥੇषੁ ਨ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਯੇ ਚ ਪੁਤ੍ਰਕਵृਕ੍ਸ਼ਕਾਃ
ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਆਦਿਤਿਆ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਵਿਧਾਨ ਦੱਸਾਂਗਾ।
੫ ਦੇਵਤਾਯਤਨਸ੍ਥਾ ਯੇ ਤਥਾ ਵਲ੍ਮੀਕਸਮ੍ਭਵਾ । ਉਤ੍ਕੀਰ੍ਣਾ ਦੇਵਤਾ ਯੇषੁ ਚੈਤ੍ਯਵृਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਸ੍ਮृਤਾਃ । । ੬ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਭੂਮਿਜਾ ਯੇ ਚ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਨਿਲਯਾਸ਼੍ਚ ਯੇ । ਸਕੋਟਰਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸ਼ੁष੍ਕਾਗ੍ਰਾ ਯੇ ਚ ਪਾਦਪਾਃ । । ੭ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਨਿਹਤਾ ਯੇ ਚ ਕੁਞ੍ਜਰਾਸ਼ਾਸ੍ਤਥਾ ਕृਤਾਃ । ਸਾਮਾਦ੍ਯਾਃ ਸਰੁਜੋऽਧਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਾਧਿਨਸ਼੍ਚ ਤਥੈਵ ਚ । । ੮ ਅਕਾਲੇ ਪੁष੍ਪਿਤਾ ਯੇ ਚ ਕਾਲੇ ਤੇ ਚ ਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ । ਸ਼ੀਰ੍ਣਪਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਤਰਵੋ ਰਕ੍ਸ਼ੋਧ੍ਵਾਂਕ੍ਸ਼ਨਿषੇਵਿਤਾਃ । । ਏਕਸ਼ਾਖਾਤਿਸ਼ਾਖਾਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ਾਖਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾਧਮਾਃ । । ੯ ਮਧੂਕੋ ਦੇਵਦਾਰੁਸ਼੍ਚ ਵृਕ੍ਸ਼ਰਾਜਸ਼੍ਚ ਚਨ੍ਦਨਃ । ਬਿਲ੍ਵਸ਼੍ਚਾਮ੍ਰਾਤਕਸ਼੍ਚੈਵ ਖਦਿਰੋਥਾਞ੍ਜਨਸ੍ਤਥਾ । । 1.131.੧੦ ਨਿਮ੍ਬਃ ਸ਼੍ਰੀਪਰ੍ਣਵृਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਪਨਸਃ ਸਰਲੋऽਰ੍ਜ੍ਜੁਨਃ । ਰਕ੍ਤਚਨ੍ਦਨਪਰ੍ਯਨ੍ਤਾਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸ੍ਯੁਃ ਪ੍ਰਤਿਮਾਦ੍ਰੁਮਾਃ । । ੧੧ ਵਰ੍ਣਾਨਾਮਾਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯੇਣ ਦ੍ਵੌ ਦ੍ਵੌ ਵृਕ੍ਸ਼ੌ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤੌ । ਨਿਮ੍ਬਾਦ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਵृਕ੍ਸ਼ਾ ਸਾਧਾਰਣਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ । । ੧੨ ਕਥ੍ਯਮਾਨਾਨ੍ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸ਼ृਣੁ ਵੀਰ ਤਥਾਪਰਾਨ੍ । ਸੁਰਦਾਰੁਃ ਸ਼ਮੀ ਚੈਵ ਮਧੂਕਸ਼੍ਚਨ੍ਦਨਸ੍ਤਥਾ । । ਏਤੇ ਵੈ ਤਰਵਸ੍ਤਾਤ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਸ਼ੁਭਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ । । ੧੩ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਤਥਾਰਿष੍ਟਃ ਖਦਿਰਸ੍ਤਿਨ੍ਦੁਕਸ੍ਤਥਾ । ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਸਾਮ੍ਬ ਦ੍ਰੁਮਃ ਕਰਕਤਃ ਸ਼ੁਭਃ । । ੧੪ ਵੈਸ਼੍ਯਾਨਾਂ ਤਦ੍ਵਦੇਵ ਸ੍ਯੁਃ ਖਦਿਰਸ਼੍ਚਨ੍ਦਨਸ੍ਤਥਾ । ਪੁਣ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤਰਵਸ਼੍ਚੈਤੇ ਸ਼ੁਭਦਾਸ੍ਤੁ ਤਥੈਵ ਚ । । ੧੫ ਕੇਸਰਃ ਸਰ੍ਜਕਸ਼੍ਚਾਮ੍ਰਃ ਸ਼ਾਲਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤਥੇਤਰਃ । ਏਤੇ ਵੈ ਤਰਵਃ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ੁਭਦਾਯਕਾਃ । । ੧੬ ਲਿਙ੍ਗਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਚੈਵਮਵਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਚਾਭਿਮਤਂ ਗਤ੍ਵਾ ਪੂਜਯੇਦ੍ਬਲਿਪੁष੍ਪਕੈਃ । । ੧੭ ਸ਼ੁਚੌ ਦੇਸ਼ੇ ਵਿਵਿਕ੍ਤੇ ਚ ਕੇਸ਼ਾਂਗਾਰਵਿਵਰ੍ਜਿਤੇ । ਪ੍ਰਾਗੁਦਕ੍ਸੂਚਕੇ ਦੇਸ਼ੇ ਲੋਕਕष੍ਟਵਿਵਰ੍ਜਿਤੇ । । ੧੮ ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਸ੍ਕਨ੍ਧਵਿਟਪਃ षਤ੍ਰਵਾਨृਜੁਵृਦ੍ਧਿਗਃ । ਆਤਙ੍ਕਹੀਨੋ ਵਿਵਸ਼ਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਕ੍ਪਰ੍ਣਃ ਸ਼ੁਭਸ੍ਤਥਾ । ੧੯ ਸ੍ਵੇਨੈਵ ਪਤਿਤਾ ਯੇ ਚ ਹਸ੍ਤਿਭਿਃ ਪਾਤਿਤਾਸ੍ਤਥਾ । ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਸ਼੍ਚ ਵਹ੍ਨਿਦਗ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਪਕ੍ਸ਼ਿਭਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਰ੍ਜਿਤਾਃ । । 1.131.੨੦ ਤਰਵੋ ਵਰ੍ਜਨੀਯਾਸ਼੍ਚ ਗ੍ਰਹੀਤਵ੍ਯਾਃ ਸ਼ੁਭਾ ਦ੍ਰੁਮਾਃ । ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਰੂਪਾਃ ਸਪਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰ ਸਪੁष੍ਪਾਃ ਸਫਲਾਸ੍ਤਥਾ । । ੨੧ ਤੇषਾਂ ਤੁ ਗ੍ਰਹਣਂ ਚਾष੍ਟਮਾਸੇषੁ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕਾਦਿषੁ । ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭਦਿਨੇ ਚੈਵ ਸੋਪਵਾਸੋऽਧਿਵਾਸਯੇਤ੍ । । ੨੨ ਸਮਨ੍ਤਾਦੁਪਲਿਪ੍ਯਾਥ ਤਸ੍ਯਾਧਸ੍ਤਾਦ੍ਵਸੁਨ੍ਧਰਾਮ੍ । ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਪਰਿਪੂਤੇਨ ਪਰਿਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਾਰਿਣਾ । । ੨੩ ਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਚ ਪਰਿਧੂਤੇ ਚ ਪਰਿਧਾਯ ਚ੧ ਵਾਸਸੀ । ਪੂਜਯੇਦ੍ਗਨ੍ਧਮਾਲ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸਧੂਪਬਲਿਕਰ੍ਮਭਿਃ । । ੨੪ ਤਤਃ ਕੁਸ਼ੈਃ ਪਰਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣੇ ਹੁਤ੍ਵਾਗ੍ਨੌ ਤਸ੍ਯ ਚਾਨ੍ਤਿਕੇ । ਦੇਵਦਾਰੁਸਮਿਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਤ੍ । । ੨੫ ੴ ਭੂਰ੍ਭੁਵਃ ਸੁਵਰਿਤਿ ਤਤੋ ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਪੂਜਯੇਤ੍ । ੴ ਪ੍ਰਜਾਪਤਯੇ ਸਤ੍ਯਸਦਾਯ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨ੍ਤ੍ਸਚਰਾਚਰਾਤ੍ਮਨ੍ । । ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਮਸ੍ਮਿਨ੍ਕੁਰੁ ਦੇਵ ਵृਕ੍ਸ਼ੇ ਸੂਰ੍ਯਾਵृਤਂ ਮਣ੍ਡਲਮਾਵਿਸ਼ੇਸ਼੍ਚ ਨਮਃ । । ੨੬ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਏਵਂ ਸਮ੍ਪੂਜਯਿਤ੍ਯਾ ਤੁ ਵਾਕ੍ਯੈਸ੍ਤਂ ਪਰਿਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਨ੍ । ਵृਕ੍ਸ਼ਲੋਕਸ੍ਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਗਚ੍ਛ ਦੇਵਾਲਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । । ੨੭ ਦੇਵ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਸੇ ਤਤ੍ਰ ਚ੍ਛੇਦਦਾਹਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ । ਕਾਲੇ ਧੂਪਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਸਪੁष੍ਪੈਰ੍ਬਲਿਕਰ੍ਮਭਿਃ । । ੨੮ ਲੋਕਾਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਪੂਜਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਤੋ ਯਾਸ੍ਯਸਿ ਨਿਰ੍ਵृਤਿਮ੍ । ਵृਕ੍ਸ਼ਮੂਲੇ ਕੁਠਾਰਂ ਤੁ ਧੂਪਮਾਲ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਪੂਜ੍ਯ ਚ । । ੨੯ ਪੂਰ੍ਵਤਸ੍ਤੁ ਸ਼ਿਰਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥਾਪਨੀਯਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ । ਪਰਮਾਨ੍ਨਮੋਦਕੌਦਨਪਲਪੂਪਿਕਾਦਿਭਿਰ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਃ । । 1.131.੩੦ ਮਦ੍ਯੈਃ ਕੁਸੁਮੈਰ੍ਧੂਪੈਰ੍ਗਨ੍ਧੈਸ਼੍ਚ ਤਰੁਂ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ । ਸੁਰਪਿਤृਪਿਸ਼ਾਚਰਾਕ੍ਸ਼ਸਭੁਜਙ੍ਗਸੁਰਗਣਵਿਨਾਯਕਾਦ੍ਯਾਨਾਮ੍ । । ੩੧ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਾਂ ਰਾਤ੍ਰੌ ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਚ ਬ੍ਰੂਯਾਤ੍ । । ੩੨ ਅਰ੍ਚਾਸੁ ਦੇਵਦੇਵ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵੈਸ਼੍ਚ ਪਰਿਕਲ੍ਪਿਤਃ । ਨਮਸ੍ਤੇ ਵृਕ੍ਸ਼ ਪੂਜੇਯਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪਰਿਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍ । । ੩੩ ਯਾਨੀਹ ਭੂਤਾਨਿ ਵਸਨ੍ਤਿ ਤਾਨਿ ਬਲਿਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਮ੍ । ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਵਾਸਂ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯਨ੍ਤੁ ਕ੍ਸ਼ਮਨ੍ਤੁ ਤੇ ਚਾਦ੍ਯ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇਭ੍ਯਃ । । ੩੪ ਪ੍ਰਭਾਤਾਯਾਂ ਤੁ ਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਾਂ ਪੁਨਃ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਤਂ ਨਗਮ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਸ੍ਤਤੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਭੋਜਕੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ । । ਛਿਨ੍ਦ੍ਯਾਦ੍ਵਨਸ੍ਪਤੀਂਸ੍ਤਜ੍ਜ੍ਞੈਸ੍ਤੈ ਕृਤਸ੍ਵਸ੍ਤਿਵਾਚਨੈਃ । । ੩੫ ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਪਾਤੋऽਸ੍ਯ ਐਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਚਾਪਿ ਯੋ ਭਵੇਤ੍ । ਅਥਵਾ ਉਤ੍ਤਰਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਤਥਾ ਛਿਨ੍ਦ੍ਯਾਤ੍ਤੁ੧ ਨਾਨ੍ਯਥਾ । । ੩੬ ਐਨ੍ਦ੍ਰ੍ਯੈਸ਼ਾਨ੍ਯੋਰੁਦੀਚ੍ਯਾਂ ਚਃ ਪਾਤਸ੍ਤਿਸृषੁ ਸ਼ਸ੍ਯਤੇ । ਨੈਰ੍ऋਤ੍ਯਾਗ੍ਨੇਯਯਾਮ੍ਯਾਸੁ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਪਾਤੋ ਨ ਸ਼ੋਭਨਃ । । ਵਾਯਵ੍ਯਾਂ ਚੈਵ ਵਾਰੁਣ੍ਯਾਂ ਤਸ੍ਯ ਪਾਤਸ੍ਤੁ ਮਧ੍ਯਮਃ । । ੩੭ ਯਸ੍ਯ ਬਾਹ੍ਯਸ੍ਥਿਤਾ ਸ਼ਾਖਾ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਨष੍ਟਾ ਚਤਸृषੁ । ਵਾਸ੍ਤੁਪੂਰ੍ਵਂ ਤਤਃ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦਵਸ੍ਥਿਤਾ । । ੩੮ ਅਵਿਲਗ੍ਨਮਸ਼ਬ੍ਦਂ ਤੁ ਪਤਨਂ ਤੁ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ । ਉਤ੍ਪਦ੍ਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਦਲਂ ਯਸ੍ਯ ਦ੍ਰਾਵਸ਼੍ਚ ਮਧੁਰੋ ਭਵੇਤ੍ । । ੩੯ ਸਰ੍ਪਿਸ੍ਤੈਲਂ ਕ੍ਸ਼ਰੇਦ੍ਯਸ੍ਯ ਪਾਦਪਂ ਤਂ ਵਿਵਰ੍ਜਵੇਤ੍ । ਸ਼ੁਭਦਂ ਯਦੁਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਸ਼ृਣੁ ਤ੍ਵਂ ਕਥਯੇ ਸ਼ੁਚਿ । । 1.131.੪੦ ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਸਲਿਲੈਰ੍ਨਿषਿਕ੍ਤਂ ਪੂਰ੍ਵੋਤ੍ਤਰਸ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਸਨ੍ਨਿਕृਤ੍ਯ । ਮਧ੍ਵਾਜ੍ਯਦਿਗ੍ਧੇਨ ਕੁਠਾਰਕੇਣ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਸ਼ੋषਮਭਿਪ੍ਰਹਣ੍ਯਾਤ੍ । । ੪੧ ਪੂਰ੍ਵੋਤ੍ਤਰੇऽਪ੍ਯੁਤ੍ਤਰਦਿਗ੍ਵਿਭਾਗੇ ਪਾਤੇ ਯਦਾ ਵृਦ੍ਧਿਕਰਸ੍ਤਦਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ । ਆਗ੍ਨੇਯਕੋਣਕ੍ਰਮਸ਼ੋऽਗ੍ਨਿਦਾਹ ਉਗ੍ਰੋਗ੍ਰਰੋਗਾਃ ਸੁਧਨਕ੍ਸ਼ਯਸ਼੍ਚ । ।੪੨ ਗਾਰੁਡੇ ਦਿਸ਼ਿ ਪਾषਾਣਂ ਕਪੋਤੋ ਗृਹਗੋਧਿਕਾ । ਸਿਤਵਰ੍ਣਂ ਜਲਂ ਜ੍ਞੇਯਮਙ੍ਗੁष੍ਠਾਭਂ ਭਵੇਤ੍ਕृਮਿਃ । । ਦੋषੈਰੇਤੈਰ੍ਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਂ ਮੁਦਾ ਕਾਲਂ ਸਮੁਦ੍ਧਰੇਤ੍ । । ੪੩ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਪਰ੍ਵਣਿ ਸਪ੍ਤਮੀਕਲ੍ਪੇ ਦਾਰੁਪਰੀਕ੍ਸ਼ਾਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮੈਕਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਸ਼੍ਰੀਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰਤਿਮਾਲਕ੍ਸ਼ਣਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਹਨ੍ਤ ਤੇ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਪ੍ਰਤਿਮਾਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਪਰਮ੍ । ਵਚ੍ਮਿ ਤੇ ਯਦੁਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਆਦਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । । ੧ ਏਕਹਸ੍ਤਾ ਦ੍ਵਿਹਸ੍ਤਾ ਵਾ ਤ੍ਰਿਹਸ੍ਤਾ ਵਾ ਪ੍ਰਮਾਣਤਃ । ਤਥਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਤ੍ਰਿਹਸ੍ਤਾ ਚ ਸਵਿਤੁਃ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਸ਼ੁਭਾ । । ੨ ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਦ੍ਵਾਰਤੋ ਵਾਪਿ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਚ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਿਤਮ੍ । ਤਦ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਯਾਣਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸਤਤਂ ਸ਼ੁਭਮਿਚ੍ਛਤਾ । । ੩ ਏਕਹਸ੍ਤਾ ਭਵੇਤ੍ਸੌਮ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਹਸ੍ਤਾ ਧਨਧਾਨ੍ਯਦਾ । ਤ੍ਰਿਹਸ੍ਤਾ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਭਾਨੋਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਾ ਸ੍ਮृਤਾ । । ੪ ਸਾਰ੍ਧਤ੍ਰਿਹਸ੍ਤਾ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਸੁਭਿਕ੍ਸ਼ਕ੍ਸ਼ੇਮਕਾਰਿਣੀ । ਅਗ੍ਰੇ ਮਧ੍ਯੇ ਚ ਮੂਲੇ ਚ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸਮਾ । । ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵੀ ਸਾ ਤੁ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਧਨਧਾਨ੍ਯਾਵਹਾ ਸ੍ਮृਤਾ । । ੫ ਦੇਵਾਗਾਰਸ੍ਯ ਯਦ੍ਦ੍ਵਾਰਂ ਤਸ੍ਮਾਦष੍ਟਾਂਸ਼ਮੁਦ੍ਯਤਾ । ਵਿਭਾਗੈਃ ਪਿਣ੍ਡਿਕਾਃ ਕਾਰ੍ਯਾ ਦ੍ਵੌ ਭਾਗੌ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਭਵੇਤ੍ । । ੬ ਅਙ੍ਗੁਲੈਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਮੂਰ੍ਤਿਸ਼੍ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਸਂਮਿਤੈਃ । ਵਿਸ੍ਤਾਰਾਯਾਮਤਃ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਦਨਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਙ੍ਗੁਲਮ੍ । । ੭ ਮੁਖਾਤ੍ਤ੍ਰਿਭਾਗੈਸ਼੍ਚਿਬੁਕਂ ਲਲਾਟਂ ਨਾਸਿਕਾ ਤਥਾ । ਕਰ੍ਣੌ ਨਾਸਿਕਯਾ ਤੁਲ੍ਯੌ ਪਾਦੌ ਚਾਨਿਯਤੌ ਤਯੋਃ । । ੮ ਨਯਨੇ ਦ੍ਵ੍ਯਂਗੁਲੇ ਸ੍ਯਾਤਾਂ ਤ੍ਰਿਭਾਗਾ ਤਾਰਕਾ ਭਵੇਤ । ਤृਤੀਯਤਾਰਕਾਭਾਗਾਤ੍ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦृष੍ਟਿਂ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ । । ੯ ਲਲਾਟਮਸ੍ਤਕੋਤ੍ਸੇਧਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਤ੍ਸਮਮੇਵ ਚ । ਪਰਿਣਾਹਸ੍ਤੁ ਸ਼ਿਰਸੋ ਭਵੇਦ੍ਦ੍ਵਾਵਿਂਸ਼ਦਙ੍ਗੁਲਃ । । 1.132.੧੦ ਤੁਲ੍ਯਾ ਨਾਸਿਕਯਾ ਗ੍ਰੀਵਾ ਮੁਖੇਨ ਹਦਯਾਂਤਰਮ੍ । ਮੁਖਮਾਤ੍ਰਾ ਭਵੇਨ੍ਨਾਭਿਸ੍ਤਤੋ ਮੇਢ੍ਰਮਨਨ੍ਤਰਮ੍ । । ਮੁਖਵਿਸ੍ਤਾਰਣਮੁਰਸ੍ਤਤੋऽਰ੍ਦ੍ਧਂ ਤੁ ਕਟਿਃ ਸ੍ਮृਤਾ । । ੧੧ ਬਾਹੂ ਪ੍ਰਵਾਹਤੁਲ੍ਯੌ ਤੁ ਊਰੂ ਜਙ੍ਘੇ ਚ ਤਤ੍ਸਮੇ । ਗੁਲ੍ਫਾਧਸ੍ਤਾਤ੍ਤੁ ਪਾਦਃ ਸ੍ਯਾਦੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਸ਼੍ਚਤੁਰਙ੍ਗੁਲਃ । । ੧੨ षਡਙ੍ਗੁਲਸੁਵਿਸ੍ਤਾਰਸ੍ਤਸ੍ਯਾਙ੍ਗੁष੍ਠਾਙ੍ਗੁਲਤ੍ਰਯਮ੍ । ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਿਨੀ ਚ ਤਤ੍ਤੁਲ੍ਯਾ ਹੀਨਾ ਸ਼ੇषਾ ਨਖੈਰ੍ਯੁਤਾਃ । । ੧੩ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਾਙ੍ਗੁਲਃ ਪਾਦ ਆਯਾਮਾਤ੍ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ । ਏਵਂ ਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਪ੍ਰਤਿਮਾਰ੍ਚ੍ਯਾ ਭਵੇਤ੍ਸਦਾ । । ੧੪ ਅਂਸੌ ਹਰੇਸ੍ਤਥੈਵੋਰੂ ਲਲਾਟਂ ਚ ਸਨਾਸਿਕਮ੍ । ਨਿਯਤੇ ਨਯਨੇ ਗਣ੍ਡੌ ਮੂਰ੍ਤੇਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਮੁਨ੍ਨਤੇ । । ੧੫ ਵਿਸ਼ਾਲਧਵਲਾਵਾਮਪਕ੍ਸ਼੍ਮਲਾਯਤਲੋਚਨੇ । ਸਸ੍ਮਿਤਾਨਨਪਦ੍ਮਸ੍ਯ ਚਾਰੁਬਿਮ੍ਬਾਧਰਸ੍ਤਥਾ । । ੧੬ ਰਤ੍ਨਪ੍ਰੋਦ੍ਭਾਸਿਮੁਕੁਟਕਟਕਾਙ੍ਗਦਹਾਰਵਾਨ੍ । ਅਵ੍ਯਙ੍ਗਪਦਮਧ੍ਯਾਦਿਸਮਾਯੋਗੋऽਪਿ ਸ਼ੋਭਿਤਃ । । ੧੭ ਸੁਪ੍ਰਭੋ ਮਣ੍ਡਲਸ਼੍ਚਾਰੁਰ੍ਵਿਚਿਤ੍ਰਮਣਿਕੁਣ੍ਡਲਃ । ਕਰਾਭ੍ਯਾਂ ਕਾਞ੍ਚਨੀਂ ਮਾਲਾਂ ਪ੍ਰੋਦ੍ਵਹਨ੍ਸਸਰੋਰੁਹਾਮ੍ । । ੧੮ ਏਵਂ ਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਕ੍ਤਾਂ ਕਾਰਯੇਦੀਹਿਤਪ੍ਰਦਾਮ੍ । ਪ੍ਰਜਾਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਦਾ ਭਾਨੁਃ ਸ਼ਿਵਾਰੋਗ੍ਯਾਭਯਪ੍ਰਦਃ । । ੧੯ ਅਲ੍ਪਾਙ੍ਗਾਯਾਂ ਨृਪਭਯਂ ਹੀਨਾਙ੍ਗਾਯਾਮਕਲ੍ਪਤਾ । ਖਾਤੋਦਰ੍ਯਾਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪੀਡਾ ਕृਸ਼ਾਯਾਂ ਤੁ ਦਰਿਦ੍ਰਤਾ । । 1.132.੨੦ ਸਕ੍ਸ਼ਤਾਯਾਂ ਭਯਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਤ੍ਸ੍ਫੁਟਿਤਾ ਮृਤ੍ਯੁਕਾਰਿਣੀ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਵਨਤਾਯਾਂ ਤੁ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦਾਯੁਃ ਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵੇਤ੍ । । ੨੧ ਉਤ੍ਤਰਾਵਨਤਾਯਾਂ ਤੁ ਵਿਯੋਗੋ ਭਵਤਿ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਨਾਲੋਕ੍ਯਾ ਨਾਪ੍ਯਨਾਲੋਕ੍ਯਾ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮੂਰ੍ਤਿਃ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ । । ੨੨ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਾਸ੍ਕਰਭਕ੍ਤੇਨ ਲੋਕਦ੍ਵਯਹਿਤੈषਿਣਾ । ਤਨ੍ਮੂਰ੍ਤੇਸ਼੍ਚਾਦਰਃ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਤਦਧੀਨਾਸ੍ਤੁ ਸਮ੍ਪਦਃ । । ੨੩ ਸ਼ਿਰੋਰੁਗਣ੍ਡਵਦਨੈਃ ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਾਵਯਵੈਸ੍ਤਥਾ । ਏਵਂ ਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪੂਰ੍ਣਾ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਭਵਤੇ ਸ਼ੁਭਾ । । ੨੪ ਨਾਸਾਲਲਾਟਜਙ੍ਘੋਰੁਦਣ੍ਡਵਕ੍ਸ਼ੋਭਿਰਨ੍ਵਿਤਾ । ਕੁਰ੍ਯਾਦਾਦਿਤ੍ਯਵੇषਂ ਤੁ ਗੂਢਪਾਦੋਦਰਂ ਤਥਾ । । ੨੫ ਕਮਲੋਦਰਕਾਨ੍ਤਿਨਿਭਃ ਕਞ੍ਚੁਕਗੁਪ੍ਤਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਮੁਖਃ । ਰਕ੍ਤੋਤ੍ਪਲਪ੍ਰਭਾਮਣ੍ਡਲਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਤੁਃ ਸ਼ੁਭਂ ਕਰੋਤ੍ਯਰ੍ਕਃ । । ੨੬ ਕੁਣ੍ਡਲਭੂषਿਤਵਦਨਃ ਪ੍ਰਲਮ੍ਬਹਾਰੋऽਪਿ ਗृਹਵृਤ੍ਤਃ । ਨृਪਤਿਭਯਂ ਵ੍ਯਙ੍ਗਾਯਾਂ ਹੀਨਾਙ੍ਗਾਯਾਮਕਲ੍ਪਨਾ ਕਰ੍ਤੁਃ । । ੨੭ ਖਾਤੋਦਰ੍ਯਾਂ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਭਯਮਰ੍ਥਵਿਨਾਸ਼ਃ ਕृਸ਼ਾਙ੍ਗਾਯਾਮ੍ । ਮਰਣਂ ਤੁ ਸਕ੍ਸ਼ਤਾਯਾਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਨਿਪਾਤੇਨ ਨਿਰ੍ਦਿਸ਼ੇਤ੍ਕਰ੍ਤੁਃ । । ੨੮ ਵਾਮੋਨ੍ਨਤਾ ਤੁ ਪਤ੍ਨੀਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਵਨਤਾ ਹਿਨਸ੍ਤ੍ਯਾਯੁਃ । ਅਨ੍ਧਤ੍ਵਮੂਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਦृष੍ਟਿਃ ਕਰੋਤਿ ਚਿਨ੍ਤਾਮਧੋਮੁਖੀ ਦृष੍ਟਿਃ । । ੨੯ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਤਿਮਾਸ੍ਵੇਵਂ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਂ ਭਾਸ੍ਕਰੇਣੋਕ੍ਤਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਕਮਣ੍ਡਲੁਕਰਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਃ ਪਙ੍ਕਜਸ੍ਥਸ਼੍ਚ । । ੩੦ ਸ੍ਕਨ੍ਦਃ ਕੁਮਾਰਰੂਪਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਧਰੋ ਬਰ੍ਹਿਕੇਤੁਸ਼੍ਚ । ਸ਼ੁਕ੍ਲਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਵਿषਾਣੋ ਦ੍ਵਿਪੋ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਜ੍ਰਪਾਣਿਤ੍ਵਮ੍ । । ੩੧ ਤਿਰ੍ਯਗੂਰ੍ਧ੍ਵਲਲਾਟਸਂਸ੍ਥਂ ਤृਤੀਯਮਪਿ ਲੋਚਨਂ ਚਿਹ੍ਨਮ੍ । । ੩੨ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਪਰ੍ਵਣਿ ਸਪ੍ਤਮੀਕਲ੍ਪੇ ਸਾਮ੍ਬੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਸ਼੍ਰੀਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰਤਿਮਾਲਕ੍ਸ਼ਣਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਤਤੋऽਧਿਵਾਸਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਧਿਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ । ਐਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਵੈ ਕੁਰ੍ਯਾਦਧਿਵਾਸਨਮਣ੍ਡਪਮ੍ । । ੧ ਚਤੁਸ੍ਤੋਰਣਸਮ੍ਪਨ੍ਨਂ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਸਂਯੁਤਮ੍ । ਦਿਸ਼ਾਸੁ ਵਿਦਿਸ਼ਾਸ੍ਵੇਵ ਪਤਾਕਾਭਿਸ੍ਤੁ ਭੂषਿਤਮ੍ । । ੨ ਆਗ੍ਨੇਯ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਰਕ੍ਤਾਃ ਸ੍ਯੁਃ ਕृष੍ਣਾਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ਯਾਮ੍ਯਨੈਰ੍ऋਤੇ । ਸ਼੍ਵੇਤਾ ਦਿਸ਼੍ਯਪਰਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਵਾਯਵ੍ਯਾਮੇਵ ਪਾਣ੍ਡੁਰਾ । । ੩ ਚਿਤ੍ਰਾ ਚੋਤ੍ਤਰ ਪਾਰ੍ਨ੍ਯੇ ਤੁ ਪੀਤਾ ਪੂਰ੍ਵੋਤ੍ਤਰੇ ਤਥਾ । ਸ਼੍ਰਿਯਮਾਯੁਰ੍ਜਯਂ ਚੈਵ ਬਲਂ ਯਸ਼ੋ ਯਦੂਤ੍ਤਮ । । ੪ ਦਦਾਤਿ ਸਾ ਵੀਰ ਕृਤਾ ਸਮ੍ਪਦਰ੍ਧੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਹਿਤਾਯ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਮृਣ੍ਮਯੀ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਭਵੇਤ੍ । । ੫ ਸੁਭਿਕ੍ਸ਼ਕ੍ਸ਼ੇਮਦਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਾ ਮਣਿਮਯੀਕृਤਾ । ਗਾਙ੍ਗੇਯਾ੧ ਪੁष੍ਟਿਦਾ ਰੌਪ੍ਯਾ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵੈ ਕੀਰ੍ਤਿਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਨੀ । । ੬ ਪ੍ਰਜਾਵृਦ੍ਧਿਂ ਤਾਮ੍ਰਮਯੀਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਮਸਂਸ਼ਯਃ । ਭੂਮੇਰ੍ਲਾਭਂ ਤੁ ਵਿਪੁਲਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦਸ਼੍ਮਮਯੀ ਸਦਾ । । ੭ ਪ੍ਰਧਾਨਪੁਰੁषਂ ਹਨ੍ਤਿ ਤ੍ਰਪੁਲੋਹਮਯੀ ਸਦਾ । ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯਸ੍ਯੈਵਮਰ੍ਚਾ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ । । ੮ ਸਾਮ੍ਬ ਉਵਾਚ ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯਤ੍ਵਂ ਹਿ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਤੁ । ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯੋ ਹ੍ਯੇष ਕਥਂ ਨਾਰਦ ਕਥ੍ਯਤੇ । । ੯ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਸਾਧੁ ਸਾਮ੍ਬ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਪਰਮਂ ਵਚਃ । ਬੁਧਸੋਮੌ ਸ੍ਮृਤੌ ਨੇਤ੍ਰੇ ਲਲਾਟੇ ਚੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸ੍ਥਿਤਃ । । 1.133.੧੦ ਸੁਰਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਸ਼ਿਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕਪਾਲੇऽਸ੍ਯ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ । ਏਕਾਦਸ਼ੇ ਤਥਾ ਰੁਦ੍ਰਾਃ ਕਣ੍ਠਮਸ੍ਯ੨ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ । । ੧੧ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਿ ਗ੍ਰਹਾਸ਼੍ਚੈਵ ਦਸ਼ਨੇषੁ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ । ਧਰ੍ਮਾਧਰ੍ਮੌ ਚ ਦੇਵਸ੍ਯ ਓष੍ਠਸਮ੍ਪੁਟਕੇ ਸ੍ਥਿਤੌ । । ੧੨ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਮਯੀ ਦੇਵੀ ਜਿਹ੍ਵਾਯਾਂ ਚ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚ ਵਿਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰੇषੁ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ । । ੧੩ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਨ੍ਦ੍ਰੌ ਤਾਲੁਦੇਸ਼ੇ ਤੁ ਸ੍ਥਿਤੌ ਦੇਵੈਸ਼੍ਚ ਪੂਜਿਤੌ । ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਵਿਭੋਭ੍ਰੁਰ੍ਵੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ । । ੧੪ ऋषਯੋ ਰੋਮਕੂਪੇषੁ ਸਮੁਦ੍ਰਾ ਜਠਰੇ ਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਯਕ੍ਸ਼ਕਿਨ੍ਨਰਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਪਿਸ਼ਾਚਾ ਦਾਨਵਾਸ੍ਤਥਾ । । ੧੫ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ਼੍ਚ ਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਹृਦਯੇ ਸ੍ਯੁਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਰਵੇਃ । ਨਦ੍ਯੋ ਬਾਹੁਗਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਨਗਾਃ ਕਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਰੇ ਸ੍ਥਿਤਾਃ । । ੧੬ ਪृष੍ਠਮਧ੍ਯੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ਮੇਰੁਃ ਸ੍ਤਨਯੋਰਨ੍ਤਰੇ ਕੁਜਃ । ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਧਰ੍ਮਰਾਜਃ ਸ੍ਥਿਤੋ ਵੈ ਨਾਭਿਮਣ੍ਡਲੇ । । ੧੭ ਕਟਿਦੇਸ਼ੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਲਿਙ੍ਗੇ ਸृष੍ਟਿਃ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾ । ਜਾਨੁਨੀ ਚਾਸ਼੍ਵਿਨੀਦੇਵਾਵੂਰੂ ਤਸ੍ਯਾਚਲਾ ਸ੍ਮृਤਾਃ । । ੧੮ ਸਪ੍ਤ ਪਾਤਾਲਲੋਕਾਸ੍ਤੁ ਨਖਮਧ੍ਯੇ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ । ਸਸਾਗਰਵਨਾ ਪृਥ੍ਵੀ ਪਾਦਮਧ੍ਯੇऽਸ੍ਯ ਵਰ੍ਤਤੇ । । ੧੯ ਦੇਵਃ ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਰੁਦ੍ਰੋ ਯੋ ਦਨ੍ਤਾਨ੍ਤੇषੁ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ । ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯੋ ਭਾਨੁਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਤ੍ਮਕਸ੍ਤਥਾ । । 1.133.੨੦ ਵ੍ਯਂਗੇषੁ ਵਾਯਵਸ਼੍ਚੈਵ ਲੋਕਾਲੋਕਂ ਚਰਾਚਰਮ੍ । ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਕਰ੍ਮਸ਼ਰੀਰੇਣ ਵਾਯੁਨਾ ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਵਿਭੋਃ । । ੨੧ ਸ ਏष ਭਗਵਾਨਰ੍ਕੋ ਭੂਤਾਨੁਗ੍ਰਹਣੇ ਸ੍ਥਿਤਃ । ਏਤਤ੍ਤੇ ਪਰਮਂ ਜ੍ਞਾਨਮੇਤਤ੍ਤੇ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍ । । ੨੨ ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਥਾਨਵਿਭਾਗੇਨ ਪ੍ਰਤਿਮਾਸ੍ਥਾਪਨਂ ਯਥਾ । ਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪੁਰਾ । । ੨੩ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਪਰ੍ਵਣਿ ਸਪ੍ਤਮੀਕਲ੍ਪੇ ਸਾਮ੍ਬੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਪ੍ਰਤਿਮਾਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਕਲ੍ਪੇ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਮਣ੍ਡਲਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਤਿਪਚ੍ਯ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾ ਚ ਚਤੁਰ੍ਥੀ ਪਞ੍ਚਮੀ ਤਥਾ । ਦਸ਼ਮੀ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ ਚੈਵ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸੀ ਚ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾ । । ੧ ਸੋਮੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ਼੍ਚੈਵ ਬੁਧਸ੍ਤਥਾ । ਏਤੇ ਸੌਮ੍ਯਾ ਗ੍ਰਹਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮਣਿ । । ੨ ਤ੍ਰਿषੂਤ੍ਤਰਾਸੁ ਰੇਵਤ੍ਯਾਮਸ਼੍ਵਿਨ੍ਯਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਭੇ ਤਥਾ । ਪੁਨਰ੍ਵਸ੍ਵੋਸ੍ਤਥਾ ਹਸ੍ਤੇ ਵਾਸਵੇ੧ ਸ਼੍ਰਵਣੇऽਥਵਾ । । ਭਰਣ੍ਯਾਂ ਚੈਵ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇ ਭਾਨੋਃ੧ ਸ੍ਥਾਪਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । । ੩ ਸ਼ੋਧਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵੈ ਭੂਮਿਂ ਤੁषਕੇਸ਼ਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਮ੍ । ਵਾਲੁਕਾਙ੍ਗਾਰਪਾषਾਣਾਸ੍ਥਿਵਿਹੀਨਾਂ ਵਿਸ਼ੋਧ੍ਯ ਤੁ । । ੪ ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਵੇਦੀ ਵਿਸ੍ਤਰਤੋ ਰਵੇਃ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਮੰਡਲ ਦੀ ਰਚਨਾ ਲਈ ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਚੁਣੋ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦਾ, ਦੂਜ, ਚੌਥ, ਪੰਜਵੀਂ, ਦਸਵੀਂ, ਤੇਰਵੀਂ ਜਾਂ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ।
੫ ਮਣ੍ਡਪਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਮਾਣੇਨ ਦਸ਼ਹਸ੍ਤਃ ਸਮਂਤਤਃ । ਮਣ੍ਡਲਂ ਵृਕ੍ਸ਼ਸ਼ਾਖਾਭਿਃ ਕਾਰਯੇਦ੍ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । । ੬ ਨਦੀਸਙ੍ਗਮਤੀਰੋਤ੍ਥਾਂ ਮृਤ੍ਤਿਕਾਂ ਚ ਸਮਾਨਯੇਤ੍ । ਉਪਲਿਪ੍ਯ ਤਤੋ ਭੂਮਿਂ ਕਾਰਯੇਤ੍ਕੁਣ੍ਡਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । । ੭ ਚਤੁਰਸ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕੁਣ੍ਡਂ ਤੁ ਕਾਰਯੇਤ੍ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਚਾਰ੍ਧਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਾਰੁਣ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਵਰ੍ਤੁਲਮ੍ । । ੮ ਪਦ੍ਮਾਕਾਰਂ ਤੁ ਵੈ ਕੁਰ੍ਯਾਦੁਤ੍ਤਰੇ੪ ਚ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਤੋਰਣਾਨਿ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਞ੍ਚਹਸ੍ਤਾਨਿ ਸੁਵ੍ਰਤ । । ੯ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧੋਦੁਮ੍ਬਰੌ ਚੈਵ ਬਿਲ੍ਵਪਾਲਾਸ਼ਮੇਵ ਚ । ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਸ਼੍ਚ ਸ਼ਮੀ ਚੈਵ ਚਨ੍ਦਨਸ਼੍ਚੇਤਿ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ । । 1.134.੧੦ ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਸ੍ਤ੍ਰਸਮਾਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਪਟ੍ਟਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਜਪਮਾਲਾਨ੍ਵਿਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤੋਰਣਾਨਿ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ । । ੧੧ ਅਗ੍ਨਿਮੀਲ਼ੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਯਜੇਦ੍ਵੈ ਪੂਰ੍ਵਤੋਰਣਮ੍ । ਇषੇਤ੍ਵੋਰ੍ਜੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਯਜੇਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤੋਰਣਮ੍ । । ੧੨ ਅਗ੍ਨ ਆਯਾਹੀਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪਸ਼੍ਚਿਮਂ ਤੁ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍ । ਸ਼ਂ ਨੋ ਦੇਵੀਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਯਜੇਦੁਤ੍ਤਰਤੋਰਣਮ੍ । । ੧੩ ਕਲਸ਼ਾਂਸ੍ਤੁ ਸਮਾਦਾਯ ਹੇਮਗਰ੍ਭਸਮਨ੍ਵਿਤਾਨ੍ । ਸ਼੍ਵੇਤਚਨ੍ਦਨਪਙ੍ਕੇਨ ਕਣ੍ਠਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਭੂषਣਾਨ੍ । । ੧੪ ਯਵਸ਼ਾਲਿਸ਼ਰਾਵਾਨ੍ਨਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਙ੍ਕਾਰਵਿਗ੍ਰਹਾਨ੍ । ਆਜਿਘ੍ਰੇਤਿ ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਕਲਸ਼ਾਂਸ੍ਤੁ ਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍ । । ੧੫ ਦੁਕੂਲਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਪਟ੍ਟੈਸ਼੍ਚ ਵੇष੍ਟਯੇਤ੍ਸ੍ਤਮ੍ਭਮਾਲਿਕਾਮ੍ । ਧ੍ਵਜਾਦਰ੍ਸ਼ਪਤਾਕਾਭਿਸ਼੍ਚਾਮਰੈਸ੍ਤੁ ਵਿਤਾਨਕੈਃ । । ੧੬ ਸ਼ਙ੍ਖਘਣ੍ਟਾਨਿਨਾਦੈਸ਼੍ਚ ਗੇਯਮਙ੍ਗਲਵਾਚਨੈਃ । ਤੂਰ੍ਯਭੇਰੀਨਿਨਾਦੈਸ਼੍ਚ ਵੇਦਧ੍ਵਨਿਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ । । ੧੭ ਪੁਣ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਜਯਸ਼ਬ੍ਦੈਸ਼੍ਚ ਕਾਰਯੇਤ ਮਹੋਤ੍ਸਵਮ੍ । ਪਤਾਕਾਭਿਰ੍ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਭਿਃ ਪੂਜਾਮਾਲ੍ਯੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ । । ੧੮ ਵਿਚਿਤ੍ਰਸ੍ਰਗ੍ਵਿਤਾਨਾਢ੍ਯਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਣਕੁਸੁਮਾਙ੍ਕੁਰਮ੍ । ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਕੁਸ਼ਾਸ੍ਤੀਰ੍ਣੇ ਦੇਵਾਰ੍ਚਾਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ ਬੁਧਃ । । ੧੯ ਪਤਾਕਾਂ ਪੀਤਵਰ੍ਣਾਂ ਤੁ ਪੂਰ੍ਵੇ ਸ਼ਕ੍ਰਾਯ ਦਾਪਯੇਤ੍ । ਆਗ੍ਨੇਯ੍ਯਾਂ ਰਕ੍ਤਵਰ੍ਣਾਭਾਂ੧ ੨ਯਮਾਸ਼ਾਯਾਂ ਯਮੋਪਮਾਨ੍ । । 1.134.੨੦ ਨੀਲਾਞ੍ਜਨਸਮਪ੍ਰਖ੍ਯਾਂ ਨੈਰ੍ऋਤ੍ਯਾਂ ਚ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍ । ਵਾਰੁਣ੍ਯਾਂ ਸਿਤਵਰ੍ਣਾਂ ਚ ਕृष੍ਣਾਂ ਵਾਯਵ੍ਯਗੋਚਰੇ । । ੨੧ ਹਰਿਤਾਂ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਜਾਯ ਐਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣਿਕਾਮ੍ । ਸ਼੍ਵੇਤਰਕ੍ਤਕਚੂਰ੍ਣੇਨ ਪਦ੍ਮਮਾਲੇਖਯੇਤ੍ਤਤਃ । । ੨੨ ਵੈਦ੍ਯਾ ਵੇਦੀਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵੇਦ੍ਯਾ ਆਲਭਨਂ ਭਵੇਤ੍ । ਪੂਰ੍ਵਾਗ੍ਰਾਨੁਤ੍ਤਰਾਗ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਕੁਸ਼ਾਨਾਸ੍ਤੀਰ੍ਯ ਯਤ੍ਨਤਃ । । ੨੩ ਯੋਗੇਯੋਗੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਕੁਸ਼ਸ਼੍ਚਾਸ੍ਤਰਣਂ ਭਵੇਤ੍ । ਸ਼ਯ੍ਯਾ ਤਤ੍ਰੈਵ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤਰਣਸਂਯੁਤਾ । । ੨੪ ਗਡੁਕੇ ਦ੍ਵੇ ਵਿਚਿਤ੍ਰੇ ਤੁ ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਬੁਧਃ । ਵਿਚਿਤ੍ਰਦੀਪਮਾਲਾਭਿਰ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯਾਨ੍ਨਪਾਨਕੈਃ । । ੨੫ ਪੂਪਕਾਨ੍ਸੁਵਿਚਿਤ੍ਰਾਨ੍ਵੈ ਮੋਦਕਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍ । ਪਾਯਸਂ ਕृਸ਼ਰਂ ਚੈਵ ਦਧ੍ਯੋਦਨਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । । ੨੬ ਦਧਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸਮਪ੍ਰਖ੍ਯਂ ਸ਼ੁਭਚ੍ਛਤ੍ਰਂ ਚ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ । । ੨੭ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਪਰ੍ਵਣਿ ਸਪ੍ਤਮੀਕਲ੍ਪੇ ਸਾਮ੍ਬੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਯਾਂ ਮਂਡਲਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਚਤੁਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਸ੍ਨਾਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਅਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਨਾਨਕਰ੍ਮਵਿਧਿਂ ਤਵ । ਸ੍ਨਾਪਕਸ੍ਤੁ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵੇਦਪਾਰਗਃ । । ੧ ਅਭਿਜ੍ਞਃ ਸੌਰਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਮਰੁਣੋ ਯਦੁਸਤ੍ਤਮ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਥਾਪਨਾ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਨਾਨ ਦਾ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਇਹ ਕੰਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਰੇ।
ਭੋਜਕੋ ਭੋਜਕੈਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੈਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਵृਤਃ । । ੨ ਦਿਸ਼ਾਭਾਗੇ ਮਣ੍ਡਲਸ੍ਯ ਈਸ਼ਾਨੇ ਵੈ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ । ਹਸ੍ਤਮਾਤ੍ਰਪ੍ਰਮਾਣਂ ਤੁ ਭਦ੍ਰਪੀਠਂ ਤੁ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ । । ੩ ਹਸ੍ਤਿਨਾ ਸ਼ਕਟੇਨਾਪਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਥੇਨ ਚ । ਮਂਗਲੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਘੋषੈਸ਼੍ਚ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਾਸਾਦਮਾਨਯੇਤ੍ । । ੪ ਭਦ੍ਰਪੀਠਂ ਸਮਾਦਾਯ ਭਦ੍ਰਂ ਕਰ੍ਣੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਤਃ । ਸੂਤ੍ਰਧਾਰਸ੍ਤਥਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਮ੍ਬਰਧਰਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । । ੫ ਸ੍ਨਾਪਯੇਤ੍ਕਲਸ਼ਂ ਗृਹ੍ਯ ਦੇਵਦੇਵਂ ਵਿਭਾਵਸੁਮ੍ । ਸਾਮੁਦ੍ਰਂ ਤੋਯਮਾਹृਤ੍ਯ ਜਾਹ੍ਨਵਂ ਯਾਮੁਨਂ ਤਥਾ । । ੬ ਸਾਰਸ੍ਵਤਂ ਜਲਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਭਾਗਂ ਸਸੈਨ੍ਧਵਮ੍ । ਪੁष੍ਕਰਸ੍ਯ ਜਲਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਗਿਰਿਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣੋਦਕਮ੍ । । ੭ ਅਨ੍ਯਦ੍ਵਾਪਿ ਸ਼ੁਚਿ ਤੋਯਂ ਨਦੀਨਦਤਡਾਗਜਮ੍ । ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਉਪਾਹृਤ੍ਯ ਕਲਸ਼ੈਃ ਕਾਞ੍ਚਨਾਦਿਭਿਃ । । ੮ ਭੋਜਕਾਸ਼੍ਚਾष੍ਟਭਿਃ ਸੂਰ੍ਯਂ ਕਲਸ਼ੈਃ ਸ੍ਨਾਪਯਨ੍ਤਿ ਵੈ । ਤਤਸ੍ਤੁ ਮਣਿਰਤ੍ਨਾਨਿ ਸਰ੍ਵਬੀਜੌषਧੀਸ੍ਤਥਾ । । ੯ ਸੁਗਨ੍ਧੀਨਿ ਚ ਮਾਲ੍ਯਾਨਿ ਸ੍ਥਲਜਾਨ੍ਯਮ੍ਬੁਜਾਨਿ ਚ । ਚਨ੍ਦਨਾਨਿ ਚ ਮੁਖ੍ਯਾਨਿ ਗਨ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਸ੍ਤਥਾ । । 1.135.੧੦ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੀ ਸੁਵਰ੍ਚਲਾ ਮੁਸ੍ਤਾ ਵਿष੍ਣੁਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਸ਼ਤਾਵਰੀ । ਦੂਰ੍ਵਾ ਚ ਸ਼ਿਬਿਪੁष੍ਪੀ ਚ ਪ੍ਰਿਯਙ੍ਗੂ ਰਜਨੀ ਵਚਾ । । ੧੧ ਸਮ੍ਭृਤ੍ਯੈਤਾਂਸ੍ਤੁ ਸਮ੍ਭਾਰਾਨ੍ਸ੍ਨਾਨਕਰ੍ਮਵਿਭਾਗਵਿਤ੍ । ਬਲਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥਸ਼ਿਰੀषਾਣਾਂ ਪਲ੍ਲਵੈਃ ਕੁਸ਼ਸਂਯੁਤੈਃ । । ੧੨ ਕਲਸ਼ੋਪਰਿ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਦਦ੍ਯਾਦਰ੍ਘ੍ਯਂ ਰਵੇਃ ਸਦਾ । ਕਾਞ੍ਚਨੈ ਰਾਜਤੈਸ੍ਤਾਮ੍ਰੈਰ੍ਮृਣ੍ਮਯੈਃ ਕਲਸ਼ੈਸ੍ਤਥਾ । । ੧੩ ਸਾਕ੍ਸ਼ਤੈਃ ਸਹਿਰਣ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੌषਧਿਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ । ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਪਰਿਪੂਤੈਸ੍ਤੁ षੋਡਸ਼ੈਃ ਸ੍ਨਾਪਯੇਦ੍ਰਵਿਮ੍ । । ੧੪ ਕੁਸ਼ੋਤ੍ਤਰਾਂ੧ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਵੇਦਿਂ ਪਕ੍ਵੇष੍ਟਕਾਮਯੀਮ੍ । ਤਸ੍ਯਾਂ ਵੇਦ੍ਯਾਂ ਸਮਾਰੋਪ੍ਯ ਪਰਿਧਾਪ੍ਯ ਚ ਵਾਸਸੀ । ੧੫ ਪ੍ਰਤਿਮਾਮਭਿषਿਞ੍ਚੇਚ੍ਚ ਸੋਪਵਾਸਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ । ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਸਰ੍ਵੌषਧੀਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਥੈਵਾਮਲਕਾਨਿ ਚ । । ੧੬ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਮृਤ੍ਤਿਕਾਂ ਚਾਪਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਤਸ਼੍ਚ ਜਲਂ ਤਥਾ । ਤ੍ਵਂ ਦੇਵੀ ਵਨ੍ਦਿਤਾ ਦੇਵੈਃ ਸਕਲੈਰ੍ਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵੈਃ । । ੧੭ ਤੇਨ ਸਂਸ੍ਥਾਪਿਤਾ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਮਯਾ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧਯੇ । ਆਦਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਥਾ । । ੧੮ ਰਸਾਨਾਂ ਪਤਯੇ ਤੁਭ੍ਯਮਾਹ੍ਵਾਨਂ ਚ ਕृਤਂ ਮਯਾ । ਇਤ੍ਥਂ ਪੌਰਾਣਿਕੈਰ੍ਮਂਤ੍ਰੈਵੈਦਿਕੈਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । । ੧੯ ਕਾਰ੍ਯਂ ਹਿ ਵਾਰੁਣਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਯਦੁਨਂਦਨ । ਇਤ੍ਥਮੁਚ੍ਚਾਰਯੇਦ੍ਵਾਚਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਨਾਨਂ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ । । 1.135.੨੦ ਦੇਵਾਸ੍ਤ੍ਵਾਮਭਿषਿਞ੍ਚਨ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਦਯਃ । ਵ੍ਯੋਮਗਙ੍ਗਾ ਚ ਪੂਰ੍ਣੇਨ ਦ੍ਵਿਤੀਯਕਲਸ਼ੇਨ ਤੁ । । ੨੧ ਸਾਰਸ੍ਵਤਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਣੇਨ ਕਲਸ਼ੇਨ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮ । ਸ਼ਕ੍ਰਾਦਯੋਭਿषਿਂਚਨ੍ਤੁ ਲੋਕਪਾਲਾਃ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਃ । । ੨੨ ਸਾਗਰੋਦਕਪੂਰ੍ਣੇਨ ਚਤੁਰ੍ਥਕਲਸ਼ੇਨ ਤੁ । ਵਾਰਿਣਾ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣੇਨ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਸੁਗਨ੍ਧਿਨਾ । । ੨੩ ਪਞ੍ਚਮੇਨਾਭਿषਿਞ੍ਚਨ੍ਤੁ ਨਾਗਾਸ਼੍ਚ ਕਲਸ਼ੇਨ ਤੁ । ਹਿਮਵਦ੍ਧੇਮਕੂਟਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਭਿषਿਞ੍ਚਨ੍ਤੁ ਵਾਰਿਣਾ । । ੨੪ ਨੈਰ੍ऋਤੋਦਕਪੂਰ੍ਣੇਨ षष੍ਠੇਨ ਕਲਸ਼ੇਨ ਤੁ । ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਮ੍ਬੁਪੂਰ੍ਣੇਨ ਪਦ੍ਮਰੇਣੁਸੁਵਾਸਿਨਾ । । ੨੫ ਸਪ੍ਤਮੇਨਾਭਿषਿਞ੍ਚਨ੍ਤੁ ऋषਯਃ ਸਪ੍ਤ ਯੇ ਵਰਾਃ । ਵਸਵਸ਼੍ਚਾਭਿषਿਞ੍ਚਨ੍ਤੁ ਕਲਸ਼ੇਨਾष੍ਟਮੇਨ ਵੈ । । ੨੬ ਅष੍ਟਮਙ੍ਗਲਯੁਕ੍ਤੇਨ ਦੇਵਦੇਵ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ । ਤਤੋ ਵੈ ਕਲਸ਼ੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਃ ਸ੍ਨਾਨਕਰ੍ਮ ਸਮਾਰਭੇਤ੍ । । ੨੭ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਗਚ੍ਛ ਯਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੇਤਮੁਦੀਰਯੇਤ੍ । ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭੇਤਿ ਚ ਯੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤਂ ਸਮੁਦੀਰਯੇਤ੍ । । ੨੮ ਸਮੁਦ੍ਰਜ੍ਯੇष੍ਠੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਕ੍ਸ਼ਾਲਯੇਨ੍ਮृਤ੍ਤਿਕਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਸਿਨੀਵਾਲੀਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਲ੍ਮੀਕਮृਤ੍ਤਿਕਾਮ੍ । । ੨੯ ਸ਼ਮ੍ਯੁਦੁਮ੍ਬਰਮਸ਼੍ਵਤ੍ਥਂ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਂ ਚ ਪਲਾਸ਼ਕਮ੍ । ਯਜ੍ਞਂ ਯਜ੍ਞੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪਞ੍ਚਕषਾਯਿਕਮ੍ । । 1.135.੩੦ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਚ ਆਹਰੇਤ੍ਤਾਮ੍ਰਭਾਜਨੇ । ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਚੈਵ ਗੋਮੂਤ੍ਰਂ ਗਨ੍ਧਦ੍ਵਾਰੇਤਿ ਗੋਮਯਮ੍ । । ੩੧ ਆਪ੍ਯਾਯਸ੍ਵੇਤਿ ਚ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਦਧਿਕ੍ਰਾਵ੍ਣੇਤਿ ਵੈ ਦਧਿ । ਤੇਜੋऽਸੀਤਿ ਘृਤਂ ਤਦ੍ਵਦ੍ਦੇਵਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾ ਕੁਸ਼ੋਦਕਮ੍ । । ੩੨ ਏਵਮਾਦਿਵਿਧਿਯੁਤਂ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ । ਯਾ੧ ਓषਧੀਤਿ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਸ੍ਨਾਨਮੋषਧਿਭਿਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ । । ੩੩ ਦ੍ਰੁਪਦਾਭਿਃ ਪੁਨਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਚੋਦ੍ਵਰ੍ਤਨਂ ਬੁਧਃ । ਸ਼ਿਰਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮਾਨਸ੍ਤੋਕਾਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਮ੍ । । ੩੪ ਵਿष੍ਣੋਰਰਾਟਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗਨ੍ਧੋਦਕਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਤਤੋ ਨਦ੍ਯੁਦ੍ਭਵੇਨੈਵ ਕ੍ਸ਼ਾਲਯੇਚ੍ਛੁਦ੍ਧਵਾਰਿਣਾ । । ੩੫ ਜਾਤਵੇਦਸਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਵਸ੍ਤ੍ਰਪੂਤੇਨ ਵਾਰਿਣਾ । ਤਤ ਆਵਾਹਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਰਕ੍ਤਮਾਲ੍ਯਾਮ੍ਬਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । । ੩੬ ਏਹ੍ਯੇਹਿ ਭਗਵਨ੍ਭਾਨੋ ਲੋਕਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਕ । ਯਜ੍ਞਭਾਗਂ ਗृਹਾਣਾਰ੍ਘ੍ਯਮਰ੍ਕਦੇਵ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ । । ੩੭ ਹਿਰਣ੍ਯੇਨ ਤੁ ਪਾਤ੍ਰੇਣ ਦੇਵਾਯਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍ । ਇਦਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਿਚਕ੍ਰਮੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਸਮਰ੍ਪਯੇਤ੍ । । ੩੮ ਪਾਰ੍ਥਿਵੈਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਕਲਸ਼ੈਃ ਸ੍ਨਾਪਯੇਦ੍ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਬੁਧਃ । ਤਤਸ੍ਤ੍ਵੌਦੁਮ੍ਬਰੈਰ੍ਵੀਰ ਰਾਜਤੈਸ੍ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ । । ੩੯ ਤਤਸ੍ਤੁ ਕਾਞ੍ਚਨੈਰ੍ਦੇਵਂ ਸ੍ਨਾਪਯੇਦ੍ਯਦੁਨਨ੍ਦਨ । ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਜਲੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵੌषਧਿਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । । 1.135.੪੦ ਸ਼ਙ੍ਖਮਾਦਾਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਤਤੋ ਮੂਰ੍ਧਨਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰ । ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਦੇਵਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਯਤ੍ਨਾਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ । ।੪ ੧ ਤੋਯਮੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਯਤ੍ਨੇਨ ਤਤਃ ਸ੍ਨਪਨਮਾਚਰੇਤ੍ । ਪ੍ਰਥਮਂ ਸ੍ਨਾਪਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਵਾਰਿਣਾ ਯਦੁਨਨ੍ਦਨ । । ੪੨ ਤਤਸ੍ਤੁ ਪਯਸਾ ਰਾਜਨ੍ਪਾਯਸੇਨ ਤਤਸ੍ਤੁ ਵੈ । ਘृਤੇਨ ਮਧੁਨਾ ਵਾਪਿ ਤਥਾ ਇਕ੍ਸ਼ੁਰਸੇਨ ਚ । । ੪੩ ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਗੋਮੇਧਸ੍ਯ ਚ ਸੁਵ੍ਰਤ । ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਟੋਮਸ੍ਯ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਾਜਪੇਯਸ੍ਯ ਵੈ ਵਿਭੋ । । ੪੪ ਰਾਜਸੂਯਾਸ਼੍ਵਮੇਧਾਭ੍ਯਾਂ ਘृਤਾਦ੍ਯੈਰ੍ਲਭਤੇ ਫਲਮ੍ । ਯਸ੍ਤੁ ਕਾਰਯਤੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਯਸ੍ਤੁ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਜਦੋਂ ਸਾਂਬਾ ਨੂੰ ਵਰ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਉਹ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਚੰਦਰਭਾਗਾ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ।
ਸਾਂਬਾ ਨੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਸੂਰਜ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜਿੱਥੇ ਪਾਣੀ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਣ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੂਰਜ ਲੋਕ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਜਿਹੜੇ ਰੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਨੇੜੇ, ਚੀਟੀਆਂ ਦੇ ਟਿੱਬਿਆਂ 'ਚ, ਸਮਾਧੀਆਂ 'ਚ ਜਾਂ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਘਰ ਬਣੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਰੁੱਖ ਮੂਰਤੀ ਲਈ ਨਹੀਂ ਲੈਣੇ। ਚੰਗੇ ਰੁੱਖ ਚੁਣੋ, ਜਿਹੜੇ ਹਰੇ-ਭਰੇ, ਪੱਤਿਆਂ, ਫੁੱਲਾਂ, ਫਲਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੋਣ।
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਲੱਛਣ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਇੱਕ ਹੱਥ, ਦੋ ਹੱਥ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਹੱਥ ਉਚਾਈ ਵਾਲੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅਧਿਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੂਰਤੀ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅੰਗ ਸਮਾਏ ਹੋਏ ਹਨ।
ਮੰਡਪ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਦਸ ਹੱਥ ਹੋਵੇ। ਮੰਡਲ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਲਈ ਚੰਗੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਣ।
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੁੱਖ ਪੰਡਤ ਮੰਡਲ ਦੇ ਈਸ਼ਾਨ ਕੋਣ ਵਿਚ ਇਕ ਹੱਥ ਜਿੰਨੀ ਥਾਂ ਤੇ ਭਦ੍ਰ ਪੀਠ ਰੱਖੇ। ਹਾਥੀ, ਰਥ ਜਾਂ ਸ਼ੁਭ ਰਥ ਨਾਲ, ਮੰਗਲ ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਵੈਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਵੇ।
ਕੋਪਨੋ ਦੁष੍ਟਸ਼ੀਲਸ਼੍ਚ ਯੁਵਾ ਵਾ ਵृਦ੍ਧ ਏਵ ਚ । । ੬੩ ਸ਼੍ਵਿਤ੍ਰੀ ਕੁष੍ਠੀ ਚ ਰੋਗੀ ਚ ਕਾਣੋ ਦੁਰ੍ਮਤਿਰੇਵ ਚ । ਸਂਕੀਰ੍ਣੋ ਜਾਤਿਹੀਨਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਨ ਵृषਲੀਪਤਿਃ । । ੬੪ ਕੁਬ੍ਜਸ਼੍ਚਾਧਸ੍ਤਥਾ ਵ੍ਯਂਗਃ ਖਲ੍ਵਾਟੋ ਵਿਕਲੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ । ਅਵਿਨੀਤੋ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾ ਚ ਵਿਕਲਃ ਪਙ੍ਗੁਰੇਵ ਚ । । ੬੫ ਤਿਥਿਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਯੋਗਾਨਾਂ ਵਾਰਾਣਾਂ ਚ ਤਥਾ ਵਿਭੋ । ਸੂਚਕੋ ਜੀਵਿਕਾਰ੍ਥਂ੩ ਹਿ ਯਸ਼੍ਚ ਮੂਲ੍ਯੇਨ ਪਾਠਯੇਤ੍ । । ੬੬ ਈਦृਸ਼ਾਨ੍ਸ੍ਨਾਪਕਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਵਰ੍ਜਯੇਤ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਪਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯਾਃ ਸ੍ਨਾਪਕਾ ਬੁਧੈਃ । । ੬੭ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਪਰ੍ਵਣਿ ਸਪ੍ਤਮੀਕਲ੍ਪੇ ਸਾਂਬੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਸ੍ਨਾਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਪਞ੍ਚਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਕੋਪ ਵਾਲਾ, ਮਾੜੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਜਵਾਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬੁਜ਼ੁਰਗ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਫੁਲ੍ਹੇ, ਕੋੜ ਜਾਂ ਹੋਰ ਰੋਗ ਹੋਣ; ਲੰਗੜਾ ਜਾਂ ਮਾੜੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ; ਮਿਲੀ-ਜੁਲੀ ਜਾਤ ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਜਾਤ ਵਾਲਾ, ਜਾਂ ਨੀਵੀਂ ਜਾਤ ਦੀ ਔਰਤ ਦਾ ਪਤੀ; ਕੁਬੜਾ, ਵਿਅੰਗ, ਗੰਜਾ ਜਾਂ ਜਿਸ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖ਼ਾਮੀ ਹੋਵੇ; ਬੇਅਦਬ, ਮਾੜਾ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਅਪਾਹਜ ਜਾਂ ਲੰਗੜਾ; ਜੋ ਜੀਵਨ-ਨਿਰਵਾਹ ਲਈ ਤਿਥੀਆਂ, ਨਕਸ਼ਤਰ ਜਾਂ ਜੋੜਾਂ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਪੈਸੇ ਲਈ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਟਾਲੋ। ਇਸ ਲਈ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਂਚ-ਪੜਤਾਲ ਕਰਣ।
ਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਅਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਅਧਿਵਾਸਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੀਰ੍षਾ ਪੁਰੁषੋ ਮਣ੍ਡਪਂ ਯਤ੍ਨਤੋ ਵਿਸ਼ੇਤ੍ । । ੧ ਤਤੋऽਨ੍ਯੇ ਚ ਸ਼ੁਚੌ ਦੇਸ਼ੇ ਅਸਂਸ੍ਪृष੍ਟੋਪਲੇਪਨੇ । ਮਣ੍ਡਲਂ ਪਞ੍ਚਵਰ੍ਣੈਸ੍ਤੁ ਆਲਿਖੇਚ੍ਚਤੁਰਸ੍ਰਕਮ੍ । । ੨ ਪਤਾਕਾਤੋਰਣਚ੍ਛਤ੍ਰਧ੍ਵਜਮਾਲ੍ਯਾਦ੍ਯਲਂਕृਤਮ੍ । ਵਿਚਿਤ੍ਰਸੁਵਿਤਾਨਾਢ੍ਯਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਣਕੁਸੁਮੋਤ੍ਕਰੈਃ । । ੩ ਤਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਕੁਸ਼ਾਸ੍ਤੀਰ੍ਣੇ ਮੂਰ੍ਤਿਃ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਾ ਵਿਵਸ੍ਵਤਃ । ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਯਾਵਾਹਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਦ੍ਯਾਦਰ੍ਘ੍ਯਂ ਵਿਵਸ੍ਵਤੇ । । ੪ ਸੁਵਰ੍ਣਮਧੁਪਰ੍ਕਾਦਿ ਕृਤ੍ਵਾ੧ ਤਤ੍ਰ ਵਿਧਾਨਤਃ । ਦੇਵਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਯੇਦ੍ਗਾਂ ਚ ਸਵਤ੍ਸਾਂ ਰੋਹਿਣੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ । । ੫ ਨਮੋ ਗੋਪਤਯੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੋ ਪ੍ਰਸੀਦ ਮੇ । ਏਵਮਰ੍ਘ੍ਯੇਣ ਸਮ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਪਰਿਧਾਯ ਚ ਵਾਸਸੀ । । ੬ ਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਮਾਤਿਥ੍ਯਂ ਤਥਾਭ੍ਯਙ੍ਗਂ ਤਥੈਵ ਚ । ਵਤ੍ਸਰੇ ਵਤ੍ਸਰੇ ਤਸ੍ਯ ਨਵਮਵ੍ਯਙ੍ਗਮਾਹਰੇਤ੍ । । ੭ ਸ਼੍ਰਾਵਣੇ ਮਾਸਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਧਿ ਵੈ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਰ੍षੇਵਰ੍षੇ ਪ੍ਰਯੋਜਯੇਤ੍ । । ੮ ਅਵ੍ਯਙ੍ਗਂ ਯਦੁਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਸ਼੍ਰਾਵਣੇ ਮਾਸਿ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍ । ਸਰ੍ਵਗਨ੍ਧੈਃ ਸਮਾਲਭ੍ਯ ਚਨ੍ਦਨਾਗੁਰੁਕੁਙ੍ਕੁਮੈਃ । । ੯ ਅਲਙ੍ਕਾਰੈਰਲਙ੍ਕृਤ੍ਯ ਕੁਸੁਮੈਸ਼੍ਚ ਸੁਗਨ੍ਧਿਭਿਃ । ਮਾਲਾਭਿਸ਼੍ਚ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਭਿਰਾਬਦ੍ਧਾਭਿਰਨੇਕਸ਼ਃ । । 1.136.੧੦ ਤਤੋ ਧੂਪਂ ਨਿਵੇਦ੍ਯਾਸ਼ੁ ਪ੍ਰਤਿਮਾਗ੍ਰੇ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ । ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੀਰ੍षਾ ਪੁਰੁषੋ ਮਣ੍ਡਪਂ ਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਯੇਤ੍ । । ੧੧ ਨਮਃ ਸ਼ਮ੍ਭਵੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ਯ੍ਯਾਯਾਂ ਵਿਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਤਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਰਿਤ੍ਯੇਵ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਕਮਲਨਿष੍ਕਲਮ੍ । । ੧੨ ਪੁਨਰੇਵ ਚ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਙ੍ਕਲੀਕਰਣਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਸ੍ਨਾਪਨੇ ਤੁ ਯਥਾਕਾਰ੍ਯਃ ਸ੍ਵਦੇਹੇ ਨ੍ਯਾਸ ਉਤ੍ਤਮਃ । । ੧੩ ਪ੍ਰਤਿਮਾਯਾਂ ਤਥਾ ਕਾਰ੍ਯੋ ਯਥਾ ਚਾਲਮ੍ਭਨਂ ਬੁਧਃ । ੴ ਹੁਂ ਖषੋਲ੍ਕਾਯ ਨਮੋ ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ । । ੧੪ ਆਦਿਤ੍ਯੋऽਯਂ ਸ੍ਵਯਂ ਦੇਵੋ ਹ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰੇਣੋਪਬृਂਹਿਤਃ । ੴਕਾਰਂ ਵਿਨ੍ਯਸੇਨ੍ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਹੁਂਕਾਰਂ ਨਾਸਿਕੋਪਰਿ । । ੧੫ ਖਕਾਰਂ ਚ ਲਲਾਟੇ ਤੁ षਕਾਰਂ ਵਦਨੇ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ । ਲਕਾਰਂ ਚੈਵ ਕਂਠੇ ਤੁ ਕਕਾਰਂ ਹृਦਯੇ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ । । ੧੬ ਯਕਾਰਂ ਤੁ ਭੁਜੇ ਵਾਮੇ ਨਕਾਰਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਭੁਜੇ । ਮਕਾਰਂ ਵਾਮਕੁਕ੍ਸ਼ੌ ਚ ਵਿਸਰ੍ਗਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ ।। ੧੭ ੴਕਾਰਂ ਤੁ ਸਦਾ ਧ੍ਯਾਯੇਜ੍ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲਾਸਮਾਕੁਲਮ੍ । ਹੁਙ੍ਕਾਰਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਵਰ੍ਣਾਭਂ ਪ੍ਰਸੁਵਨ੍ਤਮਲਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ ।। ੧੮ ਖਕਾਰਂ ਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਭਿਨ੍ਨਾਞ੍ਜਨਸਮਪ੍ਰਭਮ੍ । ਤਰੁਣਾਦਿਤ੍ਯਵਰ੍ਣਾਭਂ ਖਕਾਰਂ ਚਿਨ੍ਤਯੇਦ੍ਬੁਧਃ ।। ੧੯ षੋਕਾਰਂ ਤੁ ਮਹਾਬਾਹੋ ਹੇਮਵਰ੍ਣਂ ਵਿਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍ । ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਦ੍ਮਨਿਭਾਕਾਰਮਕਾਰਂ ਚਿਂਤਯੇਦ੍ਬੁਧਃ ।।1.136.੨੦ ਜਾਤੀਕੁਸੁਮਸਂਕਾਸ਼ਂ ਹ੍ਰੀਂਕਾਰਂ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣਕਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ੀਰਵਰ੍ਣਂ ਸਕਾਰਂ ਤੁ ਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍ਸਤਤਂ ਬੁਧਃ ।।੨ ੧ ਨਕਾਰਂ ਹਿਮਕੁਨ੍ਦਾਭਂ ਮਕਾਰਮਮृਤਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍ । ਹ੍ਰੀਂਕਾਰਂ ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਸਂਕਾਸ਼ਂ ਹ੍ਰੀਂਕਾਰਂ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣਕਮ੍ ।।੨੨੧ ਕ੍ਸ਼ੀਰਵਰ੍ਣਂ ਸਕਾਰਂ ਤੁ ਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍ਸਤਤਂ ਬੁਧਃ । ਨਕਾਰਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਵਰ੍ਣਾਭਂ ਮਕਾਰਂ ਕਨਕਪ੍ਰਭਮ੍ ।।੨੩ ਤਤੋ ਦੇਵਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਹਸ੍ਰਕਿਰਣਂ ਰਵਿਮ੍ । ਪ੍ਰਸਾਦਾਭਿਮੁਖਂ ਦੇਵਂ ਸ਼ਯਨੀਯੇ ਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍ ।।੨੪ ਅਗ੍ਨਿਕਾਰ੍ਯਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯੁਰਗ੍ਨਿਕੁਣ੍ਡੇषੁ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਃ । ਤਤੋऽਰਣ੍ਯਾਂ ਸਮੁਤ੍ਥਾਪ੍ਯ ਅਗ੍ਨਿਂ ਲੌਕਿਕਮੇਵ ਵਾ ।।੨੫ ਪ੍ਰਜ੍ਵਾਲ੍ਯਾਗ੍ਨਿਂ ਵਿਧਾਨੇਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਧੋਮਂ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਬਹ੍ਵृਚਃ ਪੂਰ੍ਵਕਾਣ੍ਡੇषੁ ਯਾਮ੍ਯਾਂ ਮਧ੍ਯਨ੍ਦਿਨਸ੍ਤਥਾ ।।੨੬ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਚੈਵ ਚ੍ਛਨ੍ਦੋਗ ਉਤ੍ਤਰੇऽਥਰ੍ਵਣੋ ਮਤਃ । ਮਧ੍ਯੇ ਚ ਭੋਜਕਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਧੋਮਂ ਯਜ੍ਞੇ ਯਦੁਤ੍ਤਮ ।।੨੭ ਸ਼ਮੀਪਾਲਾਸ਼ੋਦੁਮ੍ਬਰਾਣਿ ਹ੍ਯਪਾਮਾਰ੍ਗਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਤੁ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਅष੍ਟੌ ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਏਵ ਚ ।।੨੮ ਦ੍ਵੇ ਤ੍ਰੀਣਿ ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਅਥ ਵਾ ਏਕਮੇਵ ਹਿ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਮੂਰ੍ਧੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਕੁਣ੍ਡਸ੍ਯਾਲਮ੍ਭਨਂ ਭਵੇਤ੍ ।।੨੯ ਉਲ੍ਲਿਖ੍ਯਾਭ੍ਯੁਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤੇਨੈਵ ਅਗ੍ਨਿਂ ਦੂਤਮਿਤਿ ਸ੍ਮृਤਾਃ । ਸਮ੍ਬੁਧ੍ਯਸ੍ਵਾਗ੍ਨੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਗਰ੍ਭਾਧਾਨਂ ਤੁ ਕਾਰਯੇਤ੍ ।।1.136.੩ ੦ ਸੀਮਨ੍ਤੇਤਿ ਪੁਨਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਹੋਮਯੇਤ੍ । ਜਾਤਕਰ੍ਮ ਤਥਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਂ ਵਿਦੁਰ੍ਬੁਧਾਃ । । ੩੧ ਨਮਃ ਸ੍ਵਾਹੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਨਾਮਕਰਣਮੇਵ ਚ । ਅਨ੍ਨਪ੍ਰਾਸ਼ਨਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਅਨ੍ਨਪ੍ਰਾਸ਼ਨਮਾਦਿਸ਼ੇਤ੍ । । ੩੨ ਜ੍ਯੇष੍ਠਮਗ੍ਰੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤੇਨ ਚੂਡੋਪਕਰ੍ਮਣਿ । ਵ੍ਰਤਬਨ੍ਧਸ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵ੍ਰਤਬਨ੍ਧਂ ਸਮਾਦਿਸ਼ੇਤ੍ । । ੩੩ ਸਮਾਵਰ੍ਤਨਮਿਤ੍ਯੇਵ ਆਕृष੍ਣੇਤਿ ਚ ਹੋਮਯੇਤ੍ । ਪਤ੍ਨੀਸਂਯੋਜਨਂ ਚੈਵ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ । । ੩੪ ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਾਦਿਕਂ ਕਰ੍ਮ ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮਾਣਿ ਯਾਨਿ ਚ । ਮਹਾਵ੍ਯਾਹृਤਿਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਹੋਤਵ੍ਯਾਨਿ ਸਮਨ੍ਤਤਃ । । ੩੫ ਮਾਤॄਣਾਂ ਯਜ੍ਞਭੂਤਾਨਾਂ ਬਲਿਕਰ੍ਮ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍ । ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਕਾਰਯੇਦਧਿਵਾਸਨਮ੍ । । ੩੬ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਪਞ੍ਚਰਾਤ੍ਰਂ ਚ ਅਹੋਰਾਤ੍ਰਮਥਾਪਿ ਵਾ । ਤਤਃ ਤ੍ਵਲਙ੍ਕृਤਾਂ ਸ੍ਨਾਤਾਂ ਮਣਿਰਤ੍ਨੈਰ੍ਵਿਭੂषਿਤਾਮ੍ । । ੩੭ ਕृਤਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਪ੍ਰਤਿਮਾਮਧਿਵਾਸਯੇਤ੍ । ਦੇਵਾਗਾਰਾਦਥੈਸ਼ਾਨੇ ਦਿਗ੍ਭਾਗੇ ਦਿਵ੍ਯਮਨ੍ਦਿਰਮ੍ । । ੩੮ ਕृਤ੍ਵਾ ਕੁਸ਼ਪਰਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣੇ ਵਰਾਸ੍ਤਰਣਸਂਵृਤੇ । ਪੂਰ੍ਵਸ਼ੀਰ੍षਾਂ ਤਥਾ ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਮ੍ਬਰੋਤ੍ਤਰਾਮ੍ । । ੩੯ ਤਸ੍ਯਾਮਾਵੇਸ਼ਯੇਤ੍ਸਮ੍ਯਙ੍ਮਹਾਸ਼੍ਵੇਤਮੁਪਾਹਰੇਤ੍ । ਨਿਕ੍ਸ਼ੁਭਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਵਾਮੇ ਰਾਜ੍ਞੀ ਚ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾ । । 1.136.੪੦ ਦਣ੍ਡਪਿਙ੍ਗਲਕੌ ਚਾਸ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤੌ ਪਾਦਪ੍ਰਵੇਸ਼ਿਤੌ । ਤਸ੍ਯਾਂ ਸਂਵੇਸ਼ਿਤਾਯਾਂ ਤੁ ਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਰਵੇਃ । । ੪੧ ਵਸੇਤ੍ਤਾਂ ਰਜਨੀਂ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਸ਼੍ਚਤੁਦਿਸ਼ਮ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ਬਨ੍ਦਿਭਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਗੀਤਜ੍ਞੈਸ਼੍ਚਾਰਣੈਸ੍ਤਥਾ । । ੪੨ ਕੁਰ੍ਯਾਜ੍ਜਾਗਰਣਂ ਤਤ੍ਰ ਸੂਰ੍ਯਭਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ । ਪ੍ਰਭਾਤਾਯਾਂ ਤੁ ਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਾਂ ਬੋਧਯੇਦृਗ੍ਵਿਧਾਨਤਃ । । ੪੩ ਹਵਿष੍ਯਂ ਭੋਕ੍ਤੁਕਾਮਾਂਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਕਾਂਸ੍ਤਥਾ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਭਿਸ਼੍ਚ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਤੈਃ ਕृਤਸ੍ਵਸ੍ਤਿਵਾਚਨਃ । ।੪੪ ਤਤੋ ਗਰ੍ਭਗृਹਸ੍ਥਾਯ ਮਧ੍ਯੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪਿਣ੍ਡਿਕਾਮ੍ । ਵਿਧਿਵਤ੍ਤਤ੍ਰ ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਸਪ੍ਤਹਯਂ ਰਥਮ੍ । ।੪੫ ਸਰ੍ਵਬੀਜੌषਧੈਸ਼੍ਚੈਵ ਤਤ੍ਰ ਧृਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨਵਿਤ੍ । ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਯਜਮਾਨਃ ਸਹਾਯਵਾਨ੍ । । ੪੬ ਸ਼ਙ੍ਖਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਿਰ੍ਘੋषੈਰ੍ਜਲਧਾਰਾਸਹਾਕ੍ਸ਼ਤੈਃ । ਕृਤ੍ਯਾ ਪੁਣ੍ਯਾਹਸ਼ਬ੍ਦਂ ਤੁ ਆਲਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ । ।੪੭ ਸ਼ੁਭਲਗ੍ਨੇ ਦਿਨੇ ऋਕ੍ਸ਼ੇ ਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਣੇ ਭਾਨਵੇ ਕ੍ਸ਼ਣੇ । ਮੁਹੂਰ੍ਤੇ ਚ ਸ਼ੁਭੇ ਭਾਨੋਃ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਬੁਧਃ । ।੪੮ ਨਾਧੋਮੁਖੀਂ ਨੋਰ੍ਧ੍ਵਮੁਖੀਂ ਨ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਾਵਨਤਾਂ ਤਥਾ । ਸਮਾਮਭਿਮੁਖੀਂ ਚੇਮਾਂ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਤੁ ਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍ । ।੪੯ ਪਤ੍ਨ੍ਯੌ ਚਾਸ੍ਯ ਤਤਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਯੋਰ੍ਵਿਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍ । ਨਿਕ੍ਸ਼ੁਭਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਰਵੇ ਰਾਜ੍ਞੀ ਤੁ ਵਾਮਤਃ । । 1.136.੫੦ ਤਤਸ੍ਤਦੁਪਹਾਰਾਰ੍ਥਂ ਸਮ੍ਭਾਰਂ ਪ੍ਰਾਕ੍ਤਮਾਹृਤੈਃ । ਮੋਦਕਾਯੂषਿਕਾਪੂਪਸ਼ष੍ਕੁਲੀਭੂਤਸ਼ੀਰ੍षਕੈਃ । । ੫੧ ਕृਸ਼ਰੈਃ ਪਾਯਸੋਨ੍ਮਿਸ਼੍ਰੈਃ ਸਰ੍ਵਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦ੍ਬਲਿਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਦੇਵਪਤਯੇ ਬਲਿਨੇ ਵਜ੍ਰਪਾਣਯੇ । ।੫ ੨ ਸ਼ਤਯਜ੍ਞਾਧਿਪਤਯੇ ਤਸ੍ਮੈ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਤੇ ਨਮਃ । ਤ੍ਰਾਤਾਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯਾਵਾਹਨਂ ਭਵੇਤ੍ । । ੫੩ ਅਗ੍ਨਯੇ ਰਕ੍ਤਨੇਤ੍ਰਾਯ ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲਾਰ੍ਚਿਤਾਯ ਵੈ । ਸ਼ਕ੍ਤਿਹਸ੍ਤਾਯ ਤੀਵ੍ਰਾਯ ਤਥਾ ਚੈਵਾਜਵਾਹਿਨੇ । । ਆਗ੍ਰੇਯ੍ਯਾਮਗ੍ਰਿਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਹ੍ਨੇਰਾਵਾਹਨਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । । ੫੪ ਦਣ੍ਡਹਸ੍ਤਾਯ ਕृष੍ਣਾਯ ਮਹਿषੋਤ੍ਤਮਵਾਹਿਨੇ । ਸੂਰ੍ਯਪੁਤ੍ਰਾਯ ਦੇਵਾਯ ਧਰ੍ਮਰਾਜਾਯ ਵੈ ਨਮਃ । । ੫੫ ਯਮਾਯ ਤ੍ਵਿਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਮੁਦ੍ਰਾਸ੍ਤਸ੍ਯੈਵ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ । ਨੈਰ੍ऋਤੇ ਖਡ੍ਗਹਸ੍ਤਾਯ ਨੀਲਲੋਹਿਤਕਾਯ ਚ । । ੫੬ ਸਰ੍ਵਬਾਹ੍ਯਾਧਿਪਤਯੇ ਵਿਰੂਪਾਖ੍ਯਾਯ ਵੈ ਨਮਃ । ਆਯਂ ਗੌਰਿਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਨੈਰ੍ऋਤ੍ਯਾਂ ਤੁ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ ।।੫੭ ਵਾਰੁਣ੍ਯਾਂ ਪਾਸ਼ਹਸ੍ਤਾਯ ਵਰੁਣਾਯੇਤਿ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ । ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਵਾਹਨਂ ਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ਪਞ੍ਚਨਦ੍ਯਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀਮ੍ ।।੫੮ ਪ੍ਰਾਣਾਤ੍ਮਕਾਯ ਧੂਪਾਯ ਅਵ੍ਯਙ੍ਗਾਯਾਨਿਲਾਯ ਚ । ਧ੍ਵਜਹਸ੍ਤਾਯ ਭੀਮਾਯ ਨਮੋ ਗਨ੍ਧਵਹਾਯ ਚ ।।੫੯ ਤਸ੍ਯਾਪ੍ਯਾਵਾਹਨਂ ਵਿਦ੍ਯਾਦ੍ਯਦ੍ਦੇਵਾਦੇਵਹੇਡਨਮ੍ । ਗਦਾਹਸ੍ਤਾਯ ਸੋਮਾਯ ਸ਼ੁष੍ਮਿਣੇ ਨृਗਤਾਯ ਚ ।।1.136.੬ ੦ ਗਦਾਪਟ੍ਟਿਸ਼ਹਸ੍ਤਾਯ ਸੋਮਰਾਜਾਯ ਵੈ ਨਮਃ । ਈਸ਼ਾਵਾਸ੍ਯਂ ਚ ਗੁਹ੍ਯਾ ਵੈ ਸੋਮਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ ।।੬ ੧ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਾਯ ਦੇਵਾਯ ਪਦ੍ਮਾਸਨਗਤਾਯ ਚ । ਕृष੍ਣਾਜਿਨਨਿषਣ੍ਣਾਯ ਨਮੋ ਲਮ੍ਬੋਦਰਾਯ ਚ ।।੬੨ ਗਣਾਧਿਪਤਯੇ ਦੇਵ ਨੀਲਕਣ੍ਠਾਯ ਸ਼ੂਲਿਨੇ । ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਾਯ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਧਿਪਤੇ ਨਮਃ ੬ ੩ ਸਰ੍ਵਨਾਗਾਧਿਰਾਜਾਯ ਸ਼੍ਵੇਤਵਰ੍ਣਾਯ ਭੋਗਿਨੇ । ਸਹਸ੍ਰਫਣਿਨੇ ਨਿਤ੍ਯਮਨਨ੍ਤਾਯ ਨਮੋਨਮਃ ।।੬੪ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਪੇਭ੍ਯ ਇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ । ਪਞ੍ਚਰਾਤ੍ਰਾਦਿਭਿਰ੍ਨ੍ਯਾਸੋ ਹ੍ਯਂਗਨ੍ਯਾਸਃ ਪ੍ਰਯੁਜ੍ਯਤੇ ।।੬੫ ਤਥੋਪਕ੍ਸ਼ੀਰਪਾਨੈਸ਼੍ਚ ਸ੍ਤੁਤਿਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍ । ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਭੋਜਕੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ ।।੬੬ ਸੂਰ੍ਯਕ੍ਰਤੁਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਨੈਵ ਕੁਰ੍ਯਾਦਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ । ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਤੇऽਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਤਦ੍ਭਕ੍ਤੈਃ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਚ ਯਾ ।।੬੭ ਸਾ ਤੁ ਵृਦ੍ਧਿਕਰਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਾਚ੍ਚ ਸਦਾ ਭਵੇਤ੍ । ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ ਤੇषਾਂ ਤੁ ਨ ਰੋਗਾਃ ਸਮ੍ਭਵਨ੍ਤਿ ਹਿ ।।੬੮ ਉਪਾਸਤੇ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਯੇ ਭਾਨੋਰ੍ਯਾਤ੍ਰਾਭਿਵਾਸਨੇ । ਗਨ੍ਧਮਾਲ੍ਯੋਪਹਾਰੈਸ੍ਤੁ ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਭੁਵਨਂ ਰਵੇਃ ।।੬੯ ਆਤ੍ਮੀਯਂ ਪਰਕੀਯਂ ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਮਾਸ੍ਥਾਪਨਂ ਰਵੇਃ । ਯਃ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਪੁਮਾਨ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ ਸ੍ਵਰ੍ਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । । 1.136.੭੦ ਦਸ਼ਾਨਾਮਸ਼੍ਵਮੇਧਾਨਾਂ ਵਾਜਪੇਯਸ਼ਤਸ੍ਯ ਚ । ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪੁਰੁषਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਦਿਵਾਕਰਮ੍ । । ੭੧ ਯਾਵਤ੍ਕੀਰ੍ਤਿਃ ਪੁਣ੍ਯਕृਤਾ ਭਾਨੋਃ ਸ੍ਥਾਨੇ ਨਿਵੇਸ਼ਿਤੇ । ਤਾਵਤ੍ਸ ਤੁ ਯਦੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ । । ੭੨ ਸ੍ਥਾਪਨੇ ਚਾਸ੍ਯ ਵੈ ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਲੋਕੇषੁ ਪੂਜਿਤਃ । ਧ੍ਰੁਵਾ ਦ੍ਯੌਸ਼੍ਚ ਧ੍ਰੁਵਾ ਪृਥ੍ਵੀ ਧ੍ਰੁਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਦਂ ਜਗਤ੍ । । ਸ਼੍ਰੇਯਸੇ ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਤਥਾ ਤ੍ਵਂ ਧ੍ਰੁਵਤਾਂ ਵ੍ਰਜ । । ੭੩ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਰਵਿਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਧਿਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ । ਮਾਸੇ ਮਾਸੇ ऋਤੁਫਲਂ ਲਭਨ੍ਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । । ੭੪ ਏਕਾਹੇਨਾਪਿ ਯਦ੍ਭਾਨੋਃ ਪੂਜਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਫਲਮ੍ । ਨ ਤੁ ਕ੍ਰਤੁਸ਼ਤੈਰ੍ਵੀਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਮਾਨਵੈਰ੍ਭੁਵਿ । । ੭੫ ਕृਤ੍ਵਾਪਿ ਸੁਮਹਤ੍ਪਾਪਂ ਯਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸੇਵਤੇ ਰਵਿਮ੍ । ਸ ਯਾਤਿ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਂ ਤੁ ਨਰੋ ਵਿਗਤਕਲ੍ਮषਃ । । ੭੬ ਨ ਭਵੇਦਿष੍ਟਕਾਨਾਂ ਚ ਦ੍ਰਵਣਂ ਭੂਮਿਸਂਮਿਤਿ । ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਮਹੀਯਤੇ ਤਾਵਤ੍ਕਾਰਕੋ ਦੇਵਵੇਸ਼੍ਮਨਃ । । ੭੭ ਖਣ੍ਡਸ੍ਫੁਟਿਤਸਂਸ੍ਕਾਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਫਲਮਾਪ੍ਯਤੇ । ਨ ਤੁ ਕ੍ਰਤੁਸਹਸ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਫਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । । ੭੮ ਸਿਕਤਾਯਾਮਪਿ ਗृਹਂ ਯਸ੍ਤੁ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਭਾਵਸੋਃ । ਗੋਪਤੇਃ ਸ ਪ੍ਰਿਯਸਦਃ ਪ੍ਰਗਚ੍ਛੇਦ੍ਗੋਪਤੇਰ੍ਵਰਮ੍ । । ੭੯ ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਸੁਰਵਰਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਭਾਨੋਰ੍ਭੂਤਾਨਾਂ ਸ੍ਥਿਤਿਨਿਲਯਪ੍ਰਸੂਤਿਹੇਤੋਃ । ਸ਼੍ਰੀਭਾਗੀ ਭਵਤਿ ਨਰੋ ਨਿਕੇਤਕਾਰੀ ਕਲ੍ਪਾਨਾਂ ਵਸਤਿ ਸ਼ਤਂ ਸ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕੇ । । 1.136.੮੦ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਪਰ੍ਵਣਿ ਸਪ੍ਤਮੀਕਲ੍ਪੇ ਸਾਮ੍ਬੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਦੀ ਉੱਤਮ ਰੀਤ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਪੁਰਖ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ, ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਮੈਲ-ਕਚਰੇ ਦੀ ਛੁਹਟ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਪੰਜ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਚੌਕ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਓਹਨੂੰ ਝੰਡੇ, ਗੇਟ, ਛਤਰੀ, ਧਵਜ, ਮਾਲਾ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਸੁੰਦਰ ਛਤਾਂ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਜਾਵੇ। ਉਸਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕੁਸ਼ ਦੀ ਚੌਕੀ 'ਤੇ ਵਿਵਸਵਾਨ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਰੱਖੀ ਜਾਵੇ। ਉਥੇ, ਆਵਾਹਨ ਕਰ ਕੇ, ਵਿਵਸਵਾਨ ਨੂੰ ਅਰਘ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨਾ, ਮਧੁਪਾਰਕ ਆਦਿ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਰੋਹਣੀ ਜਾਤ ਦੀ ਗਾਂ ਤੇ ਵੱਛਾ, ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਜਾਵੇ। 'ਗੋਪਤੀ ਦੇਵ, ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ'—ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਅਰਘ ਦੇ ਕੇ, ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਾ ਕੇ, ਜਨੇਉ, ਅਤਿਥਿ-ਸਤਕਾਰ ਤੇ ਅਭਿਅੰਗ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਸਾਲ, ਨੌਵੇਂ ਦਿਨ, ਨਵੀਂ ਤੇ ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ ਮੂਰਤੀ ਲਿਆਈ ਜਾਵੇ। ਸਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਜਨੇਉ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਹਰ ਸਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ ਸੂਰਜ, ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਸਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਚੰਦਨ, ਅਗਰ ਤੇ ਕੁੰਗੂ ਨਾਲ ਅਭਿਅੰਗ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਸੁਗੰਧਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਗਹਣਿਆਂ, ਸੁਗੰਧੀ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਵਿਅਕਤ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਫਿਰ, ਧੂਪ ਮੂਰਤੀ ਅੱਗੇ ਤੁਰੰਤ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਵੇ। ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਪੁਰਖ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ। 'ਨਮ: ਸ਼ੰਭਵ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਵਿਛਾਉਣ। 'ਵਿਸ਼ਵਤਸ-ਚਕਸ਼ੁ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਕਮਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਫਿਰ, ਮੈਂ ਸੰਕਲਪ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਰੀਤ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਸਨਾਨ ਸਮੇਂ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਉੱਤਮ ਨਿਆਸ ਕਰੋ। ਮੂਰਤੀ 'ਤੇ ਵੀ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ। 'ਓਂ ਹੂੰ ਖਸ਼ੋਲਕਾਯ ਨਮ:'—ਇਹ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ। ਇਹ ਆਦਿਤਿਆ ਆਪ ਹੀ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਵਧਾਇਆ ਗਿਆ। ਓਂਕਾਰ ਸਿਰ 'ਤੇ, ਹੂੰਕਾਰ ਨੱਕ ਉੱਤੇ, ਖਕਾਰ ਮੱਥੇ 'ਤੇ, ਸ਼ਕਾਰ ਮੂੰਹ 'ਤੇ, ਲਕਾਰ ਗਲੇ 'ਤੇ, ਕਕਾਰ ਹਿਰਦੇ 'ਤੇ। ਯਕਾਰ ਖੱਬੇ ਬਾਂਹ 'ਤੇ, ਨਕਾਰ ਸੱਜੇ ਬਾਂਹ 'ਤੇ, ਮਕਾਰ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ, ਵਿਸਰਗ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ। ਓਂਕਾਰ ਨੂੰ ਸਦਾ ਅੱਗ ਦੀ ਮਾਲਾ ਵਾਂਗ ਧਿਆਨ ਕਰੋ; ਹੂੰਕਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ। ਗਿਆਨੀ ਖਕਾਰ ਨੂੰ ਕਾਲੀ-ਸੁਰਮਾ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਨਵੇਂ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਧਿਆਨ ਕਰੇ। ਸ਼ਕਾਰ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਮਕਾਰ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ। ਹਰੀਂਕਾਰ ਜਾਸਮਿਨ ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਗਾ, ਸਾਰੇ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲਾ; ਸਕਾਰ ਨੂੰ ਦੂਧੀ ਚਿੱਟਾ, ਸਦਾ ਗਿਆਨੀ ਧਿਆਨ ਕਰੇ। ਨਕਾਰ ਹਿਮ ਜਾਂ ਜਾਸਮਿਨ ਵਰਗਾ, ਮਕਾਰ ਅਮ੍ਰਿਤ-ਅੱਖਰ, ਹਰੀਂਕਾਰ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗਾ, ਹਰੀਂਕਾਰ ਸਾਰੇ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲਾ। ਸਕਾਰ ਦੂਧੀ ਚਿੱਟਾ, ਨਕਾਰ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਮਕਾਰ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ। ਫਿਰ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ, ਸ਼ਯਾ 'ਤੇ, ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਰੱਖੋ। ਫਿਰ, ਦੁਜਾਂ ਨੇ ਅੱਗ ਦੀ ਰੀਤ ਅੱਗ ਦੇ ਕੁੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰਨੀ ਹੈ; ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਜਾਂ ਘਰ ਦੀ ਅੱਗ ਲੈ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਮ ਕਰੋ। ਬਹੁ-ਰਚਾ ਪੂਰਵ ਕਾਂਡ, ਯਾਮ, ਮਧਿਆਨ; ਪੱਛਮ ਚਾਂਦੋਗ, ਉੱਤਰ ਅਥਰਵਣ; ਵਿਚਕਾਰ ਭੋਜਕ ਹੋਮ ਕਰੇ। ਸ਼ਮੀ, ਪਲਾਸ, ਉਡੁੰਬਰ ਤੇ ਅਪਾਮਾਰਗ ਦੀ ਲੱਕੜ ਵਰਤੋ; ਬਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ, ਅੱਠ, ਚਾਰ, ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ, ਜਾਂ ਇਕ। 'ਅਗਨਿਮੂਧਾ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਕੁੰਡ ਦਾ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰੋ। ਉਲਿਖ ਕੇ, ਛਿੜਕ ਕੇ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਦੂਤ ਮੰਨੋ। 'ਸੰਬੁਧਿਆਸਵਾਗਨੇ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਗਰਭਾਧਾਨ ਕਰੋ। 'ਸੀਮੰਤ' ਮਹਾ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੀਮੰਤੋਨਯਨ ਹੋਮ ਕਰੋ; ਜਾਤਕਰਮ ਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਗਿਆਨੀਆਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। 'ਨਮ: ਸਵਾਹੇਤੀ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਨਾਮਕਰਣ; ਅੰਨਪ੍ਰਾਸਨ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਅੰਨਪ੍ਰਾਸਨ; 'ਜੈਸ਼ਠਮਗਰੇਤੀ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਚੂੜਾਕਰਮ; ਜਨੇਉ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਜਨੇਉ; 'ਸਮਾਵਰਤਨਮਿਤੀ' ਤੇ 'ਆਕ੍ਰਿਸ਼ਣੇਤੀ' ਨਾਲ ਹੋਮ; ਪਤਨੀ-ਸੰਯੋਗ ਆਪ ਕਰੇ। ਅਗਨਿਹੋਤਰ ਆਦਿ, ਯਜਨ ਕਰਮ, ਮਹਾ-ਵਿਆਹ੍ਰਿਤੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਭ ਕਰਮ। ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੀ ਯਜਨ-ਭੂਤ ਬਲੀ ਦੇਵੋ; ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਅਧਿਵਾਸਨ ਕਰੋ। ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ, ਪੰਜ ਰਾਤਾਂ ਜਾਂ ਇਕ ਦਿਨ-ਰਾਤ; ਫਿਰ, ਗਹਣਿਆਂ-ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਸਜਾ ਕੇ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਅਧਿਵਾਸਨ ਕਰੋ। ਦੇਵ-ਘਰ, ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਦਿਸ਼ਾ, ਕੁਸ਼ ਦੀ ਚੌਕੀ ਤੇ ਵਧੀਆ ਬਿਛਾਵਨ, ਪੂਰਬ ਸਿਰ, ਚਿੱਟੀ ਸ਼ਯਾ, ਚਿੱਟਾ ਵਸਤ੍ਰ। ਉਸ 'ਤੇ ਮਹਾ-ਚਿੱਟਾ ਨੂੰ ਸਹੀ ਰੱਖੋ; ਨਿਕਸ਼ੁਭਾ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, ਰਾਜਨੀ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ। ਦੰਡ ਤੇ ਪਿੰਗਲਾ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਰੱਖ ਕੇ, ਚਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ 'ਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਭੰਡ, ਗਾਇਕ ਤੇ ਪਾਠਕ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਵੇ। ਉਥੇ ਸੂਰਜ-ਭਗਤ ਜਾਗਰਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਵੇਰੇ Ṛgveda ਅਨੁਸਾਰ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਜਗਾਓ। ਹਵਿਸ਼ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਭੋਜਕਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿਓ। ਫਿਰ ਗਰਭ-ਗ੍ਰਹ ਵਿੱਚ, ਵਿਚਕਾਰ ਪਿੰਡੀਕਾ ਬਣਾਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਸੱਤ-ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਰਥ ਰੱਖੋ। ਸਾਰੇ ਬੀਜ ਤੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਉਥੇ ਰੱਖੋ। ਅਰਘ ਦੇ ਕੇ, ਯਜਮਾਨ ਸਹਾਇਕਾਂ ਸਮੇਤ ਰੱਖੇ। ਸ਼ੰਖ-ਡੰਡ-ਧੁਨੀ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਧਾਰ ਤੇ ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ ਨਾਲ, ਪੁਣਿਆਹ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੇ ਮੰਦਰ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ। ਸ਼ੁਭ ਲਗਨ, ਦਿਨ, ਨਕਸ਼ਤਰ, ਪੂਰਵਾਹਣ, ਸੂਰਜ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਮੁਹੂਰਤ 'ਤੇ, ਗਿਆਨੀ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇ। ਨਾਂ ਥੱਲੇ, ਨਾਂ ਉੱਤੇ, ਨਾਂ ਪਾਸੇ ਝੁਕਾਈ ਹੋਵੇ; ਮੂਰਤੀ ਸਿੱਧੀ ਤੇ ਸਾਹਮਣੀ ਰੱਖੋ। ਪਤਨੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ, ਨਿਕਸ਼ੁਭਾ ਸੱਜੇ, ਰਾਜਨੀ ਖੱਬੇ। ਉਪਹਾਰ ਲਈ, ਪਹਿਲਾਂ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਸਮਾਨ—ਮੋਦਕ, ਯੂਸ਼ਿਕਾ, ਪੂਪਾ, ਸ਼ਸ਼ਕੁਲੀ, ਭੂਤਸ਼ੀਰਸ਼ਕ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਰਾ ਪਾਯਸ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ—ਸਭ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ 'ਚ ਬਲੀ ਦਿਓ। ਇੰਦਰ, ਦੇਵ-ਪਤੀ, ਵਜਰ-ਪਾਣੀ, ਸ਼ਤ-ਯਜਨ-ਪਤੀ—ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਇੰਦਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਆਵਾਹਨ। ਅਗਨਿ, ਲਾਲ-ਅੱਖਾਂ, ਅੱਗ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਸ਼ਕਤੀ-ਹਸਤ, ਤੀਬਰ, ਅਜ-ਵਾਹਨ—ਅਗਨਿ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਆਵਾਹਨ। ਦੰਡ-ਹਸਤ, ਕਾਲਾ, ਮਹਿਸ਼-ਵਾਹਨ, ਸੂਰਜ-ਪੁਤਰ, ਧਰਮ-ਰਾਜ—ਯਮ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਮੂਦਰਾ। ਨੈਰਿਤੀ, ਖੜਗ-ਹਸਤ, ਨੀਲ-ਲੋਹਿਤ, ਸਭ ਬਾਹਰ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀ, ਵਿਰੂਪ—'ਆਯੰ ਗੌਰ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਨੈਰਿਤੀ ਆਵਾਹਨ। ਪੱਛਮ, ਪਾਸ-ਹਸਤ, ਵਰੁਣ, ਪੰਜ ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ—ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਆਵਾਹਨ। ਪ੍ਰਾਣ-ਆਤਮਾ, ਧੂਪ, ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ, ਧਵਜ-ਹਸਤ, ਭੀਮ, ਗੰਧ-ਵਾਹਕ—ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਆਵਾਹਨ। ਗਦਾ-ਹਸਤ, ਸੋਮ, ਸ਼ਕਤੀ-ਹਸਤ, ਸੋਮ-ਰਾਜ—ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਆਵਾਹਨ। ਚਤੁਰਮੁਖ, ਪਦਮ-ਆਸਨ, ਕਾਲਾ-ਜਿਨ-ਨਿਸ਼ਨ, ਲੰਬੋਦਰ—ਨਮਸਕਾਰ। ਗਣ-ਅਧਿਪਤੀ, ਨੀਲਕੰਠ, ਸ਼ੂਲ-ਹਸਤ, ਵਿਰੂਪ-ਅੱਖ, ਰੁਦ੍ਰ, ਤ੍ਰਿਲੋਕ-ਪਤੀ—ਨਮਸਕਾਰ। ਸਰਵ-ਨਾਗ-ਰਾਜ, ਚਿੱਟਾ, ਸਹਸਰ-ਫਣੀ, ਅਨੰਤ—ਨਮਸਕਾਰ। 'ਨਮੋਸਤੁ ਸਰਪੇਭਿਆ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਆਵਾਹਨ; ਪੰਚਰਾਤ੍ਰ ਆਦਿ ਨਾਲ ਅੰਗ-ਨਿਆਸ। ਦੁਧ-ਪਾਨ ਤੇ ਸਤੁਤੀ-ਪਾਠ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਭੋਜਕਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ। ਮਹਾ-ਪੁਣਯ ਸੂਰਜ-ਕ੍ਰਤੂ ਬਿਨਾ ਦਾਨ ਨਾ ਕਰੋ; ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਭਗਤਾਂ ਵਲੋਂ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਮੂਰਤੀ ਸਦਾ ਵਾਧਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸਦਾ ਹਾਜ਼ਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੋਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਜੋ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਸੂਰਜ-ਯਾਤਰਾ 'ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਗੰਧ-ਮਾਲਾ ਉਪਹਾਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ 'ਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੀ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਨਾ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ-ਲੋਕ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਦਸ ਅਸ਼ਵ-ਮੇਧ ਤੇ ਸੌ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿੰਨੀ ਚਿਰ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਕੀਰਤੀ ਸੂਰਜ-ਥਾਂ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਨੀ ਚਿਰ, ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਹ ਸੂਰਜ-ਲੋਕ 'ਚ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਮੰਤ੍ਰ ਲੋਕਾਂ 'ਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ: 'ਅਟੱਲ ਅਕਾਸ਼, ਅਟੱਲ ਧਰਤੀ, ਅਟੱਲ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ; ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਅਟੱਲ ਹੋਵੋ।' ਭਗਤੀ ਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸੂਰਜ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਰੁਤਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—ਇਸ 'ਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਕ ਦਿਨ ਵੀ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ, ਉਹ ਸੌ ਯਜਨ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਵੀ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਸੂਰਜ-ਲੋਕ 'ਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ। ਇੱਟਾਂ ਦਾ ਪਿਘਲਣਾ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਜਿੰਨੀ ਚਿਰ ਦੇਵ-ਘਰ ਬਣਿਆ ਰਹੇ, ਉਸ ਦਾ ਕਰਤਾ ਸਵਰਗ 'ਚ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਟੁੱਟੇ-ਫੁੱਟੇ ਮੰਦਰ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਕਰਕੇ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਯਜਨ ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਰੇਤ 'ਤੇ ਅੱਗ-ਦੇਵ ਦਾ ਘਰ ਬਣਾਏ, ਉਹ ਗੋਪਤੀ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਸਾਥੀ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਗੋਪਤੀ ਦਾ ਵਧੀਆ ਸਥਾਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਸਰਵੋਤਮ ਦੇਵ, ਸੂਰਜ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਤੇ ਆਧਾਰ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਘਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ-ਲੋਕ 'ਚ ਸੌ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਯਃ ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਰਚਯਤਿ ਪੁਮਾਨ੍ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਾਤ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਸਪਦਿ ਕੁਰੁਤੇ ਸ੍ਥਾਪਨਾਂ ਭਾਨੁਭਕ੍ਤਃ । ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਭੋਗਾਁਲ੍ਲਭਤਿ ਚ ਸਦਾ ਕਾਮਤਸ਼੍ਚਾਪ੍ਰਮੇਯਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾਸੌ ਪੁਨਰਪਿ ਭਵੇਚ੍ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤੀ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮ੍ । । ੧ ਯੇ ਮਾਨਵਾਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਮੂਰ੍ਤਿਨਿਕੇਤਨਾਨਿ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਸਾਧੁਜਨਦृष੍ਟਿਮਨੋਹਰਾਣਿ । ਤੇषਾਂ ਮृਤੇऽਪ੍ਯਪਰਮਾਰ੍ਥਮਯੇ ਸ਼ਰੀਰੇ ਲੋਕੇ ਪਰਿਭ੍ਰਮਤਿ ਕੀਰ੍ਤਿਮਯਂ ਸ਼ਰੀਰਮ੍ । । ੨ ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਮਿਦਂ ਦੇਵਪੂਜ੍ਯਸ੍ਯ ਸਵਿਤੁਃ ਸ੍ਥਾਪਨਮਿਵਾਧਾਨਮ੍ । ਸਾਧਾਰਣਂ ਵਿਧਾਨਂ ਸ਼ृਣੁ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪਨੇ ਵੀਰ । । ੩ ਸ੍ਨਾਤੋ ਭੁਕ੍ਤੋ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਙ੍ਕृਤਕੁਸੁਮੈਰ੍ਗਨ੍ਧੈਃ ਪ੍ਰਤਿਮਾਯਾ ਆਸ੍ਤੀਰ੍ਣਾਯਾਂ ਸ਼ਯ੍ਯਾਯਾਂ ਸ੍ਥਾਪਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ । ਸੁਪ੍ਤਾਯਾਂ ਤੁ ਸ ਨृਤ੍ਯਗੀਤੈਰ੍ਜਾਗਰਣੈਃ ਸਮ੍ਯਗੇਵਾਧਿਵਾਸ੍ਯ ਦੈਵਜ੍ਞੇਨ ਪ੍ਰਤਿਦਿष੍ਟਕਾਲੇ ਸਂਸ੍ਥਾਪਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ । ਅਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਕੁਸੁਮਗਨ੍ਧਾਨੁਲੇਪਨੈਃ ਸ਼ਙ੍ਖਤੂਰ੍ਯਨਿਰ੍ਘੋषੈਃ ਪ੍ਰਾਦਕ੍ਸ਼ਿਣ੍ਯੇਨ ਨਯੇਦਾਯਤਨਸ੍ਯ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਕृਤ੍ਵਾ ਬਲਿਂ ਪ੍ਰਤਿਮਾਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ਼੍ਚ ਸਾਧੂਨ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਹਿਰਣ੍ਯਕਲਸ਼ਂ ਵਿਧਿਨਾ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ਪਿਂਣ੍ਡਿਕਾਮਧ੍ਯੇ ਸੁਸ਼੍ਵਭ੍ਰੇ ਸ੍ਥਾਪਕਦੈਵਜ੍ਞਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ਸਮ੍ਯਗ੍ਵਿਸ਼ੇषਤੋऽਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯਾਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤਂ ਭੋਗੀ ਭਵਤੀਹ ਪਰਤ੍ਰ ਸੁਖੀ । ।੪ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਭਾਗਵਤਾ ਮਤਾਸ਼੍ਚ ਸਵਿਤੁਃ ਸ਼ਮ੍ਭੋਃ ਸਭਸ੍ਮਦ੍ਵਿਜਾ ਮਾਤॄਣਾਮਪਿ ਮਾਤृਮਣ੍ਡਲਵਿਦੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵਿਦੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ । ਸਰ੍ਵੇ ਯਸ੍ਯ ਵਿਮੁਕ੍ਤਸ਼ੁਕ੍ਲਵਸਨਾ ਬੁਦ੍ਧਸ੍ਯ ਰਕ੍ਤਾਮ੍ਬਰਾ ਯੇ ਯਂ ਦੇਵਮੁਪਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ ਸੁਵਿਧਿਨਾ ਤੈਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕਾਰ੍ਯਾ ਕ੍ਰਿਯਾ । । ੫ ਸਾਮਾਨ੍ਯਮਿਦਂ ਦੇਵਾਨਾਮਧਿਵਾਸਨਂ ਭਵਤਿ ਮਯਾ ਕਥਿਤਮ੍ । ਕ੍ਰਿਯਮਾਣਮਿਦਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪਨਮ੍ । । ਨਰੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਇਹ ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਗਭਾਜਨਂ ਭਵਤਿ । । ੬ ਇਦਂ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪਨਮਾਦਿਤਃ । ਯਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਸਵਿਤੁਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਨਰੋ ਯਾਤਿ ਮਨੋਗਤਿਮ੍ । । ੭ ਇਤ੍ਥਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਰੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਵਿਤੁਃ ਸ੍ਥਾਪਨਂ ਬੁਧਃ । ਕਾਰਯੇਤ੍ਪੁਰਤੋ ਭਕ੍ਤਯਾ ਸਵਿਤੁਃ ਸ੍ਥਾਪਨਂ ਬੁਧਃ । । ੮ ਇਤਿਹਾਸਪੁਰਾਣਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਵਣਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਹਿ ਸ਼੍ਰਵਣਾਦ੍ਵੀਰ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਯਾਤਿ ਭਾਸ੍ਕਰਃ । । ੯ ਕृਤੇ ਤ੍ਵਾਯਤਨੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚਾਪਿ ਦੇਵਤਾਃ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਬੁਧੈਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਰਵਣਮਾਦਿਤਃ । । 1.137.੧੦ ਵਾਚਕਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨੁਪਪੂਜ੍ਯ ਚ । ਕਾਰਯੇਦ੍ਵਾਚਨਂ ਵੀਰ ਪੁਸ੍ਤਕਸ੍ਯਾਗ੍ਰਤੋ ਰਵੇਃ । । ੧੧ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਸ੍ਥਾਪਕੇ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯਤ੍ਕਿਞ੍ਜਿਦ੍ਗृਹਮਾਗਤਮ੍ । ਗੋਦਾਨਮਥਵਾ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਚਿਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰਸਾਦਯੇਤ੍ । । ੧੨ ਇਤ੍ਯੇष ਕਥਿਤੋ ਵੀਰ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਕਲ੍ਪ ਆਦਿਤਃ । ਕृਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ ਯਂ ਨਰੋऽਰ੍ਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । । ੧੩ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਪਰ੍ਵਣਿ ਸਪ੍ਤਮੀਕਲ੍ਪੇ ਸਾਮ੍ਬੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਨਾਮ ਸਪ੍ਤਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੂਰੇ ਯਤਨ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੂਰਜ-ਭਗਤ ਵਜੋਂ ਤੁਰੰਤ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਅਣਗਿਣਤ ਦਿਵਿਆ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਦੁਬਾਰਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਚਕਰਵਰਤੀ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ, ਦੇਵ-ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੇ ਘਰ, ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨੂੰ ਭਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਮਰਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਲੋਕਾਂ 'ਚ ਕੀਰਤੀ-ਰੂਪ ਸਰੀਰ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਤੇ ਅਧਾਨ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ; ਹੁਣ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਆਮ ਸਥਾਪਨਾ ਦੀ ਰੀਤ ਸੁਣੋ। ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਖਾ ਕੇ, ਵਸਤ੍ਰ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਗੰਧ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ, ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਸ਼ਯਾ 'ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ। ਜਦ ਮੂਰਤੀ ਵਿਛਾਈ ਹੋਵੇ, ਨ੍ਰਿਤ, ਗੀਤ ਤੇ ਜਾਗਰਣ ਨਾਲ, ਜੋਤਿਸ਼ੀ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਸਮੇਂ 'ਤੇ, ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੋ। ਫੁੱਲ, ਗੰਧ ਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਤੂਰੀ ਦੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ, ਮੰਦਰ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਸਾਧੂਆਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਲਸ਼ ਪਿੰਡੀਕਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਵਧੀਆ ਖੱਡ 'ਚ ਰੱਖੋ; ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਜੋਤਿਸ਼ੀ ਤੇ ਦੁਜਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿਓ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ ਸੁਖ ਭੋਗੋ ਤੇ ਪਰਲੋਕ 'ਚ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਰਹੋ। ਵਿਸ਼ਨੁ-ਭਗਤ, ਭਾਗਵਤ, ਸੂਰਜ-ਭਗਤ, ਸ਼ੰਭੂ-ਭਗਤ, ਭਸਮ-ਧਾਰੀ ਦੁਜਾਂ, ਮਾਤਾ-ਮੰਡਲ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—ਸਭ, ਜਿਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰੋ। ਇਹ ਆਮ ਅਧਿਵਾਸਨ ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇੱਛਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਵਰਗ-ਯੋਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਥਾਪਨਾ ਦੀ ਰੀਤ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ; ਸੂਰਜ ਦਾ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਮਨ ਦੀ ਗਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਿਆਨੀ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੇ; ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਵਾਏ। ਇਤਿਹਾਸ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਨਾ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸੁਣਨ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਮੰਦਰ 'ਚ ਤੇ ਹੋਰਾਂ 'ਚ ਵੀ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਧਰਮ-ਪਾਠ ਸਦਾ ਕਰਵਾਉਣ। ਵਾਚਕ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪੂਜ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਸਾਹਮਣੇ ਪੁਸਤਕ ਦੀ ਪਾਠ ਕਰਵਾਓ। ਘਰ ਆਇਆ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ, ਸਥਾਪਕ ਨੂੰ ਦੇਵੋ; ਜਾਂ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਥਾਪਨਾ-ਕਲਪ ਦੀ ਰੀਤ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ; ਕਰਕੇ, ਵੇਖ ਕੇ ਜਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਰਜ-ਲੋਕ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਵਜਾਰੋਪਣਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਹਨ੍ਤ ਤੇ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਧ੍ਵਜਾਰੋਪਣਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪੂਰ੍ਵਮृषਭਾਧਿਪਤੇ ਪੁਰਃ । । ੧ ਪੁਰਾ ਦੇਵਾਸੁਰੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਯਾਨਿ ਦੇਵੈਰ੍ਜਯੇਪ੍ਸੁਭਿਃ । ਕृਤਾਨ੍ਯੁਪਰਿ ਚਿਹ੍ਨਾਨਿ ਵਾਹਨਾਨਿ ਧ੍ਵਜਾਨਿ ਤੁ । । ੨ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਚਿਹ੍ਨਧ੍ਵਜਂ ਕੇਤੁਰਿਤਿ ਪਰ੍ਯਾਯਨਾਮਭਿਃ । ਕੀਰ੍ਤਿਤਃ ਸ ਚ ਤਸ੍ਯੇਹ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਗਦਤਃ ਸ਼ृਣੁ । । ੩ ਧ੍ਵਜੋ ਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਵਿਦ੍ਧ ऋਜੁਰਵ੍ਰਣਃ । ਪ੍ਰਾਸਾਦਵ੍ਯਾਸ ਤੁਲ੍ਯਸ੍ਯ ਧ੍ਵਜਵਂਸ਼ਪ੍ਰਮਾਣਤਃ । । ੪ ਦੇਵਾਗਾਰਸ੍ਯ ਯੇ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਮਞ੍ਜਰੀਕਲਸ਼ਾਦਯਃ । ਅਥ ਵਾ ਤਤ੍ਪ੍ਰਮਾਣਸ੍ਤੁ ਧ੍ਵਜਦਣ੍ਡਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ । । ੫ ਅਨ੍ਤਰ੍ਗृਹਸ੍ਯ ਯਾ ਵੇਦੀ ਸੂਤ੍ਰਤਃ ਪਰਿਕਲ੍ਪਿਤਾ । ਤਸ੍ਯਾ ਵ੍ਯਾਸੋ ਭਵੇਦ੍ਵਂਸ਼ਃ ਪ੍ਰਸਾਦਸ੍ਯ ਯਦੂਤ੍ਤਮ । । ੬ ਅਥ ਵਾ ਮੂਲਸੂਤ੍ਰੇਣ ਯੋ ਵ੍ਯਾਸੋऽਨ੍ਤਰ੍ਗृਹਸ੍ਯ ਤੁ । ਪ੍ਰਾਸਾਦਵ੍ਯਾਸ ਇਤਿ ਤੇ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਸ਼੍ਚੇਹ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । । ੭ ਕੇਤੁਰ੍ਭਵੇਦ੍ਵਰੋ ਵਂਸ਼ੋ ਨ ਨਿਮ੍ਨੋ ਨ ऋਜੁਸ੍ਤਥਾ । ਪਤ੍ਰਂ ਧ੍ਵਜੇ ਯੁਗਂ ਚੈਵ ਨਲਿਕਾਪੁਰੁषਸ੍ਤਥਾ । । ੮ ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤਾ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯੇਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਾਃ ਕृष੍ਣਨਨ੍ਦਨ । ਅष੍ਟਹਸ੍ਤਪ੍ਰਮਾਣਸ੍ਤੁ ਵਿਂਸ਼ਾਰ੍ਧਸ੍ਯ੧ ਪ੍ਰਮਾਣਤਃ । । ੯ ਸਾਮਾਨ੍ਯੋ ਧ੍ਵਜਦਣ੍ਡਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਸਾਧਾਰਣੋ ਮਤਃ । ਦਣ੍ਡਪਾਣਿਧ੍ਵਜੋ ਯਸ੍ਤੁ ਸ੍ਮृਤਃ षੋਡਸ਼ਹਸ੍ਤਵਾਨ੍ । । 1.138.੧੦ ਵਿਂਸ਼ਦ੍ਧਸ੍ਤਾਤ੍ਪਰੋ ਦਣ੍ਡੋ ਨ ਕਾਰ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਥਾ ਰਵੇਃ । ਯੁਗ੍ਮਹਸ੍ਤਸ੍ਤੁ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਧ੍ਵਜਦਣ੍ਡੋ ਮਨੀषਿਭਿਃ । । ੧੧ ਚਤੁਰਙ੍ਗੁਲਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਃ ਸੁਵृਤ੍ਤੋ ਦ੍ਵ੍ਯਙ੍ਗੁਲੋਪਰਿ । ਨਾਤਿਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮੋ ਨ ਚ ਸ੍ਥੂਲੋ ਨ ਕਾਰ੍ਯੋ ਨਤਪਰ੍ਵਕਃ । । ੧੨ ਸਮਪਰ੍ਵਾਤੁ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸੁਦृਢਃ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮ ਏਵ ਹਿ । ਵਕ੍ਰਃ ਪੁਤ੍ਰਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਸਵ੍ਰਣੋऽਰ੍ਥਵਿਨਾਸ਼ਨਃ । । ੧੩ ਰੋਗਦੋ ਯੁਗ੍ਮਹਸ੍ਤਸ੍ਤੁ ਭਿਨ੍ਨੋ ਦੁਃਖਮਨਨ੍ਤਕਮ੍ । ਕਰੋਤਿ ਹਾਨਿ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਹੀਨੋ ਯਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਮਾਣਤਃ । । ੧੪ ਵੈषਮ੍ਯਮਸਮਪਰ੍ਵਾ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕृਚ੍ਛ੍ਰਮਧੋਨ੍ਨਤਃ । ਜਯੋ ਜਯਨ੍ਤੋ ਜੈਤ੍ਰੇਯਃ੪ ਸ਼ਤ੍ਰੁਹਨ੍ਤਾ ਜਯਾਵਹਃ । । ੧੫ ਨਨ੍ਦੋਪਨਨ੍ਦਨੌ ਚੈਵੇਨ੍ਦ੍ਰੋਪੇਨ੍ਦ੍ਰੌ ਗਦਿਤੌ ਤਥਾ । ਦਸ਼ੈਤੇ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾ ਭੇਦਾ ਧ੍ਵਜਸ੍ਯਾਨਨ੍ਦਸਮ੍ਮਿਤਾਃ । । ੧੬ ਦ੍ਵਿਜਹਸ੍ਤਸ੍ਤੁ ਜਯੋ ਦਣ੍ਡੋ ਜਯਨ੍ਤੋ ਦ੍ਵਿਗੁਣੋ ਮਤਃ । ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਹਸ੍ਤਸ੍ਤੁ ਜੈਤ੍ਰੇਯਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਹਨ੍ਤਾ ਕਲਾਨ੍ਵਿਤਃ । । ੧੭ ਜਯਾਵਹਸ੍ਤੁ ਵਿਂਸ਼ਾਰ੍ਧੋ ਨਨ੍ਦ ਆਦਿਤ੍ਯਸਨ੍ਨਿਭਃ । ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੋਪਨਨ੍ਦਸ੍ਤੁ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ षੋਡਸ਼ ਉਚ੍ਯਤੇ । । ੧੮ ਉਪੇਨ੍ਦ੍ਰੋऽष੍ਟਾਦਸ਼ਃ੫ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਸ੍ਤਥੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਂਸ਼ਤਿਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਭਿਨ੍ਨੋ ਵਕ੍ਰੋऽਸਾਧਿਤਸ਼੍ਚ ਨ ਕਾਰ੍ਯੋ ਦਣ੍ਡ ਏਵ ਹਿ । । ੧੯ ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਵ੍ਯਾਸਤੋऽਨ੍ਤਰ੍ਗृਹਸ੍ਯ ਤੁ । ਧ੍ਵਜਦਣ੍ਡੋ ਮਹਾਬਾਹੋ ਅਥ ਵਾ ਵਾਸ੍ਤੁਮਾਨਤਃ । । 1.138.੨੦ ਮਞ੍ਜਰੀਮਾਨਤੋ ਵਾਪਿ ਤਦਰ੍ਧੇਨਾਥਵਾ ਵਿਭੋ । ਪਤਾਕਾ ਵੈ ਸ਼ੁਭਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਧ੍ਵਜਵਂਸ਼ਾਵਲਮ੍ਬਿਨੀ । । ੨੧ ਦੇਵਾਗਾਰਸ੍ਯ ਸ਼ਿਖਰਾਤ੍ਤ੍ਰਿਭਾਗਪਰਿਮਾਰ੍ਜਨੀ । ਸਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਦਸ਼ਧਾ ਵੀਰ ਮਾਨਤੋਮਾਨਤਸ੍ਤਥਾ । । ੨੨ ਅਙ੍ਕੁਰਃ ਪਲ੍ਲਵਸ਼੍ਚੈਵ ਸ੍ਕਨ੍ਧਃ ਸ਼ਾਖਾ ਤਥੈਵ ਚ । ਪਤਾਕਾ ਕਦਲੀ ਵੀਰ ਕੇਤੁਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ ਜਯਸ੍ਤਥਾ । । ੨੩ ਧ੍ਵਜਸ਼੍ਚ ਦਸ਼ਮਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯੋਵ੍ਯਯਃ । ਅਙ੍ਕੁਰੋ ਦ੍ਵਯਂਗੁਲਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਪਲ੍ਲਵਸ਼੍ਚਤੁਰਙ੍ਗੁਲਃ । । ੨੪ ਸ੍ਕਨ੍ਧਃ षਡਙ੍ਗੁਲਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਸ਼ਾਖਾ ਚਾष੍ਟਾਙ੍ਗੁਲੋ ਮਤਾ । ਏਕਾਦਸ਼ਪਤਾਕਾ ਤੁ ਕਦਲੀ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ । । ੨੫ ਕੇਤੁਸ੍ਤੁ षੋਡਸ਼ਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਾष੍ਟਾਦਸ਼ਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਜਯਾ ਵਿਂਸ਼ਤਿ ਵੈ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਏਤਾਵਤ੍ਤ੍ਵਙ੍ਗੁਲਾਨਿ ਤੁ । । ੨੬ ਦੇਵਾਗਾਰਸ੍ਯ ਕੁਮ੍ਭਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਸਾ ਪ੍ਰਮਾਰ੍ਜਨੀ । ਅਙ੍ਕੁਰੇਤਿ ਪਤਾਕਾ ਸਾ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਯਦੁਨਨ੍ਦਨ । । ੨੭ ਪਲ੍ਲਵੇਤਿ ਦ੍ਵਿਤੀਯਸ੍ਯ ਮਾਰ੍ਜਨੀ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾ । ਤ੍ਰਿਭਾਗਮਾਰ੍ਜਨੀਸ੍ਕਨ੍ਧਃ ਸ਼ਾਖਾ ਵੈ ਪਞ੍ਚਮਸ੍ਯ ਤੁ । । ੨੮ षष੍ਠਸ੍ਯੋਕ੍ਤਾ ਪਤਾਕਾ ਤੁ ਕਦਲੀ ਸਪ੍ਤਮਸ੍ਯ ਤੁ । ਅष੍ਟਮਸ੍ਯ ਤਥਾ ਕੇਤੁਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ ਚ ਨਵਮਸ੍ਯ ਤੁ । । ੨੯ ਤਤਸ੍ਤੁ ਦਸ਼ਮਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਜਯਨ੍ਤੋ ਯਦੁਨਨ੍ਦਨ । ਵृषਸ੍ਥਾਨਾਵਮਾਰ੍ਗੀ ਤੁ ਧ੍ਵਜਸ੍ਤੁ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ । । 1.138.੩੦ ਗਜੋ ਮੇषੋऽਥ ਮਹਿषਃ ਕਬਨ੍ਧਸ੍ਤੁ ਵृषਸ੍ਤਥਾ । ਹਰਿਣੋऽਥ ਨਰਸ਼੍ਚੈਵ ਨਰਸ਼੍ਚ ਨਰਸਤ੍ਤਮ । । ੩੧ ਸ੍ਥਾਨਾਨ੍ਯੇਤਾਨਿ ਭੂਯੋऽਥ੧ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਧ੍ਵਜਸ੍ਯ ਤੁ । ਦਿਸ਼ਭਾਗੇ ਤੁ ਪੂਰ੍ਵਾਤ੍ਤੁ ਕ੍ਰਮੇਣ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ । । ੩੨ ਏਵਂ ਦਸ਼ਵਿਧਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਪਤਾਕਾ ਤਤ੍ਤ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਿਭਿਃ । ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਸਾ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਂ ਤਚ੍ਛृਣੁ ਤ੍ਵਂ ਨਰਾਧਿਪ । । ੩੩ ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਸ੍ਤ੍ਰਮਯੀ ਚਿਤ੍ਰਾ ਸਘਣ੍ਟਾ ਸੁਮਨੋਹਰਾ । ਨਾਨਾਚਾਮਰਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ ਕਿਙ੍ਕਿਣੀਜਾਲਮਣ੍ਡਿਤਾ । । ੩੪ ਧ੍ਵਜਾਗ੍ਰੇ ਚੈਵ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਦੇਵਤਾਲਿਙ੍ਗਸੂਚਕਃ । ਕਾਞ੍ਚਨੋ ਵਾਥ ਰੌਪ੍ਯੋ ਵਾ ਮਣਿਰਤ੍ਨਮਯੋऽਪਿ ਵਾ । । ੩੫ ਰਙ੍ਗਕੈਰ੍ਲਿਖ੍ਯਤੇ ਵਾਪਿ ਤਦ੍ਵਾਹਨਸਮਾਕृਤਿਃ । ਧ੍ਵਜਦਣ੍ਡੋऽਤ੍ਰ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਤਃ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਯਦੁਨਨ੍ਦਨ । । ੩੬ ਗਰੁਤ੍ਮਾਤ੍ਮਾਂਸ੍ਤੁ ਧ੍ਵਜੋ ਵਿष੍ਣੋਰੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਧ੍ਵਜੋ ਵृषਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਙ੍ਕਜਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਰਵੇਰ੍ਧਰ੍ਮਃ ਸ੍ਮृਤੋ ਧ੍ਵਜਃ । । ੩੭ ਹਂਸੋ੧ ਜਲਾਧਿਪਸ੍ਯੋਕ੍ਤਃ ਸੋਮਸ੍ਯ ਤੁ ਨਰੋ ਧ੍ਵਜਃ । ਬਲਦੇਵਸ੍ਯ ਕਾਲਸ੍ਤੁ ਕਾਮਸ੍ਯ ਮਕਰਧ੍ਵਜਃ । । ੩੮ ਸਿਂਹੋ ਧ੍ਵਜਸ੍ਤੁ ਦੁਰ੍ਗਾਯਾਃ ਕੀਰ੍ਤਿਤੋ ਯਦੁਨਨ੍ਦਨ । ਗੋਧਾ ਚਾਪਿ ਉਮਾਦੇਵ੍ਯਾ ਰੈਵਤਸ੍ਯ ਹਯਃ ਸ੍ਮृਤਃ । । ੩੯ ਕਚ੍ਛਪੋ ਵਰੁਣਸ੍ਯੋਕ੍ਤੋ ਵਾਤਸ੍ਯ ਹਰਿਣੋ ਮਤਃ । ਪਾਵਕਸ੍ਯ ਤਥਾ ਮੇष ਆਖੁਰ੍ਗਣਪਤੇਰ੍ਮਤਃ । । 1.138.੪੦ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षੀਣਾਂ [https://vedastudy.yolasite.com/kusha1.php ਕੁਸ਼ਃ] ਪ੍ਰੋਕ੍ਤ ਇਤ੍ਯੇषਾ ਧ੍ਵਜ ਕਲ੍ਪਨਾ । ਯਸ੍ਯ ਯਦ੍ਵਾਹਨਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਤਤ੍ਤਸ੍ਯ ਧ੍ਵਜ ਉਚ੍ਯਤੇ । । ੪੧ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਧ੍ਵਜੇ ਤੁ ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਦਣ੍ਡਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਪਤਾਕਾ ਚਾਪਿ ਪੀਤਾ ਸ੍ਯਾਦ੍ਗਰੁਡਸ੍ਯ ਸਮੀਪਗਾ । । ੪੨ ਈਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਧ੍ਵਜੇ ਦਣ੍ਡੋ ਰਾਜਤੋ ਯਦੁਨਨ੍ਦਨਃ । ਪਤਾਕਾ ਚਾਪਿ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵृषਭਸ੍ਯ ਸਮੀਪਗਾ । । ੪੩ ਪਿਤਾਮਹਧ੍ਵਜੇ ਦਣ੍ਡਃ ਸ੍ਮृਤਸ੍ਤਾਮ੍ਰਮਯੋ ਬੁਧੈਃ । ਪਦ੍ਮਵਰ੍ਣਾ ਪਤਾਕਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਙ੍ਕਜਸ੍ਯ ਸਮੀਪਗਾ । । ੪੪ ਆਦਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਸੌਵਰ੍ਣੋ ਧ੍ਵਜੇ ਦਣ੍ਡਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ । ਪਞ੍ਚਵਰ੍ਣਾ ਪਤਾਕਾ ਸ੍ਯਾਦ੍ਧਰ੍ਮਸ੍ਯਾਧੋਗਤਾ ਨृਪ । । ੪੫ ਕਿਙ੍ਕਿਣੀਜਾਲਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ ਨਾਨਬੁਦ੍ਬੁਦਸਨ੍ਨਿਭਾ । ਪੁष੍ਪਮਾਲੋਪਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ ਨਾਨਾਵਾਦਿਭਿਰਾਵृਤਾ । । ੪੬ ਦਣ੍ਡ ਇਨ੍ਦ੍ਰਧ੍ਵਜਸ੍ਯੋਕ੍ਤਃ ਕਾਞ੍ਚਨੋ ਯਦੁਨਨ੍ਦਨ । ਪਤਾਕਾ ਬਹੁਵਰ੍ਣਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕੁਞ੍ਜਰਸ੍ਯ ਸਮੀਪਗਾ । । ੪੭ ਆਯਸਸ਼੍ਚਾਪਿ ਦਣ੍ਡੋਕ੍ਤੋ ਯਮਚਿਹ੍ਨਂ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣੈਃ । ਪਤਾਕਾ ਵਰ੍ਣਤਃ ਕृष੍ਣਾ ਮਹਿषਸ੍ਯ ਸਮੀਪਗਾ । । ੪੮ ਜਲਾਧਿਪਧ੍ਵਜੋ ਦਣ੍ਡੋ ਰਾਜਤਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ । ਪਤਾਕਾ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸ਼੍ਵੇਤਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾ ਸਾ ਚ ਕਥ੍ਯਤੇ । । ੪੯ ਧ੍ਵਜੇ ਚਾਪਿ ਕੁਬੇਰਸ੍ਯ ਦਣ੍ਡੋ ਮਣਿਮਯਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਪਤਾਕਾ ਚਾਪਿ ਰਕ੍ਤਾ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਰਪਾਦਸਮੀਪਗਾ । । 1.138.੫੦ ਬਲਦੇਵਧ੍ਵਜੇ ਦਣ੍ਡੋ ਰਾਜਤੋ ਯਦੁਨਨ੍ਦਨ । ਪਤਾਕਾ ਵਰ੍ਣਤਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾ ਤਾਲਸ੍ਯਾਧੋਗਤਾ ਸ੍ਮृਤਾ । । ੫੧ ਕਾਮਧ੍ਵਜੇ ਤ੍ਰਿਲੋਹਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦਣ੍ਡੋ ਯਦੁਕੁਲੋਦ੍ਵਹ । ਪਤਾਕਾ ਰੋਹਿਣੀ ਤਤ੍ਰ ਮਕਰਸ੍ਯ ਸਮੀਪਗਾ । । ੫੨ ਮਾਯੂਰਂ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇਯਸ੍ਯ ਚਿਹ੍ਨਂ ਲੋਕੇषੁ ਗੀਯਤੇ । ਤ੍ਰਿਲੋਹਦਣ੍ਡਮਾਰੂਢਂ ਬਹੁਰਤ੍ਨਵਿਭੂषਿਤਮ੍ । । ੫੩ ਬਹੁਵਰ੍ਣਕਚਿਤ੍ਰਾ ਤੁ ਪਤਾਕਾ ਕਥਿਤਾ ਬੁਧੈਃ । ਹਸ੍ਤਿਦਨ੍ਤਭਵਂ ਦਣ੍ਡਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਗਣਪਤੇਰ੍ਨृਪ । । ੫੪ ਤਾਮ੍ਰਦਣ੍ਡਂ ਸਮਾਰੁਢਂ ਸਂਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍ । ਸ਼ੁਕ੍ਲਾ ਪਤਾਕਾ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਸੁਪ੍ਰਮਾਣਾ ਮਹੀਪਤੇ । । ੫੫ ਮਾਤॄਣਾਂ ਚਾਪਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਨੈਕਰੂਪੋ ਧ੍ਵਜੋ ਬੁਧੈਃ । ਪਤਾਕਾਭਿਰਨੇਕਾਭਿਬਰ੍ਹੁਰਤ੍ਨਾਭਿਰਨ੍ਵਿਤਃ । । ੫੬ ਰੇਵਤਸ੍ਯਾਪਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਧ੍ਵਜੋ ਵਾਜੀ ਨਰਾਧਿਪ । ਰਕ੍ਤਾ ਪਤਾਕਾ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਯਦੁਨਨ੍ਦਨ । । ੫੭ ਚਾਮੁਣ੍ਡਾਮਨ੍ਦਿਰੇ ਕਾਰ੍ਯਃ ਸ਼ਿਰੋਮਾਲਾਕੁਲੋ ਧ੍ਵਜਃ । ਨੀਲਾ ਪਤਾਕਾ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਦਣ੍ਡੋ ਲੋਹਮਯਸ੍ਤਥਾ । । ੫੮ ਰੀਤੀਮਯਸ਼੍ਚ ਮਾਤॄਣਾਂ ਰੇਵਤਸ੍ਯ ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍ । ਗੌਰ੍ਯਾ ਧ੍ਵਜਸ੍ਤਾਮ੍ਰਮਯਃ ਪਤਾਕਾ ਗੋਪਸਨ੍ਨਿਭਾ । । ੫੯ ਸ੍ਵਰ੍ਣਦਣ੍ਡਸ੍ਤੁ ਵੀਰਸ੍ਯ ਧ੍ਵਜੋ ਮੇषਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਪਤਾਕਾ ਬਹੁਰਤ੍ਨਾਢ੍ਯੇ੧ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਯਦੁਨਨ੍ਦਨ । । 1.138.੬੦ ਅਸ਼੍ਮਸਾਰਮਯੋ ਦਣ੍ਡੋ ਧ੍ਵਜੋ ਵਾਤਸ੍ਯ ਉਚ੍ਯਤੇ । ਪਤਾਕਾ ਕृष੍ਣਵਰ੍ਣਾ ਤੁ ਹਰਿਣਸ੍ਯ ਸਮੀਪਗਾ । । ੬੧ ਭਗਵਤ੍ਯਾ ਧ੍ਵਜੋ ਦਣ੍ਡਃ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਮਯਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਪਤਾਕਾ ਤੁ ਤ੍ਰਿਵਰ੍ਣਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਿਂਹਸ੍ਯਾਧੋਗਤਾ ਨृਪ । । ੬੨ ਏਵਂਵਿਧਮਿਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਧ੍ਵਜਂ ਲਕ੍ਸ਼ਣਲਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ । ਅਧਿਵਾਸ੍ਯ ਤਤੋ ਰਾਜਂਸ੍ਤਤ ਆਰੋਪਯੇਦ੍ਬੁਧਃ । । ੬੩ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੌषਧੀਭਿਸ਼੍ਚ ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ । ਸਮਾਲਭ੍ਯ ਚ ਬਧ੍ਨੀਯਾਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਪ੍ਰਤਿਸਰਾਨ੍ਨृਪ । । ੬੪ ਕਲ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭਾਂ ਵੇਦਿਂ ਕਲਸ਼ੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍ । ਤਸ੍ਯਾਂ ਵੇਦ੍ਯਾਂ ਸਮਾਰੋਪ੍ਯ ਤਾਂ ਰਾਤ੍ਰਿਮਧਿਵਾਸਯੇਤ੍ । । ੬੫ ਨਾਨਾਕੁਸੁਮਚਿਤ੍ਰਾਂ ਚ ਸ੍ਰਜਂ ਤਸ੍ਯਾਨੁਲਮ੍ਬਯੇਤ੍ । ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਧੂਪਮਸ੍ਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ । । ੬੬ ਬਲਿਕਰ੍ਮ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਕृਸ਼ਰਾਪੂਪਕਾਦਿਭਿਃ । ਪਲਾਲਪੂਪਿਕਾਭਿਸ਼੍ਚ ਦਧਿਪਾਯਸਸੂਪਕੈਃ
Description of the Procedure for Raising the Banner Nārada said: Now I shall tell you the excellent procedure for raising the banner, as formerly spoken by Brahmā to the lord of bulls. Long ago, in the war between gods and demons, the gods, desiring victory, made various marks, vehicles, and banners. The banner with a distinguishing mark is called 'ketu' and by other synonymous names; now hear from me its proper measurement. The banner's pole should be made straight, unpierced, and without blemish, and its length should match the width of the temple. The pole of the banner is prescribed to be equal to the width of the temple or the measurement of the finial, as stated for the temple. The altar inside the temple, as measured by the string, its width should be the length of the pole, O best of the Yadus. Or, by the main string, the width of the interior is called the width of the temple—there is no doubt. The best banner is one whose pole is neither low nor crooked; the flag, the yoke, the tube, and the figure on the banner—these four are prescribed, O delight of the Yadus. The standard measurement is eight cubits, and for the 'daṇḍapāṇi' banner, it is sixteen cubits. The pole should never exceed twenty cubits for the Sun. The yoke should be made by the wise as the banner pole, four fingers wide, well-rounded, and two fingers above; neither too thin nor too thick, nor should it be bent at the joints. It should be made with even joints, strong, and slender. A crooked pole leads to the loss of sons; a wounded one to loss of wealth. The yoke brings disease; a broken one endless suffering. A pole lacking proper measurement causes loss of dharma. Uneven or irregular joints cause difficulty and elevation in the middle. The ten types of banners are: Jaya, Jayanta, Jaitreya, Śatruhantā, Jayāvaha, Nanda, Upananda, Indra, Upendra, as declared, all considered auspicious. The Jaya pole is two cubits, Jayanta is double that, Jaitreya is twelve cubits, Śatruhantā is with parts, Jayāvaha is twenty cubits, Nanda is like the Sun, Upananda is fourteen, Indra is sixteen, Upendra is eighteen, and Indra is twenty cubits. A broken, crooked, or unfinished pole should never be made. The banner pole should be made according to the root mantra and the width of the temple, or according to the rules of architecture, or half the measurement of the finial. The auspicious flag should hang from the banner pole. From the temple's spire, it should be a third of the length. These ten parts are called: aṅkura (sprout), pallava (leaf), skandha (stem), śākhā (branch), patākā (flag), kadalī (banana), ketu (banner), lakṣma (mark), jaya (victory), and dhvaja (banner), all pervaded by the gods and imperishable. The aṅkura is two fingers, pallava four, skandha six, śākhā eight, patākā eleven, kadalī fourteen, ketu sixteen, lakṣma eighteen, jaya twenty fingers. The auspicious flag of the temple's finial is called aṅkura, O delight of the Yadus. Pallava is the second, the cleaning rod; the third part is the skandha, śākhā is the fifth, patākā the sixth, kadalī the seventh, ketu the eighth, lakṣma the ninth, and jaya the tenth, O delight of the Yadus. The places for the banner are: bull, elephant, sheep, buffalo, kabandha, deer, and man, O best of men. These are the places for the banner, to be arranged in order from the east. Thus, the ten types of flags are described by the wise; they should be made in the order stated—hear this, O king. Made of white cloth, variegated, with bells, very beautiful, adorned with various yak-tail whisks, decorated with rows of small bells. At the top of the banner, a symbol of the deity should be made—of gold, silver, or gems, or painted with colors, or the form of the vehicle. The banner pole should be set up, O delight of the Yadus. The Garuḍa banner is for Viṣṇu, the bull for Śiva, the lotus for Brahmā, the dharma symbol for the Sun. The swan is for the lord of waters, the man for Soma, the plough for Baladeva, the makara for Kāma. The lion is for Durgā, the lizard for Umā, the horse for Revata. The tortoise is for Varuṇa, the deer for Vāyu, the ram for Agni, the mouse for Gaṇapati. For the Brahmarṣis, the banner is made of kuśa grass—thus is the arrangement of banners. The vehicle of each deity is the banner for that deity. For Viṣṇu's banner, the pole should be golden, and the flag yellow, near Garuḍa. For Śiva's banner, the pole should be silver, and the flag white, near the bull. For Brahmā's banner, the pole is copper, and the flag lotus-colored, near the lotus. For the Sun, the pole is golden, and the flag five-colored, with dharma below, O king. Adorned with rows of bells, like bubbles, with garlands of flowers, surrounded by various musical instruments. For Indra's banner, the pole is gold, and the flag multicolored, near the elephant. For Yama's banner, the pole is iron, with Yama's symbol, and the flag is black, near the buffalo. For Varuṇa's banner, the pole is silver, and the flag is entirely white and variegated. For Kubera's banner, the pole is made of gems, and the flag is red, near the human foot. For Baladeva's banner, the pole is silver, and the flag is white, hanging down like a palm leaf. For Kāma's banner, the pole is of three metals, and the flag is Rohiṇī, near the makara. The peacock is the symbol for Kārttikeya, with a pole of three metals, adorned with many gems. The flag is multicolored and variegated, as described by the wise. For Gaṇapati, the pole is made of ivory, and the flag is white, of proper size, O king. For the Mothers and for Revata, the banner is of various forms, with many flags and gems. For Revata, the banner is a horse, and the flag is red, O delight of the Yadus. In the temple of Cāmuṇḍā, the banner is adorned with a garland of heads, the flag is blue, and the pole is of iron. For the Mothers and Revata, the pole is of reed; for Gaurī, the pole is copper, and the flag resembles a cowherd's. For Vīra, the pole is gold, and the banner has a ram, the flag adorned with many gems, O delight of the Yadus. For Vāyu, the pole is of stone, and the flag is black, near the deer. For the goddess, the pole is of all gems, and the flag is tricolored, hanging down like a lion's. Having made such a banner, marked with auspicious signs, after consecrating it, the wise should then raise it. Then, after bathing it with all herbs, and anointing it, one should tie protective threads in the middle. After preparing an auspicious altar adorned with pots, the banner should be placed on the altar and consecrated for the night. A garland of various flowers should be hung from it; after worshipping it carefully, incense should be offered. Then, after performing the offering with kṛśara, pūpaka, and other items, and with palāla, pūpikā, curds, milk, and soups—
੬੭ ਉਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਲੋਕਪਾਲੇਭ੍ਯੋ ਬਲਿਂ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਵਾਯਸੈਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਵਾਚ੍ਯਾਥ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਾਹਮਙ੍ਗਲਮ੍ । । ੬੮ ਵਾਦਿਤ੍ਰਕृਤਨਿਰ੍ਘੋषਂ ਜਲਂ ਸਂਸ੍ਕਾਰਸਂਯੁਤਮ੍ । ਨਾਨਾਬੁਦ੍ਬੁਦਸਪਨ੍ਨਂ ਵੇष੍ਟਿਤਂ ਨਵਵਾਸਸਾ । । ੬੯ ਸ਼ੁਭੇ ਲਗ੍ਨੇ ਦਿਨੇ ऋਕ੍ਸ਼ੇ ਧ੍ਵਜਂ ਚਾਰੋਪਯੇਦ੍ਬੁਧਃ । ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਣਕਲਸ਼ਂ ਸ਼੍ਵਭ੍ਰਰਾਜਂ ਧ੍ਵਜਸ੍ਯ ਤੁ । । 1.138.੭੦ ਏਵਮਾਰੋਪਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਧ੍ਵਜਂ ਦੇਵਾਲਯੋਪਰਿ । ਸ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਵਰ੍ਧਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । । ੭੧ ਅਸੁਰਾ ਵਾਸਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਧ੍ਵਜਹੀਨੇ ਸੁਰਾਲਯੇ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੇਵਾਲਯਂ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਧ੍ਵਜਹੀਨਂ ਨ ਕਾਰਯੇਤ੍ । । ੭੨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸ੍ਥਾਪਨੇ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਵਿਧਾਨਜ੍ਞੈਰ੍ਧ੍ਵਜਸ੍ਯ ਤੁ । ਏਹ੍ਯੇਹਿ ਭਗਵਨ੍ਦੇਵ ਦੇਵਵਾਹਨ ਵੈ ਖਗ । । ੭੩ ਸ਼੍ਰੀਕਰਃ ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸਸ਼੍ਚ ਜਯ ਜੈਤ੍ਰੋਪਸ਼ੋਭਿਤ । ਵ੍ਯੋਮਰੂਪ ਮਹਾਰੂਪ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਵੈ ਗਤੇਃ । । ੭੪ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਕੁਰੁ ਦਣ੍ਡੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਚ ਧ੍ਰੁਵਤਾਂ ਵ੍ਰਜ । ਕੁਰੁ ਵृਦ੍ਧਿਂ ਸਦਾ ਕਰ੍ਤੁਃ ਪ੍ਰਾਸਾਦਸ੍ਯਾਰ੍ਕਵਲ੍ਲਭ । । ੭੫ ੴ ਏਹ੍ਯੇਹਿ ਭਗਵਨ੍ਨੀਸ਼੍ਵਰਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤ ਉਪਰਿਚਰਵਾਯੁਮਾਰ੍ਗਾਨੁਸਾਰਿਞ੍ਛ੍ਰੀਨਿਵਾਸ ਰਿਪੁਧ੍ਵਂਸ ਯਕ੍ਸ਼ਨਿਲਯ ਸਰ੍ਵਦੇਵਪ੍ਰਿਯਂ ਕੁਰੁ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨਂ ਚ ਮੇਭਯਂ ਸਰ੍ਵਵਿਘ੍ਨਾ ਵ੍ਯਪਸਰਨ੍ਤੁ । । ੭੬ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼੍ਵਭ੍ਰੇ ਦਣ੍ਡੇ ਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍ । ਪਤਾਕਾਂ ਪੂਰ੍ਵਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸ੍ਥਿਤ੍ਯਾ ਪੂਰ੍ਵਮੁਖੋ ਨृਪ । । ੭੭ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦੂਰ੍ਧ੍ਵਮਥਾਕਾਸ਼ਂ ਪ੍ਰਾਸਾਦਸ਼ਿਖਰਾਦ੍ਵਿਭੋਃ । ਯਜਮਾਨਸ੍ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਪਤਾਕਾਂ ਯਦੁਨਨ੍ਦਨ । । ੭੮ ਪ੍ਰਾਸਾਦਪੁਰਤੋ ਵਾਪਿ ਪਤਾਕਾਂ ਪਾਤਯੇਦ੍ਯਦਿ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਲੋਕਂ ਤਦਾ ਕਰ੍ਤਾ ਵਿਸ਼ੇਦ੍ਵੈ ਯਦੁਨਨ੍ਦਨ । । ੭੯ ਆਗ੍ਨੇਯ੍ਯਾਮਗ੍ਨਿਲੋਕਂ ਤੁ ਯਾਮ੍ਯਾਂ ਯਮਸਦੋ ਭਜੇਤ੍ । ਨੈऋਤ੍ਯਾਂ ਨੈऋਤਂ ਲੋਕਂ ਵਾਰੁਣ੍ਯਃ ਵਾਰੁਣਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ । । 1.138.੮੦ ਯਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਯਦ੍ਵੇਸ਼੍ਮ ਕृਤਂ ਯਦੁਕੁਲੋਦ੍ਵਹ । ਤਸ੍ਯ ਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵृषਸ੍ਥਾਨਗਤੋ ਯਦਿ । । ੮੧ ਵਾਯਵ੍ਯੇ ਵਾਯੁਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸੌਮ੍ਯਾਯਾਂ ਸੋਮਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਐਸ਼ਾਨ੍ਯਾਮੀਸ਼ਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕਰ੍ਤਾ ਵੈ ਦੇਵਵੇਸ਼੍ਮਨਃ । । ੮੨ ਯ ਏਵਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਧ੍ਵਜਸ੍ਯਾਰੋਪਣਂ ਰਵੇਃ । ਸ ਹਿ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਰਾਨ੍ਭੋਗਾਨ੍ਸੂਰ੍ਯਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ । । ੮੩ ਤੇਜਸਾਮ੍ਬੁਜਸਂਕਾਸ਼ਃ ਕਾਨ੍ਤ੍ਯਾ ਚਾਮ੍ਬੁਜਸਨ੍ਨਿਭਃ । ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਤੁਲ੍ਯਃ ਪ੍ਰਭਯਾ ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਚ ਗੋਪਤੇਃ । । ੮੪ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਪਰ੍ਵਣਿ ਸਪ੍ਤਮੀਕਲ੍ਪੇ ਸਾਮ੍ਬੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਧ੍ਵਜਾਰੋਪਣਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮਾष੍ਟਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
Then, offering to the guardians of the directions, one should give the offering to the crows. After having the Brahmins recite blessings and performing the auspicious rites, with the sound of musical instruments, water sanctified by rites, adorned with various bubbles, and wrapped in new cloth, at an auspicious moment, on a good day and constellation, the wise should raise the banner. Placing a golden pot at the base of the banner, thus should the banner be raised over the temple. Whoever raises the banner in this way over the temple always prospers in wealth and attains the highest state. Demons desire to dwell in a temple without a banner; therefore, the wise should never make a temple without a banner. The mantra for installing the banner, as prescribed by those who know the procedure, is: 'Come, come, O blessed god, divine vehicle, O bird, bringer of prosperity, abode of fortune, adorned with victory, form of the sky, great form, embodiment of dharma, you are the path. Make your presence on this staff, be a witness, become steadfast. Grant prosperity always to the maker, O beloved of the Sun.' 'Oṃ, come, O blessed one, created by the Lord, follower of the upper air, abode of fortune, destroyer of enemies, dwelling of Yakṣas, beloved of all gods, make your presence, grant peace, auspiciousness, and remove all fears and obstacles.' With this mantra, O king, the staff should be placed in the base; the flag, with the previous mantra, should be fixed facing east. Then, it should be raised upward from the temple spire; the sacrificer should then see the flag, O delight of the Yadus. If the flag is dropped in front of the temple, the maker enters Indra's world, O delight of the Yadus. In the southeast, he attains Agni's world; in the south, Yama's abode; in the southwest, Nairṛta's world; in the west, Varuṇa's world. For whichever deity's temple is made, if the banner is placed on the bull's position, he attains that deity's world. In the northwest, he attains Vāyu's world; in the north, Soma's; in the northeast, Īśa's; the maker of the temple attains the world of the deity. Whoever, with devotion, raises the banner of the Sun in this way, after enjoying supreme pleasures, is honored in the world of the Sun. Resplendent like a lotus in brilliance and radiance, equal to a twice-born in glory and valor, and to the Lord of Cows in might. Thus ends the one hundred thirty-eighth chapter, named 'Description of the Procedure for Raising the Banner', in the Sāmbopākhyāna of the Saptamīkalpa, in the Brāhma Parvan of the glorious Bhaviṣya Mahāpurāṇa.
ਭੋਜਕਾਨਯਨਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸਾਮ੍ਬ ਉਵਾਚ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਨ੍ਮਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਰੂਪਮੇਤਤ੍ਪੁਰਾਤਨਮ੍ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਚਾਪਿ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । । ੧ ਸਰ੍ਵਮੇਤਤ੍ਤੁ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪੁਨਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਾਕੁਲਂ ਮਨਃ । ਦੇਵਸ੍ਯ ਪਰਿਚਰ੍ਯਾਯਾਃ ਪਾਲਨਂ ਕਃ ਕਰਿष੍ਯਤਿ । । ੨ ਗੁਣਯੁਕ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਜਂ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਸਮਰ੍ਥਂ ਪਰਿਪਾਲਨੇ । ਮਮੈਵਾਨੁਗ੍ਰਹਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਦ੍ਵਿਜਂ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ । । ੩ ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸਾਮ੍ਬੇਨ ਨਾਰਦਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤਮ੍ । ਨ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਪਰਿਗृਹ੍ਣਨ੍ਤਿ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸ੍ਵੀਕृਤਂ ਧਨਮ੍ । । ੪ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਹਿ ਧਨਂ ਹ੍ਯਤ੍ਰ ਗੁਣਸ਼੍ਚਾਯਂ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਃ । ਦੇਵਚਰ੍ਯਾਗਤੈਰ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਃ ਕ੍ਰਿਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੀ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ । । ੫ ਅਵਜ੍ਞਯਾ ਚ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਯੇ ਕ੍ਰਿਯਾਂ ਲੋਭਮੋਹਿਤਾਃ । ਅਪਾਙ੍ਕ੍ਤੇਯਾ ਭਵਨ੍ਤੀਹ ਤੇ ਵੈ ਦੇਵਲਕਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ । । ੬ ਦੇਵਸ੍ਵਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਤ੍ਵਂ ਚ ਯੋ ਲੋਭਾਦੁਪਜੀਵਤਿ । ਸ ਪਾਪਾਤ੍ਮਾ ਨਰੋ ਲੋਕੇ ਗृਧ੍ਰੋਚ੍ਛਿष੍ਟੇਨ ਜੀਵਤਿ । । ਤਤੋ ਨ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਦੇਵਚਰ੍ਯਾਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ । । ੭ ਵਿਧਿਜ੍ਞਂ ਜ੍ਞਾਨਵਨ੍ਤਂ ਚ ਪਰਿਚਰ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਮਂ ਤਥਾ । ਦੇਵ ਏਵ ਤਮਾਖ੍ਯਾਤੁਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਂ ਸ਼ਰਣਂ ਵ੍ਰਜ । । ੮ ਅਥਵਾ ਯਦੁਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਉਗ੍ਰਸੇਨਪੁਰੋਹਿਤਮ੍ । ਗਤ੍ਵਾ੧ ਗੌਰਮੁਖਂ ਪृਚ੍ਛ ਸ ਤੇ ਕਾਮਂ ਵਿਧਾਸ੍ਯਤਿ । । ੯ ਨਾਰਦੇਨੈਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸਾਮ੍ਬੋ ਜਾਮ੍ਬਵਤੀਸੁਤਃ । ਸੁਖਾਸੀਨਂ ਗृਹੇ ਵੀਰ ਉਗ੍ਰਸੇਨਪੁਰੋਹਿਤਮ੍ । । 1.139.੧੦ ਕृਤਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਣਿਕਂ ਵੀਰ ਵਿਪ੍ਰਂ ਗੌਰਮੁਖਂ ਨृਪ । ਵਿਨਯੇਨੋਪਸਙ੍ਗਮ੍ਯ ਸਾਮ੍ਬੋ ਵਾਕ੍ਯਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ । । ੧੧ ਮਯਾ ਭਾਨੋਃ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਕਾਰਿਤਂ ਵਿਪੁਲਂ ਗृਹਮ੍ । ਸਪਤ੍ਨੀਕਂ ਸਸੈਨ੍ਯਂ ਚ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਸਾਰਵਤ੍ਸ੍ਥਿਤਮ੍ । । ੧੨ ਸਰ੍ਵਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਕृਤਂ ਮੂਰ੍ਤੇਸ਼੍ਚ ਮਣ੍ਡਲਮ੍ । ਤਸ੍ਮਾਦਿष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟੇਭ੍ਯੋ ਦੇਯਂ ਦਾਨਂ ਮਨੋਗਤਮ੍ । । ੧੩ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਮਮ ਸਮ੍ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਗृਹਾਣ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਮੁਨੇ । ਸਾਮ੍ਬਵਾਕ੍ਯਮਿਦਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਮੁਨਿਃ । । ੧੪ ਗੌਰਮੁਖ ਉਵਾਚ ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਮਸ਼ੇषੇਣ ਯਥਾਵਦਨੁਪੂਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਅਹਂ ਵਿਪ੍ਰੋ ਭਵਾਨ੍ਰਾਜਾ ਸ ਚ ਦੇਵਪਰਿਗ੍ਰਹਃ । । ਅਪਰਸ੍ਪਰਮੇਵਂ ਤੁ ਗ੍ਰਹਣਂ ਮੇ ਵਿਰੁਧ੍ਯਤੇ । । ੧੫ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦ੍ਯਾਪ੍ਰਣੀਤਾਨਿ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਿ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ । ਕੁਰ੍ਵਾਣਾ ਨ ਪ੍ਰਹੀਯਨ੍ਤੇ ਅਨ੍ਯਥਾ ਭਿਨ੍ਨਵृਤ੍ਤਯਃ । । ੧੬ ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰਧ੍ਯਾਪਨਂ੨ ਜਾਪਃ ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਯਦੁਨਨ੍ਦਨ । ਏਤਾਨਿ ਵਿਪ੍ਰਕਰ੍ਮਾਣਿ ਨ ਦੇਵਾਰ੍ਥਪਰਿਗ੍ਰਹਃ
Sāmba said: By your grace, I have attained this ancient form and have also had the direct vision of the great Sun. Having obtained all this, my mind is again troubled: who will maintain the service of the deity? You should describe, by your favor, a virtuous and capable Brahmin who can maintain the worship, O sage. Thus addressed by Sāmba, Nārada replied to him: Brahmins do not accept wealth dedicated to the deity. Indeed, there is wealth here, but its acceptance is not meritorious; acts performed with materials meant for divine service are not considered Brahminical rites. Those who, out of greed and delusion, perform rituals with such materials out of disrespect, those Brahmins become unfit for ritual participation and are called 'devalakas.' Whoever lives off divine property or Brahminhood out of greed is a sinner in this world, living like one who survives on the leavings of vultures; therefore, no Brahmin should perform divine service. One who knows the law, who is learned and capable of service, let the deity himself appoint him; therefore, take refuge in him. Or else, O best of the Yadus, go to Gauramukha, the priest of Ugrasena; he will fulfill your desire. Thus instructed by Nārada, Sāmba, son of Jāmbavatī, approached the priest Gauramukha, who was comfortably seated at home. Having completed his morning rites, the noble Sāmba respectfully approached the Brahmin Gauramukha and spoke these words: By the grace of the Sun, I have built a grand house, established with wife and army, standing firm on the earth. I have given everything there and established the circle of the deity's image; therefore, I wish to give gifts to the most worthy. Out of affection, receive all this from me, O great sage. Hearing Sāmba's words, the great sage replied: Gauramukha said: I will tell you everything in proper order. I am a Brahmin, you are a king, and that is divine property; such mutual acceptance is not proper for me. Brahmins, guided by knowledge of Brahmavidyā, do not decline their own duties; otherwise, their conduct would be broken. Forbearance, teaching, recitation, and truthfulness, O delight of the Yadus—these are the duties of Brahmins, not the acceptance of gifts meant for the deity.
੧੭ ਯਦਿ ਦੇਵਾਰ੍ਥਦਾਨਂ੧ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਤੋ ਦੇਵਲਕਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ । ਦੇਵਦ੍ਰਵ੍ਯਾਭਿਲਾषਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਂ ਤੁ ਵਿਮੁਞ੍ਚਤਿ । । ੧੮ ਦੇਵਦ੍ਵਾਰੇ ਚ ਯਦ੍ਦਾਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ । ਦ੍ਵਾਵੇਤੌ ਪਾਪਕਰ੍ਤਾਰਾਵਾਤ੍ਮਦੋषੇਣ ਮਾਨਵੌ । । ੧੯ ਦੇਵਾਰ੍ਥਦਾਨਂ੨ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯ ਯਦ੍ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚ ਯੋ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਸਤ੍ਰੇ ਤਜ੍ਜੁਹੋਤਿ ਦਦਾਤਿ ਵਾ । । ਭਿਨ੍ਨ ਵृਤ੍ਤੋ ਦ੍ਵਿਜਃ ਪਾਪੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ਸੋऽਭਿਜਾਯਤੇ । । 1.139.੨੦ ਦ੍ਵਿਜੋ ਦੇਵਲਕੋ ਯਤ੍ਰ ਪਙ੍ਕ੍ਤ੍ਯਾਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਮਹੀਪਤੇ । ਅਨ੍ਨਾਨ੍ਯੁਪਸ੍ਪृਸ਼ੇਨ੍ਨੀਚਾ ਸਾ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਃ ਪਾਪਮਾਚਰੇਤ੍ । । ੨੧ ਦ੍ਵਿਜੋ ਦੇਵਲਕੋ ਯਸ੍ਯ ਸਂਸ੍ਕਾਰਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ । ਸੋऽਧੋਮੁਖਾਨ੍ਪਿਤॄਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਵਿਨਿਪਾਤਯੇਤ੍ । । ੨੨ ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਪਾਤਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸੋਨ੍ਯਾਨੁਦ੍ਧਰਤੇ ਕਥਮ੍ ਉਦ੍ਧਰਿष੍ਯਤਿ ਚਾਤ੍ਮਾਨਮਿਤ੍ਯੇषਾ ਕਲ੍ਪਨਾਧਮਾ । । ੨੩ ਯੋ ਹਠਾਚ੍ਚ ਭਯਾਚ੍ਚੈਵ ਕੁਰੁਤੇ ਰਵਿਵੇਸ਼੍ਮਨਃ । ਵृਤ੍ਤਿਂ ਵਿਧਤ੍ਤੇ ਵਿਪ੍ਰਤ੍ਵਾਤ੍ਪਤਿਤਸ੍ਸ ਤੁ ਜਾਯਤੇ । । ੨੪ ਸਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਦ੍ਵਿਜੋऽਸ਼੍ਨਾਤਿ ਪਰਿਗ੍ਰਹਮ੍ । ਦੇਵਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਾਰ੍ਥੇषੁ ਵੇਦਵਾਕ੍ਯਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ । । ੨੫ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਰਾਜਾ ਨ ਦੇਵਾਰ੍ਥਂ ਵਿਪ੍ਰੇ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕਥਞ੍ਚਨ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਸੂਤ੍ਰਮਹਂ ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਗਮਿष੍ਯਾਮੀਤਿ ਗਮ੍ਯਤਾਮ੍ । । ੨੬ ਸਾਮ੍ਬ ਉਵਾਚ ਅਗ੍ਰਾਹ੍ਯਂ ਚੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭ੍ਯਃ ਕਸ੍ਮੈ ਦੇਯਮਿਦਂ ਮਯਾ । ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਵਾ ਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵਂ ਵਾ ਤਨ੍ਮੇ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ । । ੨੭ ਗੌਰਮੁਖ ਉਵਾਚ ਮਗਾਯ ਸਮ੍ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਪੁਰਮੇਤਚ੍ਛੁਭਂ ਵਿਭੋ । ਤਸ੍ਯਾਧਿਕਾਰੋ ਦੇਵਾਨ੍ਨੇ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਚ ਪੂਜਨੇ । । ੨੮ ਸਾਮ੍ਬ ਉਵਾਚ ਕੋऽਯਂ ਮਗੇਤਿ ਤੇ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਕ੍ਵ ਵਾਸੌ ਵਸਤੇ ਵਿਭੋ । ਕਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਿਮਾਚਾਰਃ ਕਿਮਾਕृਤਿਃ । । ੨੯ ਗੌਰਮੁਖ ਉਵਾਚ ਯੋऽਯਂ ਮਗੇਤਿ ਵੈ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਮਗੋ ਦਿਵ੍ਯੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ । ਨਿਕ੍ਸ਼ੁਭਾਯਾਂ ੧ ਸੁਤੋ ਵੀਰ ਆਦਿਤ੍ਯਾਤ੍ਮਜ ਉਚ੍ਯਤੇ । । 1.139.੩੦ ਸਾਮ੍ਬ ਉਵਾਚ ਕਥਂ ਸ ਨਿਕ੍ਸ਼ੁਭਾਪੁਤ੍ਰਃ ਕਥਂ ਵੀਰਸੁਤਸ੍ਤਥਾ । ਕਥਂ ਚਾਦਿਤ੍ਯਤਨਯੋ ਮਗੋऽਸਾਵੁਚ੍ਯਤੇਨऽਘ । । ੩੧ ਗੌਰਮੁਖ ਉਵਾਚ ਮਾਨੁषਤ੍ਵਂ ਗਤਾ ਦੇਵੀ ਨਿਕ੍ਸ਼ੁਭਾ ਕਿਲ ਯਾਦਵ । ਗਤਾ ਸ਼ਾਪਮਵਾਪ੍ਯੇਹ ਭਾਸ੍ਕਰਾਲ੍ਲੋਕਪੂਜਿਤਾ । । ੩੨ ਗੋਤ੍ਰਂ ਮਿਹਿਰਮਿਤ੍ਯਾਹੁਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸੁਜਿਹ੍ਵਾ ਨਾਮ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ऋषਿਪੁਤ੍ਰਃ ਪੁਰਾਨਘ । । ੩੩ ਤਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਾ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਨਿਕ੍ਸ਼ੁਭਾ ਸਾ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾ । ਰੂਪੇਣਾਪ੍ਰਤਿਮਾ ਲੋਕੇ ਹਾਰਲੀਲਾ ਮਤਾ ਤੁ ਸਾ । । ੩੪ ਪਿਤੁਰ੍ਨਿਯੋਗਾਤ੍ਸਾ ਕਨ੍ਯਾ ਵਿਹਰੇਜ੍ਜਾਤਵੇਦਸਿ । । ੩੫ ਵਿਹਰਨ੍ਤੀ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਸਮਿਦ੍ਧੇ ਪਾਵਕੇ ਤਥਾ । ਅਥ ਤਾਂ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ੋ ਹ੍ਯਂਸ਼ੁਮਾਲੀ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਹ । । ੩੬ ਰੂਪਯੌਵਨਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾਂ ਤਤਃ ਕਾਮਵਸ਼ਂ ਗਤਃ । ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਦੇਵੇਸ਼ਃ ਕਥਂ ਤਾਂ ਵੈ ਭਜਾਮ੍ਯਹਮ੍ । । ੩੭ ਅਨਯਾਵਹृਤੋ ਯੋऽਯਂ ਪਾਵਕੋ ਦੇਵਪੂਜਿਤਃ । ਵਨਮਾਵਿਸ਼੍ਯ ਤਨ੍ਵਙ੍ਗੀਂ ਭਜੇਯਂ ਲੋਕਪੂਜਿਤਾਮ੍ । । ੩੮ ਇਤਿ ਸਞ੍ਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਃ ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੁਰ੍ਦਿਵਸ੍ਪਤਿ । ਵਿਵੇਸ਼ ਪਾਵਕਂ ਵੀਰ ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚਾਭਵਤ੍ਤਦਾ । । ੩੯ ਤਤੋ ਵਿਲਾਸਲਾਵਣ੍ਯਰੂਪਯੌਵਨਸ਼ਾਲਿਨੀ । ਸਮਿਦ੍ਧਂ ਲਙ੍ਘਯਿਤ੍ਵਾਗ੍ਨਿਂ ਜਗਾਮਾਯਤਲੋਚਨਾ । । 1.139.੪੦ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸ੍ਵਰੂਪਮਾਸ੍ਥਾਯ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸ ਪੀਡਿਤਃ । ਕਰਂ ਕਰੇਣ ਸਙ੍ਗृਹ੍ਯ ਤਤਸ੍ਤਾਂ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨਃ । । ੪੧ ਉਵਾਚ ਯਦੁਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਨੋਦਿਤੋ ਭਾਸ੍ਕਰੇਣ ਤੁ । ਵੇਦੋਕ੍ਤਂ ਵਿਧਿਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਯਥਾਹਂ ਲਂਘਿਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ । ।੪ ੨ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਤ੍ਤਃ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਨ ਚ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਜਰਸ਼ਬ੍ਦ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਵਂਸ਼ਕੀਰ੍ਤਿਵਿਵਰ੍ਧਨਃ । । ੪੩ ਅਗ੍ਨਿਜਾਤ੍ਯਾ ਮਗਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਸੋਮਜਾਤ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ । ਭੋਜਕਾਦਿਤ੍ਯਜਾਤ੍ਯਾ ਹਿ ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ । ।੪੪ ਤਾਮੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨਾਦਿਤ੍ਯੋऽਨ੍ਤਰਤਸ੍ਤਦਾ । ਅਥੋਤ੍ਪਨ੍ਨਾਂ ਪ੍ਰਜਾਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਧ੍ਯਾਨਯੋਗੇਨ ਵੈ ऋषਿਃ । । ੪੫ ਪਤਿਤਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਹਾਤੇਜਾ ऋਗ੍ਜਿਹ੍ਵਃ ਸੁਮਹਾਮਤਿਃ । ਸ਼ਾਪਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ऋਗ੍ਜਿਹ੍ਵੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । । ੪੬ ਆਤ੍ਮਾਪਰਾਧਾਤ੍ਕਾਮਿਨ੍ਯਾ ਯਥਾ ਗਰ੍ਭੋ ਨਲਾਵृਤਃ । ਸਮ੍ਭੂਤਸ੍ਤੇ ਮਹਾਭਾਗੇ ਅਪੂਜ੍ਯੋऽਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । । ੪੭ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ੋਕਾਭਿਸਨ੍ਤਪ੍ਤਾ ਬਾਲਾ ਪਰ੍ਯਾਕੁਲੇਕ੍ਸ਼ਣਾ । ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾ ਤਮੇਕਂ ਜ੍ਵਲਨਾਕृਤਿਮ੍ । । ੪੮ ਤਤੋ ਦੇਵਵਰਿष੍ਠਸ੍ਯ ਮਮ ਯੋਨਿਸਮੁਦ੍ਭਵਃ । ਅਯਂ ਦਤ੍ਤੋ ਮਹਾਸ਼ਾਪਃ ਪੂਜ੍ਯਤਾਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ । ।੪ ੯ ਭਵੇਤ੍ਪੂਜ੍ਯੋ ਹਿ ਮੇ ਪੁਤ੍ਰੋ ਦੇਵੇਸ਼੍ਵਰ ਤਥਾ ਕੁਰੁ । ਏਵਂ ਚਿਂਤਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਭਗਵਾਨਰ੍ਯਮਾ ਕਿਲ । । 1.139.੫੦ ਆਗ੍ਨੇਯਂ ਰੂਪਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਚੇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਸ੍ਨਿਗ੍ਧੋ ਗਮ੍ਭੀਰਨਿਰ੍ਘੋषਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤੋ ਜ੍ਵਰਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ । । ੫੧ ऋਗ੍ਜਿਹ੍ਰਃ ਸੁਮਹਾਤੇਜਾ ਧਰ੍ਮਂ ਚਰਤਿ ਸੁਵ੍ਰਤ । ਤੇਨੋਤ੍ਸृष੍ਟਂ ਮਹਾਸ਼ਾਪਂ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਕਰ੍ਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ । । ੫੨ ਕਿਂ ਤੁ ਕਾਰ੍ਯਗਰੀਯਸ੍ਤ੍ਵਾਦਾਤ੍ਮਨੋ ਯੋਗ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਂ ਵਿਧਾਸ੍ਯਾਮਿ ਚਾਪੂਜ੍ਯਂ ਵੇਦਪਾਰਗਮ੍ । । ੫੩ ਵਂਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸੁਮਹਾਂਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਿਵਸਿष੍ਯਤਿ ਭੂਤਲੇ । ਮਮਾਙ੍ਗਾਨਿ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਵਾਸ਼ਿष੍ਠਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਃ । । ੫੪ ਮਦ੍ਗਾਯਨਾ ਮਦ੍ਯਜਨਾ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਾ ਮਤ੍ਪਰਾਯਣਾਃ । ਮਮ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮਮ ਚ ਵ੍ਰਤਚਾਰਿਣਃ । । ੫੫ ਤ੍ਵਾਂ ਚ ਮਾਂ ਚ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਵੇਦਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਥਦਰ੍ਸ਼ਿਨਃ । ਪੂਜਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਿਰਤਾਃ ਸਦਾ ਮਦ੍ਭਾਵਭਾਵਿਤਾਃ । । ੫੬ ਮਤ੍ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਮਦਙ੍ਗਾਨਾਂ ਮਦ੍ਭਾਵਵਿਨਿਵੇਸ਼ਨਾਤ੍ । ਵਿਰਜਾ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਮਾਮੇਵੈष੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਸਂਸ਼ਯਮ੍ । । ੫੭ ਜਟਾਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁਧਰਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਦਾ ਮਯਿ ਪਰਾਯਣਾਃ । ਪਞ੍ਚਕਾਲਵਿਧਾਨਜ੍ਞਾ ਵੀਰਕਾਲਸ੍ਯ ਯਜ੍ਵਿਨਃ । । ੫੮ ਪੂਰ੍ਣੇਕਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਪਾਣੌ ਵਰ੍ਮ ਵਾਮੇਨ ਧਾਰਯਨ੍ । ਪਤਿਦਾਨੇਨ ਵਦਨਂ ਪ੍ਰਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਨਿਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । । ੫੯ ਪ੍ਰਾਣਂ ਹਿ ਮਹਤਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਵਾਗ੍ਯਤਃ । ਅਯਮਾਚ੍ਚਾਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚ ਵ੍ਯਾਕੁਲੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਚੇਤਸਾ । । 1.139.੬੦ ਵਿਧਿਹੀਨਂ ਮਂਤ੍ਰਹੀਨ ਯੇ ਵੈ ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਮਤਃ । ਤੇऽਪਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਚ੍ਚ੍ਯੁਤਾਃ ਕ੍ਲਾਨ੍ਤਾ ਰਮਨ੍ਤੇ ਸੂਰ੍ਯਸਨ੍ਨਿਧੌ । । ੬੧ ਏਵਂਵਿਧਾਸ੍ਤਵ ਸੁਤਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਹੀਤਲੇ । ਮਗਵਂਸ਼ੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਾਃ । । ੬੨ ਏਵਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਭਾਸ੍ਕਰੋ ਵਾਰਿਤਸ੍ਕਰਃ । ਅਨ੍ਤਦਰ੍ਧੇ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸਾ ਚ ਹਰ੍षਮਵਾਪ ਹ । । ੬੩ ਏਵਮੇਤੇ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਭੋਜਕਾਃ ਕृष੍ਣਨਨ੍ਦਨ । ਵਿष੍ਣੁਭਾਸ੍ਤੇ ਤਥਾਦਿਤ੍ਯਾ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਲੋਕਪੂਜਿਤਾਃ । । ੬੪ ਤੇषਾਮੇਤਤ੍ਪੁਰਂ ਦੇਹਿ ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੇ । ਤ੍ਵਦੀਯਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਮੇ ਵੀਰ ਤਥਾ ਭਾਸ੍ਕਰਪੂਜਨੇ । । ੬੫ ਤਸ੍ਯ ਗੌਰਮੁਖਸ੍ਯੇਦਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਯਾਦਵਃ । ਸਾਮ੍ਬੋ ਜਾਮ੍ਬਵਤੀਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸੋਕ੍ਤਵਾਨ੍ । । ੬੬ ਕ੍ਵ ਵਸਨ੍ਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨ ਏਤੇ ਭਾਸ੍ਕਰਪੁਤ੍ਰਕਾਃ । ਭੋਜਕਾ ਦ੍ਵਿਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਯੇਨ ਤਾਨਾਨਯਾਮ੍ਯਹਮ੍ । । ੬੭ ਗੌਰਮੁਖ ਉਵਾਚ ਨਾਹਂ ਜਾਨੇ ਮਹਾਬਾਹੋ ਵਸਨ੍ਤੇ ਯਤ੍ਰ ਵੈ ਮਗਾਃ । ਜਾਨੀਤੇ ਤਾਨ੍ਰਵਿਰ੍ਵੀਰ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਂ ਸ਼ਰਣਂ ਵ੍ਰਜ । । ੬੮ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਨੈਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਰਵਿਮ੍ । ਜਗਾਦ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਸਾਮ੍ਬਃ ਕਸ੍ਤੇ ਪੂਜਾਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ । । ੬ ੯- ਵਿਜ੍ਞਪ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵੇਵ ਸਾਮ੍ਬੇਨ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਤਮੁਵਾਚ ਹ । ਨ ਯੋਗ੍ਯਾਃ ਪਰਿਚਰ੍ਯਾਯਾਂ ਜਮ੍ਬੂਦ੍ਵੀਪੇ ਮਮਾਨਘ । । 1.139.੭੦ ਮਮ ਪੂਜਾਕਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ਾਕਦ੍ਵੀਪਾਦਿਹਾਨਯ । ਲਵਣੋਦਾਤ੍ਪਰੇ ਪਾਰੇ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦੇਨ ਸਮਾਵृਤਃ । । ੭੧ ਜਮ੍ਬੂਦ੍ਵੀਪਾਤ੍ਪਰੋ ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਛਾਕਦ੍ਵੀਪ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ । ਤਤ੍ਰ ਪੁਣ੍ਯਾ ਜਨਪਦਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ । । ੭੨ ਮਗਾਸ਼੍ਚ ਮਗਗਾਸ਼੍ਚੈਵ ਗਾਨਗਾ੧ ਮਨ੍ਦਗਾਸ੍ਤਥਾ । ਮਗਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਭੂਯਿष੍ਠਾ ਮਗਗਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ । । ੭੩ ਵੈਸ਼੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਗਾਨਗਾ ਜ੍ਞੇਯਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਤੁ ਮਨ੍ਦਗਾਃ । ਨ ਤੇषਾਂ ਸਙ੍ਕਰਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਧਰ੍ਮਾਸ਼੍ਰਯਕृਤੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । । ੭੪ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਵਿਚਾਰੋ ਵਾ ਹ੍ਯੇਕਤਃ ਸੁਖਿਨਃ ਪ੍ਰਜਾਃ । ਤੇਜਸਸ੍ਤੇ ਮਦੀਯਸ੍ਯ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ । । । । ੭੫ ਤੇਭ੍ਯੋ ਵੇਦਾਸ੍ਤੁ ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਸਰਹਸ੍ਯਾ ਮਯੋਦਿਤਾਃ । ਵੇਦੋਕ੍ਤੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਃ ਪਰੈਰ੍ਗੁਹ੍ਯੈਰ੍ਮਯਾ ਕृਤੈਃ । । ੭੬ ਤੇ ਚ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤਿ ਮਾਮੇਵ ਯਜਨ੍ਤੇ ਮਾਂ ਚ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਮਨ੍ਮਾਨਸਾ ਮਦ੍ਯਜਨਾ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਾ ਮਤ੍ਪਰਾਯਣਾਃ । । ੭੭ ਮਮ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮਮ ਚ ਵ੍ਰਤਚਾਰਿਣਃ । ਅਵ੍ਯਙ੍ਗਧਾਰਿਣਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਧਿਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ । । ੭੮ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਤੇ ਸਦਾ ਭਦ੍ਰਾਂ ਮਮ ਪੂਜਾਂ ਮਮਾਨੁਗਾਃ । ਤਥਾ ਦੇਵਾਃ ਸਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਸਹ ਚਾਰਣੈਃ । । ਵਿਹਰਨ੍ਤੇ ਰਮਨ੍ਤੇ ਚ ਦृਸ਼੍ਯਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਤੈਃ ਸਹ । । ੭੯ ਜਮ੍ਬੂਦ੍ਵੀਪੇ ਤ੍ਵਹਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪੂਜਿਤਃ । ਸ਼ਕ੍ਰੋऽਹਂ ਸ਼ਾਲ੍ਮਲੀਦ੍ਵੀਪੇ ਕ੍ਰੌਞ੍ਚਦ੍ਵੀਪੇ ਹ੍ਯਹਂ ਭਗਃ
If there were to be gifts meant for the deity, then Brahmins would become 'devalakas'; desire for divine property causes one to abandon Brahminhood. When a gift meant for the deity is given to a Brahmin through the deity's agency, both the giver and the receiver are sinners, each due to their own fault. If a Brahmin accepts a gift meant for the deity and offers it in a śrāddha or a sacrifice, or gives it away, that Brahmin, having deviated from his conduct, becomes sinful and is reborn as a demon. Where a 'devalaka' Brahmin eats in a ritual line, O king, and touches the food, that line becomes impure and incurs sin. If a 'devalaka' Brahmin performs the rites of passage for someone, he causes all his ancestors to fall headlong. Whoever causes his own downfall cannot uplift others; how can he uplift himself?—this is the lowest conception. One who, out of force or fear, establishes his livelihood in the house of the Sun, falls from Brahminhood. If a Brahmin eats with the acceptance of gifts, with the mantra of acceptance, there is no Vedic authority for accepting gifts meant for the deity. Therefore, a king should never give divine property to a Brahmin; I will cut the Brahmasūtra and depart—let me go. Sāmba said: If this is not to be accepted by Brahmins, to whom should I give it? Tell me what you have heard or seen. Gauramukha said: Give this auspicious city to the Magas; they have the right to the food of the gods and to the worship of the deities. Sāmba said: Who are these Magas you mention? Where do they live, O lord? Whose sons are they, O best of Brahmins? What are their practices and appearance? Gauramukha said: The one called Maga is a divine Brahmin, O hero, said to be the son of Nikṣubhā and the Sun. Sāmba said: How is he the son of Nikṣubhā? How is he the son of a hero? How is he called the son of the Sun, O sinless one? Gauramukha said: The goddess Nikṣubhā, O Yādava, took human birth, having received a curse from the Sun, though worshipped by the world. Her lineage is called Mihira, and she was given the highest Brahminhood. Sujihvā, a righteous sage's son, was her father. His daughter was Nikṣubhā, a most beautiful woman, famed as Hāralīlā for her beauty and playfulness. By her father's command, she played in the sacrificial fire. While she was playing properly in the blazing fire, the lord of gods, the radiant Sun, saw her. Seeing her endowed with beauty and youth, the lord of gods was overcome by desire and thought, 'How can I enjoy her?' The fire-god, honored by the gods, was drawn away by her; the Sun thought, 'Entering the forest, I will enjoy this slender maiden, worshipped by the world.' Thus resolved, the lord Sun, the thousand-rayed lord of the day, entered the fire, and then a son was born. Then the beautiful, playful, youthful maiden, with wide eyes, leapt over the blazing fire. Angered, the fire-god, assuming his true form, seized her hand and said, 'O best of the Yadus, you have not been appointed by the Sun, and, abandoning the Vedic rite, you have leapt over me. Therefore, though born from me, he will not be your son; he will be known by the name Jaraśabda, increaser of the lineage.' Those born from Agni are called Magas, those from Soma are Brahmins, and those from the Sun are called divine Bhojakas. Having thus spoken, the blessed Sun withdrew. Then, knowing that a child had been born, the sage, through meditation, realized it. The great sage Ṛgjihva, full of energy, pronounced a curse, saying, 'Because of my own fault and desire for a woman, as the embryo was covered with dirt, so this child, though noble, will be unworthy of worship.' Distressed by grief for her son, the young woman, her eyes full of tears, sorrowfully contemplated the fire-god. Then, to the best of the gods, she said, 'This great curse has been given to my offspring born from your seed; you should make him worthy of worship.' The lord Aryaman, assuming a fiery form, spoke these words: 'Ṛgjihva, of great energy and firm vows, acts righteously; the great curse he pronounced cannot be undone. Yet, what is to be done is weightier; I will make your son, though unworthy of worship, a knower of the Vedas. His lineage will flourish greatly on earth. From my limbs will arise great souls, the Vāśiṣṭhas, knowers of Brahman. The Madgāyanas, Madyajanas, my devotees, devoted to me, my servants, and observers of my vows, those who see the true meaning of the Veda, will always worship you and me properly, absorbed in my being. By devotion to my acts, my limbs, and absorption in my nature, freed from sin by my grace, they will surely attain me. Wearing matted hair and beards, always devoted to me, knowing the fivefold ritual times, sacrificers at the time of Vīra, holding a shield in the right hand and armor in the left, covering the mouth with the gift of the husband, disciplined and pure, having taken a great breath, then eating in silence—if they worship me without proper rites and mantras, with disturbed senses and minds, they too, fallen from heaven, will wander in the presence of the Sun. Such will be your sons on earth, O great-souled one, in the Maga lineage, masters of the Veda and its branches. Thus comforting the goddess, the Sun, remover of darkness, in the middle of the night, she attained joy. Thus were the Bhojakas born, O descendant of Kṛṣṇa, radiant like Viṣṇu and the Sun, worshipped by the world. Give them this city; they are worthy of acceptance, as are you and I in the worship of the Sun. Hearing these words of Gauramukha, Sāmba, son of Jāmbavatī, bowed his head and said: Where do these great-souled sons of the Sun, the Bhojakas, dwell, O best of Brahmins, that I may bring them? Gauramukha said: I do not know, O mighty-armed one, where the Magas dwell; the Sun knows them, so take refuge in him. Thus addressed by the Brahmin, Sāmba bowed his head to the Sun and asked, 'Who will perform your worship?' Thus requested by Sāmba, the image replied: 'In Jambūdvīpa, none are fit for my service; go to Śākadvīpa and bring my worshippers here. Beyond the salt ocean, surrounded by the milk ocean, is Śākadvīpa, so called because it lies beyond Jambūdvīpa. There are holy peoples there, endowed with the four varṇas: Magas, Magagās, Gānagās, and Mandagās. The Magas are mostly Brahmins, the Magagās are known as Kṣatriyas, the Gānagās are Vaiśyas, and the Mandagās are their Śūdras. There is no intermixture among them for the sake of dharma. Their dharma is considered in this way; the people are happy. Their radiance was fashioned by Viśvakarman. To them I revealed the four Vedas, with their secrets, and various hymns and mysteries. They meditate on me and worship me always; my people, my devotees, devoted to me, my servants, and observers of my vows, always perform my worship with auspicious rites. Thus, the gods, Gandharvas, Siddhas, and Cāraṇas sport and delight with them, appearing visibly. In Jambūdvīpa, I am Viṣṇu, worshipped with the Veda and its branches; I am Indra in Śālmalīdvīpa, Bhaga in Krauñcadvīpa.
1.139.੮੦ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵੀਪੇ ਤ੍ਵਹਂ ਭਾਨੁਃ ਸ਼ਾਕਦ੍ਵੀਪੇ ਦਿਵਾਕਰਃ । ਪੁष੍ਕਰੇ ਚ ਸ੍ਮृਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤਤਸ਼੍ਚਾਹਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ । । ੮੧ ਤਾਨ੍ਮਗਾਨ੍ਮਮ ਪੂਜਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ਾਕਦ੍ਵੀਪਾਦਿਹਾਨਯ । ਆਰੁਹ੍ਯ ਗਰੁਡਂ ਸਾਮ੍ਬ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਗਤ੍ਵਾਵਿਚਾਰਯਨ੍ । । ੮੨ ਤਥੇਤਿ ਗृਹ੍ਯ ਤਾਮਾਜ੍ਞਾਂ ਰਵੇਰ੍ਜਾਮ੍ਬਵਤੀਸੁਤਃ । ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਂ ਗਤ੍ਵਾ ਕਾਨ੍ਤ੍ਯਾਤੀਵ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । । ੮੩ ਆਖ੍ਯਾਤਵਾਨ੍ਪਿਤੁਃ ਸਰ੍ਵਂ ਸ੍ਵਕੀਯਂ ਦੇਵਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ । ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਗਰੁਡਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਯਯੌ ਸਾਮ੍ਬੋऽਧਿਰੁਹ੍ਯ ਤਮ੍ । । ੮੪ ਸ਼ਾਕਦ੍ਵੀਪਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਮ੍ਪ੍ਰਹृष੍ਟਤਨੂਰੁਹਃ । ਤਤ੍ਰਾਪਸ਼੍ਯਦ੍ਯਥੋਦ੍ਦਿष੍ਟਾਨ੍ਸਾਮ੍ਬਸ੍ਤੇਜਸ੍ਵਿਨੋ ਮਗਾਨ੍ । । ੮੫ ਵਿਵਸ੍ਵਨ੍ਤਂ ਪੂਜਯਨ੍ਤੋ ਧੂਪਦੀਪਾਦਿਭਿਃ ਸ਼ੁਭੈਃ । ਸੋऽਭਿਵਾਦ੍ਯ ਚ ਤਾਨ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਕृਤ੍ਵਾਪ੍ਯੇषਾਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ । । ੮੬ ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਾਨਾਮਯਂ ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਾਸਾਮਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਯੂਯਂ ਹਿ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਾਣੋ ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਸ਼ੁਭਾਰ੍ਥਿਨਃ । । ਰਤਾ ਯੇऽਰ੍ਕਸ੍ਯ ਪੂਜਾਯਾਂ ਯੇषਾਂ ਚੈਵ ਵਰਪ੍ਰਦਃ । । ੮੭ ਤਨਯਂ ਵਿਤ੍ਤ ਮਾਂ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਾਮ੍ਬਂ ਨਾਮ੍ਨਾ ਚ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਚਨ੍ਦ੍ਰਭਾਗਾਤਟੇ ਚਾਪਿ ਮਯਾ ਸੂਰ੍ਯੋ ਨਿਵੇਸ਼ਿਤਃ । । ੮੮ ਤੇਨਾਹਂ ਪ੍ਰੇषਿਤਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਉਤ੍ਤਿष੍ਠਧ੍ਵਂ ਵ੍ਰਜਾਮਹੇ । ਤੇ ਤਮੂਚੁਸ੍ਤਤਃ ਸਾਮ੍ਬਮੇਵਮੇਤਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । । ੮੯ ਅਸ੍ਮਾਕਮਪਿ ਦੇਵੇਨ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤਾਂ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਹਿ । ਅष੍ਟਾਦਸ਼ ਕੁਲਾਨੀਹ ਮਗਾਨਾਂ ਵੇਦਵਾਦਿਨਾਮ੍ । । ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੇ ਤ੍ਵਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਯਥਾ ਦੇਵੇਨ ਭਾषਿਤਮ੍ । । 1.139.੯੦ ਤਤਸ੍ਤਾਨਿ ਦਸ਼ਾष੍ਟੌ ਚ ਕੁਲਾਨੀਹ ਸਮਨ੍ਤਤਃ । ਆਰੋਪ੍ਯ ਗਰੁਡੇ ਸਾਮ੍ਬਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤਃ ਪੁਨਰਭ੍ਯਗਾਤ੍ । । ੯੧ ਸੋऽਲ੍ਪੇਨੈਵ ਤੁ ਕਾਲੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਿਤ੍ਰਵਨਂ ਤਤਃ । ਕृਤ੍ਵਾਜ੍ਞਾਂ ਤੁ ਰਵੇਃ ਸਾਮ੍ਬਃ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਤ੍ਵੇਵਂ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍ । । ੯੨ ਰਵਿਃ ਸ਼ੋਭਨਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਃ ਸਾਮ੍ਬਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਮਮ ਪੂਜਾਕਰਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਕਾਰਕਾਃ । । ੯੩ ਮਮ ਪੂਜਾਂ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਿਧਾਨੋਕ੍ਤਾਂ ਯਦੂਤ੍ਤਮ । ਤਤ੍ਕृਤੇ ਨ ਪੁਨਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਾ ਤਵ ਕਾਚਿਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ । । ੯੪ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਪਰ੍ਵਣਿ ਸਪ੍ਤਮੀਕਲ੍ਪੇ ਸਾਮ੍ਬੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਭੋਜਕਾਨਯਨਂ ਨਾਮੈਕੋਨਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਪਲਕਸ਼ਦਵੀਪ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਭਾਨੂ ਹਾਂ, ਸ਼ਾਕਦਵੀਪ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਦਿਵਾਕਰ ਹਾਂ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਫਿਰ ਮੈਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਮਗਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਸ਼ਾਕਦਵੀਪ ਤੋਂ ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ। ਗਰੁੜ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਸਾਂਬਾ, ਤੁਰੰਤ ਤੇ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਜਾ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨ ਕੇ, ਜਾਮਬਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਾਂਬਾ, ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਦੁਵਾਰਕਾ ਵਾਪਸ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੇਵ-ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਗਰੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਸਾਂਬਾ ਉਸ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਚਲਿਆ। ਸ਼ਾਕਦਵੀਪ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਆਈ। ਉਥੇ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਸਾਂਬਾ ਨੇ ਚਮਕਦੇ ਮਗਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਸੁਗੰਧੀ ਧੂਪ, ਦੀਵੇ ਤੇ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ। ਸਾਂਬਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ, ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪੁੱਛਿਆ ਤੇ ਵੱਖਰੀਆਂ ਸ਼ਲਾਘਾ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ: "ਤੁਸੀਂ ਨੇਕ ਹੋ, ਚੰਗੀ ਨਸੀਬ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੋ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਵਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਮੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਂਬਾ, ਨਾਮ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਜਾਣੋ। ਚੰਦਰਭਾਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਉਠੋ, ਚਲੋ।" ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਂਬਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਗੱਲ ਸੱਚ ਹੈ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਦੇਵ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਸੀ; ਮਗਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅਠਾਰਾਂ ਵੰਸ਼ਾਂ, ਜੋ ਵੇਦ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਵੇਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ।" ਫਿਰ ਸਾਂਬਾ ਨੇ ਉਹ ਅਠਾਰਾਂ ਵੰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਗਰੁੜ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆਇਆ। ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਿਤ੍ਰਵਨ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਆਗਿਆ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਸਾਂਬਾ ਨੇ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਸੂਰਜ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਂਬਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਮੇਰੇ ਪੂਜਾਰੀ ਹਨ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ। ਉਹ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਣਗੇ, ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ; ਇਸ ਲਈ ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਕੋਈ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗੀ।"
ਭੋਜਕੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸੁਮਨ੍ਤੁਰੁਵਾਚ ਏਵਂ ਸ ਆਨਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਗਾਨ੍ਸਾਮ੍ਬੋ ਮਹੀਪਤੇ । ਸ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਪੁਰਾ ਸਾਮ੍ਬਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਭਾਗਾਸਰਿਤ੍ਤਟੇ । । ੧ ਪੁਰਂ ਨਿਵੇਸ਼ਯਾਮਾਸ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਦਿਵਾਕਰਮ੍ । ਕृਤ੍ਵਾ ਧਨਸਮृਦ੍ਧਂ ਤੁ ਭੋਜਕਾਨਾਂ ਸਮਰ੍ਪਯਤ੍ । । ੨ ਤਤ੍ਪੁਰਂ ਸਵਿਤੁਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਸਾਂਬੇਨ ਕਾਰਿਤਂ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਾਮ੍ਬਪੁਰਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । । ੩ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤੋ ਦੇਵਃ ਪੁਰਮਧ੍ਯੇ ਦਿਵਾਕਰਃ । ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ੍ਥਾਪਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਆਤ੍ਮਨਾਮਾਙ੍ਕਿਤੇ ਪੁਰੇ । । ੪ ਮਗਾਨਾਂ ਤੁ ਸਦਾਚਾਰੋ ਦृष੍ਟਾਚਾਰਕੁਲੋਚਿਤਃ । ਦੇਵਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਂ ਗੀਤਂ ਵੇਦਪ੍ਰੋਕ੍ਤੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ । । ੫ ਕृਤਕृਤ੍ਯਸ੍ਤਦਾ ਸਾਮ੍ਬੋ ਵਰਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ਯੁਵਾ । ਆਦਿਦੇਵਂ ਸੁਰਜ੍ਯੇष੍ਠਮਾਦਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਸਃ । । ੬ ਅਨਨ੍ਤਰਂ ਮਗਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯਾਭਿਵਾਦ੍ਯ ਚ । ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤੋ ਨਿਰ੍ਮਲਃ ਸਾਮ੍ਬਃ ਪੁਰੀਂ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਂ ਤਦਾ । । ੭ ਮਗਾਨਾਂ ਕਾਰਣਾਰ੍ਥੇਨ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਾ ਭੋਜਵਂਸ਼ਜਾਃ । ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਪੌਤ੍ਰੇਣ ਗੋਤ੍ਰਜੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । । ੮ ਕਨ੍ਯਾਦਾਨਂ ਕृਤਂ ਤੇषਾਂ ਮਗਾਨਾਂ ਭੋਜਕੋਤ੍ਤਮੈਃ । ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਾਃ ਸਹਿਤਾਃ ਕਨ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਵਾਲਮਣਿਭੂषਿਤਾਃ । । ੯ ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰੇषਿਤਾਃ ਸਵਿਤੁਰ੍ਗृਹਮ੍ । ਪੁਨਰ੍ਗਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਾਂਬੇਨ ਪृष੍ਟੋ ਦੇਵੋ ਦਿਵਾਕਰਃ । । 1.140.੧੦ ਮਗਾਨਾਂ ਜ੍ਞਾਨਮਾਖ੍ਯਾਹਿ੧ ਵੇਦਾਨਵ੍ਯਙ੍ਗਮੇਵ ਚ । ਸਾਮ੍ਬਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਾਸ੍ਕਰੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । । ੧੧ ਪृਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਨਾਰਦਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸ ਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਵਦਿष੍ਯਤਿ । ਏਵਮੁਕ੍ਤੋऽਥ ਵੈ ਸਾਮ੍ਬੋ ਗਤਵਾਨ੍ਨਾਰਦਂ ਪ੍ਰਤਿ । । ੧੨ ਗਤ੍ਵਾ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਮਿਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਸ੍ਮੈ ਤੇਨ ਨਿਵੇਦਿਤਮ੍ । ਸ ਚਾਪ੍ਯਾਹ ਤਤਃ ਸਾਮ੍ਬਂ ਨ ਜਾਨੇ ਜ੍ਞਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । । ੧੩ ਭੋਜਕਾਨਾਂ ਯਦੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਜ੍ਞਾਨਂ ਵ੍ਯਾਸੋ ਮਹਾਮੁਨਿਃ । ਤਂ ਗਤ੍ਵਾ ਪਰਿਪृਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਮੁਨਿਮ੍ । । ੧੪ ਕृष੍ਣਾਨੁਰੋਧਾਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਸ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਨਾਰਦੇਨੈਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸਾਮ੍ਬੋ ਜਾਮ੍ਬਵਤੀਸੁਤਃ । । ੧੫ ਵ੍ਯਾਸਾਸ਼੍ਰਮਂ ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਮੁਨਿਮ੍ । ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । । ੧੬ ਸ਼ਾਕਦ੍ਵੀਪਂ ਮਯਾ ਗਤ੍ਵਾ ਆਨੀਤਾ ਮਗਪੁਙ੍ਗਵਾਃ । ਬਾਲਾ ਯੌਵਨਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾਃ ਸਨ੍ਨਿਵਿष੍ਟਾ ਮਗੋਤ੍ਤਮਾਃ । । ੧੭ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪੁਰਂ ਤੇषਾਂ ਸਮਰ੍ਪਿਤਮ੍ । ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤੁ ਪੁਰਂ ਤੇ ਵੈ ਜ੍ਯੇष੍ਠਮਧ੍ਯਕਨੀਯਸਃ । । ੧੮ ਭੋਜਵਂਸ਼ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾਃ ਕਨ੍ਯਕਾਃ ਸਮਲਙ੍ਕृਤਾਃ । ਵਰਯਿਤ੍ਵਾ ਕृਤਂ ਤੇषਾਂ ਵਿਪ੍ਰਪ੍ਰਣਯਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । । ੧੯ ਅਹੋ ਸਭਾਗ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਲਾਘ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਕृਤਪੁਣ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਸਦਾ । ਪੂਜਾਯਾਂ ਯੇ ਰਤਾ ਭਾਨੋਰ੍ਯੇषਾਂ ਚੈਵ ਵਰਪ੍ਰਦਃ । । 1.140.੨੦ ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਮੇਤੇषਾਮਿਹ ਚਾਮੁष੍ਮਿਕਂ ਫਲਮ੍ । ਅਨਿਤ੍ਯੇ ਸਤਿ ਮਾਨੁष੍ਯੇ ਦੇਵਪੂਜਾਰਤਾ ਹਿ ਯੇ । । ੨੧ ਕਿਨ੍ਤੁ ਚਿਨ੍ਤਯਤਃ ਸੂਰ੍ਯਂ ਚਿਨ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭੋਜਕਾਨ੍ । ਜ੍ਞਾਨਂ ਪ੍ਰਤਿ ਤਥਾ ਚੈषਾਂ ਹਦਯੇ ਸਂਸ਼ਯੋ ਮਮ । । ੨੨ ਕਥਂ ਪੂਜਾਕਰਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਕੇ ਮਗਾਃ ਕੇ ਚ ਭੋਜਕਾਃ । ਜ੍ਞਾਨਂ ਕਿਂ ਪਰਮਂ ਤੇषਾਂ ਜ੍ਞੇਯਸ੍ਤੇषਾਂ ਕ ਏਵ ਤੁ । । ੨੩ ਦਿਵ੍ਯੇਤਿ ਤੇ ਕਥਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਕੂਰ੍ਚਧਾਰਣਮ੍ । ਸੌਰਵ੍ਰਤਂ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਤੁ ਵਾਚਕਾਸ੍ਤੇ ਕਥਂ ਸ੍ਮृਤਾਃ । । ੨੪ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਤੇਜਸਾ ਵੇਦਾਨ੍ਗਾਯਨ੍ਤਸ਼੍ਚੈਵ ਤੇ ਕਥਮ੍ । ਅਥਾਹਿਕਞ੍ਚੁਕਸ੍ਯਾਙ੍ਗਂ ਕਿਂ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਚ ਕਸ੍ਯ ਵੈ । । ੨੫ ਕਸ੍ਯ ਵੈ ਕਾ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਯਦੁਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਕਥਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਕਥਂ ਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਗਾਯਨ੍ਤਿ ਯਜ੍ਞਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਤੇ ਕਥਮ੍ । । ੨੬ ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਂ ਚ ਕਿਂ ਤੇषਾਂ ਪਞ੍ਚ ਦੋਲਾਸ਼੍ਚ ਕਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ । ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਖ੍ਯਾਹਿ ਭੋਜਕਾਨਾਂ ਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍ । । ੨੭ ਸਾਮ੍ਬਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨੋ ਮੁਨਿਃ । ਕਾਲੀਸੁਤੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਉਵਾਚ ਪਰਮਂ ਵਚਃ । । ੨੮ ਸਾਧੁਸਾਧੁ ਯਦੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਾਧੁ ਪृष੍ਟੋऽਸ੍ਮਿ ਸੁਵ੍ਰਤ । ਦੁਰ੍ਜ੍ਞੇਯਚੇष੍ਟਿਤਂ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਭੋਜਕਾਨਾਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । । ੨੯ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਮਮਾਪਿ ਸ੍ਮृਤਿਮਾਗਤਮ੍ । ਯਥਾਖ੍ਯਾਤਂ ਵਸ਼ਿष੍ਠੇਨ ਤਥਾ ਤੇ ਵਚ੍ਮਿ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ । । 1.140.੩੦ ਮਗਾਨਾਂ ਚਰਿਤਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸ਼ृਣੁ ਤ੍ਵਂ ਕृष੍ਣਨਨ੍ਦਨ । ਜ੍ਞਾਨਵੇਦਿਨ ਏਵੈਤੇ ਕਰ੍ਮਯੋਗਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ । । ੩੧ ਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤੇ ऋषਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮੌਨੇਨ ਨਿਯਮਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਚਾਪਿ ਮੌਨੇਨ ਸਰ੍ਵੇ ਵੈ ਪਰਮਰ੍षਯਃ । । ੩੨ ਮੁਨਿਚਰ੍ਯਾਕृਤਸ੍ਤੇऽਪਿ ਸ਼ਾਕਦ੍ਵੀਪਨਿਵਾਸਿਨਃ । ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮੌਨੇਨ ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਮਗੁਣਤ੍ਵਮਨਿਚ੍ਛਤਾ । । ੩੩ ਵਚਃ ਸੂਰ੍ਯਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਕਾਰਣਂ ਚ ਵਰਂ ਤਥਾ । ਅਰ੍ਚਾਯਾਂ ਤੇ ਚ ਤੇ ਨਿਤ੍ਯਮਰ੍ਚਯਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਤੇ ਸ੍ਮृਤਾਃ । । ੩੪ ਭੋਜਕਨ੍ਯਾਸੁਜਾਤਤ੍ਵਾਦ੍ਭੋਜਕਾਸ੍ਤੇਨ ਤੇ ਸ੍ਮृਤਾਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਯਥਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰ ਏਵ ਤੁ । । ੩੫ ऋਗ੍ਵੇਦੋऽਥ ਯਜੁਰ੍ਵੇਦਃ ਸਾਮਵੇਦਸ੍ਤ੍ਵਥਰ੍ਵਣਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋਕ੍ਤਾਸ੍ਤਥਾ ਵੇਦਾ ਮਗਾਨਾਮਪਿ ਸੁਵ੍ਰਤ । । ੩੬ ਤ ਏਵ ਵਿਪਰੀਤਾਸ੍ਤੁ ਤੇषਾਂ ਵੇਦਾਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ । ਵੇਦੋ ਵਿਸ਼੍ਵਮਦਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਦ੍ਵਦ੍ਵਹ੍ਨਿਰਸਸ੍ਤਥਾ । । ੩੭ ਵੇਦਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਮਗਾਨਾਂ ਤੁ ਪੁਰੋਵਾਚ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ । ਮਗਾ ਵੇਦਮਧੀਯਨ੍ਤੇ ਵੇਦਾਙ੍ਗਾਸ੍ਤੇਨ ਤੇ ਸ੍ਮृਤਾਃ । । ੩੮ ਸ਼ੇषੋ ਨ ਹਿ ਮਹਾਭਾਗਃ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਤ੍ਵਸੁਖਾਵਹਃ । ਸਸੂਰ੍ਯਰਥਮਾਸਾਦ੍ਯ ਰਥਿਭਿਃ ਸਹ ਵਰ੍षਤਿ । । ੩੯ ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤੁ ਪੁਨਰ੍ਮੋਕਂ ਸ ਰਵੇਰ੍ਹਿ ਮਹਾਨਕਃ । ਵਨ੍ਦਿਤਵ੍ਯੋ ਮਗਾਨਾਂ ਤੁ ਅਸ੍ਤ੍ਰਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ।1.140.੪ ੦ ਯਥਾ ਸ੍ਰਜੋ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਤੁ ਪੂਜਾਕਾਲੇ ਪ੍ਰਮੀਯਤੇ । ਸਰ੍ਵਸਂਸ੍ਕਾਰਯਜ੍ਞੇषੁ ਯਥਾ ਦਰ੍ਭਾ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿषੁ । ।੪ ੧ ਪਵਿਤ੍ਰਾਃ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਤਥਾ ਧਰ੍ਮੋ ਮਗਸ੍ਯ ਤੁ । ਏਭਿਰ੍ਜਯਨ੍ਤਿ ਭੂਯਿष੍ਠਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦ੍ਵੀਪੇ ਮਗਾਧਿਪਾਃ । ।੪੨ ਵਿਦ੍ਯਾਵਨ੍ਤਃ ਕੁਲਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸ਼ੌਚਾਚਾਰਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ । ਯਜ੍ਞਾਵਸਕ੍ਤਾ੧ ਭਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਜਪਨ੍ਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮਾਦਿਤਃ । ।੪ ੩ ਪ੍ਰਿਯਾਸ੍ਤੁ ਯਦੁਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਭੋਜਕਾ ਯਦੁਨਨ੍ਦਨ । ਅਸ੍ਤ੍ਰਮਿਵ ਵੈ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਵੇਦਸ੍ਯ ਪਰਿਪਠ੍ਯਤੇ । ।੪੪ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਤੁ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਪਰਿਕਲ੍ਪ੍ਯਤੇ । ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਤੁ ਯਦੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮਹਾਵ੍ਯਾਹृਤਿਪੂਰ੍ਤਿਕਾ । ।੪੫ ਅਮੋਹਕੇਨਾਥ ਵਿਮਾਨਭੁਞ੍ਜੀ ਮੌਨੇਨ ਚੈਵਾਪਿ ਯਥਾ ਹਿ ਯੁਕ੍ਤਮ੍ । ਨ ਚਾਪਿ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਸ੍ਮृਤਿਕਂ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਚ੍ਚ ਤਚ੍ਚਾਪਿ ਨਾਤ੍ਰੈਵ ਚ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼ੇਦ੍ਧਿ । । ੪੭ ਸ਼੍ਵਸਨ੍ਤ੍ਯਨਿਚ੍ਛਂਸ੍ਤੁ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ਤੁ ਸ੍ਵਾਭੀष੍ਟਸੂਰ੍ਯਂ ਤੁ ਨਮੇਤ੍ਸਦੈਵ । ਯਥਾ ਯਜ੍ਞਂ ਹਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵੇਦਪ੍ਰੋਕ੍ਤੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ । ।੪੭ ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਨ੍ਯਨ੍ਮਗਾਨਾਨ੍ਤੁ ਵਿਧਿਮਨ੍ਤ੍ਰਪੁਰਸ੍ਕृਤਮ੍ । ਹਵਿਃ ਸਮ੍ਪਦ੍ਯਤੇ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇਨ ਤੇ ਯਜ੍ਵਿਨਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ । ।੪੮ ਯਥਾਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਥਿਤਂ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਤਥਾਧ੍ਵਹੋਤ੍ਰਂ ਵਿਹਿਤਂ ਮਗਾਨਾਮ੍ । ਅਚ੍ਛਂ ਚ ਨਾਮੇਤਿ ਤਦਧ੍ਵਰਸ੍ਯ ਮੁਨੇਰ੍ਵਚੋ ਨਾਤ੍ਰ ਵਿਚਾਰਣਾਸ੍ਤਿ । ।੪੯ ਪਞ੍ਚਧੂਪਾਃ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਾਃ ਸਿਦ੍ਧਿਰਸ੍ਯੇਹ ਸਰ੍ਵਦਾ । ਦਣ੍ਡਨਾਯਕਵੇਲੇ ਦ੍ਵੇ ਤ੍ਰਿਸਨ੍ਧ੍ਯਂ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਤੁ । । 1.140.੫੦ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਪਰ੍ਵਣਿ ਸਪ੍ਤਮੀਕਲ੍ਪੇ ਸਾਮ੍ਬੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਭੋਜਕੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਸੁਮੰਤੁ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਗਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸਾਂਬਾ ਨੇ ਚੰਦਰਭਾਗਾ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵਸਾਇਆ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਭੋਜਕਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਸੂਰਜ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਸਾਂਬਾ ਵਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਂਬਪੁਰ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋਈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਨਾਂ ਵਾਲੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਵਸੇ। ਮਗਾ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਚੰਗਾ ਆਚਰਨ ਰੱਖਿਆ, ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੇਵ ਦੀ ਸੇਵਾ, ਗੀਤ ਤੇ ਵੇਦ-ਮੁਤਾਬਕ ਕਰਮ ਕੀਤੇ। ਸਾਂਬਾ, ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਵਰ ਲੈ ਕੇ, ਫਿਰ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਆਦਿ-ਦੇਵ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਮਗਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਅਭਿਵਾਦਨ ਕਰਕੇ, ਸਾਂਬਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਦੁਵਾਰਕਾ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਮਗਾ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਭੋਜਕ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਉਤਪੰਨ, ਵਸੁਦੇਵ ਦੇ ਪੌਤੇ, ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਭੋਜਕਾਂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਭੋਜਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਮਗਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ, ਲਾਲ ਮਣੀਆਂ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜੀਆਂ। ਫਿਰ, ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ, ਸਾਂਬਾ ਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: "ਮਗਾ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਤੇ ਵੇਦ ਦੀ ਖੂਬੀ ਦੱਸੋ।" ਸਾਂਬਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਨਾਰਦ ਕੋਲ ਜਾ; ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੇਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਂਬਾ ਨਾਰਦ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਦੱਸਿਆ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਭੋਜਕਾਂ ਦਾ ਉੱਚ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ; ਮਹਾ-ਮੁਨੀ ਵਿਆਸ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਸਿਰ ਨਮ ਕੇ ਪੁੱਛ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਮਰਜੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੇਗਾ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।" ਨਾਰਦ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨ ਕੇ, ਸਾਂਬਾ, ਜਾਮਬਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵਿਆਸ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਗਿਆ, ਸਿਰ ਨਮ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ: "ਮੈਂ ਸ਼ਾਕਦਵੀਪ ਗਿਆ, ਮਗਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ, ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਪੱਕੇ, ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦੇ ਕੇ, ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਹਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਮਿਲ ਕੇ, ਵੱਡੇ, ਮੱਧ ਤੇ ਛੋਟੇ, ਭੋਜਕ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਉਤਪੰਨ, ਸਜੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ, ਵਿਆਹ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਵਿਆਹ-ਰਸਮ ਹੋਈ। ਵਾਹ, ਕਿੰਨੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਲਾਘਾ-ਯੋਗ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਜੋ ਸਦਾ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਵਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ, ਸਾਰੇ ਫਲ ਪੂਰੇ ਹਨ। ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਅਸਥਾਈ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਜੋ ਦੇਵ-ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਾਕਈ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਪਰ, ਜਦ ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਤੇ ਭੋਜਕਾਂ ਨੂੰ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਬਾਰੇ ਸੰਦੇਹ ਹੈ। ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਪੂਜਾਰੀ ਹਨ? ਮਗਾ ਤੇ ਭੋਜਕ ਕੌਣ ਹਨ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗਿਆਨ ਕੀ ਹੈ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਕੌਣ ਜਾਣਨ ਯੋਗ ਹੈ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 'ਦੇਵੀ' ਕਿਵੇਂ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਉਹ 'ਕੂਰਚ' ਕਿਉਂ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ? 'ਸੌਰ ਵਰਤ' ਕੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ 'ਪਾਠਕ' ਕਿਉਂ ਆਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਉਹ ਵੇਦ ਨੂੰ ਚਮਕ ਨਾਲ ਕਿਉਂ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ? 'ਅਹਿਕੰਚੁਕ' ਕਪੜਾ ਕਿਉਂ, ਤੇ ਕਿਸ ਲਈ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਕੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਬਣਿਆ? ਉਹ ਦੇਵਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਗਾਉਂਦੇ ਤੇ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਗਨਿਹੋਤਰ ਕੀ ਹੈ, ਤੇ ਪੰਜ ਝੂਲੇ ਕੀ ਹਨ? ਭੋਜਕਾਂ ਦੀਆਂ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਦੱਸੋ। ਸਾਂਬਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾ-ਮੁਨੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਦਵੈਪਾਇਨ, ਕਾਲੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਉੱਚ ਗੱਲ ਆਖੀ: "ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਪੁੱਛਿਆ, ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਚੰਗਾ ਪੁੱਛਿਆ, ਸੁਵ੍ਰਤ। ਭੋਜਕਾਂ ਦੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਜਾਣੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹਨ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਆ ਗਿਆ; ਜਿਵੇਂ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਮਗਾ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਉੱਚ ਚਲਣ ਸੁਣੋ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਲਾਡਲੇ। ਉਹ ਗਿਆਨ ਦੇ ਜਾਣੂ ਹਨ, ਕਰਮ-ਯੋਗ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚੁੱਪ ਤੇ ਨਿਯਮ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਵੀ ਚੁੱਪ ਚੁੱਪ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ। ਸ਼ਾਕਦਵੀਪ ਦੇ ਵਾਸੀ ਵੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਚਲਣ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਚੁੱਪ ਚੁੱਪ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ। ਸੂਰਜ ਵਲੋਂ ਆਖੀਆਂ ਗੱਲਾਂ, ਵਰ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ। ਉਹ ਸਦਾ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਭੋਜਕ ਕੁੜੀਆਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਭੋਜਕ ਆਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਚਾਰ ਵੇਦ ਹਨ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਮਗਾ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੀ, ਸੁਵ੍ਰਤ। ਰਿਗਵੇਦ, ਯਜੁਰਵੇਦ, ਸਾਮਵੇਦ, ਤੇ ਅਥਰਵਣ—ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਆਖੇ ਵੇਦ ਹਨ, ਤੇ ਮਗਾ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੀ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੇਦ ਵੱਖਰੇ ਹਨ: ਵੇਦ, ਵਿਸ਼ਵਮਦਸ, ਵਿਦਵਦਵਹਿਨਿਰਸ—ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੇਦ ਹਨ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਵਲੋਂ ਆਖੇ। ਮਗਾ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੇਦ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਪੜ੍ਹੀਆਂ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਵੇਦ-ਜਾਣੂ ਆਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਕੁਝ ਵੱਡਾ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਥ ਤੇ ਰਥੀ ਮਿਲ ਕੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੀਂਹ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਉਸ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਵੱਡਾ ਆਸਰਾ ਹੈ; ਉਹ ਮਗਾ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਦਾ ਪੂਜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚ ਪੂਜਾ ਵੇਲੇ ਮਾਲਾ ਮਾਪੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਕਾਰ ਤੇ ਯਜਨ ਵਿਚ ਦਰਭਾ ਘਾਸ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ; ਮਗਾ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਧਰਮ ਇਉਂ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਮਗਾ ਰਾਜਾ ਉਸ ਦਵੀਪ ਵਿੱਚ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਵਿਦਵਾਨ, ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਧੀਆ, ਸ਼ੁੱਧ ਆਚਰਨ ਵਾਲੇ, ਯਜਨ ਤੇ ਭਕਤੀ ਵਿਚ ਲੱਗੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਜਪਦੇ ਹਨ। ਭੋਜਕ, ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਵੀ ਵੇਦ ਲਈ ਹਥਿਆਰ ਵਾਂਗ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਸਾਵਿਤਰੀ ਨਿਯਤ ਹੈ; ਸਾਡੇ ਲਈ, ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਹਾ-ਵਿਆਹ੍ਰਿਤੀ। ਅਮੋਹਕ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਚੁੱਪ ਚੁੱਪ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੈ; ਉਹ ਕੁਝ ਅਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਛੁਹਦੇ, ਤੇ ਛੁਹਣਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਉਹ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਸਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਪਣਾ ਮਨ-ਚਾਹਾ ਸੂਰਜ ਘੇਰ ਕੇ, ਸਦਾ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਯਜਨ ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਵੇਦ-ਕਰਮ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਗਾ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸੱਚ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਵਿਧੀ-ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਆਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਅਗਨਿਹੋਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਅਧਵਹੋਤਰ ਮਗਾ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਨਿਯਤ ਹੈ। 'ਅੱਛੰ ਚ ਨਾਏਤੀ' ਉਸ ਯਜਨ ਦਾ ਨਾਂ ਹੈ, ਮੁਨੀ ਵਲੋਂ ਆਖਿਆ; ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਨਹੀਂ। ਪੰਜ ਧੂਪ ਸਦਾ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਇੱਥੇ ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਸਾਧਨ ਇਹ ਹੈ। ਦੰਡਨਾਇਕ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੋ ਵਾਰੀ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਸੰਧਿਆਂ ਵੇਲੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭੋਜਕਜਾਤਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸਾਮ੍ਬ ਉਵਾਚ ਭੋਜਕਾਨਾਂ ਯਤ੍ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤਮਵ੍ਯਙ੍ਗੋ ਦੇਹਸ਼ੋਧਕਃ । ਵ੍ਰਤਬਨ੍ਧਸ੍ਤ੍ਵਸੌ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਸ੍ਤੇषਾਂ ਜਾਤਿਸ਼੍ਚ ਕਾ ਸ੍ਮृਤਾ । । ੧ ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਤੇ ਪृष੍ਟਾ ਭਵਤਾ ਸਰ੍ਵੇ ਭੋਜਕਾਨਾਂ ਕੁਮਾਰਕਾਃ । ਕਿਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਤਤਸ੍ਤੈਸ੍ਤੁ ਤਦੇਵਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ । । ੨ ਸਾਮ੍ਬ ਉਵਾਚ ਸਨ੍ਨਿਵੇषਾ ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਭੋਜਕਾਨਾਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ । ਮਮੈਵ ਬ੍ਰੂਤ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਤਦ੍ਵਰ੍ਣਃ ਕੋऽਤ੍ਰ ਕਥਂ ਸ੍ਥਿਤਃ । । ੩ ਤਤਸ੍ਤੁ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰਾਹ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਾਕ੍ਯਵਿਸ਼ਾਰਦਃ । ਯੇ ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤਾ ਸ਼੍ਰੁਤਾਃ ਸਾਮ੍ਬ ਭੋਜਕਾਨਾਂ ਕੁਮਾਰਕਾਃ । । ੪ ਮਮੈਵੈਤੇ ਮਗਾ ਜ੍ਞੇਯਾ ਅष੍ਟੌ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਮਦਙ੍ਗਜਾਃ । ਏਤਦ੍ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਰਵਿਮ੍ । । ੫ ਦਤ੍ਤਾ ਭੋਜਕੁਲੋਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਦਸ਼ਭ੍ਯੋ ਦਸ਼ਕਨ੍ਯਕਾਃ । ਤਤਸ੍ਤੁ ਮਨ੍ਦਕੇਭ੍ਯੋऽਪਿ ਦਤ੍ਤਾਸ਼੍ਚਾष੍ਟੌ ਹਿ ਕਨ੍ਯਕਾਃ । । ੬ ਤਤੋ ਨਿਵੇਸ਼ਿਤਂ ਤੇषਾਂ ਮਯਾ ਸਾਮ੍ਬ ਪੁਰਂ ਸ੍ਮਰ । ਦਾਸਕਨ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਯਾਸ਼੍ਚਾष੍ਟੌ ਭੋਜਕਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਯਾ ਦਸ਼ । । ੭ ਏਤਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਕੁਮਾਰਾਣਾਂ ਜ੍ਞੇਯਾਸ੍ਤਾ ਦਸ਼ ਚਾष੍ਟ ਚ । ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਭੋਜਕਨ੍ਯਾਸੁ ਦ੍ਵਿਜੈਰੁਤ੍ਪਾਦਿਤਾਃ ਸੁਤਾਃ । । ੮ ਭੋਜਕਾਸ੍ਤਾਨ੍ਗਣਾਨ੍ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਦਿਵ੍ਯਸਂਜ੍ਞਿਤਾਨ੍ । ਦਾਸਕਨ੍ਯਾਸੁ ਯੇ ਜਾਤਾ ਮਨ੍ਦਗੈਰਨ੍ਤ੍ਯਸਂਜ੍ਞਿਤੈਃ । । ੯ ਮਦਙ੍ਗਾ ਨਾਮ ਤੇ ਜ੍ਞੇਯਾਃ ਸਵਿਤੁਃ ਪਰਿਚਾਰਕਾਃ । ਤੇ ਚ ਵਿਪ੍ਰਪੁਰੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪੁਤ੍ਰਦਾਰਸ਼ੁਭੈਰ੍ਵृਤਾਃ । । 1.141.੧੦ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮੈਰ੍ਯष੍ਟੁਮਾਰਬ੍ਧੈਃ ਸ਼ਾਕਦ੍ਵੀਪੇऽਰ੍ਚਿਤੋ ਰਵਿਃ । ਨਾਨਾਵਿਧੈਰ੍ਵੈਦਿਕੈਸ੍ਤੁ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਮੁਨਿਵਰੋਤ੍ਤਮਾਃ । । ੧੧ ਅਵ੍ਯਙ੍ਗਧਾਰਿਣੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਃ ਪੂਜਯਨ੍ਤੇ ਦਿਵਸ੍ਪਤਿਮ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵ੍ਯਙ੍ਗਂ ਤੁ ਵੈ ਤੇषਾਂ ਕੌਤੂਹਲਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । । ੧੨ ਸਾਮ੍ਬਃ ਪ੍ਰਾਹ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਭੂਯਃ ਸਤ੍ਯਵਤੀਸੁਤਮ੍ । ਕਥਂ ਵਰੋऽਯਮਵ੍ਯਙ੍ਗਃ ਕਥਿਤੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ । । ੧੩ ਕੁਤ ਏष ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਕਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਸ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਬਨ੍ਧਨੀਯਃ ਕਦਾ ਚਾਯਂ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਚੈਵ ਧਾਰ੍ਯਤੇ । । ਕਿਂ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਚ ਭਗਵਨ੍ਵ੍ਯਙ੍ਗਸ਼੍ਚਾਯਂ ਕਿਮੁਚ੍ਯਤੇ । । ੧੪ ਸੁਮਨ੍ਤੁਰੁਵਾਚ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵਂ ਵਚਨਂ ਵ੍ਯਾਸੋ ਜਾਮ੍ਬਵਤ੍ਯਾਃ ਸੁਤਸ੍ਯ ਚ । । ੧੫ ਉਵਾਚ ਕੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਸਾਮ੍ਬਂ ਕਾਲੀਸੁਤਃ ਸ ਤੁ । । ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਏਤਚ੍ਚ ਮੇ ਯਥੋਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਜਾਤਿਰੇषਾਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । । ੧੬ ਅਵ੍ਯਙ੍ਗਸ੍ਯਾਪਿ ਤੇ ਵਚ੍ਮਿ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਗਦਤਃ ਸ਼ृਣੁ । । ੧੭ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਪਰ੍ਵਣਿ ਸਪ੍ਤਮੀਕਲ੍ਪੇ ਸਾਮ੍ਬੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਭੋਜਕਜਾਤਿਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮੈਕਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਸਾਂਬਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਭੋਜਕਾਂ ਬਾਰੇ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ, ਕਿ 'ਅਵਯੰਗ' (ਬਿਨਾ ਦਾਗ) ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਰਤ ਤੇ ਬੰਧਨ ਹੈ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਕੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ? ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਭੋਜਕਾਂ ਦੇ ਜਿਹੜੇ ਲੜਕੇ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੀ ਆਖਿਆ? ਉਹ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸੋ। ਸਾਂਬਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਭੋਜਕਾਂ ਦੇ ਵਸੇਬੇ ਚਾਰਾਂ ਪਾਸੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸੋ: ਇੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਰਣ (ਜਾਤੀ) ਕੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ? ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ, ਵਾਕ-ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਆਖਿਆ: ਜਿਹੜੇ ਭੋਜਕਾਂ ਦੇ ਲੜਕੇ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੇ, ਸਾਂਬਾ, ਤੇ ਸੁਣੇ ਹਨ— ਉਹ ਅੱਠ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਮਗਾ ਹਨ, ਸ਼ੂਦਰ ਜੋ ਮੇਰੇ ਅੰਗ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਹਨ। ਇਹ ਗੱਲ ਸਮਝ ਕੇ, ਸਿਰ ਨਮ ਕੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ। ਦਸ ਕੁੜੀਆਂ, ਭੋਜਕ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮੀਆਂ, ਦਸ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਫਿਰ, ਮੰਡਕਾਂ ਤੋਂ ਵੀ, ਅੱਠ ਕੁੜੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਯਾਦ ਰੱਖ, ਸਾਂਬਾ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵਸਾਇਆ। ਅੱਠ ਦਾਸੀ ਕੁੜੀਆਂ ਤੇ ਦਸ ਭੋਜਕ ਕੁੜੀਆਂ— ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਲੜਕਿਆਂ ਦੇ ਦਸ ਤੇ ਅੱਠ ਪੁੱਤਰ ਹਨ। ਭੋਜਕ ਕੁੜੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਦੁਜਾ-ਜਾਤਿ (ਬ੍ਰਾਹਮਣ) ਵਲੋਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ। ਉਹ ਗਰੁੱਪ ਭੋਜਕ ਆਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 'ਦੇਵੀ' ਆਖਦੇ ਹਨ। ਦਾਸੀ ਕੁੜੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਮੰਡਕਾਂ ਵਲੋਂ ਜਨਮੇ, 'ਅੰਤਯ' (ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ) ਆਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ 'ਮਦੰਗਾ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸਾਵਿਤਾ (ਸੂਰਜ) ਦੇ ਸੇਵਕ। ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪਤਨੀ-ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼ੁਭਤਾ ਨਾਲ ਵਸਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਾਕਦਵੀਪ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਮਹਾ-ਮੁਨੀਆਂ ਵਲੋਂ। 'ਅਵਯੰਗ' ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ 'ਅਵਯੰਗ' ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿਗਿਆਸਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸਾਂਬਾ ਨੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਸਤਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: "ਇਹ 'ਅਵਯੰਗ' ਕਿਵੇਂ ਦਾਗ-ਰਹਿਤ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ? ਇਹ ਕਿੱਥੋਂ ਆਇਆ, ਤੇ ਕਿਉਂ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਕਦੋਂ ਬੰਨ੍ਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਉਂ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਕੀ ਹੈ, ਭਗਵਾਨ, ਤੇ 'ਵਯੰਗ' ਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਹੈ?" ਸੁਮੰਤੁ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਵਿਆਸ ਤੇ ਜਾਮਬਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਾਲੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਸਾਂਬਾ ਨੂੰ, ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਆਖਿਆ: ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਹੁਣ ਮੈਂ 'ਅਵਯੰਗ' ਦੇ ਲੱਛਣ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਵ੍ਯਡ੍ਗੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਨਾਮਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਦੇਵਤਾ ऋषਯੋ ਨਾਗਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣਾਃ । ਯਕ੍ਸ਼ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਵੈ ਭਾਨੌ ਨਿਵਸਨ੍ਤਿ ऋਤੁਕ੍ਰਮਾਤ੍ । । ੧ ਤਤ੍ਰ ਤੁ ਵਾਸੁਕਿਰ੍ਹ੍ਯਬ੍ਦਮੁਦ੍ਯਤ੍ਸੂਰ੍ਯਰਥਂ ਜਵਾਤ੍ । ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨਮਾਜਗਾਮਾਸ਼ੁ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਦਿਵਾਕਰਮ੍ । । ੨ ਅਵ੍ਯਙ੍ਗਮੇਵ ਸੂਰ੍ਯਾਯ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਵੈ ਸਮਰ੍ਪਯਤ੍ । ਗਾਙ੍ਗੇਯਭੂषਿਤਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਨਾਤਿਰਕ੍ਤਸਿਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । । ੩ ਬਬਨ੍ਧ ਤਂ ਚ ਤਤ੍ਪ੍ਰੀਤ੍ਯੈ ਮਧ੍ਯਭਾਗੇ ਤਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਨਾਗਰਾਜਾਙ੍ਗਸਮ੍ਭੂਤੋ ਧृਤੋ ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਭਾਨੁਨਾ । । ੪ ਤਤ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਾਰ੍ਯਤੇ ਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰੀਤ੍ਯੈ ਤਦ੍ਭਕ੍ਤਿਮਿਚ੍ਛਤਾ । ਵਿਧਾਨੇਨ ਚ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭਵਤਿ ਭੋਜਕਃ । । ੫ ਨਿਤ੍ਯਂ ਚ ਧਾਰਣਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਭਵੇਤ੍ਪ੍ਰੀਤੋ ਦਿਵਾਕਰਃ । ਨ ਧਾਰਯਨ੍ਤਿ ਯੇ ਤ੍ਵੇਵਂ ਭੋਜਕਾਃ ਪੂਜਕਾਃ ਰਵੇਃ । । ੬ ਸੌਰਹੀਨਾ ਨ ਤੇ ਯਾਜ੍ਯਾ ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਾ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਸ੍ਮृਤ੍ਯਾਚਾਰੇ ਤੇ ਹਿ ਭਗ੍ਨਾ ਰਵਿਂ ਨਾਰ੍ਹਨ੍ਤਿ ਪੂਜਿਤੁਮ੍ । । ੭ ਪੂਜਯਨ੍ਤੋ ਰਵਿਂ ਤੇ ਹਿ ਨਰਕਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਰੌਰਵਮ੍ । ਨ ਵੈ ਹਸੇਨ੍ਨ ਉਤ੍ਤਿष੍ਠੇਦ੍ਯਾਵਦਰ੍ਚਾ ਲਭਨ੍ਤਿ ਤੇ । । ੮ ਇਤ੍ਥਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਨ ਸਨ੍ਦੇਹੋ ਹ੍ਯਵ੍ਯਙ੍ਗੇਨ ਵਿਨਾ ਰਵਿਃ । ਨਾਗਰਾਜਸ੍ਯ ਸਂਸ੍ਪृष੍ਟੋ ਹ੍ਯਾਰਸੁਸ੍ਤੇਨ ਸਂਸ੍ਮृਤਃ । । ੯ ਏਕਵਰ੍ਣਃ ਸ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਿਕਰਸ੍ਤਥਾ । ਪ੍ਰਮਾਣੇਨਾਙ੍ਗੁਲਾਨਾਂ ਤੁ ਸ਼ਤਾਦ੍ਧਿ ਸ਼ਤਮੁਤ੍ਤਰਮ੍ । । 1.142.੧੦ ਉਤ੍ਕृष੍ਟੋऽਯਂ ਪ੍ਰਮਾਣੇਨ ਮਧ੍ਯਮੋ ਵਿਂਸ਼ਦੁਤ੍ਤਰਃ । ਸ਼ਤਮष੍ਟੋਤ੍ਤਰਂ ਹ੍ਰਸ੍ਵੋ ਨ ਤੁ ਹ੍ਰਸ੍ਵਤਰਸ੍ਤਤਃ । । ੧੧ ਤਦਾਕृਤਿਃ ਕृਤਸ਼੍ਚੈष ਨਿਰ੍ਮਿਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ । ਮਧ੍ਯਮੇ ਭੋਜਕਾਨਾਂ ਤੁ ਪਰਃ ਸ਼ਤ ਉਦਾਹृਤਃ । । ੧੨ ਸਂਸ੍ਕृਤੋऽਪਿ ਵਿਨਾ ਤੇਨ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਨੈਵ ਭਵਤ੍ਯੁਤ । ਤੇਨਾਸ੍ਯ ਧਾਰਣਾਦ੍ਵੀਰ ਸ਼ੁਚਿਰੇਵ ਤਦਾ ਭਵੇਤ੍ । । ੧੩ ਹਵਿਰ੍ਹੋਮਾਦਿਕਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਕ੍ਰਿਯਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ । ਅਵ੍ਯਙ੍ਗਃ ਪਤਿਤਾਙ੍ਗਸ਼੍ਚ ਅਵ੍ਯਙ੍ਗੋऽਥ ਮਹੀਪਤੇ । । ੧੪ ਏष ਸਾਰਸ਼੍ਚ ਸਾ ਰਮ੍ਯਾ ਵੈ ਜ੍ਞੇਯਾ ਜਯਨਾਮਭਿਃ । ਅਹੇਰਙ੍ਗਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਹ੍ਯਵ੍ਯਙ੍ਗਸ੍ਤੁ ਤਤਃ ਸ੍ਮृਤਃ । । ੧੫ ਯਸ੍ਮਾਦਸ੍ਮਾਦਹੇਰਙ੍ਗਮਵ੍ਯਙ੍ਗਸ੍ਤੇਨ ਚੋਚ੍ਯਤੇ । ਅਰ੍ਹੇਤਿ ਪੂਜਾਯਾਂ ਧਾਤੋਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯੋ ਣ੍ਵੁਲ੍ਤਤਃ ਸ੍ਮृਤਃ । । ੧੬ ਪੂਜਿਤਸ਼੍ਚ ਪਵਿਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇਨਾਰ੍ਹਕਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਸਾਰਸਾਰ੍ਤਃ ਸ੍ਮृਤਂ ਰੂਪਂ ਪ੍ਰਧਾਨਂ ਸਾਰ ਉਚ੍ਯਤੇ । । ੧੭ षਣ ਭਕ੍ਤੌ ਸ੍ਮृਤੌ ਧਾਤੁਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਾਰਸਨਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਯਸ੍ਮਾਦਰ੍ਚਿਤਮੇਵਂ ਤੁ ਸੁਵਰ੍ਣਮਣਿਮੌਕ੍ਤਿਕੈਃ । । ੧੮ ਸ ਜ੍ਞੇਯਃ ਪਤਿਤਾਙ੍ਗਸ੍ਤੁ ਨਿਤ੍ਯਯਜ੍ਞੈਰੁਪਾਹृਤਃ । ਇਤ੍ਯੇਤੇ ਕਥਿਤਾ ਵੀਰ ਅਵ੍ਯਙ੍ਗਾ ਵ੍ਯਙ੍ਗਭੋਜਕਾਃ । । ੧੯ ऋਦ੍ਧਿਵृਦ੍ਧਿਕਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕਾਯਸ਼ੁਦ੍ਧਿਕਰਸ੍ਤਥਾ । ਸਰ੍ਵਵੇਦਮਯਸ਼੍ਚਾਯਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯਸ੍ਤਥਾ । । 1.142.੨੦ ਸਰ੍ਵਭੂਤਮਯਃ ਸਾਮ੍ਬ ਸਰ੍ਵਲੋਕਮਯਸ੍ਤਥਾ । ਮਧ੍ਯੇऽਸ੍ਯ ਸਂਸ੍ਥਿਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮੂਲੇ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਮਹਾਮਤੇ । । ੨੧ ਸ਼ਸ਼ਾਙ੍ਕਮੌਲਿਰਨ੍ਤ੍ਯੇ ਤੁ ਸਂਸ੍ਥਿਤੋ ਯਦੁਨਂਦਨ । ऋਗ੍ਵੇਦੋऽਸ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤੋ ਮੂਲੇ ਯਜੁਰ੍ਵੇਦੋऽਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯਗਃ । । ੨੨ ਅਗ੍ਰੇ ਸ੍ਥਿਤਃ ਸਾਮਵੇਦੋ ਗ੍ਰਨ੍ਥਿਰਾਙ੍ਗਿਰਸੋਨਘ । ਪृਥ੍ਵੀ ਮੂਲਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤਾ ਚ ਯਦੁਸਤ੍ਤਮ । । ੨੩ ਮੂਲਾਸ਼ਨਾਸ੍ਤ੍ਵਪਃ ਸਾਮ੍ਬ ਮਧ੍ਯੇ ਦੇਵੋ ਵਿਭਾਵਸੁਃ । ਤਾਸਾਮਨਨ੍ਤਰਂ ਵਾਤ ਆਕਾਸ਼ੋऽਗ੍ਰੇ ਸਮਾਸ੍ਥਿਤਃ । । ੨੪ ਮੂਲੇ ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤੁ ਭੂਰ੍ਲੋਕੋ ਭੁਵਰ੍ਲੋਕਸ੍ਤੁ ਮਧ੍ਯਗਃ । ਸ੍ਵਰ੍ਲੋਕਸ਼੍ਚਾਗ੍ਰਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤੋ ਵ੍ਯਙ੍ਗਸ੍ਯ ਯਾਵਤਾ । । ੨੫ ਏਵਂ ਦੇਵਮਯਃ ਸਾਂਬ ਏਵਂ ਲੋਕਮਯਸ੍ਤਥਾ । ਧਾਰਣੀਯੋ ਮਹਾਨ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੂਜਕਃ ਪ੍ਰੀਤਯੇ ਰਵੇਃ । । ੨੬ ਪੂਜਯਨ੍ਤਿ ਰਵਿਂ ਯੇ ਵੈ ਵਿਨਾਨੇਨ ਯਦੂਤ੍ਤਮ । ਪੂਜਾਫਲਂ ਨ ਤੇषਾਂ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਰਕਂ ਚ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਹਿ । । ੨੭ ਤਥਾ ਤੇषਾਂ ਭਵੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਮਵ੍ਯਙ੍ਗੋ ਭੋਜਕਃ ਸਦਾ । ਅਨ੍ਯਕਾਲੇ ਯਦੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਇਤ੍ਯੇਤਤ੍ਕਥਿਤਂ ਤਵ । । ੨੮ ਬਨ੍ਧਨੇ ਕਾਰਣਂ ਵੀਰ ਭੂषਣਾਨਿ ਚ ਸੁਵ੍ਰਤ । । ੨੯ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਪਰ੍ਵਣਿ ਸਪ੍ਤਮੀਕਲ੍ਪੇ ਸਾਮ੍ਬੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਵ੍ਯਙ੍ਗੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਰ੍ਨਾਮ ਦ੍ਵਿਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਨਾਗ, ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ ਦੇ ਗਰੁੱਪ, ਯਕਸ਼ ਤੇ ਰਾਖਸ਼, ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਵਾਸੁਕੀ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਗਦੇ ਸੂਰਜ-ਰਥ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਵਾਪਸ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ 'ਅਵਯੰਗ' ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ—ਗੰਗਾ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲਾਲ, ਨਾ ਬਿਲਕੁਲ ਚਿੱਟਾ, ਪਵਿੱਤਰ। ਉਸ ਨੂੰ, ਪ੍ਰੀਤੀ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ। ਨਾਗ-ਰਾਜ ਦੇ ਅੰਗ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਲੋਂ ਧਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀ ਭਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਇਹ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਭੋਜਕ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਦਾ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਭੋਜਕ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਹਿਨਦੇ, ਉਹ ਸੌਰ ਕਰਮ ਲਈ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਉੱਚਿਠੇ ਹਨ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਸੰਸਕਾਰ ਤੇ ਆਚਰਨ ਛੱਡਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਜਿਹੜੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪੂਜਾ ਹੋਣ ਤਕ, ਉਹ ਹੱਸਣ ਜਾਂ ਉਠਣ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣ ਕੇ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ 'ਅਵਯੰਗ' ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਸੂਰਜ ਨਹੀਂ ਛੁਹਦਾ। ਨਾਗ-ਰਾਜ ਵਲੋਂ ਛੁਹਿਆ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ 'ਆਰਸੁਸ' ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਰੰਗ ਦਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕੰਮ-ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ। ਉਸ ਦੀ ਮਾਪ ਸੌ ਇਕ ਵਧੀਕ ਉਂਗਲਾਂ ਹੈ। ਵਧੀਆ ਉਹ ਮਾਪ ਹੈ; ਮੱਧਮ ਇੱਕ-ਸੌ-ਵੀਹ ਉਂਗਲਾਂ; ਛੋਟਾ ਇੱਕ-ਸੌ-ਅਠ ਉਂਗਲਾਂ, ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਰੂਪ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਵਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਭੋਜਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੱਧਮ ਇੱਕ-ਸੌ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੰਸਕਾਰ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ, ਬਿਨਾ ਇਸ ਦੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ। ਇਸ ਨੂੰ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ, ਵੀਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਵਨ, ਹੋਮ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਕਰਮ, ਇਸ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। 'ਅਵਯੰਗ' ਪਤਿਤ ਅੰਗ ਹੈ, ਅਵਯੰਗ, ਰਾਜਾ। ਇਹ ਸਾਰ ਹੈ, ਤੇ ਸੁੰਦਰ, 'ਜਯ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 'ਅਵਯੰਗ' ਅਹਿ (ਸੱਪ) ਦੇ ਅੰਗ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਅਹਿ ਦੇ ਅੰਗ ਤੋਂ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਇਹ 'ਅਵਯੰਗ' ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 'ਅਰਹ' ਧਾਤ ਤੋਂ 'ਣਵੁਲ' ਪ੍ਰਤਯਾ, ਪੂਜਾ ਯੋਗਤਾ ਲਈ। ਪੂਜਿਆ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਇਹ 'ਅਰਹਕ' ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰ-ਸਾਰਤਾ ਰੂਪ, ਮੁੱਖ ਸਾਰ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 'ਸ਼ਣ' ਧਾਤ, ਭਕਤੀ ਲਈ, 'ਸਾਰਸਨ' ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸੋਨੇ, ਮਣੀਆਂ, ਮੋਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ 'ਪਤਿਤ ਅੰਗ' ਜਾਣੋ, ਜੋ ਸਦਾ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਯਜਨ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੀਰ, 'ਅਵਯੰਗ' ਤੇ 'ਵਯੰਗ' ਭੋਜਕਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਹੋਈ। ਇਹ ਸਦਾ ਵਾਧਾ ਤੇ ਉਨਤੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ, ਸਾਂਬਾ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਮੂਲ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮਹਾਨ ਮਤਿ ਵਾਲੇ। ਅੰਤ ਤੇ ਚੰਦ-ਮੁਕਤ ਵਾਲਾ, ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ੀ। ਰਿਗਵੇਦ ਮੂਲ ਤੇ, ਯਜੁਰਵੇਦ ਵਿਚਕਾਰ। ਅੱਗੇ ਸਾਮਵੇਦ, ਅੰਗੀਰਸ ਗਾਂਠ ਵਜੋਂ। ਧਰਤੀ ਮੂਲ ਤੇ, ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਵਧੀਆ। ਮੂਲ ਤੇ ਪਾਣੀ, ਸਾਂਬਾ; ਵਿਚਕਾਰ ਅੱਗ। ਫਿਰ ਹਵਾ, ਤੇ ਅੱਗੇ ਆਕਾਸ਼। ਮੂਲ ਤੇ ਭੂਰ ਲੋਕ, ਵਿਚਕਾਰ ਭੁਵਰ ਲੋਕ, ਅੱਗੇ ਸਵਰ ਲੋਕ, ਜਿੰਨਾ ਤੱਕ 'ਵਯੰਗ' ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਂਬਾ, ਇਹ ਦੇਵ-ਮਯਾ ਹੈ, ਲੋਕ-ਮਯਾ ਵੀ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪਹਿਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪੂਜਕ ਵਲੋਂ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤੀ ਲਈ। ਜਿਹੜੇ ਇਹ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਦਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਤੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭੋਜਕ ਸਦਾ 'ਅਵਯੰਗ' ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਸਮੇਂ, ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ। ਬੰਨ੍ਹਣ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਵੀਰ, ਗਹਣਿਆਂ ਲਈ, ਸੁਵ੍ਰਤ।
ਧੂਪਾਦਿਵਿਵਿਧਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸੁਮਨ੍ਤੁਰੁਵਾਚ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵਮੇਵ ਸਾਮ੍ਬੇਨ ਵ੍ਯਾਸਾਤ੍ਸਤ੍ਯਵਤੀਸੁਤਾਤ੍ । ਅਵ੍ਯਙ੍ਗਸ੍ਯ ਚ ਉਤ੍ਪਤ੍ਤਿਂ ਪੁਨਰਾਗਾਨ੍ਮਹਾਮਤਿਃ । । ੧ ਅਥਾਗਤ੍ਯ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸਾਮ੍ਬੋ ਗਤ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਂ ਪੁਨਃ । । ੨ ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਮਹਾਬਾਹੋਰ੍ਨਾਰਦਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਕਥਮੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਵੈ ਧੂਪਂ ਭੋਜਕੈਃ ਸਵਿਤੁਰ੍ਮੁਨੇ । । ੩ ਸ੍ਨਾਨਮਾਚਮਨਂ ਚੈਵਮਰ੍ਘ੍ਯਦਾਨਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ । ਸਾਮ੍ਬਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਾਰਦੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ । । ੪ ਉਵਾਚ ਕੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਸਾਮ੍ਬਂ ਜਾਮ੍ਬਵਤੀਸੁਤਮ੍ । ਹਨ੍ਤ ਤੇ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਰਵੇਰ੍ਧੂਪਵਿਧਿਕ੍ਰਮਮ੍ । । ੫ ਸ੍ਨਾਨਮਾਚਮਨਂ ਚੈਵ ਸ੍ਵਰ੍ਣਦਾਨਂ ਤਥੈਵ ਚ । ਆਚਾਨ੍ਤਸ੍ਤ੍ਰਿਸ੍ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਾਸਸੀ ਨਿਰ੍ਮਲੇ ਸ਼ੁਭੇ । । ੬ ਅਨਾਰ੍ਦ੍ਰੇ ਸਂਵਸੀਤੈਵ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਪਰਿਧਾਯ ਚ । ਉਦਙ੍ਮੁਖਃ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖੋ ਵਾਪ੍ਯਾਚਾਮੇਚ੍ਚ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ । । ੭ ਜਲੇ ਜਲਸ੍ਥੋ ਨਾਚਾਮੇਜ੍ਜਲਾਦੁਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਯਤ੍ਨਤਃ । ਅਪ੍ਸੁ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਤਥਾਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਮਾਤਾ ਦੇਵੀ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । । ੮ ਤਸ੍ਮਾਦੁਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਚਾਚਾਮੇਨ੍ਨਾਚਾਮੇਤ੍ਤੁ ਜਲਾਸ਼ਯੇ । ਉਪਵਿਸ਼੍ਯ ਸ਼ੁਚੌ ਦੇਸ਼ੇ ਪ੍ਰਯਤਃ ਪ੍ਰਾਗੁਦਙ੍ਮੁਖਃ । । ੯ ਪਾਦੌ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਹਸ੍ਤੌ ਚ ਅਨ੍ਤਰ੍ਜਾਨੁਸ੍ਤਥਾਚਮੇਤ੍ । ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਤ੍ਰਿਃ ਪਿਬੇਤ੍ਤ੍ਵਾਪਃ ਪ੍ਰਯਤਃ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ । । 1.143.੧੦ ਸਮ੍ਮਾਰ੍ਜਨਂ ਤੁ ਦ੍ਵਿਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰਭ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਣਂ ਪੁਨਃ । ਮੂਰ੍ਧਾਨਂ ਖਾਨਿ ਚਾਤ੍ਮਾਨਮੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯਾਨੁ ਪੂਰ੍ਵਸ਼ਃ । । ੧੧ ਆਚਾਨ੍ਤੋऽਰ੍ਕਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ਼ੌਚੇषੁ ਸ਼ੁਚਿਤਾਮਿਯਾਤ੍ । ਕ੍ਰਿਯਾਂ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਮੋਹਾਦਨਾਚਮ੍ਯੇਹ ਨਾਸ੍ਤਿਕਃ । । ੧੨ ਭਵਨ੍ਤੀਹ ਕ੍ਰਿਯਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵृਥਾ ਤਸ੍ਯ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਸ਼ੁਚਿਕਾਮਾ ਹਿ ਵੈ ਦੇਵਾ ਵੇਦੈਰੇਵਮੁਦਾਹृਤਾਃ । । ੧੩ ਇਨੋਪਾਸਾਕृਤਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ । ਸ਼ੌਚਮੇਵ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਨ੍ਤਿ ਸ਼ੌਚਾਙ੍ਗੈਰ੍ਹਿ ਵਿਧੀਯਤੇ । । ੧੪ ਆਚਾਨ੍ਤੋ ਮੌਨਮਾਸ੍ਥਾਯ ਦੇਵਾਗਾਰਂ ਤਤੋ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ । ਸ਼੍ਵਾਸਰੋਧਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਤੁ ਪ੍ਰਾਣਮਾਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਵਾਸਸਾ । । ੧੫ ਸ਼ਿਰਃ ਪ੍ਰਾਵृਤ੍ਯ ਯਤ੍ਨੇਨ ਕੇਸ਼ੋਦਕਨਿਵृਤ੍ਤਯੇ । ਤਤਃ ਪੂਜਾਂ ਰਵੇਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ । । ੧੬ ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਸਸ਼ਿਰਸ੍ਕਾਂ ਚ ਯਜਮਾਨਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ । ਧੂਪਂ ਤਤੋऽਗ੍ਨਯੇ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਥਮਂ ਗੁਗ੍ਗੁਲਾਹੁਤਮ੍ । । ੧੭ ਪੁष੍ਪਾਞ੍ਜਲਿਂ ਤਤੋ ਗृਹ੍ਯ ਤਚ੍ਛਿਖਾਯਾਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ । ਰਵੇਰ੍ਮੂਰ੍ਧਨਿ ਤਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦੇਵਮਨ੍ਤ੍ਰਮੁਦਾਹਰਨ੍ । । ੧੮ ੴ ਵ੍ਰਤੇਨ ਯਦ੍ਵ੍ਰਤਿਨੋ ਵਰ੍ਜਯਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾ ਮਨੁष੍ਯਾਃ ਪਿਤਰਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ । ਤਸ੍ਯਾਦਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸਰਂ ਚ ਮਨਾਮਹੇ ਯਸ੍ਤੇਜਸਾ ਪ੍ਰਥਮਂ ਨਾਵਿਭਾਤਿ । । ੧੯ ਧੂਪਵੇਲਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ਪਞ੍ਚ ਧੂਪੇष੍ਵੇਵ ਤੁ ਪਞ੍ਚਸੁ । ਹਵਨਾਦ੍ਯਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ ਪਞ੍ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਿष੍ਯੇऽਹਂ ਤਥਾ ਪੁਨਃ । 1.143.੨੦ ਦਣ੍ਡਨਾਯਕਵੇਲਾ ਤੁ ਪ੍ਰਤ੍ਯੂषੇ ऋਕ੍ਸ਼ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ । ਨਾਜ੍ਞਾਵੇਲਾ ਪ੍ਰਦੋषਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਤ੍ਵਕਾਰ੍ਯਂ ਵਿਜਾਨਤਾ । । ੨੧ ਤ੍ਰਿਕਾਲਂ ਤੁ ਰਵੇਃ ਪੂਜਾ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਸੂਰ੍ਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ । ਅਰ੍ਧੋਦਿਤਸ੍ਤੁ ਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਣੇ ਤਤੋऽਰ੍ਦ੍ਧਸ੍ਤੁ ਰਵਿਰ੍ਵਿਭੁਃ । । ੨੨ ਹੇਲਯੇਤਿ ਚ ਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਣੇ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਜ੍ਵਲਨਾਯ ਚ । ਤਥੈਵ ਮਣ੍ਡਲੇ ਦੇਯਂ ਨੀਚਾਹ੍ਨੇ ਜ੍ਵਲਨਾਯ ਚ । । ੨੩ ਚਨ੍ਦਨੋਦਕਮਿਸ਼੍ਰਾਣਿ ਗਨ੍ਧੋਦਕਯੁਤਾਨਿ ਚ । ਪਦ੍ਮਾਨਿ ਕਰਵੀਰਾਣਿ ਤਥਾ ਰਕ੍ਤੋਤ੍ਪਲਾਨਿ ਚ । । ੨੪ ਕੁਸੁਮੋਦਕਮਿਸ਼੍ਰਾਣਿ ਕੁਰੁਂਟਕੁਸੁਮਂ ਤਥਾ । ਗਨ੍ਧਾਦੀਨਿ ਚ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਵੈ ਤਾਮ੍ਰਭਾਜਨੇ ।।੨੫ ਧੂਪਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਗ੍ਨਯੇ ਵੀਰ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਾਦ੍ਗੁਗ੍ਗੁਲਾਹੁਤਿਮ੍ । ਅਰ੍ਘ੍ਯਪਾਤ੍ਰਂ ਤਦਾ ਗृਹ੍ਯ ਕੁਰ੍ਯਾਦਾਵਾਹਨਂ ਰਵੇਃ ।।੨੬ ਏਹਿ ਸੂਰ੍ਯ ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੋ ਤੇਜੋਰਾਸ਼ੇ ਜਗਤ੍ਪਤੇ । ਅਨੁਕਮ੍ਪ੍ਯ ਮਾਂ ਦੇਵ ਗृਹਾਣਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਦਿਵਾਕਰ ।।੨੭ ਅਨੇਨਾਵਾਹਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਜਾਨੁਭ੍ਯਾਮਵਨੀਂ ਗਤਃ । ਰਵੇਰ੍ਨਿਵੇਦਯੇਦਰ੍ਘ੍ਯਮਾਦਿਤ੍ਯਹृਦਯੇ ਗਤਃ ।।੨੮ ੴ ਨਮੋ ਭਗਵਤੇ੧ ਆਦਿਤ੍ਯਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯ ਖੇਸ਼ਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇਲੋਕਕਰ੍ਤृਣੇ। ਈਸ਼ਾਨਾਯ ਪੁਰਾਣਾਯ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਯ ਤੇ ਨਮਃ ।।੨੯ ਸੋਮਾਯ ऋਗ੍ਯਜੁਰਥਰ੍ਵਾਯ। ੴ ਭੂਰ੍ਭੁਵਃਸ੍ਵਃੴਮਹਃ ੴਜਨਃ ੴਤਪਃ ੴ ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਮੁਣ੍ਡੇ ਮਧ੍ਯੇ ਪੁਰਤਃ 1.143.੩ ੦ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪਰੇ ਤਨ੍ਤ੍ਰੇ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਤ੍ਰਾਣਕਾਰਿਣੇ । ਪਰਿਤਃ ਪਰਿਗृਹ੍ਯਾਥ ਧੂਪਭਾਜਨਮੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ ।।੩ ੧ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ਤਤੋ ਧੂਪਂ ਵਾਚਮੇਤਾਮੁਦੀਰਯੇਤ੍ । ਤ੍ਵਮੇਕ ਏਵ ਰੁਦ੍ਰਾਣਾਂ ਵਸੂਨਾਂ ਚ ਪੁਰਾਤਨਃ ।।੩੨ ਦੇਵਾਨਾਂ ਗੀਰ੍ਭਿਰਭਿਤਃ ਸਂਸ੍ਤੁਤਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੋ ਦਿਵਿ । ਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਣੇ ਚ ਤ੍ਵਯਾ ਤੇਨ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਚਾਪਰੇਣ ਤੁ ।।੩ ੩ ੴ ਨਮੋ ਭਗਵਤੇ ਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ਮਨੇ ਤ੍ਵਾਂ ਚ । ਵਿष੍ਣੋਸ੍ਤਤ੍ਪਰਮਂ ਪਦਂ ਸਦਾ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਸੂਰਯਃ ।।੩੪ ਦਿਵਾਕਰਸ੍ਤੁ ਸਾਯਾਹ੍ਨੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ । ੴ ਨਮੋ ਵਰੁਣਾਯ ਸ਼ਮ੍ਭਵੇ ।।੩੫ ੴ ਆਕृष੍ਣੇਨ ਰਜਸਾ ਵਰ੍ਤਮਾਨੋ ਨਿਵੇਸ਼ਯਨ੍ਨਮृਤਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਂ ਚ । ਹਿਰਣ੍ਯਯੇਨ ਸਵਿਤਾ ਰਥੇਨਾਦੇਵੋ ਯਾਤਿ ਭੁਵਨਾਨਿ ਪਸ਼੍ਯਨ੍।।੩੬ ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਧੂਪਂ ਸੂਰ੍ਯਾਯ ਭੋਜਕਃ । ਉਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਚ੍ਚੈਵ ਧੂਪੇਨ ਵਿਸ਼ੇਦ੍ਗਰ੍ਭਗृਹਂ ਤਤਃ । । ੩੭ ਤਤਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਧੂਪਂ ਤੁ ਪ੍ਰਤਿਮਾਰ੍ਥਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ । ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਮਿਹਿਰਾਯੇਤਿ ਨਿਕ੍ਸ਼ੁਭਾਯੇਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । । ੩੮ ਤਤੋ ਰਾਜ੍ਞੈ ਨਮਸ਼੍ਚੇਤਿ ਨਿਕ੍ਸ਼ੁਭਾਯੈ ਤਤੋ ਨਮਃ । ਦਣ੍ਡਨਾਯਕਸਂਜ੍ਞਾਯ ਪਿਙ੍ਗਲਾਯ ਚ ਵੈ ਨਮਃ । । ੩੯ ਤਥਾ ਰਾਜ੍ਞਾਯ ਸ੍ਰੌषਾਯ ਤਥੇਸ਼ਾਯ ਗਰੁਤ੍ਮਤੇ । ਤਤਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਦਿਗ੍ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ । । 1.143.੪੦ ਦਿਣ੍ਡਿਨੇ ਤੁ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਧੇਮਨ੍ਤਾਯ ਯਦੂਤ੍ਤਮ । ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਯ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਤਥਾ ਵ੍ਯੋਮਾਯ ਯਾਦਵ । ।੪ ੧ (ਵਿਸ਼੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਨਮਃ । ਰੁਦ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਨਮਃ) । ੴ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਮੁਣ੍ਡਪਤਯੇ ਆਦਿਤ੍ਯਾਯ ਪੁਰੁषੇਸ਼੍ਵਰਾਯ ਸੂਰ੍ਯਾਯ ਨਮੋਨਮਃ । । ੪੨ ੴ ਅਨੇਕਕਾਨ੍ਤਯੇ ਨਤ੍ਵਾ ਸ਼ੇषਾਯ ਵਾਸੁਕਿਤਕ੍ਸ਼ਕਕਰ੍ਕੋਟਕਾਯ ਪਦ੍ਮਸ਼ਙ੍ਖਕੁਲਿਕੇਭ੍ਯੋ ਨਾਗਰਾਜੇਭ੍ਯੋ ਨਮਃ । ।੪ ੩ ਤਲਸੁਤਲਪਾਤਾਲਾਤਲਵਿਤਲਰਸਾਤਲਾਦਿਵਾਸਿਭ੍ਯੋ ਦੈਤ੍ਯਾਦਾਨਵਪਿਸ਼ਾਚੇਭ੍ਯੋ ਨਮਃ । ਤਤਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਾਤृਕਾਭ੍ਯੋ ਨਮੋਨਮਃ ( ੴ ਗ੍ਰਹੇਭ੍ਯੋ ਨਮਃ । । ੪੪ ੴ ਦਣ੍ਡਨਾਯਕਾਯ ਨਮਃ । ੴ ਮਾਰ੍ਤਂਡਾਯ ਨਮਃ । ੴ ਵਿਨਾਯਕਾਯ ਨਮਃ । । ੪੫) ਏਵਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਨਾਮਾਨਿ ਧੂਪਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਾਨਨ । ਉਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤੋ ਯਤ੍ਰ ਵੈ ਧੂਪੋ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤਂ ਪੁਨਃ । । ੪੬ ਸੂਰ੍ਯਗੁਪ੍ਤੈਰਭਿष੍ਟੂਯ ਏਵਂ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਤੇ ਤਤਃ । ਅਰ੍ਚਿਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਯਥਾ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਭਾਵਸੋ । । ਐਹਿਕਾਮੁष੍ਮਿਕੀਂ ਨਾਥ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਿਂ ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ । । ੪੭ ਏਵਂ ਤ੍ਰਿषਵਣਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਯੋऽਰ੍ਚਯੇਤ੍ਪ੍ਰਣਤੋ ਰਵਿਮ੍ । ਵਿਧਿਨਾ ਤੁ ਯਥੋਕ੍ਤੇਨ ਸੋऽਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । । ੪੮ ਯਸ਼੍ਚੈਵਂ ਕੁਰੁਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਧੂਪਵਿਸ੍ਤਰਮ੍ । ਸ ਪੁਤ੍ਰਵਾਨਰੋਗੀ ਚ ਮृਤਃ ਸਂਲੀਯਤੇ ਰਵੌ । । ੪੯ ਵਿਧਿਨਾ ਤੁ ਯਥੋਕ੍ਤੇਨ ਕ੍ਰਿਯਮਾਣਾਨਿ ਯਤ੍ਨਤਃ । ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਫਲਾਨਿ ਭਵਨ੍ਤਿ ਚ । । 1.143.੫੦ ਪੁष੍ਪਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਯਦਾ ਨ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਤ੍ਰਾਣਿ ਸਮੁਪਾਹਰੇਤ੍ । ਪਤ੍ਰਂ ਨ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਤੋ ਧੂਪਂ ਧੂਪੋ ਨ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਤੋ ਜਲਮ੍ । । ੫੧ ਸਰ੍ਵਂ ਨ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯਦਾ ਚੈਵ ਪ੍ਰਣਿਪਾਤੇਨ ਪੂਜਯੇਤ੍ । ਅਸ਼ਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਣਿਪਾਤਸ੍ਯ ਮਨਸਾ ਪੂਜਯੇਦ੍ਰਵਿਮ੍ । । ੫੨ ਅਸਮ੍ਭਵੇ ਤੁ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਾਂ ਵਿਧਿਰੇष ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ । ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਾਂ ਸਮ੍ਭਵੇ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਮੇਵੋਪਹਾਰਯੇਤ੍ । । ੫੩ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਕਰ੍ਮਯੁਤੋ ਯਸ੍ਤੁ ਮਿਤ੍ਰੇ ਧੂਪਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ । ਉਚ੍ਚਾਰਣਾਚ੍ਚ ਵੈ ਤੇषਾਂ ਧੂਪਪ੍ਰੀਤੋ ਭਵੇਦ੍ਰਵਿਃ । । ੫੪ ਸ਼ਿਰੋ ਨਾਸਾਮੁਖਂ ਚੈਵ ਭृਸ਼ਮਾਵृਤ੍ਯ ਯਤ੍ਨਤਃ । ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਵੀਰ ਸ਼ਿਥਿਲਂ੧ ਤੁ ਨ ਕਾਰਯੇਤ੍ । । ੫੫ ਨਲਿਨੇਨ ਤੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨਰੋ ਯਾਤਿ ਦਿਵਾਕਰਮ੍ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਸਦਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਚ ਦਿਵਾਕਰਃ । । ੫੬ ਤੇऽਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਹਿ । ਧੂਪੇਨ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਂ ਤੁ ਨਰਾਃ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਯਾਦਵ । । ੫੭ ਯਾਨ੍ਤਿ ਤੇ ਪਰਮਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਯਨ੍ਨ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸੂਰਯਃ । ਕ੍ਰਿਯਮਾਣਂ ਤਥਾਰ੍ਕਂ ਚ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੇ ਨਰਾਃ । । ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨਿਹ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍ । । ੫੮ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਪਰ੍ਵਣਿ ਸਪ੍ਤਮੀਕਲ੍ਪੇ ਸਾਮ੍ਬੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਧੂਪਾਦਿਵਿਵਿਧਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਤ੍ਰਿਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਸੁਮੰਤੁ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਤਿਆਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਆਸ ਤੋਂ 'ਅਵਯੰਗ' ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਬਾਰੇ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਮਬਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਬੁਧੀਮਾਨ ਸੀ, ਫਿਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸਮਬਾ, ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ: “ਮੁਨੇ, ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਭੋਜਕਾ ਲੋਕ ਧੂਪ ਕਿਵੇਂ ਚੜ੍ਹਾਉਣ? ਨਹਾਉਣ, ਆਚਮਨ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਅਰਘ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਰੀਤ ਕੀ ਹੈ?” ਸਮਬਾ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੁਨਿਸਰਵਤਮ ਨਾਰਦ ਨੇ, ਜਾਮਬਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮਬਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: “ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰਵੀ ਨੂੰ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਨਹਾਉਣ, ਆਚਮਨ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਣ ਦੀ ਰੀਤ ਵੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਸਾਫ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੋ। ਗਿੱਲੇ ਕਪੜੇ ਨਾ ਪਹਿਨੋ, ਸਿਰਫ ਪਵਿੱਤਰ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੋ। ਉੱਤਰ ਜਾਂ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਆਚਮਨ ਕਰੋ। ਜਲ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਆਚਮਨ ਨਾ ਕਰੋ, ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਆਚਮਨ ਕਰੋ। ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ, ਅੱਗ, ਮਾਂ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਜੀ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਕੇ ਆਚਮਨ ਕਰੋ, ਜਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ। ਸਾਫ ਥਾਂ ਤੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ ਬੈਠੋ। ਪੈਰ, ਹੱਥ ਅਤੇ ਗੋਡਿਆਂ ਤੱਕ ਆਚਮਨ ਕਰੋ। ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਪੀਓ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਸਰੀਰ ਪੂੰਝੋ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਛਿੜਕਾਓ। ਸਿਰ ਤੇ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਛੂਹੋ। ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ। ਜੇ ਕੋਈ ਆਚਮਨ ਬਿਨਾ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਾਸਤਿਕ ਹੈ; ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਵਿਅਰਥ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਦੇਵਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਵੈਦਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹੀ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਕਰਮ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਹੀ ਪੂਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ, ਚੁੱਪ ਰਹੋ ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਓ। ਸਾਸ ਰੋਕਣ ਲਈ, ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕੋ। ਸਿਰ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਢੱਕੋ, ਤਾਂ ਕਿ ਕੇਸਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਨਾ ਡਿੱਗੇ। ਫਿਰ ਰਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੰਗੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ। ਯਜਮਾਨ, ਸਿਰ ਢੱਕ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹੇ। ਫਿਰ ਅੱਗ ਨੂੰ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਪਹਿਲਾਂ ਗੁਗਲ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦਿਓ। ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਅੰਜਲੀ ਲੈ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਰਵੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖੋ, ਦੇਵ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ: “ਓਮ। ਜਿਸ ਵਰਤ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ, ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਪਿਤਰ ਸਭ ਵਰਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਸਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ ਆਦਿਤਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।” ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਪੰਜ ਵਾਰੀ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੰਜ ਕਰਮ ਹਨ। ਮੈਂ ਫਿਰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਦੰਡਧਾਰੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸਵੇਰੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਦਿੱਖਣ ਤੇ ਹੈ। ਆਗਿਆ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਚ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ: ਸਵੇਰੇ, ਦੁਪਹਿਰ, ਤੇ ਸ਼ਾਮ। ਸਵੇਰੇ, ਪਹਿਲਾ ਅੱਧਾ ਪੂਰਵਾਹਣ ਹੈ, ਫਿਰ ਦੂਜਾ ਅੱਧਾ ਮਹਾਨ ਸੂਰਜ ਹੈ। ਸਵੇਰੇ 'ਹੇਲਯਾ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਈ; ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਵੀ; ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਈ। ਚੰਦਨ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ, ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ, ਕਮਲ, ਕਰਵੀਰ, ਤੇ ਲਾਲ ਉਤਪਲ ਫੁੱਲ। ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਕੁਰੁੰਟਾ ਫੁੱਲ, ਤੇ ਦਿਵਯ ਸੁਗੰਧੀਆਂ, ਤਾਮੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ। ਅੱਗ ਨੂੰ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਗੁਗਲ ਦੀ ਆਹੁਤੀ। ਫਿਰ ਅਰਘ ਪਾਤਰ ਲੈ ਕੇ, ਰਵੀ ਨੂੰ ਆਵਾਹਨ ਕਰੋ: “ਆਓ, ਸੂਰਜ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇਜ ਦੇ ਖਜਾਨੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੋ, ਇਹ ਅਰਘ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ, ਦਿਵਾਕਰ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਵਾਹਨ ਕਰਕੇ, ਗੋਡਿਆਂ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਆਦਿਤਯ-ਹ੍ਰਦਯ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ, ਰਵੀ ਨੂੰ ਅਰਘ ਦਿਓ: “ਓਮ। ਭਗਵਾਨ ਆਦਿਤਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ।” “ਸੋਮਾ ਨੂੰ, ਰਿਗ, ਯਜੁਰ, ਅਥਰਵ ਨੂੰ; ਓਮ ਭੂਰ ਭਵ: ਸਵ: ਓਮ ਮਹ: ਓਮ ਜਨ: ਓਮ ਤਪ: ਓਮ ਸਤ੍ਯੰ, ਬ੍ਰਹਮਣ, ਸਿਰ, ਵਿਚ, ਤੇ ਸਾਹਮਣੇ।” ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੇ ਉੱਤਮ ਤੰਤਰ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮ ਕੇ, ਧੂਪ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਨੂੰ ਉਠਾਓ। ਫਿਰ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਇਹ ਬਚਨ ਉਚਾਰੋ: “ਤੂੰ ਹੀ ਰੁਦਰਾਂ ਅਤੇ ਵਸੂਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ। ਦੇਵਤੇ ਤੇਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਸਦਾ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਵੇਰੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਨਾਲ।” “ਓਮ। ਭਗਵਾਨ ਗਿਆਨ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸੂਰਜ ਨੂੰ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਉੱਤਮ ਪਦ ਹੈ, ਸਦਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇਖਦੇ ਹਨ।” ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਅਰਘ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ: “ਓਮ। ਵਰੁਣ ਨੂੰ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।” “ਓਮ। ਕਾਲੀ ਧੂੜ ਵਿੱਚ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਅਮਰਤਾ ਤੇ ਮਰਤਾ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਵਿੱਚ ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।” ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਭੋਜਕਾ ਧੂਪ ਉਚਾ ਕਰਕੇ ਗਰਭਗ੍ਰਹ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ। ਫਿਰ ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ, ਮੂਰਤੀ ਲਈ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ: “ਮਿਹਿਰਾ ਨੂੰ, ਨਿਕਸ਼ੁਭਾ ਨੂੰ, ਸਦਾ।” ਫਿਰ, “ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਨਿਕਸ਼ੁਭਾ ਨੂੰ, ਦੰਡਧਾਰੀ ਨੂੰ, ਪਿੰਗਲਾ ਨੂੰ।” ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, “ਰਾਜਾ ਨੂੰ, ਸ੍ਰੌਸ਼ਾ ਨੂੰ, ਇਸ਼ਾਨਾ ਨੂੰ, ਗਰੁਤਮਤਾ ਨੂੰ।” ਫਿਰ, ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦਿਓ। ਫਿਰ, ਦਿੰਦੀਨ ਨੂੰ, ਹੇਮੰਤ ਨੂੰ, ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਉੱਤਮ ਨੂੰ; ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ, ਤੇ ਵਯੋਮ ਨੂੰ, ਯਾਦਵ ਨੂੰ। (ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਰੁਦਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।) “ਓਮ। ਬ੍ਰਹਮਣ, ਮੁੰਡਪਤਿ, ਆਦਿਤਯ, ਪੁਰੁਸ਼ੇਸ਼ਵਰ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।” “ਓਮ। ਅਨੇਕ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੇਸ਼, ਵਾਸੁਕੀ, ਤਕਸ਼ਕ, ਕਰਕੋਟਕ, ਪਦਮਾ, ਸ਼ੰਖ, ਕੁਲਿਕ, ਤੇ ਨਾਗਰਾਜਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।” ਤਲਾ, ਸੁਤਲਾ, ਪਾਤਾਲ, ਅਤਲਾ, ਵਿਤਲਾ, ਰਸਾਤਲ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ, ਦੈਤ, ਦਾਨਵ, ਪਿਸ਼ਾਚਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਫਿਰ, ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਮਾਤ੍ਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ (ਓਮ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ)। “ਓਮ। ਦੰਡਨਾਯਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਓਮ, ਮਾਰਤੰਡ ਨੂੰ; ਓਮ, ਵਿਨਾਇਕ ਨੂੰ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਾਮ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ, ਉਚਾ ਕੀਤਾ ਧੂਪ ਮੁੜ ਉਸੇ ਥਾਂ ਰੱਖੋ। ਸੂਰਜ ਦੇ ਗੁਪਤ ਸੇਵਕਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਕਾਰੀ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੁਨੀਆ ਤੇ ਆਤਮਕ ਕਾਰਜ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਮੈਨੂੰ ਦਿਓ। ਜੋ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪੂਜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਹ ਰੋਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਧੂਪ ਦੀ ਵਿਸਤਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲਾ, ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਰਨ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਕਰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਵਧੀਆ ਫੁੱਲ ਨਾ ਹੋਣ, ਪੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਓ; ਪੱਤੇ ਨਾ ਹੋਣ, ਧੂਪ; ਧੂਪ ਨਾ ਹੋਣ, ਪਾਣੀ। ਜੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਜੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਵੀ ਨਾ ਕਰ ਸਕੋ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਜਦੋਂ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਵਿਧੀ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਹੋਵੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਚੜ੍ਹਾਓ। ਜੋ ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਚਾਰਨ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਧੂਪ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਿਰ, ਨੱਕ, ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਢੱਕੋ, ਤੇ ਭਾਸਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾ ਕਰੋ। ਕਮਲ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ, ਮਨੁੱਖ ਸੂਰਜ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸਦਾ ਠੀਕ ਕਰਮ ਕਰੋ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਜੋ ਇਹ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਫਲ ਪਾ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਧੂਪ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਯਾਦਵ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਉੱਚਾ ਪਦ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ। ਜੋ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਕਾਮ ਪਾ ਕੇ, ਉੱਚਾ ਪਦ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਭੋਜਕਸ੍ਯੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸੁਮਨ੍ਤੁਰੁਵਾਚ ਅਥਾਜਗਾਮ ਭਗਵਾਨ੍ਵ੍ਯਾਸੋ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਂ ਪੁਰੀਮ੍ । ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਨਾਰਾਯਣਂ ਦੇਵਂ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਮ੍ । । ੧ ਤਮਾਗਤਮृषਿਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਅਭ੍ਯੁਤ੍ਥਾਯ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ । । ੨ ਸ੍ਵਯਮੇਵਾਸਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪਾਦ੍ਯਮਰ੍ਘ੍ਯਂ ਤਥੈਵ ਚ । ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਪ੍ਰਯਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਾਸਂ ਸਤ੍ਯਵਤੀਸੁਤਮ੍ । । ੩ ਯ ਏਤੇ ਭੋਜਕਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਆਨੀਤਾ ਮਤ੍ਸੁਤੇਨ ਵੈ । ਸ਼ਾਕਦ੍ਵੀਪਮਿਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਜ੍ਞਾਨਿਨੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਗਾਮਿਨਃ । । ੪ ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰੂਪਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਾਤ੍ਕਰ੍ਮਤਸ੍ਤਥਾ। ਕੌਤੂਹਲਂ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਹਰ੍षਸ਼੍ਚ ਪਰਮੋ ਮਮ । । ੫ ਕਥਮੇਤੇ ਕ੍ਸ਼ਣਮਪਿ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੇ ਪृਥਿਵੀਤਲੇ । ਯੇषਾਂ ਰਵਿਃ ਸਦਾ ਪੂਜ੍ਯਸ੍ਤੇषਾਂ ਮੁਕ੍ਤਿਃ ਸਦਾ ਵਸੇਤ੍ । । ੬ ਨਾਗਤ੍ਵਾ ਭੋਜਕਤ੍ਵਂ ਹਿ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕਸ਼੍ਚਨ । ਇਦਂ ਮੇ ਮਨਸੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸਦਾ ਸਮ੍ਪ੍ਰਤਿਭਾਤਿ ਵੈ । । ੭ ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਏਵਮੇਵ ਯਥਾਤ੍ਥ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰ । ਧਨ੍ਯਾ ਏਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਭੋਜਕਾ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । । ੮ ਯੇ ਪੂਜਯਨ੍ਤਿ ਸਤਤਂ ਭਾਨੁਮਨ੍ਤਂ ਦਿਵਾਕਰਮ੍ । ਜ੍ਞਾਨਿਨਃ ਕਰ੍ਮਨਿष੍ਠਾਸ਼੍ਚ ਸਦਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ਗਤਿਂ ਗਤਾਃ । । ੯ ਯਜਨ੍ਤੇ ਸਤਤਂ ਭਾਨੁਂ ਬਲਿਪੁष੍ਪਫਲੈਸ੍ਤਥਾ । ਅਨ੍ਨੇਨੌषਧਿਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਆਜ੍ਯਹੋਮੈਸ਼੍ਚ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ । । 1.144.੧੦ ਹੋਮਂ ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਰਂ ਹੋਮਂ ਤਤਃ ਸ਼੍ਰਿਤਾਃ । ਪਰਹੋਮਸ੍ਯ ਕਰਣਾਤ੍ਪੂਤਾਤ੍ਮਾਨੋ ਹ੍ਯਕਲ੍ਮषਾਃ । । ੧੧ ਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ ਪਰਮਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਭਾਸ੍ਕਰੀਂ ਤੈਜਸੀਂ ਕਲਾਮ੍ । ਕਰ੍ਮਣਃ ਸਾਧਨੇ ਚੈਕਾ ਤਤ੍ਰ ਚਾਗ੍ਨੌ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾ । । ੧੨ ਵਾਯੁਮਾਰ੍ਗਸ੍ਥਿਤਾ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਿ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਕਾ । ਤਤਃ ਪਰਂ ਤृਤੀਯਾ ਤੁ ਤਤ੍ਸ੍ਮृਤਂ ਸੂਰ੍ਯਮਣ੍ਡਲੇ । । ੧੩ ਮਣ੍ਡਲਂ ਤਚ੍ਚ ਸਵਿਤੁਰ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਹ੍ਯਜਰਮਵ੍ਯਯਮ੍ । ਤਸ੍ਯਾऽਸੌ ਪੁਰੁषੋ ਮਧ੍ਯੇ ਯੋऽਸੌ ਸਦਸਦਾਤ੍ਮਕਃ । । ੧੪ ਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਰਸ੍ਤੁ ਵਿਜ੍ਞੇਯੋ ਮਹਾਸੂਰ੍ਯਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਨਿष੍ਕਲਃ ਸਕਲਸ਼੍ਚਾਪਿ ਦ੍ਵੌ ਚ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਿਤੌ । । ੧੫ ਅਕ੍ਸ਼ਰਃ ਸਕਲਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਭੂਤਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ । ਸਤਤ੍ਤ੍ਵਃ ਸਕਲਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਹੀਨਸ੍ਤੁ ਨਿष੍ਕਲਃ । । ੧੬ ਤृਣਗੁਲ੍ਮਲਤਾਵृਕ੍ਸ਼ਵृਕਸਿਂਹਦ੍ਵਿਜਾਧਿਪਾਨ੍ । ਸੁਰਸਿਦ੍ਧਮਨੁष੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਸ੍ਥਲਜਾਞ੍ਜਲਜਾਨ੍ਹਰੇਤ੍ । । ੧੭ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ ਸ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਿ । ਯਦਾ ਕਲ੍ਪਾਤ੍ਮਕਸ਼੍ਚੈਵ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਂ ਤਨੁਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ । । ੧੮ ਨਿष੍ਕਲਸ੍ਤੁ ਸਦਾ ਜ੍ਞੇਯਃ ਸਂਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤੈਜਸੀਂ ਕਲਾਮ੍ । ਹਿਮਂ ਘਰ੍ਮਂ ਚ ਵਰ੍षਂ ਚ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਕੁਰੁਤੇ ਸਦਾ । । ੧੯ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾ ਯਾ ਤਨੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਅਕ੍ਸ਼ਰਂ ਤਤ੍ਪਰਂ ਪਦਮ੍ । ਦੇਵਯਾਨਂ ਤੁ ਪਨ੍ਥਾਨਂ ਕਰ੍ਮਯੋਗੇਨ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । 1.144.੨੦ ਆਦਿਤ੍ਯਸਿਦ੍ਧਾਨ੍ਤਰਿਤਾਃ ਸਾਙ੍ਖ੍ਯਯੋਗਵਿਦਸ਼੍ਚ ਯੇ । ਤੇऽਭਿਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂ ਸ ਮੋਕ੍ਸ਼ਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ । । ੨੧ ਨਿਰ੍ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵੋ ਨਿਰ੍ਗਮਸ਼੍ਚੈਵ ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਨ ਸ਼ੋਚਤਿ । ਵੇਦੇषੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵਦਨ੍ਤਿ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਤ੍ਵਵੇਦਿਨਃ । । ੨੨ ਅਕਾਰਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ । ਤ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਂ ਚ ਤਮੋਂਕਾਰਂ ਸਾਰ੍ਧਮਾਤ੍ਰਾਤ੍ਰਯੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ । । ੨੩ ਵਦਨ੍ਤਿ ਚਾਰ੍ਧਮਾਤ੍ਰਸ੍ਥਂ ਮਕਾਰਂ ਵ੍ਯਞ੍ਜਨਾਤ੍ਮਕਮ੍। ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤਿ ਯੇ ਮਕਾਰੀਯਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਤੇ ਹਿ ਸਦਾਤ੍ਮਕਮ੍ । । ੨੪ ਮਕਾਰੋ ਭਗਵਾਨ੍ਦੇਵੋ ਭਾਸ੍ਕਰਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ । ਮਕਾਰਧ੍ਯਾਨਯੋਗਾਚ੍ਚ ਮਗਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ । । ੨੫ ਧੂਪਮਾਲ੍ਯੈਰ੍ਯੁਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਉਪਹਾਰੈਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਭੋਜਯਨ੍ਤਿ ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੁਂ ਤੇਨ ਤੇ ਭੋਜਕਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ । । ੨੬ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਪਰ੍ਵਣਿ ਸਪ੍ਤਮੀਕਲ੍ਪੇ ਸਾਮ੍ਬੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਭੋਜਕਸ੍ਯੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਚਤੁਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਸੁਮੰਤੁ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਵਿਆਸ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ, ਦੁਆਰਕਾ ਪਹੁੰਚੇ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਠ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਆਸਨ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਤੇ ਅਰਘ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਵਿਆਸ, ਸਤਿਆਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: “ਇਹ ਭੋਜਕਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ, ਸ਼ਾਕਦਵੀਪ ਤੋਂ ਆਏ, ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੂਪ ਤੇ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸੂਰਜ ਸਦਾ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮੁਕਤੀ ਸਦਾ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਇਕ ਪਲ ਵੀ ਕਿਵੇਂ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਭੋਜਕਾ ਬਣੇ ਬਿਨਾ, ਕੋਈ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ। ਇਹ ਗੱਲ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਆਉਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।" ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ, ਗਦਾ ਵਾਲੇ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ। ਇਹ ਭੋਜਕਾ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਸਦਾ ਭਾਨੁ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਕਰਮ ਨਿਸ਼ਠ, ਤੇ ਸਦਾ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਦਾ ਭਾਨੁ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਫੁੱਲ, ਫਲ, ਅੰਨ, ਔਸ਼ਧੀਆਂ, ਤੇ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਨਾਲ। ਸਦਾ ਹੋਮ ਕਰਕੇ, ਪੂਰਨ ਹੋਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪੂਰਨ ਹੋਮ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਤੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਉੱਚੀ, ਦਿਵਯ, ਭਾਸਕਰੀ, ਤੇਜਸਵੀ ਕਿਰਣ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਰਮ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਵਿੱਚ, ਇਕ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਦੂਜਾ, ਵਾਯੂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਤੀਜਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਸੂਰਜ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਵਿਤਾ ਦਾ ਇਹ ਮੰਡਲ ਦਿਵਯ, ਅਜਰ ਤੇ ਅਵਿਨਾਸੀ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਹ ਪੁਰੁਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਸਤ ਤੇ ਅਸਤ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ। ਉਹ ਖਸ਼ਰ ਤੇ ਅਖਸ਼ਰ, ਮਹਾ ਸੂਰਜ, ਦੋ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ: ਨਿਰਗੁਣ ਤੇ ਸਰਗੁਣ। ਅਖਸ਼ਰ ਨਿਰਗੁਣ ਹੈ; ਸਰਗੁਣ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਸਤਤੱਵ ਸਰਗੁਣ ਹੈ; ਨਿਰਗੁਣ ਤੱਤਹੀਨ ਹੈ। ਤ੍ਰਿੰਨ, ਬੂਟੇ, ਲਤਾਵਾਂ, ਦਰੱਖਤ, ਸ਼ੇਰ, ਪੰਛੀ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਦੇਵ, ਸਿੱਧ, ਮਨੁੱਖ, ਤੇ ਜਲ-ਥਲ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ, ਹਰ ਜੀਵ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਕਲਪ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਸਰੀਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਨਿਰਗੁਣ ਸਦਾ ਤੇਜਸਵੀ ਕਿਰਣ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਹਿਮ, ਗਰਮੀ ਤੇ ਮੀਂਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਸਰੀਰ ਅਖਸ਼ਰ, ਉੱਚਾ ਪਦ ਹੈ। ਦੇਵਯਾਨ ਰਾਹ ਕਰਮ-ਯੋਗ ਨਾਲ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਆਦਿਤਯ-ਸਿਧਾਂਤ ਤੇ ਸਾਂਖ-ਯੋਗ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਪਦ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਮੁਕਤੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਕੋਈ ਦੁੰਦ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ। ਵੈਦਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਣ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੱਤ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। 'ਅ' ਅੱਖਰ ਨੂੰ ਤੱਤ ਰੂਪ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ; ਤਿੰਨ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਓਮਕਾਰ, ਤਿੰਨ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ। ਅੱਧੀ ਮਾਤਰਾ 'ਮ' ਅੱਖਰ, ਜੋ ਵਿਆੰਜਨ ਰੂਪ ਹੈ, ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ 'ਮ' ਦਾ ਗਿਆਨ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਦਾ ਸਤਤੱਵ ਵਾਲੇ ਹਨ। 'ਮ' ਅੱਖਰ ਭਗਵਾਨ ਭਾਸਕਰ ਹੈ, ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। 'ਮ' ਧਿਆਨ-ਯੋਗ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਗਾ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਧੂਪ, ਮਾਲਾ, ਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਭੋਜਕਾ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭੋਜਕਜ੍ਞਾਨਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਵਾਸੁਦੇਵ ਉਵਾਚ ਜ੍ਞਾਨੋਪਲਬ੍ਧਿਂ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਭੋਜਕਾਨਾਂ ਮਹਾਮੁਨੇ । ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕੌਤੁਕਂ ਪਰਮਂ ਮਮ । । ੧ ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਮਾਂ ਜ੍ਞਾਨੋਪਲਬ੍ਧਿਂ ਤੁ ਨਿਬੋਧ ਗਦਤੋ ਮਮ । ਅਸ੍ਥਿਸ੍ਥੂਲਂ ਸ੍ਨਾਯੁਯੁਤਂ ਮਾਂਸਸ਼ੋਣਿਤਲੇਪਨਮ੍ । । ਚਰ੍ਮਾਵਨਦ੍ਧਂ ਦੁਰ੍ਗਂਧਿਪੂਰ੍ਣਂ ਮੂਤ੍ਰਪੁਰੀषਯੋਃ । । ੨ ਜਰਾਸ਼ੋਕਸਮਾਵਿष੍ਟਂ ਰੋਗਾਯਤਨਮਾਤੁਰਮ੍ । ਰਜਸ੍ਵਲਮਨਿਤ੍ਯਂ ਚ ਭੂਤਾਵਾਸਮਿਮਂ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ । । ੩ ਕਪਾਲਂ ਵृਕ੍ਸ਼ਮੂਲਾਨਿ ਕੁਚੈਲਮਸਹਾਯਤਾ । ਸਮਤਾ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਏਵਂ ਮੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । । ੪ ਤਿਲੇ ਤੈਲਂ ਗਵਿ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਕਾष੍ਠੇ ਪਾਵਕਸਨ੍ਤਤਿਃ । ਉਪਾਯਂ ਚਿਨ੍ਤਯੇਦਸ੍ਯ ਧਿਯਾ ਧੀਰਃ ਸਮਾਹਿਤਃ । । ੫ ਪ੍ਰਮਾਥਿ ਚ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਮਨਃ ਸਂਯਮ੍ਯ ਚਞ੍ਚਲਮ੍ । ਬੁਦ੍ਧੀਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਸਂਯਮ੍ਯ ਸ਼ਕੁਨਾਨਿਵ ਪਞ੍ਜਰੇ । । ੬ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੈਰ੍ਨਿਯਤੈਰ੍ਦੇਹੀ ਧਾਰਾਭਿਰਿਵ ਤृਪ੍ਯਤੇ । ਸਤਤਮਮृਤਸ੍ਯੈਵ ਜਨਾਰ੍ਦਨ ਮਹਾਮਤੇ । । ੭ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮੈਰ੍ਦਹੇਦ੍ਦੋषਾਨ੍ਧਾਰਣਾਭਿਸ਼੍ਚ੧ ਕਿਲ੍ਬਿषਮ੍ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਹਾਰੇਣ ਸਂਸਰ੍ਗਾਨ੍ਧ੍ਯਾਨੇਨਾਨੀਸ਼੍ਵਰਾਨ੍ਗੁਣਾਨ੍ । । ੮ ਧ੍ਯਾਯਮਾਨਸ੍ਯ ਦਹ੍ਯਨ੍ਤੇ ਚਾਨ੍ਤੇ ਦੋषਾ ਯਥਾਗ੍ਨਿਨਾ । ਤਥੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਕृਤਾ ਦੋषਾ ਦਹ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਾਣਨਿਗ੍ਰਹਾਤ੍ । । ੯ ਚਿਤ੍ਤਂ ਚਿਤ੍ਤੇਨ ਸਂਸ਼ੋਧ੍ਯ ਭਾਵਂ ਭਾਵੇਨ ਸ਼ੋਧਯੇਤ੍ । ਮਨਸ੍ਤੁ ਮਨਸਾ ਸ਼ੋਧ੍ਯਂ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਤੁ ਸ਼ੋਧਯੇਤ੍ । । 1.145.੧੦ ਚਿਤ੍ਤਸ੍ਯਾਤਿਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਭਾਤਿ ਕਰ੍ਮ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਮ੍ । ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਨਿਰ੍ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵੋ ਨਿष੍ਪਰਿਗ੍ਰਹਃ । । ਨਿਰ੍ਮਮੋ ਨਿਰਹਙ੍ਕਾਰਸ੍ਤਤੋ ਯਾਤਿ ਪਰਾਂ ਗਤਿਮ੍ । । ੧੧ ਪਰ੍ਵਾਹ੍ਣੇ ਲੋਹਿਤਂ ਰੂਪਂ ਪ੍ਰਥਮਮृਙ੍ਮਮਯਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਯਜੁਰ੍ਮਯਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਤੁ ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਮਾਧ੍ਯਾਹ੍ਨਿਕਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । । ੧੨ ਕृष੍ਣਂ ਤृਤੀਯਂ ਸਾਯਾਹ੍ਨੇ ਸਾਮ੍ਨੋ ਰੂਪਂ ਤੁ ਤਤ੍ਕृਤਮ੍ । ਪ੍ਰਥਮਂ ਰਾਜਸਂ ਦੇਵ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ੧੩ ਤृਤੀਯਂ ਤਾਮਸਂ ਰੂਪਂ ਤ੍ਰੈਗੁਣ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਕਲ੍ਪਿਤਮ੍ । ਤ੍ਰਯਾਣਾਂ ਵ੍ਯਤਿਰੇਕੇਣ ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਸੂਰ੍ਯਮਣ੍ਡਲਮ੍ । । ੧੪ ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਦੇਵਨਿਰਞ੍ਜਨਮ੍ । ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਤੁ ਵੇਦਵਿਦਃ ਸੂਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਾਨ੍ਤਵੇਦਿਨਃ । । ੧੫ ੴਕਾਰਪ੍ਰਣਵੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਧ੍ਯਾਨਨਿਰ੍ਭੂਤਕਲ੍ਮषਾਃ । ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਪਦ੍ਮਾਸਨੇ ਵੀਰਾ ਨਾਭਿਸਂਨ੍ਯਸ੍ਤਪਾਣਯਃ । । ੧੬ ਸੁषੁਮ੍ਨਾਨਾਡਿਕਾਮਾਰ੍ਗਂ ਕੁਮ੍ਭਰੇਚਕਪੂਰਕੈਃ । ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸਂਸ਼ੋਧ੍ਯ ਤਾਨ੍ਪਞ੍ਚ ਮਰੁਤੋ ਦੇਹਮਧ੍ਯਗਾਨ੍ ।। ੧੭ ਪਦਾਙ੍ਗੁष੍ਠਾਨ੍ਵਿਤਃ ਸ੍ਵਿਨ੍ਨਮੂਰ੍ਧ੍ਵਮੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਪਯੇਤ੍ਕ੍ਰਮਾਤ੍ । ਨਾਭਿਦੇਸ਼ੇ ਤੁ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਮਗ੍ਨਿਮਨਾਮਯਮ੍ ।। ੧੮ ਸੋਮਂ ਚ ਹਦਯੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਵਾਗ੍ਨਿਸ਼ਿਖਾਂ ਤਤਃ । ਵਾਤਰਸ਼੍ਮਿਭਿਰਾਸਾਦ੍ਯ ਤਂ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਣ੍ਡਲਂ ਪਰਮ੍ ।। ੧੯ ਤਤਃ ਪਰਂ ਤੁ ਯੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਯੋਗਸ੍ਥਃ ਸੂਰ੍ਯਮਣ੍ਡਲਮ੍ । ਯਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਨ ਸ਼ੋਚਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਸੌਰਂ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍ ।।1.145.੨ ੦ ਦੇਵਾਰ੍ਚਨਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਕੀਰ੍ਤਿਤਃ ਕੇਸ਼ਿਸੂਦਨ । ਪ੍ਰਥਮਂ ਹਦਯਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਚਾਗ੍ਨਿਮਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍ ।।੨ ੧ ਤृਤੀਯਂ ਨਾਭਿਸਂਸ੍ਥਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਸੂਰ੍ਯਮਣ੍ਡਲਮ੍ ।।੨੨ ਸ੍ਥਾਨਂ ਪਰਂ ਵੈ ਪਰਮਾਤ੍ਮਸਂਸ੍ਥਂ ਭਾਨੋਃ ਸੁਰੇਸ਼ਸ੍ਯ ਵਦਨ੍ਤਿ ਤਜ੍ਜ੍ਞਾਃ । ਜ੍ਞੇਯਃ ਸ ਮੋਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਨृਣਾਂ ਸ ਏਵ ਸਂਸਾਰਵਿਚ੍ਛਿਤ੍ਤਿਕਰਂ ਪਦਂ ਤਤਃ ।।੨੩ ਇਦਮਮृਤਸਮਂ ਪਰਸ੍ਯ ਵੇਦ੍ਯਂ ਕਿਰਣਸਹਸ੍ਰਮृਤੋ ਹਿਤਂ ਜਨਾਨਾਮ੍ । ऋषਿਚਰਿਤਮਵੇਤ੍ਯ ਤਤ੍ਤ੍ਵਸਾਰਂ ਵ੍ਯਪਗਤਮੋਹਧਿਯਃ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮ੍ ।।੨੪ ਇਦਂ ਮਗਾਨਾਂ ਚਰਿਤਂ ਮਯਾ ਤੇ ਪ੍ਰਖ੍ਯਾਪਿਤਂ ਯਾਨਵਰੇਣ ਯੁਕ੍ਤਮ੍ । ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾਤ੍ਵਿਮਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਵਿਦੋ ਵਦਨ੍ਤਿ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਸ੍ਥਾਨਮਵਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ।।੨੫ ਯਨ੍ਮਯੋਕ੍ਤਮਿਦਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਦੇਯਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਵਤਾਂ ਨृਣਾਮ੍ । ਨਾਸ੍ਤਿਕਾਨਾਮਬੁਦ੍ਧੀਨਾਂ ਨ ਦੇਯਂ ਭੂਤਿਮਿਚ੍ਛਤਾ ।।੨੬ ਸੁਮਨ੍ਤੁਰੁਵਾਚ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ਵ੍ਯਾਸੋ ਭੋਜਕਜ੍ਞਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਨਾਰਾਯਣਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਜਗਾਮਾਯਤਨਂ ਹਰੇਃ ।।੨੭ ਖ੍ਯਾਤੋ ਯਸ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਗਂਗਯਾ ਪਰਿਤੋषਿਤਃ । ਬਦਰ੍ਯਾ ਮਣ੍ਡਿਤੋ ਵੀਰ ਨਰਨਾਰਾਯਣਾਸ਼੍ਰਮਃ । । ੨੮ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਪਰ੍ਵਣਿ ਸਪ੍ਤਮੀਕਲ੍ਪੇ ਭੋਜਕਜ੍ਞਾਨਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਪਞ੍ਚਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਉੱਤਮ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਭੋਜਕਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਬਾਰੇ ਸੱਚ ਦੱਸੋ। ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਵੱਡੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੈ।” ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਸੁਣੋ, ਇਹ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਵਿਧੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਰੀਰ ਹੱਡੀਆਂ ਦਾ, ਨਸਾਂ ਨਾਲ, ਮਾਸ ਤੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਲਿਪਤਾ ਹੈ। ਚਮੜੀ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ, ਮੂਤਰ ਤੇ ਗੰਦ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਬੁਰੀ ਵਾਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ। ਜਰ੍ਹਾ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਘਰ, ਰਜਸਵਾਲਾ ਤੇ ਅਸਥਿਰ, ਇਹ ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਘਰ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਖੋਪੜੀ, ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ, ਫਟੇ ਕਪੜੇ, ਤੇ ਅਸਹਾਇਤਾ; ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਸਮਤਾ—ਇਹ ਮੁਕਤ ਦੇ ਲੱਛਣ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਤਿਲ ਵਿੱਚ ਤੇਲ, ਗਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ, ਤੇ ਲੱਕੜ ਵਿੱਚ ਅੱਗ, ਤਿਵੇਂ ਧਿਆਨ ਵਾਲਾ ਮਨ, ਇਸ ਦੀ ਯੋਗ ਵਿਧੀ ਸੋਚੇ। ਮਨ ਨੂੰ ਯਤਨ ਨਾਲ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਪਿੰਜਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਸੰਯਮ ਕਰੇ। ਸੰਯਮਿਤ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਵਾਲਾ ਜੀਵ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ। ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਨਾਲ ਦੋਸ਼ ਸਾੜੋ, ਧਾਰਣਾ ਨਾਲ ਪਾਪ, ਪ੍ਰਤਿਆਹਾਰ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ, ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਅਦੇਵ ਗੁਣ। ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਦੋਸ਼ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਵੀ ਪ੍ਰਾਣ ਸੰਯਮ ਨਾਲ ਸਾੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚਿੱਤ ਨੂੰ ਚਿੱਤ ਨਾਲ, ਭਾਵ ਨੂੰ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਮਨ ਨੂੰ ਮਨ ਨਾਲ, ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੋ। ਚਿੱਤ ਦੀ ਵਧੀਕ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ, ਕਰਮ—ਚੰਗਾ ਮਾੜਾ—ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਚੰਗਾ-ਮਾੜਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਦੁੰਦ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਵਿਅਕਤੀਹੀਨ, ਅਹੰਕਾਰਹੀਨ, ਉੱਚਾ ਪਦ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ, ਪਹਿਲਾ ਰੂਪ ਲਾਲ, ਰਿਗ ਦਾ; ਦੂਜਾ, ਚਿੱਟਾ, ਯਜੁਰ ਦਾ, ਮਧਿਆਨ ਦਾ; ਤੀਜਾ, ਕਾਲਾ, ਸਾਮ ਦਾ, ਸ਼ਾਮ ਦਾ। ਪਹਿਲਾ ਰਾਜਸੀ, ਦੂਜਾ ਸਾਤਵਿਕ, ਤੀਜਾ ਤਾਮਸੀ; ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਚੌਥਾ ਸੂਰਜ ਮੰਡਲ ਹੈ। ਚੌਥਾ, ਸੁਕਸ਼ਮ ਤੇ ਜੋਤਿ, ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਨਿਰੰਜਨ ਸਥਾਨ; ਵੈਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਿਦਿਆ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਚੌਥਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਓਮਕਾਰ ਪ੍ਰਣਵ ਨਾਲ, ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਪਦਮ ਆਸਨ ਵਿੱਚ, ਨਾਭੀ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਕੇ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਨਾਡੀ ਰਾਹ, ਕੁੰਭਕ, ਰੇਚਕ, ਪੂਰਕ ਨਾਲ, ਪੰਜ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪੈਰ ਦੇ ਅੰਗੂਠੇ ਨੂੰ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਉਪਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਨਾਭੀ ਤੇ ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ, ਸਿਰ ਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਲੌ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਹਵਾ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਮੰਡਲ ਭੇਦ ਕੇ, ਉਪਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਉਹ ਸੌਰ ਉੱਚਾ ਪਦ ਹੈ। ਹੇ ਕੇਸ਼ੀਸੂਦਨ, ਦੇਵ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸੀ ਗਈ। ਪਹਿਲਾ ਸਥਾਨ ਹਿਰਦੇ, ਦੂਜਾ ਅੱਗ ਵਿੱਚ, ਤੀਜਾ ਨਾਭੀ ਵਿੱਚ, ਚੌਥਾ ਸੂਰਜ ਮੰਡਲ। ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ, ਭਾਨੁ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦਾ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਸਥਾਨ ਹੈ; ਇਹ ਮੁਕਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪਦ। ਇਹ ਅਮਰਤਾ ਵਰਗਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲਾ ਅਮਰ ਰਸ; ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਚਾਲ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੋਹ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮਗਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸੀ, ਵਧੀਆ ਯਾਨ ਵਾਲੀ; ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੁਕਤੀ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸਿੱਧ ਉਹ ਪਦ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਮੇਰੇ ਬਚਨ, ਇਹ ਗਿਆਨ, ਸਿਰਫ ਸ਼ਰਧਾ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿਓ; ਨਾਸਤਿਕ ਜਾਂ ਮੂਰਖ ਨੂੰ, ਲਾਭ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਨਾ ਦਿਓ। ਸੁਮੰਤੁ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਵਾਨ ਵਿਆਸ ਨੇ ਭੋਜਕਾ ਦਾ ਉੱਤਮ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਗੰਗਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਬਦਰੀ ਵਿੱਚ ਸਜਿਆ, ਨਰਾ-ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ।
ਭੋਜਕਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸ਼ਤਾਨੀਕ ਉਵਾਚ ਯ ਏਤੇ ਭੋਜਕਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਪੂਜਕਾਃ । ਨਾਨ੍ਯਂ ਭੋਜ੍ਯਮਥੈਤੇषਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਸ਼੍ਚ ਕਦਾਚਨ । । ੧ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਪੂਜ੍ਯਤ੍ਵਂ ਚ ਤਥਾ ਗਤਾਃ । ਦਿਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਤੇ ਸ੍ਮृਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਆਦਿਤ੍ਯਾਮ੍ਭਃ ਸਮੁਦ੍ਭਵਾਃ । । ੨ ਅਭੋਜ੍ਯਤ੍ਵਂ ਕਥਂ ਯਾਤਾ ਭੋਜਕਾਸ੍ਤਦ੍ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ । ਕਿਂ ਕੁਰ੍ਵਾਣਾਸ੍ਤਥਾ ਕਰ੍ਮ ਭੋਜ੍ਯਤਾਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਮੇ ਵਦ । । ੩ ਸੁਮਨ੍ਤੁਰੁਵਾਚ ਇਮਮਰ੍ਥਂ ਪੁਰਾ ਪृष੍ਟੋ ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਮਹੀਪਤੇ । ਕृਤਵਰ੍ਮਣਾ ਪੁਰਾ ਰਾਜਂਸ੍ਤਥਾ ਸਾਮ੍ਬੋ ਮਹਾਬਲਃ । । ੪ ਗਤੌ ਸਾਮ੍ਬਪੁਰੀਂ ਵੀਰ ਤਥਾ ਨਾਰਦਪਰ੍ਵਤੌ । ਭੁਕ੍ਤਵਨ੍ਤੋ ਗृਹੇ ਸਰ੍ਵੇ ਭੋਜਕਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । । ੫ ਆਦਿਤ੍ਯਕਰ੍ਮਣੋ ਲੋਕੇ ਦੇਵਾਨ੍ਨਖ੍ਯਾਤਿਮਾਗਤਾਃ । ਤੇਨ ਤੇ ਪੂਜਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭੋਜ੍ਯੈਰਨੇਕਸ਼ਃ । । ੬ ਆਗਤਾਸ੍ਤੇ ਪੁਰੀਂ ਵੀਰ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਂ ਵਿਭੋਃ । ਤਾਵृषੀ ਦਿਵਮਾਰੁਢੌ ਰਾਜਨ੍ਨਾਰਦਪਰ੍ਵਤੌ । ੭ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਮਹਾਤੇਜਾ ਹਾਰ੍ਦਿਕ੍ਯੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਯ ਏਤੇ ਭੋਜਕਾ ਵਿਪ੍ਰ ਪੂਜਕਾ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਤੁ । । ੮ ਅਨ੍ਨਮੇषਾਂ ਕਥਂ ਵਿਪ੍ਰੌ ਭੁਕ੍ਤਵਨ੍ਤੌ ਜਨਾਰ੍ਦਨ । ਤਾਵृषੀ ਦਿਵ੍ਯਮਾਖ੍ਯਾਤੌ ਯੌ ਤੌ ਨਾਰਦਪਰ੍ਵਤੌ । । ਅਭੋਜ੍ਯਾਃ ਕਿਲ ਏਤੇ ਵੈ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨ । । ੯ ਵਾਸੁਦੇਵ ਉਵਾਚ ਨ ਤੇ ਭੋਜ੍ਯਾ ਮਹਾਬਾਹੋ ਭੋਜ੍ਯਾ ਭੋਜਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ । ਅਭਿਵਾਦ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਯਥਾਦਿਤ੍ਯੋ ਮਹਾਮਤੇ । । 1.146.੧੦ ਆਚਰਨ੍ਤਸ਼੍ਰ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਭੋਜ੍ਯਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਵਜਨ੍ਤਿ ਤੇ । ਤਚ੍ਛ੍ਰੂਯਤਾਂ ਯਦੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਯਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਚਾਪਿ ਤੈਰ੍ਵਿਭੋ । । ਯਤਮਾਨੈਰ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਤਦਿਹੈਕਮਨਾਃ ਸ਼ृਣੁ । । ੧੧ ਵृषਲੀ ਯਸ੍ਯ ਵੈ ਭਾਰ੍ਯਾ ਯਸ਼੍ਚਾਵ੍ਯਙ੍ਗਂ ਨ ਧਾਰਯੇਤ੍ । ਅਭੋਜ੍ਯਃ ਸ ਤੁ ਵਿਜ੍ਞੇਯੋ ਭੋਜਕੋ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । । ੧੨ ਅਸ੍ਨਾਤਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਤਥਾਭ੍ਯਙ੍ਗਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ । ਆਦਿਤ੍ਯਂ ਯਦੁਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਤਥਾ ਚ ਵਿਧਿਨਾ ਵਿਭੋ । । ੧੩ ਸੇਵਕੋ ਭੋਜਕੋ ਯਸ੍ਤੁ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਨ੍ਨਂ ਯੇਨ ਭੁਜ੍ਯਤੇ । ਕृषਿਂ ਚ ਕੁਰੁਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਦੇਵਾਰ੍ਚਾਮਪਿ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । । ੧੪ ਜਾਤਕਰ੍ਮਾਦਯੋ ਯਸ੍ਯ ਨ ਸਂਸ੍ਕਾਰਾਃ ਕृਤਾ ਵਿਭੋ । ਆਰੁਣੇਯੈਸ਼੍ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਂ ਨ ਚ ਵੈ ਪਠੇਤ੍ । । ਤਸ੍ਯ ਗੇਹੇ ਦ੍ਵਿਜੋ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਪਾਦੇਨ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ । । ੧੫ ਪਿਤृਦੇਵਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਭੂਤਾਨਾਂ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਤੁ । ਅਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪੂਜਾਂ ਯਸ੍ਤੁ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਸ ਧਰ੍ਮਹਾ । । ੧੬ ਅਭ੍ਯਙ੍ਗੇਨ ਵਿਹੀਨੋ ਯਃ ਸ਼ਂਖਹੀਨਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਸ਼ਿਰਸਾ ਧਾਰਯੇਤ੍ਕੇਸ਼ਾਨ੍ਸ ਜ੍ਞੇਯੋ ਭੋਜਕਾਧਮਃ । । ੧੭ ਦੇਵਾਰ੍ਚਨਂ ਤਥਾ ਹੋਮਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਰ੍ਪਣਮੇਵ ਚ । ਦਾਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪੂਜਾਂ ਚ ਕੁਰ੍ਵਤੋ ਭੋਜਕਸ੍ਯ ਤੁ । । ਅਭ੍ਯਙ੍ਗੇਨ ਵਿਹੀਨਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਤਿ ਨਿष੍ਫਲਮ੍ । । ੧੮ ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯੋ ਹ੍ਯੇष ਸਰ੍ਵਵੇਦਮਯਸ੍ਤਥਾ । ਅਭ੍ਯਙ੍ਗੋ ਯਦੁਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਪਵਿਤ੍ਰਃ ਪਰਮਃ ਸ੍ਮृਤਃ । । ੧੯ ਭੋਜਕਾਨਾਂ ਯਦੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਸ੍ਯ ਮੂਲੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ਹਰਿਃ । ਮਧ੍ਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮਹਾਤੇਜਾ ਅਗ੍ਰੇ ਗੋਸ਼੍ਰੁਤਿਭੂषਣਃ । । 1.146.੨੦ ऋਗ੍ਵੇਦੋ ਯਸ੍ਯ ਮੂਲਸ੍ਥੋ ਮਧ੍ਯੇ ਸਾਮਾਨਿ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ । ਯਜੁਰ੍ਵੇਦਸ੍ਤਥਾ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ਼੍ਚਾਥਰ੍ਵਸਹਿਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ । । ੨੧ ਤ੍ਰਯੋऽਗ੍ਨਯਸ੍ਤਥਾ ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਰਯੋ ਲੋਕਾਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ । ਏਵਮੇਵ ਪਵਿਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਅਭ੍ਯਙ੍ਗੋ ਭੋਜਕਸ੍ਯ ਤੁ । । ੨੨ ਯਸ੍ਤ੍ਵਨੇਨ ਵਿਹੀਨਸ੍ਤੁ ਭੋਜਕੋ ਭੋਜਕਾਧਮਃ । ਅਭੋਜ੍ਯਃ ਸ ਤੁ ਵਿਜ੍ਞੇਯਃ ਸੋऽਸ਼ੁਚਿਰ੍ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । । ੨੩ ਨਿਰ੍ਮਾਲ੍ਯਮਥ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਕੁਙ੍ਕੁਮਂ ਦੇਵਹੇਲਿਨਾਮ੍ । ਯੇ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਵਿਕ੍ਰੀਣਨ੍ਤਿ ਚ ਭੋਜਕਾਃ । । ਤੇऽਧਮਾ ਭੋਜਕਾ ਜ੍ਞੇਯਾ ਯੇ ਚ ਦੇਵਸ੍ਵਹਾਰਿਣਃ । । ੨੪ ਨ ਪੂਜਯਨ੍ਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਦੇਵਸ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ਪਯਨ੍ਤਿ ਚ । ਨ ਤੇ ਦੇਵ ਪ੍ਰਿਯਾਸ੍ਤਾਤ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਭੋਜਕਾਧਮਾਃ । । ੨੫ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨ ਭੁਕ੍ਤੇ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਭੋਜਕੋऽਸ਼੍ਨਾਤਿ ਮਾਨਦ । ਤਦਨ੍ਨਂ ਭੁਙ੍ਜਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਰਕਾਯ ਨ ਸ਼ਾਨ੍ਤਯੇ । । ੨੬ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਭੋਜਯੇਤ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਨਰਃ ਸਦਾ । ਪ੍ਰਥਮਂ ਯਦੁਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਤਚ੍ਚ ਦੇਹਵਿਸ਼ੋਧਨਮ੍ । । ੨੭ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਪੁਰੋਡਾਸ਼ੋ ਯਥਾ ਕਾਯਵਿਸ਼ੋਧਨਃ । ਭੋਜਕਾਨਾਂ ਤਥਾ ਵੀਰ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਕਾਯਸ਼ੋਧਨਮ੍ । । ੨੮ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਪਰ੍ਵਣਿ ਸਪ੍ਤਮੀਕਲ੍ਪੇ ਸਾਮ੍ਬੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਭੋਜਕਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ षਟ੍ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਸ਼ਤਾਨੀਕ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਇਹ ਭੋਜਕਾ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦਾ ਭੋਜਨ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਭਾਸਕਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ; ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਿਵਯ ਹਨ, ਆਦਿਤਯ ਦੇ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਭੋਜਕਾ ਕਿਵੇਂ ਅਭੋਜਯ ਹੋਏ? ਦੱਸੋ, ਕਿਹੜੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਭੋਜਯ ਜਾਂ ਅਭੋਜਯ ਬਣਦੇ ਹਨ?” ਸੁਮੰਤੁ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਗੱਲ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ, ਕ੍ਰਿਤਵਰਮ ਤੇ ਸਮਬਾ ਨੇ ਪੁੱਛੀ ਸੀ। ਉਹ ਸਾਂਬਪੁਰ, ਨਾਰਦ ਪਰਵਤ ਤੇ, ਮਹਾਨ ਭੋਜਕਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਆਦਿਤਯ ਦੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵ-ਅੰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ ਗਏ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦੁਆਰਕਾ ਪਹੁੰਚੇ; ਨਾਰਦ ਤੇ ਪਰਵਤ ਰਿਸ਼ੀ ਦਿਵਯ ਹੋ ਕੇ, ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਗਏ। ਹਾਰਦਿਕਯ ਨੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: “ਇਹ ਭੋਜਕਾ, ਭਾਸਕਰ ਦੇ ਪੂਜਕ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਭੋਜਨ ਕੀਤਾ? ਨਾਰਦ ਤੇ ਪਰਵਤ ਦਿਵਯ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੀ ਇਹ ਭੋਜਕਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਅਭੋਜਯ ਹਨ?” ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਉਹ ਅਭੋਜਯ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਬਾਹੂ; ਭੋਜਕਾ ਸਦਾ ਪੂਜਯ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਆਦਿਤਯ। ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਭੋਜਯ ਬਣਦੇ ਹਨ; ਸੁਣੋ, ਹੇ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਉੱਤਮ, ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਯਤਨ ਨਾਲ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਮਹਾਬਾਹੂ। ਜਿਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੀਚ ਜਾਤ ਦੀ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਜੋ ਅਵਯੰਗ (ਜਨੇਊ) ਨਾ ਪਹਿਨੇ, ਉਹ ਅਭੋਜਯ ਹੈ; ਇਹ ਭੋਜਕਾ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਅਭਯੰਗ (ਤੇਲ ਮਲਣ) ਬਿਨਾ, ਜਾਂ ਵਿਧੀ ਬਿਨਾ ਆਦਿਤਯ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਵੀ ਅਭੋਜਯ। ਜੋ ਭੋਜਕਾ, ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦਾ ਅੰਨ ਖਾਏ, ਜਾਂ ਖੇਤੀ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਦੇਵ-ਪੂਜਾ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਅਭੋਜਯ। ਜਿਸ ਦੇ ਜਾਤਕਰਮਾ ਆਦਿ ਸੰਸਕਾਰ ਨਾ ਹੋਏ, ਜਾਂ ਆਰੁਣੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਾਵਿਤਰੀ ਨਾ ਪੜ੍ਹੇ, ਉਸਦੇ ਘਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਭੋਜਨ ਕਰਕੇ, ਕਠਿਨ ਤਪ ਨਾਲ ਹੀ ਸ਼ੁੱਧ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਿਤਰ, ਦੇਵ, ਮਨੁੱਖ, ਭੂਤ, ਤੇ ਭਾਸਕਰ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਭੋਜਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਧਰਮਹੀਨ ਹੈ। ਅਭਯੰਗ, ਸ਼ੰਖ, ਜਾਂ ਕੇਸਾਂ ਦਾ ਸੰਯਮ ਨਾ ਰੱਖੇ, ਉਹ ਭੋਜਕਾ-ਅਧਮ ਹੈ। ਦੇਵ-ਪੂਜਾ, ਹੋਮ, ਨ੍ਹਾਉਣ, ਤਰਪਣ, ਦਾਨ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜੇ ਅਭਯੰਗ ਨਾ ਕਰੇ, ਸਭ ਕਰਮ ਵਿਅਰਥ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਦੇਵਾਂ ਤੇ ਵੈਦਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ; ਅਭਯੰਗ, ਹੇ ਯਾਦਵ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭੋਜਕਾ ਦੇ ਮੂਲ ਵਿੱਚ ਹਰੀ, ਵਿਚਕਾਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਤੇ ਅੱਗੇ ਗੋ-ਧੁਨੀ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਮੂਲ ਵਿੱਚ ਰਿਗਵੈਦ, ਵਿਚਕਾਰ ਸਾਮ, ਤੇ ਯਜੁਰਵੈਦ, ਅਥਰਵ ਨਾਲ, ਸਥਿਤ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਅੱਗ, ਤਿੰਨ ਲੋਕ, ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਸਥਿਤ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਭਯੰਗ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਜੋ ਇਸ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਭੋਜਕਾ-ਅਧਮ, ਅਭੋਜਯ, ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੈ; ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਨਿਰਮਾਲ, ਨੈਵੇਦ, ਕੁੰਗੂ, ਦੇਵ-ਹੇਲੀ, ਜੋ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਜਾਂ ਵੇਚਦੇ, ਜਾਂ ਦੇਵ-ਸਮਪਤੀ ਚੁਰੀ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਭੋਜਕਾ-ਅਧਮ ਹਨ। ਜੋ ਦੇਵ-ਪੂਜਾ ਨਾ ਕਰਦੇ, ਜਾਂ ਦੇਵ-ਸਮਪਤੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਦੇਵਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਨਹੀਂ, ਭੋਜਕਾ-ਅਧਮ ਹਨ। ਜਿਸ ਘਰ ਨੈਵੇਦ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਾਧਾ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਅੰਨ ਨਰਕ ਲਈ ਹੈ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਸਦਾ ਭਾਸਕਰ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਨੈਵੇਦ ਚੜ੍ਹਾਓ; ਇਹ ਸਰੀਰ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਪੁਰੋਡਾਸ਼ਾ ਸਰੀਰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਭੋਜਕਾ ਲਈ ਨੈਵੇਦ ਸਰੀਰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਵੀਰ।
ਭੋਜਕਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਵਾਸੁਦੇਵ ਉਵਾਚ ਅਤ੍ਰ ਪृष੍ਟੋ ਯਥਾ ਦੇਵੋ ਭਾਸ੍ਕਰੋ ਦੇਵਪੂਜਿਤਃ । ਅਰੁਣੇਨ ਮਹਾਬਾਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਿਯਾ ਭੋਜਕਾਸ੍ਤਥਾ । । ੧ ਪੂਜਾਯਾਂ ਤਵ ਕੇ ਯੋਗ੍ਯਾਃ ਕੇ ਨ ਯੋਗ੍ਯਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਚ । ਇਤਿ ਪृष੍ਟਃ ਸ ਭਗਵਾਨਰੁਣੇਨ ਦਿਵਾਕਰਃ । । ਯਦੁਵਾਚ ਮਹਾਬਾਹੋ ਤਦਿਹੈਕਮਨਾਃ ਸ਼ृਣੁ । । ੨ ਭਾਸ੍ਕਰ ਉਵਾਚ ਪਰਦਾਰਾਨ੍ਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਯੇ ਨ ਹਿਂਸਨ੍ਤਿ ਭੋਜਕਾਃ । ਤੇ ਪ੍ਰਿਯਾ ਮਮ ਵੈ ਨਿਤ੍ਯਂ ਯੇ ਨ ਨਿਂਦਨ੍ਤਿ ਦੈਵਤਾਨ੍ । । ੩ ਵਾਣਿਜ੍ਯਂ ਕृषਿਸੇਵਾਂ ਤੁ ਵੇਦਾਨਾਂ ਨਿਨ੍ਦਨਂ ਚ ਯੇ । ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਭੋਜਕਾ ਜ੍ਞੇਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਮਮ ਵੈਰਿਣਃ । । ੪ ਯੇषਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਸਙ੍ਗ੍ਰਹਣਂ ਕਰ੍षਣਂ ਯੇ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਤੇ । ਨृਪਸੇਵਾਂ ਖਗਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਃ ਪਤਿਤਾਸ੍ਤੁ ਤੇ । । ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਯੇ ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਨ੍ਨਂ ਜ੍ਞੇਯਾਸ੍ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰਵੋ ਮਮ । । ੫ ਪੂਜਾ ਕृਤਾ ਤੁ ਯਾ ਤੈਸ੍ਤੁ ਤਥਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਚ ਖਗੋਤ੍ਤਮ । ਪੂਜਾਂ ਤਾਮਥ ਚਾਪ੍ਯਰ੍ਘ੍ਯਂ ਨਾਹਂ ਗृਹ੍ਣਾਮਿ ਖੇਚਰ । । ੬ ਯ ਏਤੇ ਕਥਿਤਾ ਵੀਰ ਯੇ ਚ ਸ਼ਙ੍ਖਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ । ਨਿਰ੍ਮਾਲ੍ਯਂ ਯੇ ਮਦੀਯਂ ਤੁ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਕੁਙ੍ਕੁਮਂ ਤਥਾ । । ੭ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਯ ਯੇ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਵਿਕੀਰ੍ਣਨ੍ਤਿ ਚ ਯੇ ਖਗ । ਯਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਯੇ ਚ ਵੈਸ਼੍ਯਾਯ ਭੋਜਕਾ ਮੇ ਨ ਤੇ ਪ੍ਰਿਯਾਃ । । ੮ ਯਜਨ੍ਤੇ ਯੇ ਚ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਂ ਮਹਾਸ਼੍ਵੇਤਾਂ ਚ ਗੋਪਤੇਃ । ਯੇ ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਮੇ ਮੁਦ੍ਰਾਂ ਕਿਙ੍ਕਰਾਣਾਂ ਚ ਨਾਮਤਃ । । ੯ ਯ ਏਤੇ੧ ਕਥਿਤਾ ਵੀਰ ਭੋਜਕਾਸ੍ਤੇ ਮਯਾ ਖਗ । ਨੈਤੇ ਪੂਜਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਾ ਯੇ ਪ੍ਰਿਯਾ ਮਮ ਭੋਜਕਾਃ । । ਤਾਞ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਖਗਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਭੂਤ੍ਵਾ ਚੈਕਾਗ੍ਰਮਾਨਸਃ । । 1.147.੧੦ ਦੇਵਦ੍ਵਿਜਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਚਾਪਿ ਪੂਜਕਾਃ । ਤੇ ਪ੍ਰਿਯਾ ਮਮ ਵੈ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ਕ੍ਤਾਃ ਪੂਜਯਿਤੁਂ ਰਵਿਮ੍ । । ੧੧ ਯੇषਾਂ ਮੁਣ੍ਡਂ ਸ਼ਿਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਯੇ ਚਾਭ੍ਯਙ੍ਗਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ । ਵਾਦਯਨ੍ਤਿ ਚ ਯੇ ਸ਼ਙ੍ਖਂ ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਭੋਜਕਾ ਮਤਾਃ । । ੧੨ ਤ੍ਰਿਕਾਲਂ ਯੇ ਚ ਮਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸੁਸ੍ਨਾਤਾਃ ਕ੍ਰੋਧਵਰ੍ਜਿਤਾਃ । ਪੂਜਯਨ੍ਤਿ ਖਗਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤੇ ਪ੍ਰਿਯਾ ਮਮ ਭੋਜਕਾਃ । । ੧੩ ਵਾਰੇ ਮਦੀਯੇ ਨਕ੍ਤਂ ਤੁ षष੍ਠ੍ਯਾਂ ਯੇ ਚ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਤੇ । ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਮੁਪਵਾਸਂ ਤੁ ਤਥਾ ਸਙ੍ਕ੍ਰਮਣੇ ਮਮ । । ੧੪ ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਜ੍ਞੇਯਾ ਭੋਜਕਾ ਮਮ ਪੂਜਕਾਃ । ਪੂਜਯਨ੍ਤਿ ਚ ਯੇ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਾ ਮਤ੍ਪਰਾਯਣਾਃ । । ਤੇ ਪ੍ਰਿਯਾਃ ਸਤਤਂ ਮਹ੍ਯਂ ਭੋਜਕਾ ਗਰੁਡਾਗ੍ਰਜ । । ੧੫ ਮਯਿ ਭਕ੍ਤਿਂ ਨ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਪੂਜਯਨ੍ਤਿ ਨੋ । ਨ ਤੇ ਪੂਜ੍ਯਾ ਨ ਵਨ੍ਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਦ੍ਵਿषਨ੍ਤਿ ਚ ਮਾਂ ਸਦਾ । । ੧੬ ਯੇ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਮਹਾਯਜ੍ਞਾਨ੍ਭੋਜਕਾ ਗਰੁਡਾਗ੍ਰਜ । ਪਿਤृਦੇਵਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਪੂਜਾਰ੍ਥਂ ਸਨ੍ਤਤਂ ਖਗ । । ੧੭ ਪ੍ਰਿਯਾਸ੍ਤੇ ਸਤਤਂ ਵੀਰ ਭੋਜਕਾਨਾਂ ਤਥੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਪਞ੍ਚਯਜ੍ਞਾਨ੍ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਯੇਤ੍ । । ੧੮ ਏਕਭਕ੍ਤੇਨ ਯੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਕਸ਼੍ਯਪਾਤ੍ਮਜ । ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਨ ਚ ਯੇ ਰਾਤ੍ਰੌ ਭੋਜਕਾਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਿਯਾ ਮਮ । । ੧੯ ਮਮ ਵਾਰੇ ਚ ਯੇ ਵੀਰ ਤਥਾ षष੍ਠ੍ਯਾਂ ਚ ਕੇਸ਼ਵ । ਨ ਰਾਤ੍ਰੌ ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾ ਮਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾਸ੍ਤੇ ਮਗਾਃ ਖਗ । । 1.147.੨੦ ਪ੍ਰਤਿਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਯੇ ਤੁ ਭੋਜਕਾ ਗਰੁਡਾਗ੍ਰਜ । ਨ ਯਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਪਿਤੁਰ੍ਮਾਤੁਰ੍ਦਿਵਸੇ ਤੇਨ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਾਃ । । ੨੧ ਇਤ੍ਥਂ ਭੂਤਾ ਭੋਜਕਾ ਯਾ ਮਾਘਮਾਸੇ ਚ ਸਪ੍ਤਮੀ । ਪੁष੍ਪਾਣਾਂ ਕਰਵੀਰਾਣਿ ਤਥਾ ਰਕ੍ਤਂ ਚ ਚਨ੍ਦਨਮ੍ । । ੨੨ ਵਾਚਕੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਤੁ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਮੋਦਕਾਸ੍ਤਥਾ । ਘृਤਾਹੁਤ੍ਯੋ ਗੁਗ੍ਗੁਲਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ੀਰੇਣ ਸ੍ਨਪਨਂ ਤਥਾ । । ੨੩ ਵਾਦ੍ਯਾਨਾਂ ਸ਼ਙ੍ਖਸ਼ਬ੍ਦਸ਼੍ਚ ਨृਤ੍ਯਂ ਨਾਟ੍ਯਂ ਮਤਂ ਮਮ । ਪਞ੍ਚਵਰ੍ਣਾ ਪਤਾਕਾਸ੍ਤੁ ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਛਤ੍ਰਂ ਚ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਮ੍ । । ੨੪ ਨਾਨ੍ਯਵਰ੍ਣੈਃ ਕृਤਾ ਪੂਜਾ ਤਥਾ ਪ੍ਰੀਣਾਤਿ ਮਾਂ ਖਗ । ਯਥਾ ਕृਤਾ ਭੋਜਕੇਨ ਪੂਜਾ ਪ੍ਰੀਣਾਤਿ ਮਾਂ ਸਦਾ । । ਨਾਨ੍ਯਦੇਵਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਤੁ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਭੋਜਕੇਨ ਤੁ । । ੨੫ ਵਾਸੁਦੇਵ ਉਵਾਚ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ਦੇਵਸ਼੍ਚਾਰੁਣਾਯ ਪੁਰਾਨਘ । ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਭੋਜਕਾਨਾਂ ਤੁ ਤਤੋ ਮੇਰੁਮਥਾਕ੍ਰਮਤ੍ । । ੨੬ ਏਵਂ ਭੋਜ੍ਯਾ ਭੋਜਕਾਸ੍ਤੁ ਨ ਚਾਭੋਜ੍ਯਾਃ ਕਦਾਚਨ । ਅਨੁष੍ਠਾਨਵਿਹੀਨਾ ਯੇ ਨ ਤੇ ਭੋਜ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਭੋਜਕਾਃ । । ੨੭ ਭੌਮਾਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਯੇ ਤੁ ਅਨੁष੍ਠਾਨਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ । ਤੇऽਪ੍ਯਭੋਜ੍ਯਾ ਭਵਨ੍ਤੀਹ ਵਿਕਰ੍ਮਸ੍ਥਾ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । । ੨੮ ਨਾਸ੍ਤਿ ਪੂਜ੍ਯਤਮਂ ਕਿਞ੍ਚਿਨ੍ਮਾਙ੍ਗਲ੍ਯਂ ਪਾਵਨਂ ਤਥਾ । ਚਤੁਰ੍ਣਾਮਿਹ ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੋਜਕਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । । ਪੂਜਿਤੇ ਭੋਜਕੇ ਵੀਰ ਆਦਿਤ੍ਯਃ ਪੂਜਿਤੋ ਭਵੇਤ੍ । । ੨੯ ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਯਸ੍ਯ ਵੈ ਗੇਹੇ ਭੋਜਕਾ ਯਦੁਨਂਦਨ । ਤਸ੍ਯ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਸ੍ਵਯਂ ਭਾਨੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ਿਵਃ । । 1.147.੩੦ ਯਥੇਹ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਤ੍ਵਾਨਾਂ ਪ੍ਰਧਾਨਤ੍ਵੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ਰਵਿਃ । ਤਥੇਹ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਭੋਜਕਃ ਪੂਜ੍ਯ ਉਚ੍ਯਤੇ । । ੩੧ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਤੁ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਸਰਸਾਂ ਸਾਗਰੋ ਯਥਾ । ਤਥਾ ਪੂਜ੍ਯਤਮੋ ਜ੍ਞੇਯਃ ਪੂਜ੍ਯਾਨਾਂ ਭੋਜਕੋ ਵਿਭੋ । । ੩੨ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਚ ਸੌਰਾਣਾਂ ਭੋਜਕਃ ਪੂਜ੍ਯ ਉਚ੍ਯਤੇ । ਭਰ੍ਤਾ ਪੂਜ੍ਯੋ ਯਯਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਸ਼ਿष੍ਯਾਣਾਂ ਚ ਯਥਾ ਗੁਰੁਃ । । ਭੋਜਕਸ੍ਤੁ ਤਥਾ ਪੂਜ੍ਯਃ ਸੌਰਾਣਾਂ ਹृਦਿਕਾਤ੍ਮਜ । । ੩੩ ਯਸ੍ਯ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਭੋਜਕਸ੍ਤੁ ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਾਦਿਨਾਰ੍ਚਿਤਃ । ਤਸ੍ਯ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਸ੍ਵਯਂ ਭਾਨੁਃ ਪਿਤਰੋ ਦੇਵਤਾਸ੍ਤਥਾ । । ੩੪ ਏਵਂ ਪੂਜ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾ ਭੋਜ੍ਯਾ ਭੋਜਕਾ ਹृਦਿਕਾਤ੍ਮਜ । ਯੇ ਸੌਰਾ ਭੋਜਕਸ੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਨਿਰ੍ਵਿਕਲ੍ਪਤਃ । । ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਪਾਪਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਸੂਰ੍ਯਸਲੋਕਤਾਮ੍ । । ੩੫ ਕਥਿਤੋ ਯਤ੍ਰ ਯੋ ਭੋਜ੍ਯੋ ਯਥਾ ਭੋਜ੍ਯਃ ਸ ਵਰ੍ਜਿਤਃ । ਅਥ ਕਿਂ ਬਹੁਨੋਕ੍ਤੇਨ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਵਚਨਂ ਮਮ । । ੩੬ ਨਾਸ੍ਤਿ ਵੇਦਾਤ੍ਪਰਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਗਙ੍ਗਾਸਮਾ ਸਰਿਤ੍ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਮਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਪੁਤ੍ਰਸਮਂ ਸੁਖਮ੍ । । ੩੭ ਨਾਸ੍ਤਿ ਭਾਨੁਸਮੋ ਦੇਵੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮਾਤृਸਮਾ ਗਤਿਃ । ਯਥੈਤਾਨਿ ਸਮਸ੍ਤਾਨਿ ਉਤ੍ਤਮਾਨਿ ਯਦੂਤ੍ਤਮ ।। ਤਥੋਤ੍ਤਮੋ ਭੋਜਕਸ੍ਤੁ ਸਮ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਭਾਸ੍ਕਰੇਣ ਤੁ । । ੩੮ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਪਰ੍ਵਣਿ ਸਪ੍ਤਮੀਕਲ੍ਪੇ ਸਾਮ੍ਬੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਭੋਜਕਲਕ੍ਸ਼ਣਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਸਪ੍ਤਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇੱਥੇ, ਜਦੋਂ ਅਰੁਣ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਭਾਸਕਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਕਿਹੜੇ ਭੋਜਕ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ? ਕਿਹੜੇ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਯੋਗ ਹਨ, ਕਿਹੜੇ ਅਯੋਗ ਹਨ? ਅਰੁਣ ਦੇ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਸੂਰਜ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਯਦੁ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।" ਭਾਸਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਭੋਜਕ ਪਰਾਈਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਜਾਂ ਪਰਾਈਆਂ ਵਸਤਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਹਨ। ਜੋ ਭੋਜਕ ਵਪਾਰ, ਖੇਤੀ ਜਾਂ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀ ਹਨ। ਜੋ ਪਰਾਈਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈਂਦੇ, ਪਰਾਈਆਂ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਜੋਤਦੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ, ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ, ਉਹ ਪਤਿਤ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਲੋਂ ਕੀਤੀ ਪੂਜਾ ਜਾਂ ਅਰਘ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਸਵੀਕਾਰਦਾ। ਜੋ ਭੋਜਕ ਸ਼ੰਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਿਰਮਾਲਿਆ, ਨੈਵੇਦ, ਜਾਂ ਕੁੰਕੁਮ ਸ਼ੂਦਰ ਜਾਂ ਵੈਸ਼ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਸਾਵਿਤਰੀ ਜਾਂ ਮਹਾ-ਸ਼੍ਵੇਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਮੁਦਰਾ ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਉਹ ਭੋਜਕ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਥੇ ਦੱਸਿਆ, ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ; ਜੋ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣ, ਹੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ। ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁੰਡੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਜੋ ਅਭਿਅੰਗ ਕਰਦੇ, ਜੋ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਉਂਦੇ, ਉਹ ਭੋਜਕ ਦਿਵ੍ਯ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਭੋਜਕ ਹਨ। ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਾਰ, ਛੇਵੀਂ, ਸਤਵੀਂ ਜਾਂ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਿਵ੍ਯ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਪੂਜਕ ਹਨ; ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ, ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਉਹ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਹੇ ਗਰੁੜ ਦੇ ਵੱਡੇ। ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ, ਉਹ ਨਾ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ, ਨਾ ਵੰਦਣਯੋਗ। ਜੋ ਭੋਜਕ ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਮਹਾ-ਯਜਨ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਭੋਜਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਪੰਜ ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕ-ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਖਾਂਦੇ, ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਭੋਜਕ ਹਨ। ਮੇਰੇ ਵਾਰ ਜਾਂ ਛੇਵੀਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੇ, ਉਹ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਹੇ ਮਗ, ਹੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ। ਜੋ ਭੋਜਕ ਹਰ ਸਾਲ ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਮਾਤਾ ਦੇ ਦਿਨ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਹਨ। ਜੋ ਭੋਜਕ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸਤਵੀਂ ਨੂੰ ਕਰਵੀਰ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਲਾਲ ਚੰਦਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮੋਦਕ ਨੈਵੇਦ, ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ, ਗੁਗਲ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਸ਼ੰਖ ਦੀ ਧੁਨੀ, ਨਾਚ, ਨਾਟਕ, ਪੰਜ ਰੰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ, ਚਿੱਟਾ ਛਤ੍ਰ, ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਪੂਜਾ ਮੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਭੋਜਕ ਵਲੋਂ ਕੀਤੀ ਪੂਜਾ ਮੈਨੂੰ ਸਦਾ ਪਸੰਦ ਹੈ। ਭੋਜਕ ਵਲੋਂ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਅਰੁਣ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕੇ, ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਭੋਜਕਾਂ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਸਦਾ ਯੋਗ ਹੈ, ਅਯੋਗ ਕਦੇ ਨਹੀਂ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ, ਉਹ ਭੋਜਕਾਂ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਰਮ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਅਯੋਗ ਹਨ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਕਰਮ ਕੀਤੇ। ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਭੋਜਕ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਪੂਜਣਯੋਗ, ਮੰਗਲਮਈ ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ ਭੋਜਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਭੋਜਕ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਸੂਰਜ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਖੁਦ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਭੋਜਕ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਣਯੋਗ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਮੁੰਦਰ, ਤਿਵੇਂ ਪੂਜਣਯੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਭੋਜਕ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੌਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ, ਭੋਜਕ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਪਤੀ ਇਸਤਰੀਆਂ ਲਈ, ਗੁਰੂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ, ਤਿਵੇਂ ਭੋਜਕ ਸੌਰਾਂ ਲਈ, ਹੇ ਹ੍ਰਦਿਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ। ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਭੋਜਕ, ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ, ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਸੂਰਜ, ਪਿਤਰ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਖੁਦ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭੋਜਕ ਪੂਜਣਯੋਗ ਅਤੇ ਭੋਜਣਯੋਗ ਹਨ; ਜੋ ਸੌਰ ਭੋਜਕ ਦਾ ਖਾਣਾ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕੌਣ ਭੋਜਣਯੋਗ ਹੈ, ਕੌਣ ਨਹੀਂ, ਹੋਰ ਕੀ ਕਹਿਣਾ? ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ: ਵੇਦ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਸ਼ਾਸਤਰ ਨਹੀਂ, ਗੰਗਾ ਵਰਗੀ ਕੋਈ ਨਦੀ ਨਹੀਂ, ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਪੁੰਨ ਨਹੀਂ, ਪੁੱਤਰ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਸੁਖ ਨਹੀਂ, ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ, ਮਾਤਾ ਵਰਗੀ ਕੋਈ ਮਾਰਗ ਨਹੀਂ; ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਸਭ ਉੱਤਮ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਭੋਜਕ ਭਾਸਕਰ ਵਲੋਂ ਉੱਤਮ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।