ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਾਹਾ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਧਾ ਸਂਧ੍ਯਾ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋਨਮਃ
ਤੂੰ ਹੀ ਸ੍ਵਾਹਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਸ੍ਵਧਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਸੰਧਿਆ ਹੈਂ। ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ੍ਤੁਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਭੂਜ੍ਜਗਦਂਬਾ ਜਗਨ੍ਮਯੀ
ਇਹ ਸਤਿਕਾਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਆਪ ਹੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਈ।
ਵਿਵਾਹਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਮਾਸਾਨ੍ਤੇ ਸਿਦ੍ਧਰੂਪਿਣੀ
ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹ ਪੂਰਨ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤਾ।
ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਵਸੇ ਰਾਜਨ੍ਮੇਨਾਂ ਮਦਨਮਂਜਰੀਮ੍
ਇੱਕ ਦਿਨ, ਰਾਜਨ, ਮੇਨਾ ਨੇ ਮਦਨਮੰਜਰੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਮੇਨਕਾ ਪ੍ਰਾਹ ਭੋ ਰਾਜਨ੍ਵਿਵਾਹਾਸ਼੍ਚੇਦृਸ਼ੋ ਮਤਾਃ
ਮੇਨਕਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਰਾਜਨ, ਐਸੇ ਵਿਆਹ ਹੀ ਠੀਕ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।'
ਤਥੈਵ ਤ੍ਰਿਵਿਧਾ ਨਾਰੀ ਯਥਾ ਯੋਗ੍ਯੋ ਵਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਿੰਨ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਵਰ ਲਈ ਢੁਕਵੀਂ ਹੋਵੇ।
ਸ਼ृਣੁ ਤਤ੍ਕਾਰਣਂ ਰਾਜਨ੍ਮਯਾ ਦृष੍ਟਂ ਯਥਾऽਭਵਤ੍ 3.2.4.
ਉਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੁਣ, ਰਾਜਨ, ਜੋ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ।
ਅਨਪਤ੍ਯੋ ਦੇਵਯਾਜੀ ਤਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ
ਇੱਕ ਆਦਮੀ, ਜਿਸਦੇ ਕੋਈ ਬੱਚੇ ਨਹੀਂ ਸਨ ਪਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਪਤੀ ਵਤੀ ਸੀ।
ਦ੍ਯੂਤਕ੍ਰੀਡਾਪਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸੁਰਾਪਾਨੇ ਰਤਸ੍ਸਦਾ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੂਆ ਖੇਡਣ ਤੇ ਮਦਿਰਾ ਪੀਣ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਂ ਚ ਪਿਤਰੌ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਵਨਂ ਗਤੌ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਮਾਪੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਮਦਪਾਲਸ੍ਤੁ ਤਨਯਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਧਨਵ੍ਯਯਮ੍
ਪਰ ਪੁੱਤਰ ਮਦਪਾਲ ਨੇ ਸਾਰਾ ਧਨ ਖਰਚ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਪੁਰੇ ਰਮ੍ਯੇ ਯਤ੍ਰ ਹੇਮਪਤਿਃ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਚੰਦਰਪੁਰ ਸ਼ਹਿਰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਹੇਮਪਤੀ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਦੇਵਯਾਜੀ ਸੁਤੋऽਹਂ ਵੈ ਸ੍ਵਲ੍ਪਂ ਵੈ ਧਨਮਾਹृਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਦੇਵਯਾਜੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ, ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਹੀ ਧਨ ਲਿਆ ਆਇਆ ਹਾਂ।'
ਮਹਾਵਾਯੁ ਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਤਨ੍ਮਗ੍ਨਮਂਭਸਿ
ਵੱਡੀ ਹਵਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਧਨ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹੇਮਪਤਿਃ ਸ੍ਵਪਤ੍ਨੀਂ ਕਾਮਮਂਜਰੀਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇਮਪਤੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਕਾਮਮੰਜਰੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਚਂਦ੍ਰਕਾਂਤਿਂ ਸੁਤਾਂ ਦਾਸ੍ਯੇ ਤਦ੍ਵਰਾਯ ਤ੍ਵਦਾਜ੍ਞਯਾ
'ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਚੰਦਰਕਾਂਤੀ ਉਸ ਵਰ ਨੂੰ ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਦੇ ਦੇਵਾਂਗਾ।'
ਸ੍ਵਗृਹੇ ਵਾਸਯਾਮਾਸ ਮਦਪਾਲਂ ਸੁਤਾਪਤਿਮ੍ 3.2.4.
ਉਸ ਨੇ ਮਦਪਾਲ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਦਾ ਪਤੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਸਾ ਲਿਆ।
ਆਜ੍ਞਾਂ ਦੇਹਿ ਧਨਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਸ੍ਵਗੇਹਂ ਯਾਮਿ ਮਾ ਚਿਰਮ੍
'ਆਗਿਆ ਦੇ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਦੇਰ ਨਾ ਕਰ।'
ਚਂਦ੍ਰਕਾਂਤਿਂ ਸਦਾਸੀਂ ਚ ਤਸ੍ਮੈ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਗृਹਂ ਯਯੌ
ਉਸ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਕਾਂਤੀ ਨਾਂ ਦੀ ਦਾਸੀ ਉਸਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਆਪ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਦਾਸੀਂ ਹਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਪਤ੍ਨੀਂ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਧਨਵਰ੍ਜਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦਾਸੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਹੁਣ ਮਾਲ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਸੀ, ਛੱਡ ਗਿਆ।
ਵਰ੍षਾਂਤਰੇ ਚ ਤਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਣਂ ਵ੍ਯਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕੁਮਾਰ੍ਗਕੇ
ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਸੋਨਾ ਮਾੜੇ ਰਸਤੇ ਲਾ ਕੇ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਸ੍ਯੈਵ ਗृਹੇ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ਖਲਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਮਾੜਾ ਮਨੁੱਖ ਮੁੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸੱਸਰੇ ਦੇ ਘਰ ਆ ਗਿਆ।
ਮਯਾ ਨਿਵੇਦਿਤਂ ਪਿਤ੍ਰੇ ਧਨਂ ਚੌਰੈਸ਼੍ਚ ਲੁਂਠਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਧਨ ਚੋਰਾਂ ਵਲੋਂ ਲੁੱਟ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਧੂਰ੍ਤ ਉਵਾਸ ਕਤਿਚਿਦ੍ਦਿਨਮ੍
'ਠੀਕ ਹੈ' ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਠੱਗ ਕੁਝ ਦਿਨ ਉੱਥੇ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਹਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਸ ਯਯੌ ਗੇਹਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਬਹੁਭੂषਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗਹਿਣੇ ਲੈ ਕੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਕਃ ਪ੍ਰਾਹ ਭੂਪਤਿਂ ਕਰੁਣਾਨਿਧਿਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੁਕ ਨੇ ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਧਮਾ ਮੇਨਕਾ ਨਾਰੀ ਸ਼੍ਯਾਮਾਂਗਾ ਚ ਕੁਰੂਪਿਣੀ 3.2.4.
ਮੇਨਕਾ ਇਕ ਥੱਲੇ ਦਰਜੇ ਦੀ ਔਰਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੰਗ ਕਾਲਾ ਤੇ ਰੂਪ ਵੀ ਮਾੜਾ ਸੀ।
ਸ਼ृਣੁ ਤਤ੍ਕਾਰਣਂ ਭੂਪ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਂ ਮਹੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਇਹਦਾ ਕਾਰਨ ਜੋ ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਸੁਣੋ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਮੇਧਾਵੀ ਸਿਨ੍ਧੁਗੁਪ੍ਤੋ ਗੁਣੀ ਧਨੀ
ਉਸਦਾ ਪੁੱਤ ਸਿਆਣਾ, ਗੁਣੀ ਤੇ ਧਨਵਾਨ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਸਿੰਧੁਗੁਪਤ ਸੀ।
ਵਿਵਾਹਮਕਰੋਤ੍ਤਸ੍ਯ ਜਯਸ਼੍ਰੀਪਤ੍ਤਨੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ ਜਯਸ਼੍ਰੀ ਨਗਰ ਵਿਚ ਕਰਵਾਈ।