ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵੀਰਸੇਨਃ ਸ਼ਿਰਸ਼੍ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਮਾਰ੍ਪਯਤ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੀਰਸੇਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਵੱਢ ਕੇ ਅਰਪਣ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਦ੍ਰੂਪ ਸੇਨਸ੍ਤੁ ਕਾਰਣਂ ਸਰ੍ਵਮਾਦਿਤਃ 3.2.3.
ਉਹ ਰੂਪ ਵੇਖ ਕੇ, ਸੈਨਾਪਤੀ ਨੇ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਸਮਝ ਲਈ।
ਤਦਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਸਾ ਦੇਵੀ ਨृਪਮੁਜੀਵ੍ਯ ਸਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੇਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਖ਼ਸ਼ ਕੇ ਕਿਹਾ।
ਸ ਆਹ ਵੀਰਸੇਨਸ੍ਤੁ ਸਕੁਲੋ ਜੀਵਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਵੀਰਸੇਨ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਉਸਦਾ ਸਾਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਪਾਵੇ।"
ਰੂਪਸੇਨਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਸ੍ਵਸੁਤਾਂ ਕਾਮਰੂਪਿਣੀਮ੍ ਮੁਖ੍ਯਸ੍ਨੇਹਂ ਕृਤਂ ਕੇਨ ਤੇषਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ
ਰੂਪਸੇਨ ਨੇ ਸੁਖੀ ਮਨ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਰੂਪ ਬਦਲ ਸਕਣ ਵਾਲੀ ਧੀ ਸਮੇਤ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਿਆਰ ਕਿਸ ਨੇ ਕੀਤਾ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।"
ਮੁਖ੍ਯਸ੍ਨੇਹਂ ਕृਤਂ ਰਾਜ੍ਞਾ ਦਾਸਾਰ੍ਥੇ ਸ੍ਵਤਨੁਂ ਦਦੌ ਬਂਧੁਪ੍ਰੀਤਿਸ਼੍ਚ ਭਗਿਨੀ ਪਿਤृਸ੍ਨੇਹੀ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਕਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਿਆਰ ਰਾਜੇ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨੌਕਰ ਲਈ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਭੈਣ ਨੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਦਾ ਪਿਆਰ ਦਿਖਾਇਆ, ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਪਿਓ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ।
ਮਹਾਨ੍ਸ੍ਨੇਹਃ ਕृਤੋ ਰਾਜ੍ਞਾ ਰੂਪਸੇਨੇਨ ਧੀਮਤਾ
ਸਿਆਣੇ ਰੂਪਸੇਨ ਨੇ ਰਾਜੇ ਲਈ ਵੱਡਾ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ।
ਕਾਚਿਦ੍ਭੋਗਾਵਤੀ ਨਾਮ੍ਨਾ ਨਗਰੀ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਾ
ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਭੋਗਾਵਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਬੜਾ ਅਜੀਬ ਤੇ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਰੂਪਵਰ੍ਮਾ ਚ ਨृਪਤਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕਰੋਤਿ ਵੈ
ਉਥੇ ਰੂਪਵਰਮਾ ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਭੂਪਸ੍ਯ ਗੇਹੇ ਚ ਨਿਵਸਨਞ੍ਚ੍ਛੁਭਪਂਜਰੇ
ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਚੰਗੇ ਸ਼ੁਭ ਪਿੰਜਰੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਮਮ ਯੋਗ੍ਯਾ ਵੈ ਸ਼ੁਕ ਕਾਚਿਦ੍ਵਰਾਂਗਨਾ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਜੋੜੀ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਔਰਤ ਨੇ ਸ਼ੁਕਾ ਕੋਲ ਪੁੱਛਿਆ।
ਮਗਧੇਸ਼੍ਵਰਭੂਪਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਵਤੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ, ਚੰਗੀ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਚੰਦ੍ਰਵਤੀ ਸੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਨृਪਤਿਰ੍ਗਣੇਸ਼ਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਗਣੇਸ਼ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ।
ਗਣੇਸ਼ੋਪਿ ਗਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਦੇਸ਼ੇ ਮਾਗਧਕੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਗਣੇਸ਼ ਵੀ ਤੁਰੰਤ ਚੰਗੀ ਮਗਧ ਦੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਗਿਆ।
ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ਾਂਤਾਯ ਸਰ੍ਵਾਭੀष੍ਟਪ੍ਰਦਾਯਿਨੇ
ਸ਼ਾਂਤ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨਮਸਕਾਰ।
ਮृਡਾਯਾਨਂਦਰੂਪਾਯ ਸਰ੍ਵਦੁਃਖਹਰਾਯ ਚ
ਉਸ ਮ੍ਰਿਡਾ ਤੇ ਆਨੰਦ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਵਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇ ਚ ਤਦਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਵਤੀ ਸ਼ੁਭਾ 3.2.4.
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ, ਤਾਂ ਚੰਗੀ ਚੰਦ੍ਰਵਤੀ—
ਮਮ ਯੋਗ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪੁਰੁषਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦਸ੍ਤਿ ਮਹੀਤਲੇ
ਇਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਜੋੜੀ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਪੁਰਖ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਾ ਦੇਵੀ ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਵਾਞ੍ਛਿਤਦਾਯਿਨੀਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੁਰਗਾ ਕੋਲ ਗਈ।
ਨਮੋਨਮੋ ਜਗਨ੍ਮਾਤਰ੍ਮਮ ਕਾਰ੍ਯਪ੍ਰਦਾਯਿਨਿ
ਜਗਤ ਮਾਂ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਕੰਮ ਸਿਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਾਹਾ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਧਾ ਸਂਧ੍ਯਾ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋਨਮਃ
ਤੂੰ ਹੀ ਸ੍ਵਾਹਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਸ੍ਵਧਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਸੰਧਿਆ ਹੈਂ। ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ੍ਤੁਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਭੂਜ੍ਜਗਦਂਬਾ ਜਗਨ੍ਮਯੀ
ਇਹ ਸਤਿਕਾਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਆਪ ਹੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਈ।
ਵਿਵਾਹਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਮਾਸਾਨ੍ਤੇ ਸਿਦ੍ਧਰੂਪਿਣੀ
ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹ ਪੂਰਨ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤਾ।
ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਵਸੇ ਰਾਜਨ੍ਮੇਨਾਂ ਮਦਨਮਂਜਰੀਮ੍
ਇੱਕ ਦਿਨ, ਰਾਜਨ, ਮੇਨਾ ਨੇ ਮਦਨਮੰਜਰੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਮੇਨਕਾ ਪ੍ਰਾਹ ਭੋ ਰਾਜਨ੍ਵਿਵਾਹਾਸ਼੍ਚੇਦृਸ਼ੋ ਮਤਾਃ
ਮੇਨਕਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਰਾਜਨ, ਐਸੇ ਵਿਆਹ ਹੀ ਠੀਕ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।'
ਤਥੈਵ ਤ੍ਰਿਵਿਧਾ ਨਾਰੀ ਯਥਾ ਯੋਗ੍ਯੋ ਵਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਿੰਨ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਵਰ ਲਈ ਢੁਕਵੀਂ ਹੋਵੇ।
ਸ਼ृਣੁ ਤਤ੍ਕਾਰਣਂ ਰਾਜਨ੍ਮਯਾ ਦृष੍ਟਂ ਯਥਾऽਭਵਤ੍ 3.2.4.
ਉਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੁਣ, ਰਾਜਨ, ਜੋ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ।
ਅਨਪਤ੍ਯੋ ਦੇਵਯਾਜੀ ਤਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ
ਇੱਕ ਆਦਮੀ, ਜਿਸਦੇ ਕੋਈ ਬੱਚੇ ਨਹੀਂ ਸਨ ਪਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਪਤੀ ਵਤੀ ਸੀ।
ਦ੍ਯੂਤਕ੍ਰੀਡਾਪਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸੁਰਾਪਾਨੇ ਰਤਸ੍ਸਦਾ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੂਆ ਖੇਡਣ ਤੇ ਮਦਿਰਾ ਪੀਣ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਂ ਚ ਪਿਤਰੌ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਵਨਂ ਗਤੌ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਮਾਪੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ।