ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਂ ਪਰਮ੍ 1.17.
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਵਾਚਿਕਂ ਮਾਨਸਂ ਪਾਪਂ ਘृਤਸ੍ਨਾਨੇਨ ਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਮਨ ਅਤੇ ਬੋਲੀਆਂ ਦੇ ਪਾਪ, ਘੀ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਨਪਯਿਤ੍ਵਾਰ੍ਚਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਥਾ ਤਚ੍ਛृਣੁ ਭਾਰਤ
ਸਨਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਭਾਰਤ, ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਸੁਣ।
ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤਂ ਲਿਖੇਤ੍ਪਦ੍ਮਂ ਚਤੁਰ੍ਭਾਗਵਿਭਾਗਿਤਮ੍
ਚਾਰ ਹਥਾਂ ਵਾਲਾ, ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਪਦਮਾ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰੋਜਾਨਿ ਤਤੋ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਅਕ੍ਸ਼ਰਾਣਿ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ ਪਦਮ ਰੱਖ ਕੇ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਅੱਖਰ ਲਿਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਨਾਨਾਵਰ੍ਣਕਸਂਯੋਗਾਲ੍ਲਿਖੇਚ੍ਚੈਵਾਨੁਪੂਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ, ਉਹ ਅੱਖਰ ਸਹੀ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਲਿਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸਿਤਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਤੁ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਧ੍ਯਭਾਗੇ ਤੁ ਵਰ੍ਤੁਲਮ੍
ਮੱਧ ਭਾਗ ਨੂੰ ਚਿੱਟਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਗੋਲ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮਾਲਿਖ੍ਯ ਯਤ੍ਨੇਨ ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਤਤੋ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਬਣਾਕੇ, ਮੁਲ਼ ਮੰਤਰ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਦਰੂਪਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਤਾਵਦ੍ਯਾਵਚ੍ਛਬ੍ਦਸ੍ਯ ਸ਼ੂਨ੍ਯਤਾ
ਨਾਦ ਰੂਪ ਨੂੰ, ਜਦ ਤੱਕ ਧੁਨੀ ਮੁਕਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਤੱਕ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਕਾਰਂ ਕਣ੍ਠਦੇਸ਼ੇ ਤੁ ਤੁਕਾਰਂ ਸਰ੍ਵਸਂਧਿषੁ
ਵਿਕਾਰ ਨੂੰ ਗਲੇ 'ਤੇ, ਤੇ 'ਤੁ' ਅੱਖਰ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜੋੜਾਂ 'ਤੇ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਣਕਾਰਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਕੁਕ੍ਸ਼ੌ ਯਕਾਰਂ ਵਾਮਸਂਜ੍ਞਕੇ 1.17.
'ਣ' ਅੱਖਰ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਪੇਟ 'ਤੇ, ਤੇ 'ਯ' ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਕਾਰਂ ਜਂਘਯੋਰ੍ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਕਾਰਂ ਪਾਦਪਦ੍ਮਯੋਃ
'ਡੇ' ਅੱਖਰ ਪਿੰਡੀਆਂ 'ਤੇ, ਤੇ 'ਵ' ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਪਦਮ 'ਤੇ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਕਾਰਂ ਜਾਨੁਦੇਸ਼ੇ ਤੁ ਹਿਕਾਰਂ ਗੁਹ੍ਯਮਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
'ਮ' ਅੱਖਰ ਗੁੱਟਾਂ 'ਤੇ, ਤੇ 'ਹਿ' ਗੁਪਤ ਅੰਗ 'ਤੇ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਕਾਰਂ ਨਾਸਿਕਾਗ੍ਰੇ ਤੁ ਪ੍ਰਕਾਰਂ ਨੇਤ੍ਰਮਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
'ਨ' ਅੱਖਰ ਨੱਕ ਦੇ ਅੱਗੇ, ਤੇ 'ਪ੍ਰ' ਅੱਖਰ ਅੱਖਾਂ 'ਤੇ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਾਕਾਰਂ ਵਿਨ੍ਯਸੇਨ੍ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਤਕਾਰਂ ਕੇਸ਼ਮਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍ ਸਰ੍ਵੋਪਚਾਰਸਂਪਨ੍ਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮ੍ਯਙ੍ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍
'ਯਾ' ਅੱਖਰ ਸਿਰ 'ਤੇ, ਤੇ 'ਤਾ' ਵਾਲਾ ਅੱਖਰ ਵਾਲਾਂ 'ਤੇ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਉਪਚਾਰ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੁਂਕੁਮਾਗੁਰੁਕਰ੍ਪੂਰ ਚਨ੍ਦਨੇਨ ਵਿਮਿਸ਼੍ਰਿਤਮ੍ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ਸਰ੍ਵਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਪਸ਼੍ਚਾਦਰ੍ਚਨਮਾਚਰੇਤ੍
ਕੁੰਕੁਮ, ਅਗਰ, ਕਪੂਰ ਤੇ ਚੰਦਨ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਪਦਾਰਥ ਛਿੜਕਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਫਿਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਚਕ੍ਰਗ੍ਰਨ੍ਥਿषੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਪ੍ਰਣਵਂ ਵਿਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍
ਸਾਰੇ ਚੱਕਰਾਂ ਦੀ ਗੰਢ ਵਿਚ 'ਓਂ' ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ਪਦ੍ਮਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਪੀਠਨਿष੍ਪਤ੍ਤਿਹੇਤਵੇ
ਕਮਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ 'ਓਂ' ਨੂੰ ਬੈਠਕ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹ੍ਰਸ੍ਵੋਂਕਾਰੇ ਮਤਾ ਸਾ ਤੁ ਦੀਰ੍ਘੋਂਕਾਰੇ ਤੁ ਦੇਵਰਾਟ੍
ਛੋਟਾ 'ਓਂ' ਉਸ ਮਾਤਾ ਵਾਂਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਲੰਮਾ 'ਓਂ' ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ।
ਯਤ੍ਨਸ੍ਥੋ ਨ ਨਿਵਰ੍ਤੇਤ ਯੋਗੀ ਪ੍ਰਾਣਪਰਾਯਣਃ
ਜੋ ਯੋਗੀ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦਾ।
ਆਵਾਹ੍ਯ ਤੇਜੋਰੂਪਂ ਤੁ ਨ੍ਯਸੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਰਾਂਸ੍ਤਤਃ 1.17.
ਜਦੋਂ ਜੋਤ ਰੂਪ ਨੂੰ ਸੱਦ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਫਿਰ ਵਧੀਆ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਰष੍ਟਾਰਂ ਸਰ੍ਵਜਗਤਾਂ ਵਿष੍ਣੁਰੁਦ੍ਰਵਿਧਾਨਗਮ੍ ਗਾਯਤ੍ਰੀਮੁਚ੍ਚਰਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਗਾਇਆਤ੍ਰੀ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਉਸ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਲਈ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੇ ਰੁਦਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁष੍ਪਂ ਧੂਪਂ ਤਥਾ ਦੀਪਂ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਦੀਵਾ ਤੇ ਸੁਆਦਲੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕੋਲ੍ਲੋਪਿਕਾਦੁਗ੍ਧਤਿਲਾਵੇष੍ਟਤਿਲਾਢਿਕਾਃ
ਸੁਆਦਲੇ ਮਿਠਿਆਈਆਂ ਜਿਵੇਂ ਸਵਸਤਿਕ, ਓੱਲੋਪਿਕਾ, ਦੁੱਧ, ਤਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਰੋਟੀਆਂ ਤੇ ਤਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਲੱਡੂਆਂ ਭੇਟ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪੂਪਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਰੋਟੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਭੋਜਨ ਭੇਟ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਦੇਵਸ੍ਯ ਤਤੋ ਦੇਹਂ ਵਿਭਾਵਯੇਤ੍
ਦੇਵੀ ਦੇ ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਤ੍ਰਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਹਸਂਸ਼ੋਧਨਾਯ ਵੈ
ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰਕੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾਨਨ੍ਤਂ ਤਤੋ ਰੁਦ੍ਰਂ ਪਦ੍ਮਕਿਂਜਲ੍ਕਮਧ੍ਯਗਮ੍
ਫਿਰ ਅਨੰਤ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਰੁਦਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ, ਜੋ ਕਮਲ ਦੇ ਰੇਸ਼ੇ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਤ੍ਰਿਦੇਵਤਾਰੂਢਂ ਪਦ੍ਮਮਧ੍ਯੇਂਬੁਜੋਦ੍ਭਵਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਕਮਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਕਮਲ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਹੋਏ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ऋਗ੍ਵੇਦਂ ਤੁ ਯਜੁਰ੍ਵੇਦਂ ਸਾਮਵੇਦਂ ਚ ਪੂਜਯੇਤ੍ 1.17.
ਰਿਗਵੇਦ, ਯਜੁਰਵੇਦ ਤੇ ਸਾਮਵੇਦ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।