ਦੇਵਾਗ੍ਨਿਕਾਰ੍ਯਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਕਪਿਲਾਮਾਹਰੇਤ੍ਸਦਾ 1.17.
ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਅੱਗ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੀਲੀ ਗਾਂ ਲਿਆਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਾਪਿਲਂ ਯਃ ਪਿਬੇਚ੍ਛੂਦ੍ਰੋ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਸ਼ੂਦਰ, ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਰੱਖੀ ਪੀਲੀ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਪੀ ਲਵੇ,
ਵਰ੍षਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਸਮੁਪਾਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਉਹ ਪਾਪ ਜੋ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ,
ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਸਮੁਪਾਰ੍ਜਿਤਮ੍ ।। ਪਿਤਾਮਹਘृਤਸ੍ਨਾਨਂ ਦਹਤ੍ਯਗ੍ਨਿਰਿਵੇਂਧਨਮ੍
ਉਹ ਪਾਪ ਜੋ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਕਲਪਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ, ਪਿਤਾਮਾ ਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਣ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਸਾੜਦੀ ਹੈ, ਪਾਪ ਵੀ ਸੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਘृਤਸ੍ਨਾਨਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦਿ ਸਕृਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕਾਂਜਜਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਹਰ ਚੰਦਰ ਦਿਨ ਤੇ ਖੱਟੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਇਕ ਵਾਰੀ ਘੀ-ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਅਯੁਤਂ ਯੋ ਗਵਾਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵੈ ਵੇਦਪਾਰਗੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸਕृਦਾਜ੍ਯੇਨ ਪਯਸਾ ਸ੍ਨਪਯੇਤ੍ਤੁ ਯਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਘੀ ਤੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ (ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ) ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਦਧ੍ਨਾ ਸਕृਦ੍ਵੀਰ ਕਞ੍ਜਜਂ ਵਿष੍ਣੁਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਹੇ ਵੀਰ, ਜੋ ਕੋਈ ਕੰਜ-ਜਨਮ ਨੂੰ ਦਹਿ ਨਾਲ ਇਕ ਵਾਰੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਨਮਿਕ੍ਸ਼ੁਰਸੇਨੇਹ ਯੋ ਵਿਰਿਂਚੇਃ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗੰਨੇ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਸ਼ੁਦ੍ਧੋਦਕੇਨ ਯੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਨਾਪਯੇਤ੍ਪਦ੍ਮਸਂਭਵਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਕੰਜ-ਜਨਮ ਨੂੰ ਸਾਫ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਵਸ੍ਤ੍ਰਪੂਤੇਨ ਤੋਯੇਨ ਸ੍ਨਪਯੇਦ੍ਯਃ ਸਕृਦ੍ਵਿਭੁਮ੍ 1.17.
ਜੋ ਕੋਈ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਛਾਣੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਸਰ੍ਵੌषਧੀਭਿਰ੍ਯੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਨਪਯੇਤ੍ਪਦ੍ਮਸਂਭਵਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਕੰਜ-ਜਨਮ ਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਗਨ੍ਧਚਨ੍ਦਨਤੋਯੇਨ ਸ੍ਨਾਪਯੇਦ੍ਯੋਂਬੁਜੋਦ੍ਭਵਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਕੰਜ-ਜਨਮ ਨੂੰ ਚੰਦਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਪਾਟਲੋਤ੍ਪਲਪਦ੍ਮਾਨਿ ਕਰਵੀਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਪਾਟਲ, ਨੀਲਾ ਕਮਲ, ਲਾਲ ਕਮਲ ਅਤੇ ਕਰਵੀਰ ਦੇ ਫੁੱਲ ਹਮੇਸ਼ਾ (ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ) ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏषਾਮੇਕਤਮਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵੇਧਸਿ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਇਕ ਇਸ਼ਨਾਨ ਵੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਲਈ ਕਰ ਲੈਣ ਤੇ,
ਕਰ੍ਪੂਰਾਗਰੁਤੋਯੇਨ ਸ੍ਨਪਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਕਞ੍ਜਜਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਕੰਜ-ਜਨਮ ਨੂੰ ਕਪੂਰ ਤੇ ਅਗਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਗਾਯਤ੍ਰੀਸ਼ਤਜਪ੍ਤੇਨ ਵਿਮਲੇਨਾਂਭਸਾ ਵਿਭੁਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਸੌ ਵਾਰੀ ਜਾਪ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਵਿਭੁਂ ਸ਼ੀਤਾਂਬੁਨਾ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਧਾਰੋष੍ਣਪਯਸਾ ਤਤਃ
ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਨੂੰ ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਗਰਮ ਦੁੱਧ ਦੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਸ੍ਨਾਨਤ੍ਰਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਇਹ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮृਤ੍ਕੁਂਭੈਸ੍ਤਾਮ੍ਰਜੈਃ ਕੁਂਭੈਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਭਵੇਤ੍
ਮਿੱਟੀ ਜਾਂ ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸੌ ਗੁਣਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਂ ਪਰਮ੍ 1.17.
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਵਾਚਿਕਂ ਮਾਨਸਂ ਪਾਪਂ ਘृਤਸ੍ਨਾਨੇਨ ਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਮਨ ਅਤੇ ਬੋਲੀਆਂ ਦੇ ਪਾਪ, ਘੀ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਨਪਯਿਤ੍ਵਾਰ੍ਚਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਥਾ ਤਚ੍ਛृਣੁ ਭਾਰਤ
ਸਨਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਭਾਰਤ, ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਸੁਣ।
ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤਂ ਲਿਖੇਤ੍ਪਦ੍ਮਂ ਚਤੁਰ੍ਭਾਗਵਿਭਾਗਿਤਮ੍
ਚਾਰ ਹਥਾਂ ਵਾਲਾ, ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਪਦਮਾ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰੋਜਾਨਿ ਤਤੋ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਅਕ੍ਸ਼ਰਾਣਿ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ ਪਦਮ ਰੱਖ ਕੇ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਅੱਖਰ ਲਿਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਨਾਨਾਵਰ੍ਣਕਸਂਯੋਗਾਲ੍ਲਿਖੇਚ੍ਚੈਵਾਨੁਪੂਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ, ਉਹ ਅੱਖਰ ਸਹੀ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਲਿਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸਿਤਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਤੁ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਧ੍ਯਭਾਗੇ ਤੁ ਵਰ੍ਤੁਲਮ੍
ਮੱਧ ਭਾਗ ਨੂੰ ਚਿੱਟਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਗੋਲ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮਾਲਿਖ੍ਯ ਯਤ੍ਨੇਨ ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਤਤੋ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਬਣਾਕੇ, ਮੁਲ਼ ਮੰਤਰ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਦਰੂਪਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਤਾਵਦ੍ਯਾਵਚ੍ਛਬ੍ਦਸ੍ਯ ਸ਼ੂਨ੍ਯਤਾ
ਨਾਦ ਰੂਪ ਨੂੰ, ਜਦ ਤੱਕ ਧੁਨੀ ਮੁਕਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਤੱਕ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਕਾਰਂ ਕਣ੍ਠਦੇਸ਼ੇ ਤੁ ਤੁਕਾਰਂ ਸਰ੍ਵਸਂਧਿषੁ
ਵਿਕਾਰ ਨੂੰ ਗਲੇ 'ਤੇ, ਤੇ 'ਤੁ' ਅੱਖਰ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜੋੜਾਂ 'ਤੇ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।