ਸਮਾਸਕ੍ਤਂ ਯਥਾ ਚਿਤ੍ਤਂ ਜਨ੍ਤੋਰ੍ਵਿषਯਗੋਚਰੇ 1.17.
ਜਿਵੇਂ ਜੀਵ ਦਾ ਮਨ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਖਣ੍ਡਸ੍ਫੁਟਿਤਸਂਸ੍ਕਾਰਂ ਸ਼ਾਲਾਯਾਂ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਵੈ
ਜੋ ਕੋਈ ਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਟੁੱਟੇ ਜਾਂ ਚੀਰ ਗਏ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਨਾਸ੍ਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਮੋ ਦੇਵੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਮੋ ਗੁਰੁਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਗੁਰੂ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਾਦਿਸਰ੍ਵੇषੁ ਦਿਵਸੇषੂਤ੍ਸਵੇषੁ ਚ
ਸਾਰੇ ਚੰਦ ਦੀਆਂ ਤਰੀਕਾਂ ਤੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ 'ਤੇ—
ਸ਼ਂਖਭੇਰ੍ਯਾਦਿਨਿਰ੍ਘੋषੈਰ੍ਮਹਦ੍ਭਿਗੇਂਯਸਂਯੁਤੈਃ
ਸ਼ੰਖ, ਭੇਰੀ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ—
ਯਾਵਤ੍ਪਰ੍ਵਾਣਿ ਵਿਧਿਨਾ ਕੁਰ੍ਯਾ ਨ੍ਨੀਰਾਜਨਂ ਨृਪ
ਜਿੰਨੇ ਤਿਉਹਾਰ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਉਤਨੀ ਦੇਰ ਤੱਕ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੀਪ ਜਗਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਸ੍ਨਾਨਕਾਲੇ ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਂ ਤੁ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨृਤ੍ਯਵਾਦਨਮ੍
ਨ੍ਹਾਉਣ ਸਮੇਂ ਤੇ ਦਿਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ, ਜੋ ਕੋਈ ਨੱਚਣ ਤੇ ਵਾਜਾ ਵਜਾਉਣ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਯਾਵਨ੍ਤ੍ਯਹਾਨਿ ਕੁਰੁਤੇ ਗੇਯਨृਤ੍ਯਾਦਿਵਾਦਨਮ੍
ਜਿੰਨੇ ਦਿਨ ਕੋਈ ਗਾਉਣ, ਨੱਚਣ ਤੇ ਹੋਰ ਵਾਜਾ ਵਜਾਉਣ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਕਪਿਲਾਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੇਨ ਕੁਸ਼ਵਾਰਿਯੁਤੇਨ ਚ
ਕਪਿਲ ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਕੁਸ਼ ਘਾਹ ਮਿਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ—
ਕਪਿਲਾਪਂਚਗਵ੍ਯੇਨ ਦਧਿਕ੍ਸ਼ੀਰਘृਤੇਨ ਚ
ਕਪਿਲ ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ—
ਦੇਵਾਗ੍ਨਿਕਾਰ੍ਯਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਕਪਿਲਾਮਾਹਰੇਤ੍ਸਦਾ 1.17.
ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਅੱਗ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੀਲੀ ਗਾਂ ਲਿਆਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਾਪਿਲਂ ਯਃ ਪਿਬੇਚ੍ਛੂਦ੍ਰੋ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਸ਼ੂਦਰ, ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਰੱਖੀ ਪੀਲੀ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਪੀ ਲਵੇ,
ਵਰ੍षਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਸਮੁਪਾਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਉਹ ਪਾਪ ਜੋ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ,
ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਸਮੁਪਾਰ੍ਜਿਤਮ੍ ।। ਪਿਤਾਮਹਘृਤਸ੍ਨਾਨਂ ਦਹਤ੍ਯਗ੍ਨਿਰਿਵੇਂਧਨਮ੍
ਉਹ ਪਾਪ ਜੋ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਕਲਪਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ, ਪਿਤਾਮਾ ਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਣ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਸਾੜਦੀ ਹੈ, ਪਾਪ ਵੀ ਸੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਘृਤਸ੍ਨਾਨਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦਿ ਸਕृਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕਾਂਜਜਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਹਰ ਚੰਦਰ ਦਿਨ ਤੇ ਖੱਟੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਇਕ ਵਾਰੀ ਘੀ-ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਅਯੁਤਂ ਯੋ ਗਵਾਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵੈ ਵੇਦਪਾਰਗੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸਕृਦਾਜ੍ਯੇਨ ਪਯਸਾ ਸ੍ਨਪਯੇਤ੍ਤੁ ਯਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਘੀ ਤੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ (ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ) ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਦਧ੍ਨਾ ਸਕृਦ੍ਵੀਰ ਕਞ੍ਜਜਂ ਵਿष੍ਣੁਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਹੇ ਵੀਰ, ਜੋ ਕੋਈ ਕੰਜ-ਜਨਮ ਨੂੰ ਦਹਿ ਨਾਲ ਇਕ ਵਾਰੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਨਮਿਕ੍ਸ਼ੁਰਸੇਨੇਹ ਯੋ ਵਿਰਿਂਚੇਃ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗੰਨੇ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਸ਼ੁਦ੍ਧੋਦਕੇਨ ਯੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਨਾਪਯੇਤ੍ਪਦ੍ਮਸਂਭਵਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਕੰਜ-ਜਨਮ ਨੂੰ ਸਾਫ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਵਸ੍ਤ੍ਰਪੂਤੇਨ ਤੋਯੇਨ ਸ੍ਨਪਯੇਦ੍ਯਃ ਸਕृਦ੍ਵਿਭੁਮ੍ 1.17.
ਜੋ ਕੋਈ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਛਾਣੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਸਰ੍ਵੌषਧੀਭਿਰ੍ਯੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਨਪਯੇਤ੍ਪਦ੍ਮਸਂਭਵਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਕੰਜ-ਜਨਮ ਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਗਨ੍ਧਚਨ੍ਦਨਤੋਯੇਨ ਸ੍ਨਾਪਯੇਦ੍ਯੋਂਬੁਜੋਦ੍ਭਵਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਕੰਜ-ਜਨਮ ਨੂੰ ਚੰਦਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਪਾਟਲੋਤ੍ਪਲਪਦ੍ਮਾਨਿ ਕਰਵੀਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਪਾਟਲ, ਨੀਲਾ ਕਮਲ, ਲਾਲ ਕਮਲ ਅਤੇ ਕਰਵੀਰ ਦੇ ਫੁੱਲ ਹਮੇਸ਼ਾ (ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ) ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏषਾਮੇਕਤਮਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵੇਧਸਿ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਇਕ ਇਸ਼ਨਾਨ ਵੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਲਈ ਕਰ ਲੈਣ ਤੇ,
ਕਰ੍ਪੂਰਾਗਰੁਤੋਯੇਨ ਸ੍ਨਪਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਕਞ੍ਜਜਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਕੰਜ-ਜਨਮ ਨੂੰ ਕਪੂਰ ਤੇ ਅਗਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਗਾਯਤ੍ਰੀਸ਼ਤਜਪ੍ਤੇਨ ਵਿਮਲੇਨਾਂਭਸਾ ਵਿਭੁਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਸੌ ਵਾਰੀ ਜਾਪ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਵਿਭੁਂ ਸ਼ੀਤਾਂਬੁਨਾ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਧਾਰੋष੍ਣਪਯਸਾ ਤਤਃ
ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਨੂੰ ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਗਰਮ ਦੁੱਧ ਦੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਸ੍ਨਾਨਤ੍ਰਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਇਹ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮृਤ੍ਕੁਂਭੈਸ੍ਤਾਮ੍ਰਜੈਃ ਕੁਂਭੈਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਭਵੇਤ੍
ਮਿੱਟੀ ਜਾਂ ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸੌ ਗੁਣਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।