ਚਤੁਰ੍ਗੇਹਂ ਚ ਮੇ ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਦ੍ਯੂਤਂ ਮਦ੍ਯਂ ਸੁਵਰ੍ਣ ਕਮ੍
ਸਵਾਮੀ, ਮੇਰੇ ਚਾਰ ਘਰ ਜੂਆ, ਸ਼ਰਾਬ, ਤੇ ਸੋਨਾ ਹਨ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤਦੇਹਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਕੁਲਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਜਨਾਰਦਨ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਰੀਰ, ਪਰਿਵਾਰ ਤੇ ਰਾਜ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ਕृष੍ਣਃ ਪ੍ਰਾਹ ਵਿਹਸ੍ਯ ਤਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹੱਸ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਮਮਾਂਸ਼ੋ ਭੂਮਿਮਾਸਾਦ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਬਲਾਨ੍ 3.3.4.
ਮੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆ ਕੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਭਗਵਾਨ ਆਪ ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਵਿਪ੍ਰ ਯਥਾ ਜਾਤਂ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਤਤ੍
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸੁਣ।
ਨਵਦੁਰ੍ਗਾਵ੍ਰਤਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ? ਨਵਵਰ੍षਂ ਚਕਾਰ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਨੌ ਦੁਰਗਾ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਨੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਕੀਤਾ।
ਸਾਹ ਤਾਂ ਯਦਿ ਮੇ ਮਾਤਰ੍ਵਰੋ ਦੇਯਸ੍ਤ੍ਵਯੇਸ਼੍ਵਰਿ
ਮਾਂ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੂੰ ਹੀ ਦੇ।
ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਾ ਦੇਵੀ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ 'ਠੀਕ ਹੈ' ਕਹਿ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਉਦ੍ਵਾਹ੍ਯ ਧਰ੍ਮਤੋ ਭੂਪਃ ਸ੍ਵਗੇਹੇ ਤਾਮਵਾਸਯਤ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਸਾਇਆ।
ਆਵਾਰ੍ਯੋ ਵਤ੍ਸਰਾਜਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਹਸ੍ਤਿਸਮੋ ਬਲੇ
ਆਵਾਰਿਆ, ਵਤਸ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਬਲ ਵਿੱਚ ਸੌ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ।
ਸ਼ਤਯਤ੍ਤਃ ਸ੍ਮृਤੋ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਃ ਸ਼ੂਰੋ ਵਨਰਸਾਧਿਪਃ
ਸ਼ਤਯੱਤ ਵਿਦੇਸ਼ੀ, ਸ਼ੂਰਾ ਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਲਵृਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਮਾਣੇਨ .ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਵੇਗੋ ਹਿ ਤਸ੍ਯ ਵੈ
ਉਸ ਦੀ ਉਪਰ ਵੱਲ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਖਜੂਰ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤ ਦੀ ਉਚਾਈ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ।
ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਨृਪਾਭ੍ਯਾਂ ਤਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮਭਵਲ੍ਲੋਮਹਰ੍षਣਮ੍ 3.3.4.
ਉਹ ਦੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਐਸਾ ਜੰਗ ਹੋਇਆ ਕਿ ਦੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਰੋਮ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤਦਾ ਮੈਤ੍ਰੀ ਕृਤਾ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਤਾਲਨੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਖਜੂਰ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ ਦੋਸਤੀ ਹੋ ਗਈ।
ਅਗ੍ਨਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਯਥਾਵੇਦਾਨੁਸਾਰੇਣ ਯਥਾਗ੍ਰਹਣ ਯੋਜਨਮ੍
ਅੱਗ ਦਾ ਵਰਣਨ: ਜਿਵੇਂ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਲੈਣ ਅਤੇ ਵਰਤਣ ਦੀ ਢੰਗ।
ਸ਼ਤਾਰ੍ਧੇ ਵਹ੍ਨਿਰੁਦ੍ਦਿष੍ਟਃ ਸ਼ਤਾਰ੍ਧੇ ਕਾਸ਼੍ਯਪਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਪੰਜਾਹ ਦੇ ਅੱਧ ਵਿਚ ਅੱਗ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ; ਪੰਜਾਹ ਦੇ ਅੱਧ ਵਿਚ ਕਸ਼ਯਪ ਦਾ ਨਾਮ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਨਾਮ ਅਯੁਤੇ ਹਰਿਰੁਚ੍ਯਤੇ
ਹਜ਼ਾਰ ਵਿਚ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਣ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਿਚ ਹਰੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਰੁਣਃ ਸ਼ਾਂਤਿਕੇ ਜ੍ਞੇਯੋ ਮਾਰਣੇ ਹ੍ਯਰੁਣਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਸ਼ਾਂਤਿਕ ਕਰਮ ਵਿਚ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਜਾਣੋ, ਮਾਰਣ ਕਰਮ ਵਿਚ ਅਰੁਣ ਦਾ ਨਾਮ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਲੋਹਿਤਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨਯਜ੍ਞੇ ਯੋ ਗ੍ਰਹਾਣਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਅੰਨ ਯਜਨ ਵਿਚ ਲੋਹਿਤਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਅਨੁਸਾਰ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰ੍ਵਾਸ੍ਤੁਯਾਗੇ ਮਂਡਪੇ ਚਾਪਿ ਪਦ੍ਮਕੇ
ਵਾਸਤੁ ਯਜਨ ਵਿਚ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮੰਡਪ ਵਿਚ ਅਤੇ ਕਮਲ ਵਿਚ ਵੀ।
ਗੋਦਾਨੇ ਚ ਭਵੇਦ੍ਰੁਦ੍ਰਃ ਕਨ੍ਯਾਦਾਨੇ ਤੁ ਗੋऽਜਕਃ
ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਵਿਚ ਰੁਦ੍ਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਕੁੜੀ ਦੇ ਦਾਨ ਵਿਚ ਗੋਜਕਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਵृषੋਤ੍ਸਰ੍ਗੇ ਭਵੇਤ੍ਸੂਰ੍ਯੋऽਵਸਾਨਾਂਤੇ ਰਵਿਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਬਲਦ ਛੱਡਣ ਸਮੇਂ ਸੂਰਜ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਸਮਾਪਤੀ ਤੇ ਰਵੀ ਦਾ ਨਾਮ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਾਸਨੇ ਚ ਭਵੇਤ੍ਕਾਲਃ ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਃ ਸ਼ਰਦਾਹਨੇ
ਡਰਾਉਣੇ ਵਿਚ ਕਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਲਾਸ਼ਾਂ ਸਾੜਣ ਸਮੇਂ ਕਰਵਿਆਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਗਰ੍ਭਾਧਾਨੇ ਚ ਮਰੁਤਃ ਸੀਮਂਤੇ ਪਿਂਗਲਃ ਸ੍ਮृਤਃ 2.1.17.
ਗਰਭ ਧਾਰਣ ਸਮੇਂ ਮਰੁਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਸੀਮੰਤ (ਵਾਲ ਵੰਡਣ) ਤੇ ਪਿੰਗਲਾ ਦਾ ਨਾਮ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਮਸਂਸ੍ਥਾਪਨੇ ਚੈਵਮੁਪਨ੍ਯਸ੍ਤੇ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਨਾਮ ਰੱਖਣ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਬੱਚਾ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਸਮੇਂ ਪਾਰਥਿਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
षਡਾਨਨਸ਼੍ਚ ਚੂਡਾਯਾਂ ਵ੍ਰਤਾਦੇਸ਼ੇ ਸਮੁਦ੍ਭਵਃ
ਚੂੜਾ ਕਰਣ ਤੇ ਸ਼ਡਾਨਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਵਰਤ ਲੈਣ ਸਮੇਂ ਸਮੁਦਭਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਉਦਰੇ ਜਠਰਾਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਵਡਵਾਨਲਃ
ਪੇਟ ਵਿਚ ਜਠਰਾਗਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਵਡਵਾਨਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਾਗ੍ਨਿਰ੍ਮਂਥਰੋ ਨਾਮ ਰਥਾਗ੍ਨਿਰ੍ਜਾਤਵੇਦਸਃ
ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਮੰਥਰਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਰਥ ਦੀ ਅੱਗ ਜਾਤਵੇਦਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤੋਯਾਗ੍ਨਿਰ੍ਵਰੁਣੋਨਾਮ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਗ੍ਨਿਰ੍ਹਵਿਰ੍ਭੁਜਃ
ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਅੱਗ ਨੂੰ ਵਰੁਣ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਹਵਿ ਭੁਜਨ ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।