ਹੂਣਦੇਸ਼ਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਵੈ ਗਿਰਿਸ੍ਥਂ ਪੁਰੁषਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਹੂਣਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨੇਕ ਮਨੁੱਖ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਕੋ ਭਵਾਨਿਤਿ ਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਸ ਹੋਵਾਚ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਸਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ?' ਤੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਵਕ੍ਤਾਰਂ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਮ੍
ਉਹ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਧਰਮ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਸੀ, ਸੱਚ ਦੇ ਵਚਨ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਾ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੋਵਾਚ ਮਹਾਰਾਜ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸਤ੍ਯਸ੍ਯ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਉਸਨੇ ਸੱਚ ਦੇ ਸਮਾਪਤੀ ਵੇਲੇ ਬੋਲਿਆ।
ਈਸ਼ਾਮਸੀ ਚ ਦਸ੍ਯੂਨਾਂ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤਾ ਭਯਂਕਰੀ
ਬਾਹਰਲੇ ਤੇ ਚੋਰਾਂ ਦੀ ਡਰਾਉਣੀ ਤਾਕਤ ਉਭਰ ਆਈ ਸੀ।
ਮ੍ਲੇਚ੍ਛੇषੁ ਸ੍ਥਾਪਿਤੋ ਧਰ੍ਮੋ ਮਯਾ ਤਚ੍ਛृਣੁ ਭੂਪਤੇ
ਮੈਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਧਰਮ ਠਹਿਰਾਇਆ ਹੈ; ਇਹ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਨੈਗਮਂ ਜਪਮਾਸ੍ਥਾਯ ਜਪੇਤ ਨਿਰ੍ਮਲਂ ਪਰਮ੍
ਵੈਦਕ ਜਪ ਨੂੰ ਅਪਣਾਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਉੱਚਾ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਪੂਜਯੇਦੀਸ਼ਂ ਸੂਰ੍ਯਮਂਡਲਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਅਚਲੋऽਯਂ ਪ੍ਰਭੁਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਤਥਾ ਸੂਰ੍ਯੋਚਲਃ ਸਦਾ
ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਅਡੋਲ ਪ੍ਰਭੂ ਸਿੱਧਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਨਾਂ ਚਲਭੂਤਾਨਾਂ ਕਰ੍षਣਃ ਸ ਸਮਂਤਤਃ 3.3.2.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਇਕਸਾਰ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਈਸ਼ਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ਹृਦਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਸ਼ਿਵਂਕਰੀ
ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਭਾਗਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਮੂਰਤੀ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਭੂਪਾਲੋ ਨਤ੍ਵਾ ਤਂ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਪੂਜਕਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਪੂਜਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ਰਾਜਾ ਹਯਮੇਧਮਚੀਕਰਤ੍ ਸ੍ਵਰ੍ਗਤੇ ਨृਪਤੌ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਯਥਾ ਚਾਸੀਤ੍ਤਥਾ ਸ਼ृਣੁ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ ਤੇ ਘੋੜਾ ਯਗ ਕਰਵਾਇਆ; ਜਦ ਉਹ ਰਾਜਾ ਸਵਰਗ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਜੋ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸੁਣੋ।
ਸ਼੍ਰੀਸੂਤ ਉਵਾਚ ਸ਼ਾਲਿਵਾਹਨਵਂਸ਼ੇ ਚ ਰਾਜਾਨੋ ਦਸ਼ ਚਾਭਵਨ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸ਼ਾਲਿਵਾਹਨ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਦਸ ਰਾਜੇ ਹੋਏ।
ਮਰ੍ਯ੍ਯਾਦਾ ਕ੍ਰਮਤੋ ਲੀਨਾ ਜਾਤਾ ਭੂਮਂਡਲੇ ਤਦਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ੀਣਮਰ੍ਯ੍ਯਾਦਾਂ ਬਲੀ ਦਿਗ੍ਵਿਜਯਂ ਯਯੌ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਚਰਨ ਦੀ ਹੱਦ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਮਿਟ ਗਈ; ਧਰਮ ਦੀ ਘਟਾਈ ਵੇਖ ਕੇ, ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਲਈ।
ਸੇਨਯਾ ਦਸ਼ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾ ਕਾਲਿਦਾਸੇਨ ਸਂਯੁਤਃ
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਕਾਲੀਦਾਸ ਦੇ ਨਾਲ,
ਜਿਤ੍ਵਾ ਗਾਂਧਾਰਜਾਨ੍ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾਨ੍ਕਾਸ਼੍ਮੀਰਾਨ੍ਨਾਰਵਾਞ੍ਛਠਾਨ੍
ਗਾਂਧਾਰ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ, ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ, ਕਸ਼ਮੀਰੀਆਂ, ਨਾਰਵਾਂ ਤੇ ਛਲੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛ ਆਚਾਰ੍ਯ੍ਯੇਣ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਇੱਕ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਅਚਾਰਯ ਦੇ ਨਾਲ ਆਇਆ।
ਨृਪਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਦੇਵਂ ਮਰੁਸ੍ਥਲਨਿਵਾਸਿਨਮ੍ ਚਂਦਨਾਦਿਭਿਰਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਤੁष੍ਟਾਵ ਮਨਸਾ ਹਰਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਰੂਥਲ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਵਿਚ ਹਰਾ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ।
ਭੋਜਰਾਜ ਉਵਾਚ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਸੁਰਨਾਸ਼ਾਯ ਵਹੁਮਾਯਾਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਿਨੇ
ਭੋਜ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤ੍ਰਿਪੁਰ ਦੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੀ ਮਾਇਆ ਰਚਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ,
ਮ੍ਲੇਚ੍ਛੈਰ੍ਗੁਪ੍ਤਾਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਯ ਸਚ੍ਚਿਦਾਨਨ੍ਦਰੂਪਿਣੇ
ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਵਿੱਤਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਸਤ, ਚਿਤ ਤੇ ਆਨੰਦ ਹੈ,
ਗਂਤਵ੍ਯਂ ਭੋਜਰਾਜੇਨ ਮਹਾਕਾਲੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਥਲੇ
ਭੋਜ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਹਾਕਾਲੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮ੍ਲੇਚ੍ਛੈਸ੍ਸੁਦੂषਿਤਾ ਭੂਮਿਰ੍ਵਾਹੀਕਾ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ 3.3.3.
ਵਾਹੀਕਾ ਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਧਰਤੀ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬਹੁਤ ਖਰਾਬ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਬਭੂਵਾਤ੍ਰ ਮਹਾਮਾਯੀ ਯੋऽਸੌ ਦਗ੍ਧੋ ਮਯਾ ਪੁਰਾ
ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਮਾਇਆਵਾਦੀ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਅਯੋਨਿਃ ਸ ਵਰੋ ਮਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ਦੈਤ੍ਯਵਰ੍ਦ੍ਧਨਃ
ਉਹ ਜੋ ਜਣਨੀ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਜਨਮਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ, ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤੋਂ ਵਰ ਮਿਲਿਆ।
ਨਾਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਭੂਪ ਪੈਸ਼ਾਚੇ ਦੇਸ਼ਧੂਰ੍ਤਕੇ
ਤੂੰ, ਰਾਜਾ, ਪੈਸ਼ਾਚ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਠੱਗਾਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨृਪਸ਼੍ਚੈਵ ਸ੍ਵਦੇਸ਼ਾਨ੍ਪੁਨਰਾਗਮਤ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।
ਉਵਾਚ ਭੂਪਤਿਂ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਮਾਯਾਮਦਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਮਾਇਆ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਨਸ਼ਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਮਮੋਚ੍ਛਿष੍ਠਂ ਸਭੁਂਜੀਯਾਦ੍ਯਥਾ ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਯ ਭੋ ਨृਪ
ਉਹ ਮੇਰੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਖਾਏ; ਇਹ ਵੇਖ, ਰਾਜਾ।
ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਧਰ੍ਮੇ ਮਤਿਸ਼੍ਚਾਸੀਤ੍ਤਸ੍ਯ ਭੂਪਸ੍ਯ ਦਾਰੁਣੇ
ਰਾਜਾ ਦੀ ਸੋਚ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਕਠੋਰ ਧਰਮ ਵਿਚ ਟਿਕ ਗਈ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਾਲਿਦਾਸਸ੍ਤੁ ਰੁषਾ ਪ੍ਰਾਹ ਮਹਾਮਦਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਾਲੀਦਾਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਵੱਡੇ ਨਸ਼ਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।