ਅਨ੍ਤਰ੍ਵੇਦੀ ਵ੍ਰਜਥ੍ਯੈਵਾਜਮੇਰਂ ਮਰੁਧਨ੍ਵ ਚ
ਅੰਤਰਵੇਦੀ, ਵ੍ਰਜ, ਅਜਮੇਰਾ, ਮਰੁਧਨਵਾ—
ਆਵਂਤ੍ਯਂ ਚੋਡੁਪਂ ਵਂਗਂ ਗੌਡਂ ਮਾਗਧਮੇਵ ਚ
ਅਵੰਤੀ, ਓਡ੍ਰਾ, ਵੰਗ, ਗੌੜ, ਤੇ ਮਾਗਧ ਵੀ—
ਨਾਨਾਭਾषਾਃ ਸ੍ਥਿਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਬਹੁਧਰ੍ਮਪ੍ਰਵਰ੍ਤਕਾਃ
ਉਥੇ ਕਈ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਕਈ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਵੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਵਿਨਾਸ਼ਂ ਚ ਬਹੁਵृਂਦੈਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਧਰਮ ਦੇ ਨਾਸ ਬਾਰੇ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਕਈ ਟੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ—
ਹਿਮਪਰ੍ਵਤਮਾਰ੍ਗੇਣ ਸਿਂਧੁਮਾਰ੍ਗੇਣ ਚਾਗਮਨ੍
ਹਿਮਾਲਾ ਪਹਾੜ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਆਏ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਯੋषਿਤਸ੍ਤੇषਾਂ ਪਰਂ ਹਰ੍षਮੁਪਾਯਯੁਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ।
ਵਿਕ੍ਰਮਾਦਿਤ੍ਯਪੌਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪਿਤृਰਾਜ੍ਯਂ ਗृਹੀਤਵਾਨ੍
ਵਿਕ੍ਰਮਾਦਿਤਿਆ ਦੇ ਪੋਤੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ।
ਬਾਹ੍ਲੀਕਾਨ੍ਕਾਮਰੂਪਾਂਸ਼੍ਚ ਰੋਮਜਾਨ੍ਖੁਰਜਾ ਚ੍ਛਠਾਨ੍
ਬਾਹਲੀਕ, ਕਾਮਰੂਪ, ਰੋਮ ਦੇ ਲੋਕ, ਖੁਰਾਜਾ, ਤੇ ਛਠਾ—
ਸ੍ਥਾਪਿਤਾ ਤੇਨ ਮਰ੍ਯ੍ਯਾਦਾ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾਰ੍ਯਾਣਾਂ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ 3.3.2.
ਉਸ ਨੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੱਦਾਂ ਰੱਖੀਆਂ।
ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਸ੍ਥਾਨਂ ਪਰਂ ਸਿਨ੍ਧੋਃ ਕृਤਂ ਤੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਸਿੰਧੂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਖਾਸ ਥਾਂ ਬਣਾਈ।
ਹੂਣਦੇਸ਼ਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਵੈ ਗਿਰਿਸ੍ਥਂ ਪੁਰੁषਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਹੂਣਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨੇਕ ਮਨੁੱਖ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਕੋ ਭਵਾਨਿਤਿ ਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਸ ਹੋਵਾਚ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਸਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ?' ਤੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਵਕ੍ਤਾਰਂ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਮ੍
ਉਹ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਧਰਮ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਸੀ, ਸੱਚ ਦੇ ਵਚਨ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਾ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੋਵਾਚ ਮਹਾਰਾਜ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸਤ੍ਯਸ੍ਯ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਉਸਨੇ ਸੱਚ ਦੇ ਸਮਾਪਤੀ ਵੇਲੇ ਬੋਲਿਆ।
ਈਸ਼ਾਮਸੀ ਚ ਦਸ੍ਯੂਨਾਂ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤਾ ਭਯਂਕਰੀ
ਬਾਹਰਲੇ ਤੇ ਚੋਰਾਂ ਦੀ ਡਰਾਉਣੀ ਤਾਕਤ ਉਭਰ ਆਈ ਸੀ।
ਮ੍ਲੇਚ੍ਛੇषੁ ਸ੍ਥਾਪਿਤੋ ਧਰ੍ਮੋ ਮਯਾ ਤਚ੍ਛृਣੁ ਭੂਪਤੇ
ਮੈਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਧਰਮ ਠਹਿਰਾਇਆ ਹੈ; ਇਹ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਨੈਗਮਂ ਜਪਮਾਸ੍ਥਾਯ ਜਪੇਤ ਨਿਰ੍ਮਲਂ ਪਰਮ੍
ਵੈਦਕ ਜਪ ਨੂੰ ਅਪਣਾਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਉੱਚਾ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਪੂਜਯੇਦੀਸ਼ਂ ਸੂਰ੍ਯਮਂਡਲਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਅਚਲੋऽਯਂ ਪ੍ਰਭੁਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਤਥਾ ਸੂਰ੍ਯੋਚਲਃ ਸਦਾ
ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਅਡੋਲ ਪ੍ਰਭੂ ਸਿੱਧਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਨਾਂ ਚਲਭੂਤਾਨਾਂ ਕਰ੍षਣਃ ਸ ਸਮਂਤਤਃ 3.3.2.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਇਕਸਾਰ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਈਸ਼ਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ਹृਦਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਸ਼ਿਵਂਕਰੀ
ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਭਾਗਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਮੂਰਤੀ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਭੂਪਾਲੋ ਨਤ੍ਵਾ ਤਂ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਪੂਜਕਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਪੂਜਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ਰਾਜਾ ਹਯਮੇਧਮਚੀਕਰਤ੍ ਸ੍ਵਰ੍ਗਤੇ ਨृਪਤੌ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਯਥਾ ਚਾਸੀਤ੍ਤਥਾ ਸ਼ृਣੁ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ ਤੇ ਘੋੜਾ ਯਗ ਕਰਵਾਇਆ; ਜਦ ਉਹ ਰਾਜਾ ਸਵਰਗ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਜੋ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸੁਣੋ।
ਸ਼੍ਰੀਸੂਤ ਉਵਾਚ ਸ਼ਾਲਿਵਾਹਨਵਂਸ਼ੇ ਚ ਰਾਜਾਨੋ ਦਸ਼ ਚਾਭਵਨ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸ਼ਾਲਿਵਾਹਨ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਦਸ ਰਾਜੇ ਹੋਏ।
ਮਰ੍ਯ੍ਯਾਦਾ ਕ੍ਰਮਤੋ ਲੀਨਾ ਜਾਤਾ ਭੂਮਂਡਲੇ ਤਦਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ੀਣਮਰ੍ਯ੍ਯਾਦਾਂ ਬਲੀ ਦਿਗ੍ਵਿਜਯਂ ਯਯੌ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਚਰਨ ਦੀ ਹੱਦ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਮਿਟ ਗਈ; ਧਰਮ ਦੀ ਘਟਾਈ ਵੇਖ ਕੇ, ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਲਈ।
ਸੇਨਯਾ ਦਸ਼ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾ ਕਾਲਿਦਾਸੇਨ ਸਂਯੁਤਃ
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਕਾਲੀਦਾਸ ਦੇ ਨਾਲ,
ਜਿਤ੍ਵਾ ਗਾਂਧਾਰਜਾਨ੍ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾਨ੍ਕਾਸ਼੍ਮੀਰਾਨ੍ਨਾਰਵਾਞ੍ਛਠਾਨ੍
ਗਾਂਧਾਰ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ, ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ, ਕਸ਼ਮੀਰੀਆਂ, ਨਾਰਵਾਂ ਤੇ ਛਲੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛ ਆਚਾਰ੍ਯ੍ਯੇਣ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਇੱਕ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਅਚਾਰਯ ਦੇ ਨਾਲ ਆਇਆ।
ਨृਪਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਦੇਵਂ ਮਰੁਸ੍ਥਲਨਿਵਾਸਿਨਮ੍ ਚਂਦਨਾਦਿਭਿਰਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਤੁष੍ਟਾਵ ਮਨਸਾ ਹਰਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਰੂਥਲ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਵਿਚ ਹਰਾ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ।
ਭੋਜਰਾਜ ਉਵਾਚ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਸੁਰਨਾਸ਼ਾਯ ਵਹੁਮਾਯਾਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਿਨੇ
ਭੋਜ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤ੍ਰਿਪੁਰ ਦੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੀ ਮਾਇਆ ਰਚਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ,
ਮ੍ਲੇਚ੍ਛੈਰ੍ਗੁਪ੍ਤਾਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਯ ਸਚ੍ਚਿਦਾਨਨ੍ਦਰੂਪਿਣੇ
ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਵਿੱਤਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਸਤ, ਚਿਤ ਤੇ ਆਨੰਦ ਹੈ,