ਰਾਜਧਰ੍ਮਾਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਦਾਨਧਰ੍ਮਾਨ੍ਵਿਭਾਗਸ਼ਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਧਰਮ, ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਕਰਮ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕਰਮ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਿਖਾਏ।
षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਬ੍ਦਰਾਜ੍ਯਂ ਹਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਪੁਰਂ ਯਯੁਃ
ਛੱਤੀ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਦੀ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੋਗਨਿਦ੍ਰਾਵਸ਼ੋ ਹ੍ਯਹਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਜਾਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਹੁਣ ਯੋਗ ਨੀਂਦ ਦੀ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮੁਨਯੋ ਨੈਮਿषਾਰਣ੍ਯਵਾਸਿਨਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਨੈਮੀਸ਼ ਅਰਣਯ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ—
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਬ੍ਦਸ਼ਤੇ ਕਾਲੇऽਤੀਤੇ ਤੇ ਸ਼ੌਨਕਾਦਯਃ
ਜਦੋਂ ਬਾਰਾਂ ਸੌ ਸਾਲ ਬੀਤ ਗਏ, ਉਹ ਸ਼ੌਨਕ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀ—
ਉਤ੍ਥਾਯ ਦੇਵਖਾਤੇ ਚ ਸ੍ਨਾਨਧ੍ਯਾਨਾਦਿਕਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ
ਉਠ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੇਵ ਖੂਹ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਧਿਆਨ ਆਦਿ ਆਪਣੀਆਂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕਰਤਬਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਵਿਨੀਤਾਨ੍ਭਗਵਨ੍ਭੂਮੌ ਤਦਾ ਤਾਨ੍ਨृਪਤੀਨ੍ਵਦ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜੋ ਨਿਮਰ ਰਾਜੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਸ੍ਵਰ੍ਗਤੇ ਵਿਕ੍ਰਮਾਦਿਤ੍ਯੇ ਰਾਜਾਨੋ ਬਹੁਧਾऽਭਵਨ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਵਿਕ੍ਰਮਾਦਿਤਿਆ ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਗਏ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਸਿਂਧੁਨਦ੍ਯਂਤੇ ਸੇਤੁਬਨ੍ਧੇ ਹਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ 3.3.2.੧
ਪੱਛਮੀ ਸਿੰਧ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ, ਦੱਖਣੀ ਪਾਸੇ ਪੁਲ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ—
ਅष੍ਟਾਦਸ਼ੈਵ ਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਿ ਤੇषਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਬਭੂਵਿਰੇ
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਅਠਾਰਾਂ ਰਾਜ ਬਣੇ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਵੇਦੀ ਵ੍ਰਜਥ੍ਯੈਵਾਜਮੇਰਂ ਮਰੁਧਨ੍ਵ ਚ
ਅੰਤਰਵੇਦੀ, ਵ੍ਰਜ, ਅਜਮੇਰਾ, ਮਰੁਧਨਵਾ—
ਆਵਂਤ੍ਯਂ ਚੋਡੁਪਂ ਵਂਗਂ ਗੌਡਂ ਮਾਗਧਮੇਵ ਚ
ਅਵੰਤੀ, ਓਡ੍ਰਾ, ਵੰਗ, ਗੌੜ, ਤੇ ਮਾਗਧ ਵੀ—
ਨਾਨਾਭਾषਾਃ ਸ੍ਥਿਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਬਹੁਧਰ੍ਮਪ੍ਰਵਰ੍ਤਕਾਃ
ਉਥੇ ਕਈ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਕਈ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਵੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਵਿਨਾਸ਼ਂ ਚ ਬਹੁਵृਂਦੈਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਧਰਮ ਦੇ ਨਾਸ ਬਾਰੇ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਕਈ ਟੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ—
ਹਿਮਪਰ੍ਵਤਮਾਰ੍ਗੇਣ ਸਿਂਧੁਮਾਰ੍ਗੇਣ ਚਾਗਮਨ੍
ਹਿਮਾਲਾ ਪਹਾੜ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਆਏ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਯੋषਿਤਸ੍ਤੇषਾਂ ਪਰਂ ਹਰ੍षਮੁਪਾਯਯੁਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ।
ਵਿਕ੍ਰਮਾਦਿਤ੍ਯਪੌਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪਿਤृਰਾਜ੍ਯਂ ਗृਹੀਤਵਾਨ੍
ਵਿਕ੍ਰਮਾਦਿਤਿਆ ਦੇ ਪੋਤੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ।
ਬਾਹ੍ਲੀਕਾਨ੍ਕਾਮਰੂਪਾਂਸ਼੍ਚ ਰੋਮਜਾਨ੍ਖੁਰਜਾ ਚ੍ਛਠਾਨ੍
ਬਾਹਲੀਕ, ਕਾਮਰੂਪ, ਰੋਮ ਦੇ ਲੋਕ, ਖੁਰਾਜਾ, ਤੇ ਛਠਾ—
ਸ੍ਥਾਪਿਤਾ ਤੇਨ ਮਰ੍ਯ੍ਯਾਦਾ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾਰ੍ਯਾਣਾਂ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ 3.3.2.
ਉਸ ਨੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੱਦਾਂ ਰੱਖੀਆਂ।
ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਸ੍ਥਾਨਂ ਪਰਂ ਸਿਨ੍ਧੋਃ ਕृਤਂ ਤੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਸਿੰਧੂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਖਾਸ ਥਾਂ ਬਣਾਈ।
ਹੂਣਦੇਸ਼ਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਵੈ ਗਿਰਿਸ੍ਥਂ ਪੁਰੁषਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਹੂਣਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨੇਕ ਮਨੁੱਖ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਕੋ ਭਵਾਨਿਤਿ ਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਸ ਹੋਵਾਚ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਸਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ?' ਤੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਵਕ੍ਤਾਰਂ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਮ੍
ਉਹ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਧਰਮ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਸੀ, ਸੱਚ ਦੇ ਵਚਨ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਾ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੋਵਾਚ ਮਹਾਰਾਜ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸਤ੍ਯਸ੍ਯ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਉਸਨੇ ਸੱਚ ਦੇ ਸਮਾਪਤੀ ਵੇਲੇ ਬੋਲਿਆ।
ਈਸ਼ਾਮਸੀ ਚ ਦਸ੍ਯੂਨਾਂ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤਾ ਭਯਂਕਰੀ
ਬਾਹਰਲੇ ਤੇ ਚੋਰਾਂ ਦੀ ਡਰਾਉਣੀ ਤਾਕਤ ਉਭਰ ਆਈ ਸੀ।
ਮ੍ਲੇਚ੍ਛੇषੁ ਸ੍ਥਾਪਿਤੋ ਧਰ੍ਮੋ ਮਯਾ ਤਚ੍ਛृਣੁ ਭੂਪਤੇ
ਮੈਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਧਰਮ ਠਹਿਰਾਇਆ ਹੈ; ਇਹ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਨੈਗਮਂ ਜਪਮਾਸ੍ਥਾਯ ਜਪੇਤ ਨਿਰ੍ਮਲਂ ਪਰਮ੍
ਵੈਦਕ ਜਪ ਨੂੰ ਅਪਣਾਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਉੱਚਾ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਪੂਜਯੇਦੀਸ਼ਂ ਸੂਰ੍ਯਮਂਡਲਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਅਚਲੋऽਯਂ ਪ੍ਰਭੁਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਤਥਾ ਸੂਰ੍ਯੋਚਲਃ ਸਦਾ
ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਅਡੋਲ ਪ੍ਰਭੂ ਸਿੱਧਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਨਾਂ ਚਲਭੂਤਾਨਾਂ ਕਰ੍षਣਃ ਸ ਸਮਂਤਤਃ 3.3.2.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਇਕਸਾਰ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਈਸ਼ਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ਹृਦਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਸ਼ਿਵਂਕਰੀ
ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਭਾਗਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਮੂਰਤੀ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।