ਸ ਤੁ ਸਤ੍ਯਨਿਧਿਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤਪ ਆਸ੍ਥਿਤਃ ਰਾਜਗੇਹੇ ਕਰਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਧਨਸ੍ਯ ਲਯਂ ਗਤਃ
ਉਹ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਸਚ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਸੀ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਘਰ ਨੌਕਰ ਬਣ ਗਿਆ ਤੇ ਆਪਣਾ ਧਨ ਗਵਾ ਬੈਠਾ।
ਚਰ੍ਮਕਾਰਗृਹੇ ਜਾਤੋ ਦ੍ਵਿਤੀਯਃ ਪਿਂਗਲਾਪਤਿਃ
ਦੂਜਾ ਪਿੰਗਲਾ ਦਾ ਪਤੀ ਚਮੜੀ ਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮਿਆ।
ਪੁਰੀਂ ਕਾਸ਼ੀਂ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਕਬੀਰਂ ਰਾਮਤਤ੍ਪਰਮ੍
ਕਾਸੀ ਸ਼ਹਿਰ ਆ ਕੇ, ਕਬੀਰ ਰਾਮ ਦੇ ਭਗਤ ਹੋ ਗਏ।
ਤਯੋਰ੍ਵਿਵਾਦੋ ਸਭਵਦਹੋਰਾਤ੍ਰਂ ਮਤਾਨ੍ਤਰੇ ਰਾਮਾਨਨ੍ਦਮੁਪਾਗਮ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਿष੍ਯਤ੍ਵਮਾਗਤਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਰਚਾ ਸਭਾ ਵਿਚ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਚਲਦੀ ਰਹੀ; ਰਾਮਾਨੰਦ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਿਸ਼ ਬਣੇ।
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਸੁਰਾਂਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਯਥਾਭਵਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਦੇਵੀ ਅੰਸ਼ ਕਿਵੇਂ ਹੋਏ।
ਸ਼ਤਦ੍ਵਾਦਸ਼ਮਰ੍ਯਾਦੋ ਦ੍ਵਾਪਰਸ੍ਯ ਸਮੋ ਭੁਵਿ
ਸੌ ਬਾਰਾਂ ਦੀ ਮਰਯਾਦਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਦਵਾਪਰ ਯੁਗ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਮਹਾਭਾਗ ਲੀਲਾ ਭਗਵਤਾ ਕृਤਾ
ਇਸ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਖੇਡ ਰਚੀ।
ਦੇਵੀਂ ਸਰਸ੍ਵਤੀਂ ਵ੍ਯਾਸਂ ਤਤੋ ਜਯਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਦੇਵੀ ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ, ਫਿਰ ਜੈਕਾਰ ਕਰ।
ਭਵਿष੍ਯਾਖ੍ਯੇ ਮਹਾਕਲ੍ਪੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਵੈਵਸ੍ਵਤੇਨ੍ਤਰੇ
ਭਵਿੱਖ ਨਾਮ ਦੇ ਵੱਡੇ ਯੁੱਗ ਦੇ ਆਉਣ ਤੇ, ਵੈਵਸਵਤ ਮਨਵੰਤਰੀ ਚਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਪਾਂਡਵੈਰ੍ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕੌਰਵਾਃ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਾਃ
ਸਾਰੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਦੇ ਕੌਰਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਦਿਨਾਨ੍ਤੇ ਭਗ ਵਾਨ੍ਕृष੍ਣੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਕਾਲਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮ੍
ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਾੜੀ ਚਾਲ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਿਆ।
ਕਾਲਕਰ੍ਤ੍ਰੇ ਜਗਦ੍ਭਰ੍ਤ੍ਰੇ ਪਾਪਹਰ੍ਤ੍ਰੇ ਨਮੋਨਮਃ
ਸਮੇਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪਾਂਡਵਾਨ੍ਰਕ੍ਸ਼ ਭਗਵਨ੍ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਾਨ੍ਭੂਤਭੀਰੁਕਾਨ੍ ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ਿਬਿਰਾਣਾਂ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਞ੍ਛੂਲਹਸ੍ਤਧृਕ੍
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਪਾਂਡਵਾਂ ਅਤੇ ਡਰਪੋਕ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੇ ਸ਼ਿਵਿਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਤੂੰ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਫੜ ਕੇ ਆਇਆ।
ਤਦਾ ਨृਪਾਜ੍ਞਯਾ ਕृष੍ਣਃ ਸ ਗਤੋ ਗਜਸਾਹ੍ਵਯਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਗਜਸਾਹਵਯਾ ਨੂੰ ਗਿਆ।
ਨਿਸ਼ੀਥੇ ਦ੍ਰੌਣਿਭੋਜੌ ਚ ਕृਪਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਯਯੁਃ 3.3.1.
ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਭੋਜ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਤੁ ਬਲਵਾਞ੍ਛਿਵਦਤ੍ਤਮਸਿਂ ਤਦਾ
ਅਸ਼ਵੱਠਾਮਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਕ੍ਰਿਪਾਚਾਰਯ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਨਾਲ ਸੀ।
ਹਤ੍ਵਾ ਯਥੇष੍ਟਮਗਮਦ੍ਦ੍ਰੌਣਿਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਜਿੰਨਾ ਚਾਹਿਆ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਨਾਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਪਾਰ੍षਤਸ੍ਯੈਵ ਸੂਤਸ਼੍ਚ ਹਤਸ਼ੇषੋ ਭਯਾਤੁਰਃ
ਪਾਰਸ਼ਤ ਦਾ ਰਥੀ, ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਰਿਹਾ।
ਆਗਸ੍ਕृਤਂ ਸ਼ਿਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਭੀਮਾਦ੍ਯਾਃ ਕ੍ਰੋਧਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਾਃ
ਜਦੋਂ ਭੀਮ ਆਦਿਕ ਨੇ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਤੇषਾਂ ਤੁ ਸ਼ਿਵਦੇਹੇ ਸਮਾਵਿਸ਼ਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਅਸਤਰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਸਮਾ ਗਏ।
ਤਾਞ੍ਛਸ਼ਾਪ ਤਦਾ ਰੁਦ੍ਰੋ ਯੂਯਂ ਕृष੍ਣਪ੍ਰਪੂਜਕਾਃ
ਫਿਰ ਰੁਦਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ: 'ਤੁਸੀਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਭਗਤ ਹੋ।'
ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਕਲੌ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਚਾਪਰਾਧਕਮ੍
'ਕਲਿਯੁਗ ਵਿਚ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅਪਰਾਧ ਦਾ ਫਲ ਭੋਗੋਗੇ।'
ਹਰਿਂ ਸ਼ਰਣਮਾਜਗ੍ਮੁਰਪਰਾਧਨਿਵृਤ੍ਤਯੇ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਪਰਾਧ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਹਰੀ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਆ ਗਏ।
ਤੁष੍ਟੁਵੁਰ੍ਮਨਸਾ ਰੁਦ੍ਰਂ ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਦੁਰਭੂਚ੍ਛਿਵਃ
ਉਹ ਮਨ ਵਿਚ ਰੁਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ, ਫਿਰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਯਾਨ੍ਯੇਵ ਤ੍ਵਦਂਗੇ ਕ੍ਸ਼ਪਿਤਾਨਿ ਵੈ 3.3.1.
ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਜਿਹੜੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਅਸਤਰ ਨਾਸ ਹੋਏ,
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਃ ਪ੍ਰਾਹ ਕृष੍ਣਦੇਵ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਹੋਵੇ।'
ਤਦ੍ਵਸ਼ੇਨ ਮਯਾ ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਦਤ੍ਤਃ ਸ਼ਾਪੋ ਭਯਂਕਰਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣਾ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਵਤ੍ਸਰਾਜਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵਂ ਗਮਿष੍ਯਤਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਵਤਸਰਾਜ ਦਾ ਪੁੱਤ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਭੀਮੋ ਦੁਰ੍ਵਚਨਾਦ੍ਦੁष੍ਟੋ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਯੋਨੌ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਭੀਮ, ਮੰਦੇ ਬੋਲਾਂ ਕਰਕੇ, ਵਿਦੇਸੀ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਅਰ੍ਜੁਨਾਂਸ਼ਸ਼੍ਚ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤੋ ਜਨਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਹੋਵੇਗਾ, ਵੱਡੀ ਅਕਲ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।