ਸਂਪੀਡ੍ਯ ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਲੋਹਦਂਡੈਰ੍ਭਯਾਨਕੈਃ
ਉਹ ਨੇ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਛੜੀਆਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਇਆ ਤੇ ਮਾਰਿਆ।
ਆਸ਼੍ਵਿਨੇਯੌ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਵਚਨਂ ਪ੍ਰਾਹ ਤੌ ਮੁਦਾ ਏਕਨਾਮ੍ਨਾ ਯੁਵਾਂ ਪ੍ਰੀਤੌ ਨਾਸਤ੍ਯੌ ਚ ਭਵਿष੍ਯਥਃ
ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ: 'ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਨਾਮ ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋ, ਹੁਣ ਨਾਸਤਿਆ ਬਣ ਜਾਵੋਗੇ।'
ਸੋਮਸ਼ਕ੍ਤਿਰਿਡਾਦੇਵੀ ਜ੍ਯੇष੍ਠਪਤ੍ਨੀ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਸੋਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਇਡਾ ਦੇਵੀ, ਵੱਡੀ ਪਤਨੀ ਬਣੇਗੀ।
ਇਡਾਪਤਿਸ੍ਸ ਵੈ ਨਾਮ ਦ੍ਵਿਤੀਯਃ ਪਿਂਗਲਾਪਤਿਃ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਕਰੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹੀਤਲੇ
ਇਡਾ ਦਾ ਪਤੀ ਇਸ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਦੂਜਾ ਪਿੰਗਲਾ ਦਾ ਪਤੀ ਹੋਵੇਗਾ; ਉਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯਸ਼੍ਚ ਨृਣਾਂ ਰਾਸ਼ੇਃ ਸਾਵਰ੍ਣਿਰ੍ਭ੍ਰਮਕਾਰਕਃ
ਦੂਜਾ, ਸਾਵਰਣੀ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਭਟਕਾਵਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਜਨ੍ਮਰਾਸ਼ਿਸ੍ਥਿਤਾ ਦੇਵੀ ਤਪਤੀ ਤਾ ਪਕਾਰਿਣੀ
ਜਨਮ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਦੇਵੀ ਤਪਤੀ ਪੱਕਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸੁਰਵੈਦ੍ਯੌ ਬਭੂਵਤੁਃ ਤੇषਾਂ ਤੁ ਪਰਿਹਾਰਾਰ੍ਥੌ ਦਸ੍ਰੌ ਚਾਸ਼੍ਵਿਨਿਸਂਭਵੌ
ਉਸ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਦੇਵ-ਵੈਦ ਬਣ ਗਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਾਹਤ ਲਈ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਦਸਰਉ ਆਏ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਸ੍ਵਾਂਸ਼ਾਨ੍ਮਹੀਤਲੇ ਜਾਤੌ ਸ਼ੂਦ੍ਰਯੋਨ੍ਯਾਂ ਰਵੇਸ੍ਤੁਤੌ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਅੰਸ਼ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਜਾਤੀ ਵਿਚ ਜਨਮੇ, ਸੂਰਜ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਚਾਣ੍ਡਾਲਸ੍ਯ ਗृਹੇ ਜਾਤਸ਼੍ਛਾਗਹਂਤੁਰਿਡਾਪਤਿਃ 3.4.18.
ਇਡਾ ਦਾ ਪਤੀ ਚੰਡਾਲ, ਬੱਕਰੀ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮਿਆ।
ਸ਼ਾਲਿਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਤੁਲ੍ਯਂ ਛਾਗਮਾਂਸਂ ਵਿਚਿਕ੍ਰਿਯੇ
ਉਹ ਨੇ ਬੱਕਰੀ ਦਾ ਮਾਸ ਸ਼ਾਲਿਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਵਰਗਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ।
ਸ ਤੁ ਸਤ੍ਯਨਿਧਿਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤਪ ਆਸ੍ਥਿਤਃ ਰਾਜਗੇਹੇ ਕਰਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਧਨਸ੍ਯ ਲਯਂ ਗਤਃ
ਉਹ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਸਚ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਸੀ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਘਰ ਨੌਕਰ ਬਣ ਗਿਆ ਤੇ ਆਪਣਾ ਧਨ ਗਵਾ ਬੈਠਾ।
ਚਰ੍ਮਕਾਰਗृਹੇ ਜਾਤੋ ਦ੍ਵਿਤੀਯਃ ਪਿਂਗਲਾਪਤਿਃ
ਦੂਜਾ ਪਿੰਗਲਾ ਦਾ ਪਤੀ ਚਮੜੀ ਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮਿਆ।
ਪੁਰੀਂ ਕਾਸ਼ੀਂ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਕਬੀਰਂ ਰਾਮਤਤ੍ਪਰਮ੍
ਕਾਸੀ ਸ਼ਹਿਰ ਆ ਕੇ, ਕਬੀਰ ਰਾਮ ਦੇ ਭਗਤ ਹੋ ਗਏ।
ਤਯੋਰ੍ਵਿਵਾਦੋ ਸਭਵਦਹੋਰਾਤ੍ਰਂ ਮਤਾਨ੍ਤਰੇ ਰਾਮਾਨਨ੍ਦਮੁਪਾਗਮ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਿष੍ਯਤ੍ਵਮਾਗਤਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਰਚਾ ਸਭਾ ਵਿਚ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਚਲਦੀ ਰਹੀ; ਰਾਮਾਨੰਦ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਿਸ਼ ਬਣੇ।
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਸੁਰਾਂਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਯਥਾਭਵਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਦੇਵੀ ਅੰਸ਼ ਕਿਵੇਂ ਹੋਏ।
ਸ਼ਤਦ੍ਵਾਦਸ਼ਮਰ੍ਯਾਦੋ ਦ੍ਵਾਪਰਸ੍ਯ ਸਮੋ ਭੁਵਿ
ਸੌ ਬਾਰਾਂ ਦੀ ਮਰਯਾਦਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਦਵਾਪਰ ਯੁਗ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਮਹਾਭਾਗ ਲੀਲਾ ਭਗਵਤਾ ਕृਤਾ
ਇਸ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਖੇਡ ਰਚੀ।
ਦੇਵੀਂ ਸਰਸ੍ਵਤੀਂ ਵ੍ਯਾਸਂ ਤਤੋ ਜਯਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਦੇਵੀ ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ, ਫਿਰ ਜੈਕਾਰ ਕਰ।
ਭਵਿष੍ਯਾਖ੍ਯੇ ਮਹਾਕਲ੍ਪੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਵੈਵਸ੍ਵਤੇਨ੍ਤਰੇ
ਭਵਿੱਖ ਨਾਮ ਦੇ ਵੱਡੇ ਯੁੱਗ ਦੇ ਆਉਣ ਤੇ, ਵੈਵਸਵਤ ਮਨਵੰਤਰੀ ਚਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਪਾਂਡਵੈਰ੍ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕੌਰਵਾਃ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਾਃ
ਸਾਰੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਦੇ ਕੌਰਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਦਿਨਾਨ੍ਤੇ ਭਗ ਵਾਨ੍ਕृष੍ਣੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਕਾਲਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮ੍
ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਾੜੀ ਚਾਲ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਿਆ।
ਕਾਲਕਰ੍ਤ੍ਰੇ ਜਗਦ੍ਭਰ੍ਤ੍ਰੇ ਪਾਪਹਰ੍ਤ੍ਰੇ ਨਮੋਨਮਃ
ਸਮੇਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪਾਂਡਵਾਨ੍ਰਕ੍ਸ਼ ਭਗਵਨ੍ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਾਨ੍ਭੂਤਭੀਰੁਕਾਨ੍ ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ਿਬਿਰਾਣਾਂ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਞ੍ਛੂਲਹਸ੍ਤਧृਕ੍
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਪਾਂਡਵਾਂ ਅਤੇ ਡਰਪੋਕ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੇ ਸ਼ਿਵਿਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਤੂੰ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਫੜ ਕੇ ਆਇਆ।
ਤਦਾ ਨृਪਾਜ੍ਞਯਾ ਕृष੍ਣਃ ਸ ਗਤੋ ਗਜਸਾਹ੍ਵਯਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਗਜਸਾਹਵਯਾ ਨੂੰ ਗਿਆ।
ਨਿਸ਼ੀਥੇ ਦ੍ਰੌਣਿਭੋਜੌ ਚ ਕृਪਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਯਯੁਃ 3.3.1.
ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਭੋਜ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਤੁ ਬਲਵਾਞ੍ਛਿਵਦਤ੍ਤਮਸਿਂ ਤਦਾ
ਅਸ਼ਵੱਠਾਮਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਕ੍ਰਿਪਾਚਾਰਯ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਨਾਲ ਸੀ।
ਹਤ੍ਵਾ ਯਥੇष੍ਟਮਗਮਦ੍ਦ੍ਰੌਣਿਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਜਿੰਨਾ ਚਾਹਿਆ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਨਾਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਪਾਰ੍षਤਸ੍ਯੈਵ ਸੂਤਸ਼੍ਚ ਹਤਸ਼ੇषੋ ਭਯਾਤੁਰਃ
ਪਾਰਸ਼ਤ ਦਾ ਰਥੀ, ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਰਿਹਾ।
ਆਗਸ੍ਕृਤਂ ਸ਼ਿਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਭੀਮਾਦ੍ਯਾਃ ਕ੍ਰੋਧਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਾਃ
ਜਦੋਂ ਭੀਮ ਆਦਿਕ ਨੇ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਤੇषਾਂ ਤੁ ਸ਼ਿਵਦੇਹੇ ਸਮਾਵਿਸ਼ਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਅਸਤਰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਸਮਾ ਗਏ।