ਮਨ੍ਵਂਤਰਮਤੋ ਜਾਤਂ ਤੇषਾਂ ਯੋਗਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਤਾਮ੍ 3.4.17.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਜਦ ਉਹ ਯੋਗ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਨਵਾਂ ਮਨਵੰਤਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ।
ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਤੇषਾਂ ਮਂਗਲਹੇਤਵੇ
ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸੁਹਣੇ ਬੋਲ ਆਖੇ।
ਰੁਦ੍ਰਾਂਸ਼ਸ਼੍ਚੈਵ ਦੁਰ੍ਵਾਸਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੂषਃ ਸਪ੍ਤਮੋ ਵਸੁਃ ਤੇषਾਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਵਸਵਸ੍ਤੇ ਤ੍ਰਯੋऽਭਵਨ੍
ਰੁਦਰ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਦੁਰਵਾਸਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਊਸ਼ਾ, ਜੋ ਸੱਤਵਾਂ ਵਸੁ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਤਿੰਨ ਵਸੁ ਜਨਮ ਲਏ।
ਸ੍ਵਾਂਸ਼ੇਨ ਭੂਤਲਂ ਜਗ੍ਮੁਃ ਕਲਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਯ ਦਾਰੁਣੇ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ ਕਲਿਜੁਗ ਦੀ ਕਠੋਰਤਾ ਨੂੰ ਸੁੱਧ ਕਰਨ ਲਈ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਏ।
ਪੀਪਾ ਨਾਮ ਸੁਤਃ ਸੋਮਃ ਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਤਦਾ ਹ੍ਯਭੂਤ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸੁਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੋਮਾ ਪੀਪਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ।
ਰਾਮਾਨਨ੍ਦਸ੍ਯ ਸ਼ਿष੍ਯੋऽਭੂਦ੍ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਸ ਸਮਾਗਤਃ ਵੈष੍ਣਵੇਭ੍ਯੋ ਦਦੌ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰੇਤਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਉਹ ਰਾਮਾਨੰਦ ਦਾ ਸ਼ਿਸ਼ ਬਣਿਆ ਅਤੇ ਦਵਾਰਕਾ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦੀ ਗਿਆਨ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੂषਸ਼੍ਚੈਵ ਪਾਂਚਾਲੇ ਵੈਸ਼੍ਯਜਾਤ੍ਯਾਂ ਸਮੁਦ੍ਭਵਃ
ਪ੍ਰਤਿਊਸ਼ਾ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਵੈਸ਼ ਜਾਤੀ ਵਿਚ ਜਨਮਿਆ।
ਰਾਮਾਨਨ੍ਦਂ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਸ਼ਿष੍ਯੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ ਨਾਨਕਃ
ਰਾਮਾਨੰਦ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਸ਼ਿਸ਼ ਬਣਿਆ ਅਤੇ ਨਾਨਕਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਭਾਸੋ ਵੈ ਸ਼ਾਂਤਿਪੁਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜਾਤ੍ਯਾਂ ਸਮੁਦ੍ਭਵਃ ਇਤਿ ਤੇ ਵਸੁਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਮਯਾ ਸ਼ੌਨਕ ਵਰ੍ਣਿਤਮ੍
ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਸ਼ਾਂਤੀਪੁਰ ਵਿਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਤੀ ਵਿਚ ਜਨਮਿਆ; ਹੇ ਸ਼ੌਨਕ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ।
ਅਸ਼੍ਵਿਨੌ ਚ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਤਯੋਰ੍ਗਾਥਾਮਵਰ੍ਣਯਤ੍
ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਗੀਤਾਂ ਵਿਚ ਸੁਣਾਈ।
ਵੈਵਸ੍ਵਤੇऽਨ੍ਤਰੇ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਕृਤ੍ ਸ੍ਪਰ੍ਦ੍ਧਾਭੂਤੋ ਮਹਾਮਾਯਾਂ ਤੁष੍ਟਾਵ ਬਹੁਪੂਜਨੈਃ
ਪਿਛਲੇ ਵੈਵਸਵਤ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿਚ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਜੋ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਈਰਖਾ ਕਰ ਕੇ ਮਹਾ ਮਾਇਆ ਦੀ ਬਹੁਤ ਪੂਜਾ ਕਰੀ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਸਾ ਤਦਾ ਦੇਵੀ ਚਿਤ੍ਰਾਯਾਂ ਤਸ੍ਯ ਯੋषਿਤਿ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੇਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਚਿਤਰਾ ਰੂਪ ਵਿਚ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
षੋਡਸ਼ਾਬ੍ਦੇ ਵਯਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸਂਜ੍ਞਾਯਾਸ੍ਤਤ੍ਪਿਤਾ ਸੁਖੀ
ਜਦੋਂ ਸੰਜਨਾ ਦੀ ਉਮਰ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਉਸ ਬਾਰੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯਕ੍ਸ਼ਾਧੀਸ਼ਾਸ਼੍ਚ षਡ੍ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਕੁਬੇਰਾਦ੍ਯਾਸ੍ਸਮਾਗਤਾਃ
ਛਬੀਹ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਕੁਬੇਰ ਸਮੇਤ, ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਪਾਵਕਾ ਊਨਪਂਚਾਸ਼ਦ੍ਵਾਯਵਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਉਨੰਜ ਪਾਵਕ (ਅੱਗਾਂ) ਅਤੇ ਹਵਾ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਉਥੇ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ ਚ ਪ੍ਰਤ੍ਯੂषਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਪ੍ਰਰਕ੍ਸ਼ਕਾਃ
ਤੇਰਾਂ ਪ੍ਰਤਿਊਸ਼ਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹਨ, ਵੀ ਆਏ।
ਭਵਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤਦਾਃ ਰੁਦ੍ਰਾਃ ਸ਼ਸ਼ਿਮਣ੍ਡਲਰਕ੍ਸ਼ਕਾਃ
ਭਵਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਗੋਲ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹਨ, ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਦਾਨਵਾ ਵਿਪ੍ਰਚਿਤ੍ਤ੍ਯਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚਤੁਰਾਸ਼ੀਤਿਰਾਯਯੁਃ
ਚੁਰਾਸੀ ਦਾਨਵ, ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ ਆਦਿ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਹੇਠ, ਵੀ ਆਏ।
ਸ਼ੇषਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤਦਾ ਨਾਗਾਸ੍ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਗਰੁਡਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ 3.4.18.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸ਼ੇਸ਼ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨਾਗ ਅਤੇ ਤਾਰਕਸ਼ਯ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਗਰੁੜ ਵੀ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਦੇਵੀ ਦੇਵਕਨ੍ਯਾਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਦੇਵੀ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਕੁੜੀਆਂ ਲੈ ਕੇ ਆਈ।
ਤਾਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਬਲਵਾਨ੍ਬਲਿਃ ਕਾਮਵਿਮੋਹਿਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਬਲੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦਿਲੋਂ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਭਟਕਾਵੇ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਿਆ।
ਤਦਾ ਕ੍ਰੋਧਾਤੁਰਾ ਦੇਵਾ ਰੁਰੁਧੁਰ੍ਦੈਤ੍ਯਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਦਾਨਵਾਸ਼੍ਚ ਤਦਾ ਦੈਤ੍ਯਾ ਨਾਨਾਵਾਹਨਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦਾਨਵ ਅਤੇ ਦੈਤਿ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਹਨਾਂ 'ਤੇ ਖੜੇ ਸਨ।
ਦਾਨਵੈਸ਼੍ਚ ਹਤਾ ਦੇਵਾਃ ਸੁਰੈਰ੍ਦੈਤ੍ਯਾ ਵਿਨਾਸ਼ਿਤਾਃ
ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਸੁਰਾਂ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪਕ੍ਸ਼ਮਾਤ੍ਰ ਮਭੂਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਦਾਨਵਦੇਵਯੋਃ
ਦਾਨਵਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦਿਵਿਆ ਯੁੱਧ ਸਿਰਫ਼ ਅੱਧਾ ਮਹੀਨਾ ਚੱਲਿਆ।
ਅਘਾਸੁਰੋऽਰ੍ਯਮਾ ਚੈਵ ਬਲਃ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਅਘਾਸੁਰ, ਅਰਯਮਾਨ, ਬਲ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਕਰ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਵਤ੍ਸਾਸੁਰੋ ਭਗਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਵਸ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਬਲਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਵਤਸਾਸੁਰ, ਭਗਾ, ਵਿਵਸਵਾਨ ਅਤੇ ਬਲੀ ਖੁਦ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਮਯਸ਼੍ਚੈਵ ਕਾਲਨੇਮਿਰ੍ਹਰਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਪਰਾਜਿਤਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਦੈਤ੍ਯਾ ਯੁਦ੍ਧਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦੁਦ੍ਰੁਵੁਃ
ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਮਯਾ, ਕਾਲਨੇਮੀ ਅਤੇ ਹਰੀ ਖੁਦ; ਉਹ ਦੈਤਿ ਹਾਰ ਗਏ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਛੱਡ ਕੇ ਭੱਜ ਪਏ।
ਵਿਵਸ੍ਵਾਁਸ਼੍ਚ ਤਦਾ ਸਂਜ੍ਞਾਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਰਥਸਂਸ੍ਥਿਤਾਮ੍ 3.4.18.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਵਿਵਸਵਾਨ ਨੇ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜੀ ਸੰਜਨਾ ਨੂੰ ਲੈ ਲਿਆ।
ਵਿਵਸ੍ਵਂਤਂ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਂਜ੍ਞਾ ਵਚੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਵਿਵਸਵਾਨ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸੰਜਨਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹਿਆ।