ਤਦਾ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਯਤ੍ਨਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸੁਰੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਹਰਿਸ਼ਰ੍ਮਾ ਤੁ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵੇਦਵਿਧਾਨਤਃ
ਹਰਿਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੇ।
ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮਸ੍ਤੁ ਬਹੁਧਾ ਦੁਃਖਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਮਰਾਨੁਗਃ
ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ ਨੇ ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ ਕੇ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਸਹੇ।
ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਤੁ ਮਹਾਦੁਃਖੀ ਪ੍ਰਿਯਾਸ੍ਥੀਨਿ ਗृਹੀਤਵਾਨ੍
ਕੇਸ਼ਵ, ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਭਸ੍ਮਗ੍ਰਾਹੀ ਵਾਮਨਸ੍ਤੁ ਵਿਰਹਾਗ੍ਨਿਪ੍ਰਪੀਡਿਤਃ
ਵਾਮਨ, ਅੰਗਾਰਾ ਇਕੱਠੇ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਸੀ।
ਏਕਦਾ ਸਰਯੂਤੀਰੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਖ੍ਯਪੁਰੇ ਸ਼ੁਭੇ 3.2.2.
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਸਰਯੂ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਮ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਨੇ ਰਾਮਸ਼ਰ੍ਮਾ ਸ਼ਿਵਧ੍ਯਾਨਪਰਾਯਣਃ
ਉਸ ਦਿਨ ਰਾਮਸ਼ਰਮਾ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀ ਰਚਿਤ੍ਵਾ ਬਹੁਭੋਜਨਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਿਸ਼ਾਲਾਖ਼ਸ਼ੀ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਖਾਣਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਚ ਤਦ੍ਬਾਲੋ ਮृਤਃ ਪਾਪਵਸ਼ਂਗਤਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਬੱਚਾ ਪਾਪ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਮਰ ਗਿਆ।
ਨ ਰੋਦਨਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤਵਤੀ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ੋਕਾਗ੍ਨਿਤਾਪਿਤਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਪਰ ਰੋਈ ਨਹੀਂ।
ਜਪਿਤ੍ਵਾ ਮਾਰ੍ਜਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਜੀਵਯਾਮਾਸ ਬਾਲਕਮ੍
ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਕੇ ਤੇ ਸ਼ੁਧੀ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਜੀਉਂਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਭੋਜਨਂ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਂਤ੍ਰਂ ਸਂਜੀਵਨਂ ਦਦੌ
ਖਾਣਾ ਲਗਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਜੀਵਨ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਸਾ ਨਾਰੀ ਦਾਹਿਤਾ ਹਰਿਸ਼ਰ੍ਮਣਾ
ਉਹ ਔਰਤ ਹੋਰ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚੀ, ਤੇ ਹਰੀਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ।
ਦਾਹਿਤਸ੍ਤਨਯਃ ਪਿਤ੍ਰਾ ਸ਼ੋਕਕਰ੍ਤ੍ਰਾ ਤਦਾਮੁਨਾ
ਪਿਤਾ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਸੀ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ।
ਗੁਣਾਧਿਪਸ੍ਯ ਤਨਯੋ ਰਾਜ੍ਞੋ ਧਰ੍ਮਸ੍ਥਲੀਪਤੇਃ
ਉਹ ਧਰਮਸਥਲੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।
ਜੀਵਨਂ ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍ਮਹ੍ਯਂ ਵਰਯਾਦ੍ਯ ਵਰਂ ਮਮ 3.2.2.
ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ; ਹੁਣ, ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਇਕ ਵਰ ਮੰਗ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾਸ੍ਥਿ ਗਤਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਤਮਨ੍ਵੇषਯ ਮਾ ਚਿਰਮ੍
ਹੱਡੀਆਂ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਤੀਰਥ ਤੇ ਗਿਆ; ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਵਿੱਚ ਦੇਰ ਨਾ ਕਰ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤਂ ਕਥਯਾਮਾਸ ਯਥਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਹਿ ਜੀਵਨਮ੍ ।। ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕੇਸ਼ਵੋऽਸ੍ਥਿਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜੀਵਨ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਿਆ; ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੇਸ਼ਵ ਹੱਡੀਆਂ ਲੈ ਕੇ,
ਪ੍ਰਗਤ੍ਯਾਸ੍ਥੀਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਹੱਡੀਆਂ ਉਸ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਯੋਗ੍ਯਾ ਧਰ੍ਮੇਣ ਯਸ੍ਯਾਹਂ ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਾਯਾਮਿ ਧਰ੍ਮਿਣੇ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਮੈਂ ਯੋਗ ਹਾਂ, ਉਸ ਧਰਮੀ ਕੋਲ ਮੈਂ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ।
ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿਕ੍ਰਮਾਦਿਤ੍ਯ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਕਥਯਸ੍ਵ ਮੇ
ਇਸ ਲਈ, ਵਿਕ੍ਰਮਾਦਿਤਿਆ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ।
ਯੋਗ੍ਯਾ ਮਧੁਮਤੀ ਨਾਰੀ ਵਾਮਨਾਯ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨੇ
ਯੋਗ ਮਧੁਮਤੀ ਔਰਤ ਵਾਮਨ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਲਈ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਣਦਾਤਾ ਤੁ ਯੋ ਵਿਪ੍ਰਃ ਪਿਤੇਵ ਗੁਣਤਤ੍ਪਰਃ
ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਪਿਤਾ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਵੈਤਾਲੋ ਭੂਪਤਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਪੁਨਰ੍ਵਿਕ੍ਰਮਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਵੈਤਾਲ ਨੇ ਫਿਰ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਵਿਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਵਰ੍ਦ੍ਧਵਨ੍ਨਗਰੇ ਰਮ੍ਯੇ ਨਾਨਾਜਨਨਿषੇਵਿਤੇ
ਵਰਧਾਵਨ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਸਨ,
ਵਿਦ੍ਵਨ੍ਮਾਲਾ ਪ੍ਰਿਯਾ ਤਸ੍ਯ ਪਤਿਸੇਵਾਪਰਾਯਣਾ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਾਲਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ।
ਪੁਤ੍ਰਕਨ੍ਯਾਸਪਤ੍ਨੀਕੋ ਵृਤ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸਮੁਪਾਗਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ, ਧੀ ਤੇ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਦੀ ਖਾਤਰ ਆਇਆ।
ਕਿਂਚਿਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦਦੌ ਸ੍ਵਰ੍ਣਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਨृਪ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਸਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੱਕੇ ਦਿੱਤੇ।
ਵ੍ਯਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਚ੍ਛੇषਂ ਸ ਕੁਲ੍ਯੇ ਭੁਕ੍ਤਵਾਨ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਕੁਝ ਖਰਚ ਕੇ, ਉਹ ਬਾਕੀ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਆਪ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵਰਤਦਾ ਸੀ।
ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਸ੍ਮਸ਼ਾਨੇ ਚ ਰੋਦਨਂ ਬਹੁ ਕੁਰ੍ਵਤੀ
ਪਰਖ ਲਈ, ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਘਾਟ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਰੋਈ।