ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਇਲੋ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਰੂਪੇਣ ਮੋਹਿਤਃ 3.4.17.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਇਲਾ ਆਈ, ਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਉਸ ਦੀ ਸੋਭਾ ਦੇਖ ਕੇ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਵਾਗੁਵਾ ਚਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਉਥੇ ਇਕ ਅਸਰੀਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ।
ਅਨਿਲੋ ਨਾਮ ਤਤ੍ਰੈਵ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋऽਭੂਦ੍ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯ ਵੈ
ਉਥੇ, ਅਨਿਲ ਨਾਮਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਰੋ ਰਮ੍ਯਂ ਤਸ੍ਮੈ ਜਾਤਂ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਸੁੰਦਰ ਸਿਰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਕੱਟ ਕੇ, ਉਹਦੇ ਲਈ ਮੁੜ ਮੁੜ ਜਨਮ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਾਹ ਤ੍ਵਮੂਨਪਂਚਾ ਸ਼ਦ੍ਵਿਭੇਦਾਞ੍ਜਨਯਿष੍ਯਸਿ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਪੰਜ ਤੇ ਛੇ ਭਾਗ ਪੈਦਾ ਕਰੇਗਾ।'
ਯਥਾ ਕੁਬੇਰੋ ਭਗਵਾਨ੍षਡ੍ਵਿਂਸ਼ਦ੍ਵਰੁਣਪ੍ਰਿਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਭਗਵਾਨ ਕੁਬੇਰ, ਵਰੁਣ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਛਬੀਸ ਹੈ,
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਵਚਨੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਤਿਕੁਕ੍ਸ਼ੌ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਧਾਨ੍ਯਪਾਲਸ੍ਯ ਵੈ ਗੇਹੇ ਮृਲਗਂਡਾਨ੍ਤਜਃ ਸੁਤਃ
ਧਾਨ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਗਲ੍ਹ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ।
ਅਲਿਕੋ ਨਾਮ ਵੈ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਾਨੇ ਸਮਾਗਤਃ
ਉਥੇ, ਇਕ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਲਿਕਾ ਸੀ, ਉਸ ਥਾਂ ਆਇਆ।
ਅਨਪਤ੍ਯੋ ਵਸ੍ਤ੍ਰਕਾਰੀ ਸੁਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਗृਹਂ ਯਯੌ
ਉਹ ਬਿਨਾ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਸੀ ਤੇ ਕਪੜੇ ਬਣਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸ ਸਪ੍ਤਾਬ੍ਦਵਪੁਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਗੋਦੁਗ੍ਧਪਾਨਤਤ੍ਪਰਃ 3.4.17.
ਉਹ ਸੱਤ ਸਾਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਸ੍ਵਹਸ੍ਤੇਨੈਵ ਸਂਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਭੋਜਨਂ ਹਰਯੇऽਪਰ੍ਯਤ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਪਿਤृਮਾਤृਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਃ ਸ ਬਾਲਃ ਪਂਚਹਾਯਨਃ
ਉਹ ਬੱਚਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਪੰਜ ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ।
ਗੋਵਰ੍ਦ੍ਧਨਗਿਰੌ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨਾਰਦਸ੍ਯੋਪਦੇਸ਼ਤਃ
ਗੋਵਰਧਨ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ,
ਤਦਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਨਾਰਾਯਣਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਨਾਰਾਇਣ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਦ੍ਵਦਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਮਾਯਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼
ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਦਸੋਂ ਦਿਸਾਵਾਂ
ਧੁਵੋऽਪਿ ਭਗਵਾਨ੍ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪੂਜ੍ਯੋ ਬਭੂਵ ਹ
ਧਰੂਵ ਵੀ ਉਥੇ ਸਾਕਸ਼ਾਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਜੋ ਸਭ ਦੀ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹੈ।
ਨਭਃਪਤਿਃ ਕਾਲਕਰਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮਾਰਪਤਿਸ੍ਸ ਵੈ
ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਮੇਂ ਦਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮਾਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦਾ ਮਾਲਕ,
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਰਾਯਾਂ ਸਂਭੂਤੋ ਭੌਮੋ ਨਾਮ ਮਹਾਗ੍ਰਹਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਹਾਂਗ੍ਰਹ ਭੌਮਾ ਜਨਮਿਆ।
ਵਹ੍ਨਿਦੇਵ੍ਯਾ ਤਤੋ ਜਾਤਸ਼੍ਚਾਹਂ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਗ੍ਰਹਃ
ਅੱਗ ਦੀ ਦੇਵੀ ਤੋਂ ਮੈਂ ਉਥੇ ਮਹਾਂਗ੍ਰਹ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਗ੍ਰਹਭੂਤਃ ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਭੋਦੇਵ੍ਯਾਂ ਤਦੁਦ੍ਭਵਃ 3.4.17.
ਗ੍ਰਹ ਬਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਦੇਵੀ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਟਿਕਿਆ।
thumb|400px|ਦਿਗ੍ਗਜ1 ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਵੈ ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜਾਤਸ਼੍ਚੈਰਾਵਤੋ ਗਜਃ
ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਉਸ ਤੋਂ ਐਰਾਵਤ ਹਾਥੀ ਜਨਮਿਆ।
ਵਾਮਨਃ ਕੁਮੁਦਸ਼੍ਚੈਵ ਪੁष੍ਪਦਂਤਃ ਕ੍ਰਮਾਦ੍ਗਜਾਃ ।। ਸਾਰ੍ਵਭੌਮਃ ਸੁਪ੍ਰਤੀਕੋ ਨਭੋਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਤੁ ਤਤ੍ਸੁਤਾਃ
ਵਾਮਨ, ਕੁਮੁਦ ਤੇ ਪੁਸ਼ਪਦੰਤ — ਇਹ ਹਾਥੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ; ਸਰਵਭੌਮ ਤੇ ਸੁਪ੍ਰਤੀਕ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਦਿਸਾਵਾਂ 'ਚ।
ਅਭ੍ਰਮੁਃ ਕਪਿਲਾ ਚੈਵ ਪਿਂਗਲਾਖ੍ਯਾ ਇਮਾਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਅਭ੍ਰਮੁ, ਕਪਿਲਾ ਤੇ ਪਿੰਗਲਾ ਨਾਮ ਵਾਲੀਆਂ — ਇਹ ਵੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ।
ਭੂਮਿਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਕਰਿਣ੍ਯਸ਼੍ਚ ਜਾਤਾਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੁ ਤਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾਃ
ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਦਿਸਾਵਾਂ 'ਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮਾਦਾ ਹਾਥੀਆਂ ਜਨਮੀਆਂ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਸਨ।
ਪਸ਼ੁਯੋਨ੍ਯੁਦ੍ਭਵਾਨਾਂ ਚ ਨृਣਾਂ ਤਾ ਯੋषਿਤਸ੍ਸਦਾ
ਪਸ਼ੂ ਜਾਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਹਨ।
ਮਨੁਵਂਸ਼ੋਦ੍ਭਵਾਨਾਂ ਚ ਨृਣਾਂ ਚਾਨ੍ਯੋਦ੍ਭਵਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਮਨੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਰਦਾਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਹਨ।
ਦ੍ਵਿਧਾ ਧੁਵਸ੍ਸ ਵਿਜ੍ਞੇਯੋ ਭੂਮੇਰੂਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਮਧਸ੍ਤਥਾ
ਧ੍ਰੁਵ ਨੂੰ ਦੋ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ।
ਅਧੋਧ੍ਰੁਵੇ ਸਦਾ ਰਾਤ੍ਰਿਰ੍ਨਾਰਕਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵੈ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਹੇਠਲੇ ਧ੍ਰੁਵ ਤੇ ਸਦਾ ਰਾਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਉਥੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਨਰਕ ਵਾਸੀ ਹਨ।
ਮਹੋ ਜਨਸ੍ਤਪਸ੍ਸਤ੍ਯਂ ਤੇषੁ ਨਿਤ੍ਯਂ ਦਿਨਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ਤੇषੁ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਮृਤਾ ਰਾਤ੍ਰਿਃ ਕਲ੍ਪਮਾਨਂ ਚ ਕੋਵਿਦੈਃ
ਮਹਰਲੋਕ, ਜਨਲੋਕ, ਤਪੋਲੋਕ ਅਤੇ ਸਤ੍ਯਲੋਕ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਿਨ ਹੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਕਲਪ ਸਮਝਦੇ ਹਨ।