ਭਾਰਤੇ ਯੇ ਸ੍ਥਿਤਾ ਲੋਕਾ ਇਲਾਵृਤਮੁਪਾਗਤਾਃ 3.4.17.
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਲੋਕ ਇਲਾਵ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ।
ਆਰੋਹਣਂ ਨਰੈਸ੍ਤਸ੍ਮਿਤ੍ਕृਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਮਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਮਰਦਾਂ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਚੜ੍ਹਾਈ ਬਣਾਈ।
ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਨੁਜਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨ੍ਸਦੇਹਾਨ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਣ੍ਡਲੇ
ਜਦ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਏ,
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ਰੁਦ੍ਰੋ ਭਵਾਨ੍ਯਾ ਸਹ ਸ਼ਂਕਰਃ
ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਰੁਦਰ, ਸ਼ੰਕਰ, ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਨਾਲ,
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਵੈਵਸ੍ਵਤਸੁਤੋ ਮਹਾਨ੍
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਵੈਵਸਵਤ ਦਾ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਆ ਗਿਆ।
ਨਗ੍ਨਭੂਤਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਨੇਤ੍ਰੇ ਸਂਮੀਲ੍ਯ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਨੰਗਾ ਹੋਇਆ ਵਿਅਕਤੀ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਖਣ੍ਡੇ ਸਦਾ ਨਾਰ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਚ ਮਾਂ ਵਿਨਾ
ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਹਿਣਗੀਆਂ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਬਿਨਾ।
ਇਲਾ ਬਭੂਵ ਨृਪਤੇ ਕਨ੍ਯਾ ਜਨਮਨੋਹਰਾ
ਇਲਾ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮਨਮੋਹਣ ਜਨਮ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਬਣ ਗਈ।
ਇਲਾਸਮਾਧਿਭੂਤਾਯਾਃ ਸਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ਚ੍ਚਤੁਰ੍ਯੁਗਮ੍ ਬੁਧਂ ਦੇਵਂ ਪਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਂਦ੍ਰਵਂਸ਼ਮਜੀਜਨਤ੍
ਇਲਾ ਸੱਤਾਈ ਚਤੁਰਯੁਗਾਂ ਲਈ ਮੁਖੀ ਰਹੀ; ਬੁਧ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਬਣਾਕੇ, ਚੰਦ੍ਰ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।
ਅਯੋਧ੍ਯਾਧਿਪਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਯਦੇਲਾਵृਤਮਾਗਤਃ
ਅਯੋਧਿਆ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਵੀ ਇਲਾਵ੍ਰਿਤ ਆ ਗਿਆ।
ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਇਲੋ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਰੂਪੇਣ ਮੋਹਿਤਃ 3.4.17.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਇਲਾ ਆਈ, ਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਉਸ ਦੀ ਸੋਭਾ ਦੇਖ ਕੇ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਵਾਗੁਵਾ ਚਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਉਥੇ ਇਕ ਅਸਰੀਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ।
ਅਨਿਲੋ ਨਾਮ ਤਤ੍ਰੈਵ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋऽਭੂਦ੍ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯ ਵੈ
ਉਥੇ, ਅਨਿਲ ਨਾਮਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਰੋ ਰਮ੍ਯਂ ਤਸ੍ਮੈ ਜਾਤਂ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਸੁੰਦਰ ਸਿਰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਕੱਟ ਕੇ, ਉਹਦੇ ਲਈ ਮੁੜ ਮੁੜ ਜਨਮ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਾਹ ਤ੍ਵਮੂਨਪਂਚਾ ਸ਼ਦ੍ਵਿਭੇਦਾਞ੍ਜਨਯਿष੍ਯਸਿ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਪੰਜ ਤੇ ਛੇ ਭਾਗ ਪੈਦਾ ਕਰੇਗਾ।'
ਯਥਾ ਕੁਬੇਰੋ ਭਗਵਾਨ੍षਡ੍ਵਿਂਸ਼ਦ੍ਵਰੁਣਪ੍ਰਿਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਭਗਵਾਨ ਕੁਬੇਰ, ਵਰੁਣ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਛਬੀਸ ਹੈ,
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਵਚਨੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਤਿਕੁਕ੍ਸ਼ੌ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਧਾਨ੍ਯਪਾਲਸ੍ਯ ਵੈ ਗੇਹੇ ਮृਲਗਂਡਾਨ੍ਤਜਃ ਸੁਤਃ
ਧਾਨ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਗਲ੍ਹ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ।
ਅਲਿਕੋ ਨਾਮ ਵੈ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਾਨੇ ਸਮਾਗਤਃ
ਉਥੇ, ਇਕ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਲਿਕਾ ਸੀ, ਉਸ ਥਾਂ ਆਇਆ।
ਅਨਪਤ੍ਯੋ ਵਸ੍ਤ੍ਰਕਾਰੀ ਸੁਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਗृਹਂ ਯਯੌ
ਉਹ ਬਿਨਾ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਸੀ ਤੇ ਕਪੜੇ ਬਣਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸ ਸਪ੍ਤਾਬ੍ਦਵਪੁਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਗੋਦੁਗ੍ਧਪਾਨਤਤ੍ਪਰਃ 3.4.17.
ਉਹ ਸੱਤ ਸਾਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਸ੍ਵਹਸ੍ਤੇਨੈਵ ਸਂਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਭੋਜਨਂ ਹਰਯੇऽਪਰ੍ਯਤ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਪਿਤृਮਾਤृਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਃ ਸ ਬਾਲਃ ਪਂਚਹਾਯਨਃ
ਉਹ ਬੱਚਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਪੰਜ ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ।
ਗੋਵਰ੍ਦ੍ਧਨਗਿਰੌ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨਾਰਦਸ੍ਯੋਪਦੇਸ਼ਤਃ
ਗੋਵਰਧਨ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ,
ਤਦਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਨਾਰਾਯਣਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਨਾਰਾਇਣ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਦ੍ਵਦਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਮਾਯਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼
ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਦਸੋਂ ਦਿਸਾਵਾਂ
ਧੁਵੋऽਪਿ ਭਗਵਾਨ੍ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪੂਜ੍ਯੋ ਬਭੂਵ ਹ
ਧਰੂਵ ਵੀ ਉਥੇ ਸਾਕਸ਼ਾਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਜੋ ਸਭ ਦੀ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹੈ।
ਨਭਃਪਤਿਃ ਕਾਲਕਰਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮਾਰਪਤਿਸ੍ਸ ਵੈ
ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਮੇਂ ਦਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮਾਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦਾ ਮਾਲਕ,
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਰਾਯਾਂ ਸਂਭੂਤੋ ਭੌਮੋ ਨਾਮ ਮਹਾਗ੍ਰਹਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਹਾਂਗ੍ਰਹ ਭੌਮਾ ਜਨਮਿਆ।
ਵਹ੍ਨਿਦੇਵ੍ਯਾ ਤਤੋ ਜਾਤਸ਼੍ਚਾਹਂ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਗ੍ਰਹਃ
ਅੱਗ ਦੀ ਦੇਵੀ ਤੋਂ ਮੈਂ ਉਥੇ ਮਹਾਂਗ੍ਰਹ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ।