ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਸ ਹਰੇਃ ਕ੍ਰੀਡਾਂ ਵृਨ੍ਦਾਵਨਮਹੋਤ੍ਤਮੇ
ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੀ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਲੀਲਾ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਲੈਂਦਾ ਸੀ।
ਯਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਵਿਵਾਹੇ ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਃ
ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਵਿਆਹ 'ਤੇ, ਭਗਵਾਨ ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਏ।
ਪੁਰੀਂ ਕਾਸ਼ੀਂ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਨਰਸ਼੍ਰੀਭਰ੍ਕ੍ਤਰਾਟ੍ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਕਾਸ਼ੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਨਰਸ਼੍ਰੀ ਆਪ ਭਗਤਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਤਪੋ ਮਹਤ੍ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਧ੍ਯਾਨਪਰੋऽਭਵਤ੍
ਉਹ ਵੱਡੇ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਹਰਿਸ਼੍ਸ਼ਂਭੁਃ ਸ੍ਵਸ੍ਵਵਾਹਨਮਾਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਹਰੀ ਅਤੇ ਸ਼ੰਭੂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਵਾਹਨ 'ਤੇ ਆਏ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚ ਸ੍ਤੇषਾਂ ਸ੍ਵਯਂਭੂਤਨਯੋ ਮੁਨਿਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਵਯੰਭੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪ—
ਤਸ੍ਯ ਭਾਵਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਤ੍ਰਯੋ ਦੇਵਾਃ ਸਨਾਤਨਾਃ 3.4.17.
ਉਸ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ—
ਲਿਂਗਹਸ੍ਤਃ ਸ੍ਵਯਂ ਰੁਦ੍ਰੋ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਦ੍ਰਸਵਰ੍ਦ੍ਧਨਃ ਰਤਿਂ ਦੇਹਿ ਮਦਾਘੂਰ੍ਣੇ ਨੋ ਚੇਤ੍ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤ੍ਯਜਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਰੁਦ੍ਰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲਿੰਗ ਲੈ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੋ ਰਸ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: 'ਮੈਨੂੰ ਰਸ ਦਿ, ਮਦ ਵਿਚ ਮਸਤ ਹੋਏ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਛੱਡ ਦੇਵਾਂਗਾ।'
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾऽਨਸੂਯਾ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੇषਾਂ ਵਚੋऽਸ਼ੁਭਮ੍
ਪਤੀ-ਵਰਤਾ ਅਤੇ ਨਿਰ-ਇਰਖਾ ਅਨਸੂਯਾ ਨੇ ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਕਠੋਰ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ,
ਮੋਹਿਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਦੇਵਾ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਬਲਾਤ੍ਤਦਾ
ਉਥੇ, ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਭਟਕ ਗਏ ਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸਨੂੰ ਜਬਰਦਸਤੀ ਫੜ ਲਿਆ।
ਤਦਾ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਸਤੀ ਸਾ ਵੈ ਤਾਞ੍ਛਸ਼ਾਪ ਮੁਨਿਪ੍ਰਿਯਾ
ਫਿਰ, ਉਹ ਸਤੀ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਯ ਵੈ ਲਿਂਗਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋऽਸ੍ਯ ਮਹਾਸ਼ਿਰਃ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਉਪਹਾਸੋऽਯਮੁਤ੍ਤਮਃ
ਮਹਾਦੇਵ ਦਾ ਲਿੰਗ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਵੱਡਾ ਸਿਰ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਹਾਸੇ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣ ਜਾਣਗੇ; ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮਜ਼ਾਕ ਹੋਵੇਗਾ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚੋ ਘੋਰਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਮੁਨਿਪ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਇਹ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਨਸੂਯਾ ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਹ ਭਵਨ੍ਤੋ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਕਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਅਨਸੂਯਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਹੋ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਵਚਨੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚਂਦ੍ਰਮਾਸ਼੍ਚ ਤਦਾ ਹ੍ਯਭੂਤ੍ ਤਤ੍ਪਾਪਪਰਿਹਾਰਾਰ੍ਥਂ ਯੋਗਵਨ੍ਤੋ ਬਭੂਵਿਰੇ
ਜਦ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ ਗਈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਉਸ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਯੋਗੀ ਹੋ ਗਏ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਕृਤਿਸ੍ਸਰ੍ਵ ਧਰ੍ਮਿਣੀ
ਇਸ ਵਿਚਕਾਰ, ਧਰਮ ਦੀ ਮੂਰਤ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਮਨ੍ਵਂਤਰਮਤੋ ਜਾਤਂ ਤੇषਾਂ ਯੋਗਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਤਾਮ੍ 3.4.17.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਯੋਗ ਵਿਚ ਲੱਗਣ ਨਾਲ ਨਵਾਂ ਮਨਵੰਤਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ।
ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਤੇषਾਂ ਮਂਗਲਹੇਤਵੇ
ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸੁਹਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਰੁਦ੍ਰਾਂਸ਼ਸ਼੍ਚੈਵ ਦੁਰ੍ਵਾਸਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੂषਃ ਸਪ੍ਤਮੋ ਵਸੁਃ ਤੇषਾਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਵਸਵਸ੍ਤੇ ਤ੍ਰਯੋऽਭਵਨ੍
ਰੁਦਰ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਦੁਰਵਾਸਾ, ਪ੍ਰਤਿਊਸ਼ਾ ਜੋ ਸੱਤਵਾਂ ਵਸੁ ਸੀ—ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਵਸੁ ਜਨਮ ਲਏ।
ਸ੍ਵਾਂਸ਼ੇਨ ਭੂਤਲਂ ਜਗ੍ਮੁਃ ਕਲਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਯ ਦਾਰੁਣੇ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ ਭਯਾਨਕ ਕਲਿਯੁਗ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਏ।
ਪੀਪਾ ਨਾਮ ਸੁਤਃ ਸੋਮਃ ਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਤਦਾ ਹ੍ਯਭੂਤ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸੋਮਾ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪੀਪਾ ਸੀ, ਸੁਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਿਆ।
ਰਾਮਾਨਨ੍ਦਸ੍ਯ ਸ਼ਿष੍ਯੋऽਭੂਦ੍ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਸ ਸਮਾਗਤਃ ਵੈष੍ਣਵੇਭ੍ਯੋ ਦਦੌ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰੇਤਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਉਹ ਰਾਮਾਨੰਦ ਦਾ ਚੇਲਾ ਬਣਿਆ ਤੇ ਦਵਾਰਕਾ ਗਿਆ; ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਵੈਸ਼ਣਵਾਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੂषਸ਼੍ਚੈਵ ਪਾਂਚਾਲੇ ਵੈਸ਼੍ਯਜਾਤ੍ਯਾਂ ਸਮੁਦ੍ਭਵਃ
ਪ੍ਰਤਿਊਸ਼ਾ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਵੈਸ਼ ਜਾਤੀ ਵਿਚ ਜਨਮਿਆ।
ਰਾਮਾਨਨ੍ਦਂ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਸ਼ਿष੍ਯੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ ਨਾਨਕਃ
ਰਾਮਾਨੰਦ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਚੇਲਾ ਬਣਿਆ ਤੇ ਨਾਨਕਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਭਾਸੋ ਵੈ ਸ਼ਾਂਤਿਪੁਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜਾਤ੍ਯਾਂ ਸਮੁਦ੍ਭਵਃ ਇਤਿ ਤੇ ਵਸੁਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਮਯਾ ਸ਼ੌਨਕ ਵਰ੍ਣਿਤਮ੍
ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਸ਼ਾਂਤਿਪੁਰ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ; ਹੇ ਸ਼ੌਨਕ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਸੁਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਅਸ਼੍ਵਿਨੌ ਚ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਤਯੋਰ੍ਗਾਥਾਮਵਰ੍ਣਯਤ੍
ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਗੀਤ ਉਚਾਰਿਆ।
ਵੈਵਸ੍ਵਤੇऽਨ੍ਤਰੇ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਕृਤ੍ ਸ੍ਪਰ੍ਦ੍ਧਾਭੂਤੋ ਮਹਾਮਾਯਾਂ ਤੁष੍ਟਾਵ ਬਹੁਪੂਜਨੈਃ
ਵੈਵਸ੍ਵਤ ਮਨੁ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਕਲਾਕਾਰ ਸੀ, ਈਰਖਾ ਕਰ ਬੈਠਿਆ ਤੇ ਮਹਾਂਮਾਇਆ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਮਨਾਇਆ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਸਾ ਤਦਾ ਦੇਵੀ ਚਿਤ੍ਰਾਯਾਂ ਤਸ੍ਯ ਯੋषਿਤਿ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੇਵੀ ਉਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ ਤੇ ਅਜੀਬ ਰੂਪ ਵਿਚ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਆਈ।
षੋਡਸ਼ਾਬ੍ਦੇ ਵਯਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸਂਜ੍ਞਾਯਾਸ੍ਤਤ੍ਪਿਤਾ ਸੁਖੀ
ਜਦ ਉਹ ਕੁੜੀ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਹੋ ਗਈ, ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਸੰਜਨਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯਕ੍ਸ਼ਾਧੀਸ਼ਾਸ਼੍ਚ षਡ੍ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਕੁਬੇਰਾਦ੍ਯਾਸ੍ਸਮਾਗਤਾਃ
ਛੱਬੀ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਕੁਬੇਰ ਸਮੇਤ, ਉੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।