ਅਨ੍ਯੈਸ੍ਸੁਰੈਸ਼੍ਚ ਸਂਪੂਜ੍ਯੋ ਬਭੂਵ ਹਰਿਪੂਜਨਾਤ੍
ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਆਦਰ ਪਾਇਆ।
ਕਦਾਚਿਤ੍ਤਸ੍ਯ ਗੇਹੇ ਵੈ ਵ੍ਰਤੀ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਸਮਾਗਤਃ ਦृष੍ਟ੍ਵੋਵਾਚ ਮਹਾਭਾਗਃ ਸ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਢ੍ਯੋ ਦਯਾਪਰਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਸਦੇ ਘਰ ਇੱਕ ਵਰਤ ਵਾਲਾ ਆਇਆ; ਉਸਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਾ, ਪਿਆਰ ਤੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਆਖਿਆ।
ਅਨੇਨ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਮਣਿਨਾ ਲੋਹਧਾਤੁਸ਼੍ਚ ਕਾਂਚਨਮ੍
ਇਹ ਛੂਹ ਪੱਤਰ ਨਾਲ ਲੋਹਾ ਵੀ ਸੋਨਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਾਵਤ੍ਸਰਯ੍ਵਾਂ ਚਾਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤੇਂਤਿਕਂ ਮੁਦਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਸਮਾਪ੍ਯਾਸੀਦ੍ਵਿष੍ਣੁਸ਼ਰ੍ਮਾ ਤਦਾਗਮਤ੍
ਸਰਯੂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮੈਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵਾਂਗਾ; ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂਸ਼ਰਮਾ ਆ ਗਿਆ।
ਬਹੁਸ੍ਵਰ੍ਣਯੁਤਾਂ ਪਤ੍ਨੀਂ ਦृष੍ਟ੍ਵੋਵਾਚ ਹਰਿਪ੍ਰਿਯਃ
ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਦੇਖ ਕੇ, ਹਰੀ ਦੇ ਭਗਤ ਨੇ ਆਖਿਆ।
ਅਹਂ ਵਿष੍ਣੁਪਰੋ ਦੀਨਸ਼੍ਚੌਰਭੀਤਃ ਸਦੈਵ ਹਿ
ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਭਗਤ ਹਾਂ, ਗਰੀਬ ਹਾਂ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੋਰਾਂ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚੋ ਘੋਰਂ ਪਤਿਭੀਤਾ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ
ਉਹ ਭੈਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਡਰ ਗਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਤੀ ਦੀ ਭਗਤ ਸੀ।
ਦ੍ਵਿਜੋऽਪਿ ਘਰ੍ਘਰਾਮਧ੍ਯੇ ਤਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਬਲਤੋऽਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍ ਉਵਾਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀਂ ਦੀਨਾਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਂ ਕਿਂ ਨ ਕृਤਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਉਸ ਦੋਵੇਂ ਵਾਰਾਂ ਨੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਹੀ ਹਲਚਲ ਵਿਚ ਜਬਰਦਸਤੀ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਦੁਖੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੂੰ ਸੋਨਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ?'
ਸਾਹ ਭੋ ਮਤ੍ਪਤਿਸ਼੍ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਕਂ ਰੁषਾ ਨਿਰ੍ਲੋਹੋ ਵਰ੍ਤਤੇ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਹੇ ਗੁਰੋ ।। 3.4.10.
ਉਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮਹੋਦਯ, ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਲੈ ਕੇ ਛੂਹੀ, ਤਾਂ ਛੂਹਣ ਵਾਲਾ ਪੱਥਰ ਸੋਨਾ ਨਹੀਂ ਬਣਿਆ, ਗੁਰੂ ਜੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ।'
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਸ ਯਤਿਰ੍ਵਿਸ੍ਮਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਯਤੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦਰਿਦ੍ਰੋ ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਕਸ਼੍ਚਾਸ੍ਤਿ ਭਵਾਨ੍ਦੈਵੇਨ ਮੋਹਿਤਃ
ਤੁਸੀਂ ਗਰੀਬ ਹੋ ਤੇ ਭਿਖਾਰੀ ਵੀ, ਮਹੋਦਯ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਵਹਿਮ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਵਂਤਂ ਯਤਿਨਂ ਵਿष੍ਣੁ ਸ਼ਰ੍ਮਾ ਤਦਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦ ਯਤੀ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਤਿਨਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਕਂਟਕਾਨ੍ਬਹੂਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਯਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕੰਟੇ ਚੁੱਕ ਲਏ।
ਤਦਾ ਤੁ ਸ ਯਤੀ ਵਿਪ੍ਰਂ ਨਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਨਮ੍ਰਧੀਃ ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸ਼ੁਭਂ ਰਤ੍ਨਂ ਤਤ੍ਤੁ ਤਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨ ਵੈ
ਫਿਰ ਯਤੀ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਮ ਸਕਦਾ ਹੋ ਕੇ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਬਚਨ ਕਹੇ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਰਤਨ ਉੱਭਰ ਆਇਆ, ਉਹ ਵੇਖਣ ਨਾਲ।
ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਕੋ ਬਹੁਧਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਯਾ ਲੋਭਾਤ੍ਮਨਾ ਦ੍ਵਿਜ
ਦੋਵੇਂ ਵਾਰਾਂ, ਮੇਰੀ ਲਾਲਚੀ ਆਤਮਾ ਕਰਕੇ, ਛੂਹਣ ਵਾਲਾ ਪੱਥਰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ।
ਵਿष੍ਣੁਸ਼ਰ੍ਮਾ ਸਹਸ੍ਰਾਬ੍ਦਮੁषਿਤ੍ਵਾ ਜਗਤੀਤਲੇ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਸਿਆ।
ਸ ਦ੍ਵਿਜੋ ਵੈष੍ਣਵਂ ਤੇਜੋ ਧृਤ੍ਵਾ ਵੈ ਮਾਸਿ ਫਾਲ੍ਗੁਨੇ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵੈਸ਼ਨਵ ਚਾਨਣ ਲੈ ਕੇ, ਫਾਲਗੁਨ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਫਾਲ੍ਗੁਨੇ ਮਾਸਿ ਤਂ ਸੂਰ੍ਯਂ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਸੁਖੀ ਭਵ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਾਲਗੁਨ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹੋ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਗੁਰੁਣਾ ਦੇਵੋ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਮਯਂ ਹਰਿਮ੍ 3.4.10.
ਗੁਰੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਦੇਵ ਨੇ ਹਰਿ, ਜੋ ਸਭ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਦੀ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।
ਤਦਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਗਵਾਨ੍ਸਮਭੂਤ੍ਸੂਰ੍ਯਮਣ੍ਡਲਾਤ੍ ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਸ਼ਕ੍ਰਦੇਹਮੁਪਾਗਮਤ੍
ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗੋਲ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਹ ਸ਼ਕਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ।
ਤਤ੍ਤੇਜਸਾ ਤਦਾ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸ੍ਵਾਨ੍ਤਰ੍ਲੀਯ ਸ੍ਵਕਂ ਵਪੁਃ ।। । ਅਯੋਨਿਸ੍ਸ ਦ੍ਵਿਜੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ਚੀ ਦੇਵੀ ਤਥੈਵ ਸਾ
ਉਸ ਚਾਨਣ ਨਾਲ, ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਅੰਦਰ ਹੀ ਲੀਨ ਕਰ ਲਿਆ; ਦੋਵੇਂ ਵਾਰਾਂ ਅਜਨਮਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਸ਼ਚੀ ਦੇਵੀ ਵੀ।
ਤਦਾ ਤੌ ਮਿਥੁਨੀਭੂਤੌ ਵੈष੍ਣਵਾਗ੍ਨਿਪ੍ਰਪੀਡਿਤੌ
ਫਿਰ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਜੋੜੇ ਵਾਂਗ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ, ਵੈਸ਼ਨਵ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪੀੜਤ।
ਅਧਾਦ੍ਗਰ੍ਭਂ ਤਦਾ ਦੇਵੀ ਸ਼ਚੀ ਤੁ ਦ੍ਵਿਜਰੂਪਿਣੀ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੇਵੀ ਸ਼ਚੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਗਰਭ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਾਦੁਰਾਸੀਤ੍ਸ੍ਵਯਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਧृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵ ਕਲਾਂ ਹਰਿਃ
ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੁ ਆਪ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਹਰੀ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲੀਆਂ।
ਤਦਾ ਰੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਵਸਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵਾ ਮਰੁਦ੍ਗਣਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਰੁਦਰ, ਵਸੁ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਆਏ।
ਰਮਣਂ ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਵਿਧਿਸ਼ਂਭੁਯੁਤਂ ਪ੍ਰਣਮਾਮ ਵਯਂ ਭਵਭੀਤਿਹਰਮ੍
ਅਸੀਂ ਵਿਧੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜੋ ਮੁਨੀਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ੰਭੂ ਨਾਲ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਦਰਚਕ੍ਰਗਦਾਮ੍ਬੁਜਮਾਨਧਰਃ ਸੁਰਸ਼ਤ੍ਰੁਕਠੋਰਸ਼ਰੀਰਹਰਃ
ਉਹ ਚਕਰ, ਗਦਾ ਅਤੇ ਕਮਲ ਫੁੱਲ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕਠੋਰ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਸ਼ਚੀਨਂਦਨਾਨਨ੍ਦਕਾਰਿਨ੍ਮਹਾਪਾਪਸਨ੍ਤਾਪਦੁਰ੍ਲਾਪਹਾਰਿਨ੍
ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਅਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤ੍ਵਯਾ ਹਂਸਰੂਪੇਣ ਸਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਪਾਲ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਯਜ੍ਞਰੂਪੇਣ ਵੇਦਃ ਪ੍ਰਰਕ੍ਸ਼੍ਯ 3.4.10.
ਤੁਸੀਂ ਹੰਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਯਜਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਦ ਦੀ ਹਿਫਾਜਤ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਅਨਰ੍ਪਿਤਚਰੋਚਿਰਾਤ੍ਕਰੁਣਯਾਵਤੀਰ੍ਣਃ ਕਲੌ ਸਮਰ੍ਪਯਿਤੁਮੁਨ੍ਨਤੋਜ੍ਵਲਰਸਾਂ ਸ੍ਵਭਕ੍ਤਿਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਐਸਾ ਚਮਕਦਾਰ ਦਇਆ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਤੇ ਜਗਮਗ ਭਕਤੀ ਦੀ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠਤਾ ਦੇਣ ਆਏ ਹਨ।