ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਵਿਸ੍ਮਿਤੋऽਭੂਤ੍ਤਥਾ ਨृਪਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ।
ਅਸੌ ਵਿਪ੍ਰਸ਼੍ਚ ਨृਪਤੇ ਗੌਡਦੇਸ਼ੇ ਨਿਵਾਸਿਨਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਰਾਜਾ ਦੋਵੇਂ ਗੌੜ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਸਣ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਗਰਲਂ ਮਿਸ਼੍ਰਿਤਂ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਤੇਨ ਪਾਖਂਡਰੂਪਿਣਾ 3.4.9.
ਉਸਨੇ ਪਾਖੰਡੀਆਂ ਦੀ ਵੈਸ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਜ਼ਹਿਰੀਲੀ ਰੋਟੀ ਖਾ ਲਈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਰਾਜਨ੍ਵਯਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਗਤਾਃ ਸ਼ੂਲਾਤ੍ਤਂ ਹਿ ਸਮੁਤ੍ਤਾਰ੍ਯ ਹਸ੍ਤੌ ਪਾਦੌ ਨृਪੋऽਚ੍ਛਿਨਤ੍
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਜਨ, ਅਸੀਂ ਉਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ; ਉਸਨੂੰ ਸੂਲ ਤੋਂ ਉਤਾਰ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਤੇ ਪੈਰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਸ਼ਿष੍ਯਭੂਤੋ ਹਿ ਰਾਜਾਸ੍ਮਾਭਿਃ ਪ੍ਰਬੋਧਿਤਃ
ਰਾਜਾ ਸਾਡਾ ਚੇਲਾ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਚੌਰਾਁਸ੍ਤਾਨ੍ਸਾ ਹਿ ਪਾਤਾਲੇ ਚਕਾਰ ਸੁਰਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਚੋਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਸਨ, ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੇ।
ਕ੍ਰਂਦਮਾਨੇ ਦ੍ਵਿਜੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਹਸ੍ਤਾਂਘ੍ਰੀ ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਗਤੌ
ਜਦ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਤੇ ਪੈਰ ਮੁੜ ਆਪਣੀ ਅਸਲ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਜਯਦੇਵਮੁਖੋਦ੍ਭਵਮ੍
ਜਯਦੇਵ ਦੀ ਚਮਤਕਾਰੀ ਠੀਕ ਹੋਣ ਦੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਜਯਦੇਵੋ ਯਥਾਭਵਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਜਯਦੇਵ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਹੋਇਆ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਧੀਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਮਨੋਂ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਨ੍ਯੈਸ੍ਸੁਰੈਸ਼੍ਚ ਸਂਪੂਜ੍ਯੋ ਬਭੂਵ ਹਰਿਪੂਜਨਾਤ੍
ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਆਦਰ ਪਾਇਆ।
ਕਦਾਚਿਤ੍ਤਸ੍ਯ ਗੇਹੇ ਵੈ ਵ੍ਰਤੀ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਸਮਾਗਤਃ ਦृष੍ਟ੍ਵੋਵਾਚ ਮਹਾਭਾਗਃ ਸ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਢ੍ਯੋ ਦਯਾਪਰਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਸਦੇ ਘਰ ਇੱਕ ਵਰਤ ਵਾਲਾ ਆਇਆ; ਉਸਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਾ, ਪਿਆਰ ਤੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਆਖਿਆ।
ਅਨੇਨ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਮਣਿਨਾ ਲੋਹਧਾਤੁਸ਼੍ਚ ਕਾਂਚਨਮ੍
ਇਹ ਛੂਹ ਪੱਤਰ ਨਾਲ ਲੋਹਾ ਵੀ ਸੋਨਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਾਵਤ੍ਸਰਯ੍ਵਾਂ ਚਾਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤੇਂਤਿਕਂ ਮੁਦਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਸਮਾਪ੍ਯਾਸੀਦ੍ਵਿष੍ਣੁਸ਼ਰ੍ਮਾ ਤਦਾਗਮਤ੍
ਸਰਯੂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮੈਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵਾਂਗਾ; ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂਸ਼ਰਮਾ ਆ ਗਿਆ।
ਬਹੁਸ੍ਵਰ੍ਣਯੁਤਾਂ ਪਤ੍ਨੀਂ ਦृष੍ਟ੍ਵੋਵਾਚ ਹਰਿਪ੍ਰਿਯਃ
ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਦੇਖ ਕੇ, ਹਰੀ ਦੇ ਭਗਤ ਨੇ ਆਖਿਆ।
ਅਹਂ ਵਿष੍ਣੁਪਰੋ ਦੀਨਸ਼੍ਚੌਰਭੀਤਃ ਸਦੈਵ ਹਿ
ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਭਗਤ ਹਾਂ, ਗਰੀਬ ਹਾਂ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੋਰਾਂ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚੋ ਘੋਰਂ ਪਤਿਭੀਤਾ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ
ਉਹ ਭੈਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਡਰ ਗਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਤੀ ਦੀ ਭਗਤ ਸੀ।
ਦ੍ਵਿਜੋऽਪਿ ਘਰ੍ਘਰਾਮਧ੍ਯੇ ਤਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਬਲਤੋऽਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍ ਉਵਾਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀਂ ਦੀਨਾਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਂ ਕਿਂ ਨ ਕृਤਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਉਸ ਦੋਵੇਂ ਵਾਰਾਂ ਨੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਹੀ ਹਲਚਲ ਵਿਚ ਜਬਰਦਸਤੀ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਦੁਖੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੂੰ ਸੋਨਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ?'
ਸਾਹ ਭੋ ਮਤ੍ਪਤਿਸ਼੍ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਕਂ ਰੁषਾ ਨਿਰ੍ਲੋਹੋ ਵਰ੍ਤਤੇ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਹੇ ਗੁਰੋ ।। 3.4.10.
ਉਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮਹੋਦਯ, ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਲੈ ਕੇ ਛੂਹੀ, ਤਾਂ ਛੂਹਣ ਵਾਲਾ ਪੱਥਰ ਸੋਨਾ ਨਹੀਂ ਬਣਿਆ, ਗੁਰੂ ਜੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ।'
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਸ ਯਤਿਰ੍ਵਿਸ੍ਮਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਯਤੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦਰਿਦ੍ਰੋ ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਕਸ਼੍ਚਾਸ੍ਤਿ ਭਵਾਨ੍ਦੈਵੇਨ ਮੋਹਿਤਃ
ਤੁਸੀਂ ਗਰੀਬ ਹੋ ਤੇ ਭਿਖਾਰੀ ਵੀ, ਮਹੋਦਯ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਵਹਿਮ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਵਂਤਂ ਯਤਿਨਂ ਵਿष੍ਣੁ ਸ਼ਰ੍ਮਾ ਤਦਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦ ਯਤੀ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਤਿਨਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਕਂਟਕਾਨ੍ਬਹੂਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਯਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕੰਟੇ ਚੁੱਕ ਲਏ।
ਤਦਾ ਤੁ ਸ ਯਤੀ ਵਿਪ੍ਰਂ ਨਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਨਮ੍ਰਧੀਃ ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸ਼ੁਭਂ ਰਤ੍ਨਂ ਤਤ੍ਤੁ ਤਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨ ਵੈ
ਫਿਰ ਯਤੀ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਮ ਸਕਦਾ ਹੋ ਕੇ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਬਚਨ ਕਹੇ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਰਤਨ ਉੱਭਰ ਆਇਆ, ਉਹ ਵੇਖਣ ਨਾਲ।
ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਕੋ ਬਹੁਧਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਯਾ ਲੋਭਾਤ੍ਮਨਾ ਦ੍ਵਿਜ
ਦੋਵੇਂ ਵਾਰਾਂ, ਮੇਰੀ ਲਾਲਚੀ ਆਤਮਾ ਕਰਕੇ, ਛੂਹਣ ਵਾਲਾ ਪੱਥਰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ।
ਵਿष੍ਣੁਸ਼ਰ੍ਮਾ ਸਹਸ੍ਰਾਬ੍ਦਮੁषਿਤ੍ਵਾ ਜਗਤੀਤਲੇ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਸਿਆ।
ਸ ਦ੍ਵਿਜੋ ਵੈष੍ਣਵਂ ਤੇਜੋ ਧृਤ੍ਵਾ ਵੈ ਮਾਸਿ ਫਾਲ੍ਗੁਨੇ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵੈਸ਼ਨਵ ਚਾਨਣ ਲੈ ਕੇ, ਫਾਲਗੁਨ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਫਾਲ੍ਗੁਨੇ ਮਾਸਿ ਤਂ ਸੂਰ੍ਯਂ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਸੁਖੀ ਭਵ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਾਲਗੁਨ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹੋ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਗੁਰੁਣਾ ਦੇਵੋ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਮਯਂ ਹਰਿਮ੍ 3.4.10.
ਗੁਰੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਦੇਵ ਨੇ ਹਰਿ, ਜੋ ਸਭ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਦੀ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।
ਤਦਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਗਵਾਨ੍ਸਮਭੂਤ੍ਸੂਰ੍ਯਮਣ੍ਡਲਾਤ੍ ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਸ਼ਕ੍ਰਦੇਹਮੁਪਾਗਮਤ੍
ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗੋਲ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਹ ਸ਼ਕਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ।