ਜਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਕृਤਭਾषਾਯਾਃ ਕਰ੍ਤॄਨ੍ਮੂਢਾਨ੍ਕਲਿਪ੍ਰਿਯਾਨ੍
ਕਲਿਯੁਗ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਆਮ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਮੂਰਖ ਲੇਖਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ—
ਏਕਦਾ ਤੁ ਕਲਿਰ੍ਧੂਰ੍ਤੋ ਹृਦਿਸ੍ਥਸ਼੍ਚੌਰਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਚਤੁਰ ਕਲਿਯੁਗ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਕੇ ਚੋਰਾਂ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ—
ਤਦਾ ਤੁ ਦੁਃਖਿਤਾ ਦੇਵੀ ਗਰ੍ਤਮਧ੍ਯੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਪਤਿਮ੍ 3.4.9.
ਫਿਰ ਦੁਖੀ ਰਾਣੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਵੇਖਿਆ।
ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਵਸੇ ਰਾਜਾ ਮृਗਯਾਰ੍ਥਮੁਪਾਗਤਃ ਸ ਪृष੍ਟਸ੍ਤੇਨ ਤਤ੍ਰੈਵ ਕृਤਂ ਕੇਨ ਤਵੇਦृਸ਼ਮ੍
ਇੱਕ ਦਿਨ, ਰਾਜਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਉਥੇ ਆਇਆ; ਉਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, 'ਇਹ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕਿਸ ਨੇ ਕੀਤਾ?'
ਸ ਹੋਵਾਚ ਮਹਾਰਾਜ ਹਸ੍ਤਪਾਦਵਿਹੀਨਕਃ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਹੱਥ ਪੈਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਾਂ।'
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਪਾਲੋ ਨृਪਤਿਸ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਮਪਾਲ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਨृਪਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਲਾਮਕਾਰਯ ਤ੍ ਧਰ੍ਮਪਾਲਗृਹਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਜਾਨਮਿਦਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਉਸ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਧਰਮ ਦਾ ਘਰ ਬਣਾਇਆ; ਧਰਮਪਾਲ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ:
ਵਯਂ ਹਿ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਨਿਪੁਣਾਸ੍ਤਵ ਗੇਹਮੁਪਾਗਤਾਃ ਸਂਭੁਂਕ੍ਤੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਯ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਅਸੀਂ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਜਾਣੂ, ਤੇਰੇ ਘਰ ਆਏ ਹਾਂ; ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਵੇਖੋ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ!
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕਲਿਭਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਵਿष੍ਣੁਰੂਪਂ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਲ ਦੇਖੀ।
ਵਿਸ੍ਮਿਤੋ ਧਰ੍ਮਪਾਲਸ਼੍ਚ ਜਯਦੇਵਮੁਵਾਚ ਹ ਅਦੀਦृਸ਼ਨ੍ਹਰਿਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਵ੍ਰਜ
ਧਰਮਪਾਲ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਜਯਦੇਵ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੂੰ ਹਰੀ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਦੇਖਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਜਲਦੀ ਆ ਇੱਥੇ।'
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਵਿਸ੍ਮਿਤੋऽਭੂਤ੍ਤਥਾ ਨृਪਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ।
ਅਸੌ ਵਿਪ੍ਰਸ਼੍ਚ ਨृਪਤੇ ਗੌਡਦੇਸ਼ੇ ਨਿਵਾਸਿਨਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਰਾਜਾ ਦੋਵੇਂ ਗੌੜ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਸਣ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਗਰਲਂ ਮਿਸ਼੍ਰਿਤਂ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਤੇਨ ਪਾਖਂਡਰੂਪਿਣਾ 3.4.9.
ਉਸਨੇ ਪਾਖੰਡੀਆਂ ਦੀ ਵੈਸ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਜ਼ਹਿਰੀਲੀ ਰੋਟੀ ਖਾ ਲਈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਰਾਜਨ੍ਵਯਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਗਤਾਃ ਸ਼ੂਲਾਤ੍ਤਂ ਹਿ ਸਮੁਤ੍ਤਾਰ੍ਯ ਹਸ੍ਤੌ ਪਾਦੌ ਨृਪੋऽਚ੍ਛਿਨਤ੍
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਜਨ, ਅਸੀਂ ਉਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ; ਉਸਨੂੰ ਸੂਲ ਤੋਂ ਉਤਾਰ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਤੇ ਪੈਰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਸ਼ਿष੍ਯਭੂਤੋ ਹਿ ਰਾਜਾਸ੍ਮਾਭਿਃ ਪ੍ਰਬੋਧਿਤਃ
ਰਾਜਾ ਸਾਡਾ ਚੇਲਾ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਚੌਰਾਁਸ੍ਤਾਨ੍ਸਾ ਹਿ ਪਾਤਾਲੇ ਚਕਾਰ ਸੁਰਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਚੋਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਸਨ, ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੇ।
ਕ੍ਰਂਦਮਾਨੇ ਦ੍ਵਿਜੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਹਸ੍ਤਾਂਘ੍ਰੀ ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਗਤੌ
ਜਦ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਤੇ ਪੈਰ ਮੁੜ ਆਪਣੀ ਅਸਲ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਜਯਦੇਵਮੁਖੋਦ੍ਭਵਮ੍
ਜਯਦੇਵ ਦੀ ਚਮਤਕਾਰੀ ਠੀਕ ਹੋਣ ਦੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਜਯਦੇਵੋ ਯਥਾਭਵਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਜਯਦੇਵ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਹੋਇਆ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਧੀਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਮਨੋਂ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਨ੍ਯੈਸ੍ਸੁਰੈਸ਼੍ਚ ਸਂਪੂਜ੍ਯੋ ਬਭੂਵ ਹਰਿਪੂਜਨਾਤ੍
ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਆਦਰ ਪਾਇਆ।
ਕਦਾਚਿਤ੍ਤਸ੍ਯ ਗੇਹੇ ਵੈ ਵ੍ਰਤੀ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਸਮਾਗਤਃ ਦृष੍ਟ੍ਵੋਵਾਚ ਮਹਾਭਾਗਃ ਸ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਢ੍ਯੋ ਦਯਾਪਰਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਸਦੇ ਘਰ ਇੱਕ ਵਰਤ ਵਾਲਾ ਆਇਆ; ਉਸਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਾ, ਪਿਆਰ ਤੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਆਖਿਆ।
ਅਨੇਨ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਮਣਿਨਾ ਲੋਹਧਾਤੁਸ਼੍ਚ ਕਾਂਚਨਮ੍
ਇਹ ਛੂਹ ਪੱਤਰ ਨਾਲ ਲੋਹਾ ਵੀ ਸੋਨਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਾਵਤ੍ਸਰਯ੍ਵਾਂ ਚਾਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤੇਂਤਿਕਂ ਮੁਦਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਸਮਾਪ੍ਯਾਸੀਦ੍ਵਿष੍ਣੁਸ਼ਰ੍ਮਾ ਤਦਾਗਮਤ੍
ਸਰਯੂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮੈਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵਾਂਗਾ; ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂਸ਼ਰਮਾ ਆ ਗਿਆ।
ਬਹੁਸ੍ਵਰ੍ਣਯੁਤਾਂ ਪਤ੍ਨੀਂ ਦृष੍ਟ੍ਵੋਵਾਚ ਹਰਿਪ੍ਰਿਯਃ
ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਦੇਖ ਕੇ, ਹਰੀ ਦੇ ਭਗਤ ਨੇ ਆਖਿਆ।
ਅਹਂ ਵਿष੍ਣੁਪਰੋ ਦੀਨਸ਼੍ਚੌਰਭੀਤਃ ਸਦੈਵ ਹਿ
ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਭਗਤ ਹਾਂ, ਗਰੀਬ ਹਾਂ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੋਰਾਂ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚੋ ਘੋਰਂ ਪਤਿਭੀਤਾ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ
ਉਹ ਭੈਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਡਰ ਗਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਤੀ ਦੀ ਭਗਤ ਸੀ।
ਦ੍ਵਿਜੋऽਪਿ ਘਰ੍ਘਰਾਮਧ੍ਯੇ ਤਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਬਲਤੋऽਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍ ਉਵਾਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀਂ ਦੀਨਾਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਂ ਕਿਂ ਨ ਕृਤਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਉਸ ਦੋਵੇਂ ਵਾਰਾਂ ਨੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਹੀ ਹਲਚਲ ਵਿਚ ਜਬਰਦਸਤੀ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਦੁਖੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੂੰ ਸੋਨਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ?'
ਸਾਹ ਭੋ ਮਤ੍ਪਤਿਸ਼੍ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਕਂ ਰੁषਾ ਨਿਰ੍ਲੋਹੋ ਵਰ੍ਤਤੇ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਹੇ ਗੁਰੋ ।। 3.4.10.
ਉਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮਹੋਦਯ, ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਲੈ ਕੇ ਛੂਹੀ, ਤਾਂ ਛੂਹਣ ਵਾਲਾ ਪੱਥਰ ਸੋਨਾ ਨਹੀਂ ਬਣਿਆ, ਗੁਰੂ ਜੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ।'
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਸ ਯਤਿਰ੍ਵਿਸ੍ਮਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਯਤੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।