ਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥਮਾਗਤਾ ਕਨ੍ਯਾ ਤਦਾ ਨਾਰਦ ਆਗਤਃ
ਕੁੜੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ ਆਈ, ਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਾਰਦ ਆ ਗਿਆ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਵਸਨਂ ਤਸ੍ਯਾ ਵਚਨਂ ਪ੍ਰਾਹ ਨਿਰ੍ਭਯਃ
ਉਸ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਲੈ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਵਂਤਂ ਤੁ ਮੁਨਿਂ ਕੁਮਾਰੀ ਨਮ੍ਰਕਨ੍ਧਰਾ
ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਕੁੜੀ ਨੇ ਗਲ੍ਹ ਨਮਿਆ ਹੋਇਆ ਕੱਢੀ।
ਭਵਾਨ੍ਦੇਵਾਙ੍ਗਨਾਭਿਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਣ੍ਡਲੇ
ਆਪ ਜੀ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਦੇਵੀਆਂ ਨੇ ਮੰਗਿਆ ਹੈ।
ਨਵਦ੍ਵਾਰੇषੁ ਦੇਹੇਸ੍ਮਿਨ੍ਦੁਰ੍ਗਨ੍ਧਾਃ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸਦਾ 3.4.9.੧੦ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਲਜ੍ਜਿਤੋ ਨਾਰਦਸ੍ਤਦਾ
ਇਸ ਨੌ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੰਦ ਗੰਧ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਲੱਜਾ ਆਈ।
ਕੁष੍ਠੀਭੂਤਂ ਮੁਨਿਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਂਕਰੋ ਲੋਕਸ਼ਂਕਰਃ
ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕੋੜ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸ਼ੰਕਰ ਆਇਆ।
ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਸ਼ੁਭਂ ਦੇਹਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਮੁਵਾਚ ਹ
ਨਾਰਦ ਦਾ ਚੰਗਾ ਸਰੀਰ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਤਂ ਸ਼ਿਵਃ ਪ੍ਰਾਹ ਦ੍ਵਿਜੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਭਵਾਨ੍ਭੁਵਿ
ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੁਸੀਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲਵੋ।
ਸਵਿਤਾ ਭਾਨੁਮਤ੍ਯਾ ਚ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਪੋਨ੍ਵਹਮ੍ ਤਂ ਭਜਾਸ਼ੁ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸਾਧਯ
ਭਾਨੁਮਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਇਕ ਸਾਲ ਤਪ ਕੀਤਾ। ਮਹਿੰਦਰ, ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ।
ਸਵਿਤਾਰਂ ਪੌषਮਾਸੇ ਤੁष੍ਟਾਵ ਸ਼ੁਭ ਪੂਜਨੈਃ
ਪੌਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਤਦਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਗਵਾਨ੍ਦੇਵਾਨਾਹ ਸ਼ੁਭਂ ਵਚਃ
ਫਿਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਰੋਗੈਸ਼੍ਚ ਪੀਡਿਤਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਕਲਿਨਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤੈਰ੍ਭੁਵਿ
ਕਲਿ ਵੱਲੋਂ ਬਣੇ ਰੋਗਾਂ ਕਰਕੇ ਲੋਕ ਦੁਖੀ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ਸੂਰ੍ਯਃ ਕਾਸ਼ੀਨਗਰਮਾਗਤਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਭਗਵਾਨ ਸੂਰਜ ਕਾਸੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਸੁਸ਼੍ਰੁਤਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਵਿਪ੍ਰਵृਦ੍ਧਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ 3.4.9.
ਸੁਸ਼੍ਰੁਤ, ਰਾਜਪੁਤਰੇ ਅਤੇ ਮਾਣਯੋਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸੀ।
ਰੋਗੈਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਯਿਤਂ ਦੇਹਂ ਕਾਲ੍ਪਮੇਤਤ੍ਸ੍ਮृਤਂ ਬੁਧੈਃ
ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਘਲ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਧਨ੍ਵਤਰਿਸ੍ਸ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧੋਭੂਤ੍ਕਲੌ ਯੁਗੇ
ਧਨਵੰਤਰੀ ਭਗਵਾਨ ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸੁਸ਼੍ਰੁਤਃ ਕਲ੍ਪਵੇਦਂ ਤਂ ਧਨ੍ਵਤ੍ਤਰਿਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਸੁਸ਼੍ਰੁਤ ਨੇ ਧਨਵੰਤਰੀ ਵਲੋਂ ਬਣਾਈ ਗਈ ਚਿਕਿਤਸਾ ਵਿਦਿਆ ਸਿੱਖੀ।
ਚਤੁष੍षष੍ਟਿਕਲਾਭਿਜ੍ਞੋ ਰਵਿਪੂਜਨਤਤ੍ਪਰਃ
ਉਹ ਚੌਂਸਠ ਕਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਸੀ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਂ ਵृਤ੍ਤਿਂ ਕਾਰੁਵृਤ੍ਤਿਂ ਗृਹੀਤਵਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਦਾਨ ਲੈਣ ਛੱਡ ਕੇ, ਕਾਰੀਗਰੀ ਦੀ ਰੋਜ਼ੀ ਚੁਣੀ।
ਧਾਤੁਮੂਰ੍ਤਿਕਲਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਕਾਰੁਕਲਂ ਤਥਾ
ਉਹ ਧਾਤੂਆਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਅਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਾਰੀਗਰੀ ਵਿੱਚ ਮਾਹਿਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਲਏਕੋ ਮਾਸਮਾਤ੍ਰੇ ਕਾਲੇ ਤੇਨੈਵ ਨਿਰ੍ਮਿਤਃ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਰਵਿਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਮਾਘਮਾਸੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕਃ
ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਕਲਾ ਸਿਰਫ ਇਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਬਣਾਈ; ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਹੀ ਹੈ, ਨੇ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ।
ਹੇਲਿਨੋ ਬਹੁਲੈਰ੍ਯਜ੍ਞੈਸ੍ਸਨ੍ਤੁष੍ਟਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਹੇਲੀ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਕਈ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਜ੍ਯੋਤੀਰੂਪੋ ਮਹਾਰਮ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਰਵਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਸੂਰਜ ਆਪ ਹੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ, ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਸ੍ਵਾਮੀ ਮਾਸਿਮਾਸਿ ਦਿਵਾਕਰਃ 3.4.9.
ਸੂਰਜ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਹਰ ਰੋਜ਼, ਮਹੀਨੇ-ਮਹੀਨੇ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਸੀ।
ਸਹਸ੍ਰਾਯੁਰ੍ਦ੍ਵਿਜੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਰਵਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਤਂ ਸੂਰ੍ਯਂ ਭਜ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ ਤੇ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਸੂਰਜ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ; ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਇੰਦਰ, ਉਸ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ।
ਸੂਰ੍ਯਮਾਰਾਧਯਾਮਾਸ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਮ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਤਦਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਤੁष੍ਟਿਕਰੋਜਨਾਨ੍
ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਤਵਸ਼ਟਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੱਤੀ।
ਬਿਲ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਵਂਗਦੇਸ਼ੇ ਸਂਭਵਾਮਿ ਨਿਰੁਕ੍ਤਕृਤ੍
ਬਿਲ ਪਿੰਡ, ਵੰਗ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਨਿਰੁਕਤ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਲਵਾਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ਸੂਰ੍ਯੋ ਵਂਗਦੇਸ਼ਮੁਪਾਯਯੌ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਭਗਵਾਨ ਸੂਰਜ ਵੰਗ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਸ ਪਂਚਾਬ੍ਦਵਪੁਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਪਿਤृਮਾਤृਪਰਾਯਣਃ
ਉਹ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦਾ ਜਵਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ ਗਿਆ।