ਸ ਵੈ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਮਾਸਿ ਸੂਰ੍ਯੋ ਭੂਤ੍ਵਾਯੁਤਾਬ੍ਦਕਮ੍ ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਯਥਾ ਜੀਵਸ੍ਤਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। 3.4.8.
ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹੀ ਦੱਸਿਆ ਜੋ ਜੀਵਸਤ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ।
ਆਗਤ੍ਯ ਭਾਸ੍ਕਰੋ ਦੇਵਃ ਪੂਰ੍ਣਿਮਾਯਾਂ ਤੁ ਭਾਦ੍ਰਕੇ
ਭਾਸਕਰ ਦੇਵਤਾ ਭਾਦੋਂ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ ਨੂੰ ਆਏ।
ਸ਼ਿਵਦਤ੍ਤਸ੍ਯ ਤਨਯੋ ਵਿष੍ਣੁਸ਼ਰ੍ਮੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਸ਼ਿਵਦੱਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵਿਸ਼ਨੁਸ਼ਰਮਣ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਇਆ।
ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣਾਨ੍ਨਰਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰ ਸਮਾਹੂਯ ਹਰੇਰ੍ਗृਹੇ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਸ ਨੇ ਚਾਰੋ ਵਰਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਸ਼ृਣੁ ਤਤ੍ਕਾਰਣਂ ਸ਼ਿष੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਕਾਰਣ ਕਾਰਕਃ ਦੇਵਾਨ੍ਸਸਰ੍ਜ ਲੋਕਾਰ੍ਥੇ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੋऽਭਵਤ੍
ਹੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਸੁਣ, ਸਾਰੇ ਕਾਰਨਾਂ ਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਦੇਵਤੇ ਬਣਾਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਗਿਆ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਹਿ ਸਕਲਾਨ੍ਦੇਵਾਨ੍ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਨਰਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯ ਬਹੁਧਾ ਹਿ ਤਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਰੀਫ ਕੀਤੀ।
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਵਾਮੀ ਯਥਾਭਵਤ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਨੁਸਵਾਮੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਰ੍ਵੇਸ਼੍ਯਾ ਮਂਜੁਘੋषਾਯਾਂ ਮੁਨਿਮੇਧਾਵਿਨਾ ਭੁਵਿ
ਸਵਰਵੇਸ਼ਿਆ ਦੇ ਮੰਜੁਘੋਸ਼ਾ ਵਿਚ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਮੇਧਾਵੀ ਨੇ—
ਪਿਤृਮਾਤृਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਃ ਸ ਬਾਲਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਮੁੰਡਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਾਪੇ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸੂਰ੍ਯਮਣ੍ਡਲਮਧ੍ਯਸ੍ਥਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਨਾਮ ਦੇਵਤਾ 3.4.8.
ਸੂਰਜ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿਚ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਨਾਂ ਦੀ ਦੇਵੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਤਪਸਾ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤਾ ਸਨਾਤਨੀ
ਉਸ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸਦੀਵੀ ਮਾਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਲਕ੍ਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਮਾਸਿ ਮਾਸਿ ਤਥਾਸ਼੍ਵਿਨੇ
ਲੱਖਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ, ਆਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਵੀ, ਉਹ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤ੍ਵਂ ਸੂਰ੍ਯਂ ਭਜ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ ਤੇ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗਾ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਮਗਮਤ੍ਤਤ੍ਰ ਵਚਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸੁਰਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਭਵਾਮਿ ਸਤ੍ਯਦੇਵਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਤਨਯਃ ਸ਼ੁਭਃ
ਉਹ ਓਥੇ ਸਾਫ਼ ਦਿਸ ਪਈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਸਤ੍ਯਦੇਵ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਾਂਗੀ।'
ਜਿਤ੍ਵਾ ਪਾਖਂਡਿਨੋ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਮਾਂਸਭਕ੍ਸ਼ਣਤਤ੍ਪਰਾਨ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਨ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵੱਲ ਸੀ, ਉਹ ਪਾਖੰਡੀ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਕੇ—
ਮਤ੍ਸ੍ਯਮਾਂਸਾਸ਼ਨਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮृਗਮੇषਾਜਕਾਸ਼ਨਾਃ
ਮੱਛੀ, ਮਾਸ, ਹਿਰਣ, ਭੇੜ, ਬੱਕਰੀ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—
ਕਲਿਨਾऽਧਰ੍ਮਮਿਤ੍ਰੇਣ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਸ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ
ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜੰਮੇ ਲੋਕ, ਕਲਿਜੁਗ ਜੋ ਅਧਰਮ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਬਲਾਚ੍ਚ ਸ੍ਤਂਭਨਂ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤਦਾ ਵਿष੍ਣੁਪ੍ਰਿਯੋ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਣ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—
ਸਂਜੀਵ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਤੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਸ੍ਤਦਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਉਂਦਾ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖਾਇਆ; ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਸਮੇਂ ਸਾਰੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ।
ਸਰ੍ਵਦੇਵਪਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵੇਦਪਾਠਪਰਾਯਣਃ ।। 3.4.8.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਭਗਤਿ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਹਰ ਵੇਲੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਪਾਠਸ਼ਾਲਾ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਤਤ੍ਸੁਤਸ੍ਤੁ ਮृਤਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਜਨ੍ਮਮਾਤ੍ਰੇ ਹਿ ਦਾਰੁਣੇ
ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹੀ ਮਰ ਗਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਖਦਾਈ ਘਟਨਾ ਸੀ।
ਜਿਜੀਵ ਤਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਵਿਵਸ੍ਵਾਨ੍ਨਾਮ ਚਾਭਵਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਬੱਚਾ ਬਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਵਿਵਸਵਾਨ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਅਪਤ੍ਯਵਾਨ੍ਧਰ੍ਮਪਰਃ ਸੂਰ੍ਯਵਤਪਰਾਯਣਃ
ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਨਾਮ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਪਤਿਸੇਵਾਰ੍ਥਮਾਗਤਾ
ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਨਾਮ ਦੀ ਇਕ ਇਸਤਰੀ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਚੰਗੀ ਸੋਭਾ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਆਈ।
ਬਲਾਦ੍ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤੁ ਨਿਸ਼ਿ ਬੁਭੁਜੇ ਸ੍ਮਰਵਿਹ੍ਵਲਃ
ਰਾਤ ਵੇਲੇ, ਕਾਮ ਵਾਸਨਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਉਸਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕੀਤਾ।
ਲਿਂਗੇਦ੍ਰਿਯਂ ਚ ਪਤਿਤਂ ਗੁਦਭ੍ਰष੍ਟੋ ਮਹਾਂਗਰੁਕ੍
ਉਸਦਾ ਅੰਗ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਵੱਡੀ ਬਿਮਾਰੀ ਹੋ ਗਈ।
ਸ ਚਕ੍ਰੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਂ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਨਿਰਾਹਾਰੋ ਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸਾਲ ਤਕ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਤਦਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਰਵੌ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਸ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਫਿਰ, ਪੂਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਉਹ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਗਿਆ।
ਨਾਰੀਭਿਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸਿਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸੋਥ ਕਾਮਿਨੀਯਾਚਿਤਃ
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਔਰਤਾਂ ਵਲੋਂ ਤਿਰਸਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਹੁਣ ਉਸਨੂੰ ਇਕ ਕਾਮੀ ਇਸਤਰੀ ਵਲੋਂ ਚਾਹਿਆ ਗਿਆ।