ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਭਕ੍ਸ਼੍ਯੋ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੋ ਭਵਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਃ ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਫਲਂ ਗृਹ੍ਯ ਭੂਮਿਗ੍ਰਾਮਮੁਪਾਯਯੌ ।।3.4.8.
ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਜੋ ਨਾ ਖਾਣ ਜੋਗ ਸੀ, ਉਹ ਖਾਣ ਜੋਗ ਹੋ ਗਿਆ; ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਹ ਫਲ ਲੈ ਕੇ ਪਿੰਡ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ।
ਨृਪਤਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚਾਗਤ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਮਾਹ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਧੀਃ
ਰਾਜਾ ਉੱਥੇ ਆਇਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਂਸ਼ੁਸ਼ਰ੍ਮਾ ਤਤ੍ਫਲਂ ਵਤ੍ਸਮੁਂਡਵਤ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪ੍ਰਾਂਸ਼ੁ ਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਉਹ ਫਲ ਲਿਆ, ਜੋ ਵੱਛੇ ਦੇ ਸਿਰ ਵਰਗਾ ਸੀ।
ਤਦਾ ਤੁ ਸ ਕਲਿਰ੍ਭੂਪਸ੍ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਤਾਡ੍ਯ ਵੇਤਸੈਃ
ਫਿਰ ਕਲਿਜੁਗ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਬੇਤਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ।
ਪ੍ਰਾਤਃਕਾਲੇ ਰਵੌ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪ੍ਰਾਂਸ਼ੁਸ਼ਰ੍ਮਾ ਸੁਦੁਃਖਿਤਃ
ਸਵੇਰੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਣ ਤੇ, ਪ੍ਰਾਂਸ਼ੁ ਸ਼ਰਮਾ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਸੀ।
ਤਦਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਗਵਾਨ੍ਰਵਿਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸਨਾਤਨਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਦਇਆਲੂ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ृਣੁ ਵਿਪ੍ਰ ਮਹਾਭਾਗ ਕਾਲਰੂਪੋ ਹਰਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਸੁਣੋ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹਰੀ ਆਪ ਹੀ ਸਮੇਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ।
ਕਲਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਸਮੂਹਾਨਾਂ ਮृਤ੍ਯਵੇ ਰਚਿਤਸ੍ਤਥਾ ਕਲਿਞ੍ਜਰਂ ਚ ਨਗਰਂ ਤਤ੍ਰੋष੍ਯ ਮੁਦਿਤੋ ਭਵ
ਕਲਿਜੁਗ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਤੇ ਕਲਿੰਜਰ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹੋ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਭਾਸ੍ਕਰਃ
ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਭਾਸਕਰ ਨੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਸਪਾਦਸ਼ਤਵਰ੍षਂ ਚ ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਸਨ੍ਰਵਿਮ੍
ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਉੱਥੇ ਸੌ ਪੱਚੀਹ ਸਾਲ ਰਹਿ ਕੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਸ ਵੈ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਮਾਸਿ ਸੂਰ੍ਯੋ ਭੂਤ੍ਵਾਯੁਤਾਬ੍ਦਕਮ੍ ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਯਥਾ ਜੀਵਸ੍ਤਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। 3.4.8.
ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹੀ ਦੱਸਿਆ ਜੋ ਜੀਵਸਤ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ।
ਆਗਤ੍ਯ ਭਾਸ੍ਕਰੋ ਦੇਵਃ ਪੂਰ੍ਣਿਮਾਯਾਂ ਤੁ ਭਾਦ੍ਰਕੇ
ਭਾਸਕਰ ਦੇਵਤਾ ਭਾਦੋਂ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ ਨੂੰ ਆਏ।
ਸ਼ਿਵਦਤ੍ਤਸ੍ਯ ਤਨਯੋ ਵਿष੍ਣੁਸ਼ਰ੍ਮੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਸ਼ਿਵਦੱਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵਿਸ਼ਨੁਸ਼ਰਮਣ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਇਆ।
ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣਾਨ੍ਨਰਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰ ਸਮਾਹੂਯ ਹਰੇਰ੍ਗृਹੇ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਸ ਨੇ ਚਾਰੋ ਵਰਨਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਸ਼ृਣੁ ਤਤ੍ਕਾਰਣਂ ਸ਼ਿष੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਕਾਰਣ ਕਾਰਕਃ ਦੇਵਾਨ੍ਸਸਰ੍ਜ ਲੋਕਾਰ੍ਥੇ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੋऽਭਵਤ੍
ਹੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਸੁਣ, ਸਾਰੇ ਕਾਰਨਾਂ ਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਦੇਵਤੇ ਬਣਾਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਗਿਆ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਹਿ ਸਕਲਾਨ੍ਦੇਵਾਨ੍ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਨਰਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯ ਬਹੁਧਾ ਹਿ ਤਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਰੀਫ ਕੀਤੀ।
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਵਾਮੀ ਯਥਾਭਵਤ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਨੁਸਵਾਮੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਰ੍ਵੇਸ਼੍ਯਾ ਮਂਜੁਘੋषਾਯਾਂ ਮੁਨਿਮੇਧਾਵਿਨਾ ਭੁਵਿ
ਸਵਰਵੇਸ਼ਿਆ ਦੇ ਮੰਜੁਘੋਸ਼ਾ ਵਿਚ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਮੇਧਾਵੀ ਨੇ—
ਪਿਤृਮਾਤृਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਃ ਸ ਬਾਲਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਮੁੰਡਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਾਪੇ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸੂਰ੍ਯਮਣ੍ਡਲਮਧ੍ਯਸ੍ਥਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਨਾਮ ਦੇਵਤਾ 3.4.8.
ਸੂਰਜ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿਚ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਨਾਂ ਦੀ ਦੇਵੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਤਪਸਾ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤਾ ਸਨਾਤਨੀ
ਉਸ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸਦੀਵੀ ਮਾਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਲਕ੍ਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਮਾਸਿ ਮਾਸਿ ਤਥਾਸ਼੍ਵਿਨੇ
ਲੱਖਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ, ਆਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਵੀ, ਉਹ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤ੍ਵਂ ਸੂਰ੍ਯਂ ਭਜ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ ਤੇ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗਾ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਮਗਮਤ੍ਤਤ੍ਰ ਵਚਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸੁਰਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਭਵਾਮਿ ਸਤ੍ਯਦੇਵਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਤਨਯਃ ਸ਼ੁਭਃ
ਉਹ ਓਥੇ ਸਾਫ਼ ਦਿਸ ਪਈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਸਤ੍ਯਦੇਵ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਾਂਗੀ।'
ਜਿਤ੍ਵਾ ਪਾਖਂਡਿਨੋ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਮਾਂਸਭਕ੍ਸ਼ਣਤਤ੍ਪਰਾਨ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਨ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵੱਲ ਸੀ, ਉਹ ਪਾਖੰਡੀ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਕੇ—
ਮਤ੍ਸ੍ਯਮਾਂਸਾਸ਼ਨਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮृਗਮੇषਾਜਕਾਸ਼ਨਾਃ
ਮੱਛੀ, ਮਾਸ, ਹਿਰਣ, ਭੇੜ, ਬੱਕਰੀ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—
ਕਲਿਨਾऽਧਰ੍ਮਮਿਤ੍ਰੇਣ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਸ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ
ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜੰਮੇ ਲੋਕ, ਕਲਿਜੁਗ ਜੋ ਅਧਰਮ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਬਲਾਚ੍ਚ ਸ੍ਤਂਭਨਂ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤਦਾ ਵਿष੍ਣੁਪ੍ਰਿਯੋ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਣ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—
ਸਂਜੀਵ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਤੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਸ੍ਤਦਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਉਂਦਾ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖਾਇਆ; ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਸਮੇਂ ਸਾਰੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ।