ਮਾਸਾਨ੍ਤੇ ਭਗਵਾਨ੍ਸੂਰ੍ਯੋ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਹਿ ਤਂ ਵਰਮ੍
ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਭਗਵਾਨ ਸੂਰਜ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਚਿਤ੍ਰਿਣੀ ਤੁ ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਵਾਂਛਿਤਂ ਲੋਕਭਾਸ੍ਕਰਾਤ੍
ਚਿਤ੍ਰਿਨੀ ਨੂੰ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਵਰ ਮਿਲੀ।
ਮਿਤ੍ਰਸ਼ਰ੍ਮਾਣਮਾਹੂਯ ਵਰਯਾਮਾਸਤੁਃ ਸੁਤਾਮ੍
ਮਿਤ੍ਰਸ਼ਰਮਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਮੰਗਿਆ।
ਤੌ ਤੁ ਚਕ੍ਰਂ ਮੁਦਾਵਿष੍ਟੌ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਸੂਰ੍ਯਦੇਵਤਮ੍
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਚੱਕਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਈਜਤੂ ਰਕ੍ਤਕੁਸੁਮੈਰ੍ਵ੍ਰਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਰਵਿਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਲਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਨਿਯਤ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ਤਾਬ੍ਦਵਪੁषੌ ਚੋਭੌ ਨਿਰ੍ਜਰੌ ਸ਼੍ਰਮਵਰ੍ਜਿਤੌ 3.4.7.
ਦੋਵੇਂ ਦੀਆਂ ਸਰੀਰਾਂ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ, ਬੁਢਾਪੇ ਤੇ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਵੇਰ੍ਗਾਥਾਂ ਵੈਸ਼ਾਖ੍ਯਾਂ ਦੇਵਰਾਟ੍ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਵੈਸ਼ਾਖੀ ਗੀਤ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆਪ—
ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰਾਨ੍ਸੁਰਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤਿਮਿਰਾਪਹਃ ਮਮਾਂਸ਼ਾਤ੍ਤਨਯੋ ਭੂਮੌ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮ
ਭਗਤਿ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੇਰੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਜੋ ਉੱਤਮ ਦੇਵਤਾ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਸਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਕृਤਃ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਰਾਮਾਨਂਦਸ੍ਤਤੋਭਵਤ੍
ਉਹ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਕਾਸੀ ਵਿੱਚ ਰਾਮਾਨੰਦ ਬਣਿਆ।
ਦੇਵਲਸ੍ਯ ਚ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਕਾਨ੍ਯਕੁਬ੍ਜਸ੍ਯ ਵੈ ਸੁਤਃ ਪਿਤ੍ਰਾ ਮਾਤ੍ਰਾ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤੋ ਰਾਘਵਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਕਾਨਯਕੁਭਜ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਦੇਵਲਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਤਾ ਵਲੋਂ ਛੱਡਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਾਘਵ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਗਿਆ।
ਤਦਾ ਤੁ ਭਗਵਾਨ੍ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਕਲੋ ਹਰਿਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਭਗਵਾਨ ਹਰੀ ਚੌਦਾਂ ਭਾਗਾਂ ਸਮੇਤ ਆਪ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਮਿਤ੍ਰਦੇਵਾਂਸ਼ਤੋ ਯਥਾ
ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਿਤ੍ਰਦੇਵ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਹੋਈ ਘਟਨਾ ਜਿਵੇਂ ਸੀ, ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਅਰ੍ਯਮਾ ਨਾਮ ਵੈ ਵਿਪ੍ਰਃ ਪੁਰਾ ਸਤ੍ਯਯੁਗੇ ਹ੍ਯਭੂਤ੍
ਪੁਰਾਣੇ ਸਤਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਦਵਾਨ ਆਰਯਮਾ ਨਾਮ ਦਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀ ਪਿਤृਮਤੀ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਭੂਪਤੇਃ ਅਰ੍ਯਮ੍ਣੋ ਜਨਯਾਮਾਸ ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਪਰਾਯਣਨ੍
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਪਿਤ੍ਰਮਤੀ, ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠਾ ਰੱਖਦੀ ਸੀ, ਨੇ ਆਰਯਮਣ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਏਕਦਾ ਸ ਦ੍ਵਿਜੋ ਧੀਮਾਨ੍ਵਿਚਾਰ੍ਯ੍ਯ ਬਹੁਧਾ ਹृਦਿ
ਇੱਕ ਦਿਨ, ਉਹ ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸੋਚਦਾ ਰਿਹਾ।
ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਸ਼੍ਵੇਤਕੁਸੁਮੈਸ਼੍ਚਨ੍ਦਨਾਦਿਭਿਰਰ੍ਚਨੈਃ 3.4.7.
ਸਵੇਰੇ, ਉਹ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਹੋਰ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਮਾਸਮਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਵਿਧਿਨਾ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍
ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਨੇ ਭਾਸਕਰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਤਨ੍ਮਣੇਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਪ੍ਰਸ੍ਥਮਾਤ੍ਰਂ ਚ ਕਾਂਚਨਮ੍
ਉਸ ਮਣੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਕ ਪ੍ਰਸਤ ਸੋਨਾ ਮਿਲਿਆ।
ਵਾਪੀਕੂਪਤਡਾਗਾਨ੍ਹਿ ਤਥਾ ਹਰ੍ਮ੍ਯਾਣਿ ਭੂਤਲੇ
ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਪੋਖਰ, ਕੂਏਂ, ਤਲਾਬ ਅਤੇ ਮਹਲ ਬਣਾਏ।
ਸਹਸ੍ਰਾਬ੍ਦ ਵਪੁਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਜਰੋ ਨਿਰੁਪਦ੍ਰਵਃ ਉषਿਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਲਕ੍ਸ਼ਾਬ੍ਦਂ ਸੂਰ੍ਯਰੂਪੋ ਬਭੂਵ ਹ
ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਬੁਢਾਪੇ ਤੇ ਰੋਗ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸਰੀਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਲੱਖ ਸਾਲ ਵੱਸਿਆ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯੈਵ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਕਥਿਤਂ ਮਯਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਭਾਸਕਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤੇ ਦੇਵਾਃ ਪਦ੍ਯੈਃ ਸੂਰ੍ਯਕਥਾ ਮਯੈਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਮਭਵਤ੍ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਨਾਹ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਧੀਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਮੇਰੇ ਰਚੇ ਹੋਏ ਛੰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣਦੇ ਰਹੇ। ਉਥੇ, ਦੇਵਤੇ ਸਾਫ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੁਚੱਜੀ ਸੋਚ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨੋ ਦ੍ਵਾਪਰਾਨ੍ਤੇ ਕृष੍ਣਾਜ੍ਞਪ੍ਤੋ ਜਨਿष੍ਯਤਿ
ਦੁਆਪਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਨਿਮ੍ਬਾਦਿਤ੍ਯ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਧਰ੍ਮਗ੍ਲਾਨਿਂ ਹਰਿष੍ਯਤਿ ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਚਰਿਤਂ ਤਸ੍ਯ ਨਿਮ੍ਬਾਰ੍ਕਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਹ ਨਿੰਬਾਦਿੱਤਿਆ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਘਾਟ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇਗਾ। ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੁਣ ਉਸ ਮਹਾਨ ਨਿੰਬਾਰਕ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਸੁਣੋ।
ਯਮਾਹ ਭਗਵਾਨ੍ਕृष੍ਣਃ ਕੁਰੁ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ
ਜਿਸਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ।'
ਦੇਸ਼ੇ ਤੈਲਂਗਕੇ ਰਮ੍ਯੇ ਦੇਵਰ੍षਿਵਰਸੇਵਿਤੇ 3.4.7.
ਉਸ ਸੁਹਾਵਣੇ ਤੇਲੰਗ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ,
ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਭੂਮੌ ਵਰ੍ਤਯਸ੍ਵ ਨष੍ਟਪ੍ਰਾਯਾਨ੍ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਥਾਂ ਮਿਲ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਲਗਭਗ ਗੁੰਮ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਧਰਮ ਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਸਥਾਪਤ ਕਰ।
ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਾਸ਼੍ਰਮਾਦੌ ਚ ਸ੍ਥਿਤਿਃ ਕਾਰ੍ਯਾ ਤ੍ਵਯਾਨਘ
ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ, ਤੈਨੂੰ ਵਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਵ।
ਭਕ੍ਤਾਭੀष੍ਟਪ੍ਰਦਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦਵਤੀਰ੍ਣੋ ਮਹੀਤਲੇ
ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਤਰੇ।
ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਾਸ਼੍ਰਮੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਭृਗੁਵਂਸ਼ਸਮੁਦ੍ਭਵਃ
ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ, ਭਰਗੁ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ,