ਦਦੌ ਤਸ੍ਯੈ ਵਰਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਭਵਿਤਾਸ੍ਮਿ ਸੁਤਃ ਕਲੌ ।।3.4.6.
ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ: 'ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਬਣਾਂਗਾ।'
ਤ੍ਵਦਾਜ੍ਞਯਾ ਚ ਸਾ ਦੇਵੀ ਪੁਰੀਂ ਸ਼ਾਂਤਿਮਯੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਸ਼ਾਂਤਿ ਭਰੀ ਸੁਭ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੇਗੀ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਗਤ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਿਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਉਥੇ ਵਾਪਸ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਕੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗੁਰੋਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਰੁਦ੍ਰੈਰੇਕਾਦਸ਼ੈਃ ਸਹ
ਗੁਰੂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਇਕੱਤਰ ਹੋਏ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ,
ਤੀਰ੍ਥਰਾਜਮੁਪਾਗਮ੍ਯ ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਚ ਰਵਿਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਉਹ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਰਾਜ, ਪ੍ਰਯਾਗ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚੇ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਸ੍ਤਦਾਗਤ੍ਯ ਸੂਰ੍ਯਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਆਇਆ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ।
ऋषਯ ਊਚੁਃ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਸ੍ਤੁ ਭਗਵਾਨ੍ਮੁਨਿਰ੍ਦੇਵਾਨ੍ਸਮਾਸ੍ਥਿਤਾਨ੍
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮੌਜੂਦ ਸੀ।
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕृਪਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਨਸ੍ਤਤ੍ਸਮੁਤ੍ਸੁਕਾਨ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰਾ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਇਹ ਜਾਣਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਾਂ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਂ ਸਮਾਸੀਨਂ ਜੀਵਰੂਪਂ ਗੁਣਾਲਯਮ੍
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਜੋ ਉੱਥੇ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਜੀਵਨ ਦਾ ਰੂਪ ਸੀ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਸੀ।
ਕਥਯਸ੍ਵ ਮਹਾਭਾਗ ਸੂਰ੍ਯਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸੋ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰੁਵਾਚ ਤਪਸਾ ਤੋषਯਾਮਾਸ ਬਰ੍ਹਿष੍ਮਤਿਪੁਰੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਬਰਹਿਸ਼ਮਤੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਤਪ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ।
ਪਂਚਮਾਬ੍ਦੇ ਤੁ ਭਗਵਾਨ੍ਸਂਤੁष੍ਟਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਪੰਜਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਰ੍षਾਂਤਰੇ ਜਨਯਿਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰ੍ਯਪਤ੍ਯ ਸ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਤਿੰਨ ਬੱਚੇ ਜਣੇ।
ਵਿਵਾਹਾਸ਼੍ਚ ਕਥਂ ਤੇषਾਂ ਭਵਿਤਵ੍ਯਾ ਮਹੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਆਹਾਂ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਕਿਵੇਂ ਹੋਣਗੀਆਂ?
ਹਵਨੈਸ੍ਤੋषਯਾਮਾਸ ਵਰ੍षਮਾਤ੍ਰਵਿਧਾਨਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਲਾਨਾ ਰੀਤਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਹਵਨ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਸ੍ਤੁ ਤਦਾ ਵਿਪ੍ਰੋ ਵਧੂਰ੍ਜਾਮਾਤਰਂ ਮੁਦਾ 3.4.7.
ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਅਤੇ ਜਵਾਈ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ।
ਭੂषਣਾਨਿ ਚ ਵਾਸਾਂਸਿ ਧਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਗਹਣੇ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ,
षष੍ਟਿਵਰ੍षਮਯੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਚਂਦਨਾਦ੍ਯੈਰ੍ਧਨਾਧਿਪਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਸੱਠ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ 'ਚ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਗਵਾਨ੍ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਧਨਂ ਬਹੁ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਨ ਦਿੱਤਾ।
ਸਹਸ੍ਰਜਾਪੀ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਹਵਨਂ ਤਦ੍ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਜਾਪ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਉਸ ਧਨ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਹਵਨ 'ਚ ਚੜ੍ਹਾਇਆ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਵਰ੍ਤਮਾਨਸ੍ਯ ਗਤਃ ਕਾਲੋ ਮਹਾਨ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦੇ ਕਰਦੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਗਿਆ।
ਪੀਡਿਤਸ੍ਤੁ ਰੁਜਾ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸ਼ਂਕਰਂ ਲੋਕਸ਼ਂਕਰਮ੍ ਮਾਸਮਾਤ੍ਰੇਣ ਭਗਵਾਨ੍ਦਦੌ ਜ੍ਞਾਨਂ ਸ੍ਵਯਂ ਹਰਃ
ਦਰਦ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਭਲੇ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ; ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ 'ਚ ਹੀ ਹਰਾ ਨੇ ਆਪ ਉਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ।
ਧਾਤृਸ਼ਰ੍ਮਾ ਤੁ ਤਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਮੋਹਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਧਾਤ੍ਰਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਉਹ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਾਸਕਰ, ਜੋ ਮੋਹ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ।
ਪਂਚਾਬ੍ਦੇ ਭਗਵਾਨ੍ਸੂਰ੍ਯੋ ਭਕ੍ਤਿਭਾਵੇਨ ਵਤ੍ਸਲਃ
ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਭਗਵਾਨ ਸੂਰਜ ਨੇ ਭਗਤੀ ਦੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਦਿੱਤਾ।
ਧਾਤृਸ਼ਰ੍ਮਾ ਤੁ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਮੋਹਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਧਾਤ੍ਰਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਉਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਾਸਕਰ, ਜੋ ਮੋਹ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ।
ਰਾਤ੍ਰਿਰੂਪਾ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਨਿਵृਤ੍ਤਿਰ੍ਦਿਨਰੂਪਿਣੀ 3.4.7.
ਰਾਤ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਤੇ ਦਿਨ ਰੁਕਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਵ੍ਯਕ੍ਤੇ ਤੁ ਸ੍ਥਿਤਂ ਤੇਜੋ ਭਵਤੋ ਦਿਵ੍ਯਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਕਮ੍
ਅਪ੍ਰਗਟ ਵਿਚ ਤੇਰਾ ਦਿਵਿਆ ਤੇ ਸੁਖਮ ਚਾਨਣ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਰਾਜਸੀ ਯਾ ਸ੍ਮृਤਾ ਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤਤ੍ਪਤਿਰ੍ਭਗਵਾਨ੍ਵਿਧਿਃ
ਜੋ ਬੁੱਧਿ ਰਾਜਸੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਮਾਲਕ ਭਗਵਾਨ ਵਿਧੀ ਹੈ।
ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕੀ ਯਾ ਤਨੌ ਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤਤ੍ਪਤਿਰ੍ਭਗਵਾਨ੍ਹਰਿਃ
ਜੋ ਬੁੱਧਿ ਸਾਤਵਿਕੀ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਮਾਲਕ ਭਗਵਾਨ ਹਰੀ ਹੈ।
ਤਾਮਸੀ ਮੋਹਨਾ ਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤਤ੍ਪਤਿਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਸ਼ਿਵਃ ਦੇਹਿ ਮੇ ਭਗਵਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਸਂਜ੍ਞਾਕਾਂਤ ਨਮੋਨਮਃ
ਜੋ ਬੁੱਧਿ ਤਾਮਸੀ ਤੇ ਮੋਹ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਮਾਲਕ ਆਪ ਸ਼ਿਵ ਹੈ। ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਨਾਮ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।