ਵਿਂਸ਼ਦਬ੍ਦਂ ਕृਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਜਯਸੇਨਸ੍ਤਤੋऽਭਵਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੀਹ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਜਯਸੇਨ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ।
ਸ਼ਤਾਰ੍ਧਾਬ੍ਦਂ ਕृਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਮਿਥੁਨਂ ਤਸ੍ਯ ਚਾਭਵਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।
ਵਿਸੇਨਸ਼੍ਚ ਦਦੌ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਪੁਤ੍ਰਾਯ ਚੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਵਿਸੇਨ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਉੱਤਮ ਰਿਆਸਤ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਸਿਂਧੁਕੂਲੇ ਕृਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਪੈਤृਕਂ ਪਦਮ੍
ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਕੰਢੇ ਰਾਜ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਿਰਸਤੀ ਅਸਥਾਨ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਪਿਤੁਸ੍ਤੁਲ੍ਯਂ ਕृਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਰਾਜ੍ਞਾ ਵੈ ਸਿਂਧੁਵਰ੍ਮਣਾ
ਰਾਜਾ ਸਿੰਧੂਵਰਮਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਵਾਂਗ ਹੀ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਸ਼੍ਰੀਪਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਨਯੋ ਗੌਤਮਾਨ੍ਵਯਸਂਭਵਾਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼੍ਰੀਪਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਗੌਤਮ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ।
ਪੁਲਿਨ੍ਦਾਨ੍ਯਵਨਾਞ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਦੇਸ਼ਮਕਾਰਯਤ੍
ਪੁਲਿੰਦਾਂ ਤੇ ਯਵਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਦੇਸ਼ ਵਸਾਇਆ।
ਪਿਤੁਸ੍ਤੁਲ੍ਯਂ ਕृਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਭੁਜਵਰ੍ਮਾ ਤਤੋऽਭਵਤ੍ ।। 3.4.3.
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭੁਜਵਰਮਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਵਾਂਗ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਭੁਜਦੇਸ਼ਸ੍ਤਤੋ ਜਾਤਃ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧੋऽਭੂਨ੍ਮਹੀਤਲੇ
ਉਥੋਂ ਭੁਜਾ ਦੇਸ਼ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪਿਤੁਸ੍ਤੁਲ੍ਯਂ ਕृਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚਿਤ੍ਰਵਰ੍ਮਾ ਸੁਤੋऽਭਵਤ੍
ਚਿਤਰਵਰਮਾ, ਉਹਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਵਾਂਗ ਹੀ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਪਿਤੁਸ੍ਤੁਲ੍ਯਂ ਕृਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਵਰ੍ਮਾ ਸੁਤੋऽਭਵਤ੍
ਧਰਮਵਰਮਾ, ਉਹਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਵਾਂਗ ਹੀ ਰਾਜ ਚਲਾਇਆ।
ਪਿਤੁਸ੍ਤੁਲ੍ਯਂ ਕृਤਂ ਰਾਜ੍ਯਮੁਦਯਸ੍ਤਤ੍ਸੁਤੋऽਭਵਤ੍
ਉਦਯਾ, ਉਹਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਵਾਂਗ ਹੀ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲਿਆ।
ਪਿਤੁਸ੍ਤੁਲ੍ਯਂ ਕृਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਵਾਪ੍ਯਕਰ੍ਮਾ ਸੁਤੋऽਭਵਤ੍
ਵਾਪ੍ਯਕਰਮਾ, ਉਹਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਵਾਂਗ ਹੀ ਰਾਜ ਚਲਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ।
ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥੇ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸ ਚ ਵੈ ਪੁਰਮ੍
ਉਹ ਧਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਧਰਮ ਤੇ ਸੁਖ ਲਈ ਨਗਰ ਵਸਾਇਆ।
ਲਕ੍ਸ਼ਸੈਨ੍ਯਯੁਤੋ ਵੀਰੋ ਮਹਾਮਦਮਤੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਵੀਰ, ਲੱਖ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਨਿਸ਼ਚੇ ਉੱਤੇ ਡਿੱਠਾ ਰਿਹਾ।
ਜਿਤ੍ਵਾ ਪੈਸ਼ਾਚਕਾਨ੍ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾਨ੍ਕृष੍ਣੋਤ੍ਸਵਮਕਾਰਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਿਸ਼ਾਚਾਂ ਤੇ ਮਲੇਛਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਮੇਲਾ ਮਨਾਇਆ।
ਪਿਤੁਸ੍ਤੁਲ੍ਯਂ ਕृਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕਾਲਭੋਜਃ ਸੁਤੋऽਭਵਤ੍
ਕਾਲਭੋਜ, ਉਹਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਵਾਂਗ ਹੀ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਸ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੈਤृਕਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਵੈष੍ਣਵੀਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਾਗਮਤ੍ ।। 3.4.3.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਉ-ਦਾਦਿਆਂ ਦੀ ਥਾਂ ਛੱਡ ਕੇ ਵੈਸ਼ਨਵੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਸਾ ਤਦਾ ਦੇਵੀ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਵੈ ਪੁਰੀਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਨਗਰ ਵਸਾਇਆ।
ਤਤ੍ਰੋष੍ਯ ਨृਪਤਿਰ੍ਧੀਮਾਨ੍ਦਸ਼ਾਬ੍ਦਂ ਰਾਜ੍ਯਮਾਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਉਥੇ, ਉਹ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਰਾਜਾ ਦਸ ਸਾਲ ਰਿਹਾ ਤੇ ਰਾਜ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਜਯਃ ਪਿਤਰੌ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਂਗਾਕੂਲਮੁਪਾਯਯੌ
ਪ੍ਰਜਯਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਗਿਆ।
ਕਨ੍ਯਾ ਮੂਰ੍ਤਿਮਯੀ ਦੇਵੀ ਵੇਣੁਵਾਦਨਤਤ੍ਪਰਾ
ਇੱਕ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਦੇਵੀ ਦਾ ਰੂਪ ਸੀ, ਬਾਂਸਰੀ ਵਜਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹੀ।
ਕਿਨ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਭੂਪਸੁਤ ਤ੍ਵਯਾ ਚਾਰਾਧਿਤਾ ਸ਼ਿਵਾ
ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਤੂੰ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਸ਼ਿਵਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ?
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਹੋਵਾਚ ਕੁਮਾਰਿ ਮਧੁਰਸ੍ਵਰੇ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਾ ਦੇਵੀ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਹਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਘੋੜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਭੂਪੋ ਹਯਮਾਰੁਹ੍ਯ ਨੇਤ੍ਰ ਆਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਚਾਯਯੌ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਢੱਕ ਕੇ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਤਤੋਨੁਪ੍ਰਯਯੌ ਪੂਰ੍ਵਮਰ੍ਕਣੋ ਯਤ੍ਰ ਪਕ੍ਸ਼ਿਰਾਟ੍
ਫਿਰ ਮਰਕਣਾ, ਜੋ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਉਥੇ ਅੱਗੇ ਵਧ ਗਿਆ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਨਗਰਂ ਰਮ੍ਯਂ ਕਨ੍ਯਾਯਾ ਰਚਿਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ 3.4.3.
ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਹਿਰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਕੁੜੀ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਈਸ਼ਸਰਿਤਾ ਪੂਰ੍ਵੇ ਪਕ੍ਸ਼ੀ ਸ ਮਰ੍ਕਣਃ
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ ਸੀ ਤੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮਰਕਣਾ ਪੰਛੀ ਸੀ।
ਦਸ਼ਵਰ੍षਂ ਚ ਤੇਨੈਵ ਜਯਪਾਲੇਨ ਵੈ ਪਦਮ੍
ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਜਯਪਾਲ ਨੇ ਦੱਸ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।