ਤਤਸ਼੍ਚਾਨਂਦ ਦੇਵੋ ਹਿ ਜਾਤਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼ੁਭਾਨਨਃ
ਫਿਰ ਆਨੰਦਦੇਵ ਜੰਮਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸੁਭਾਵਲਾ ਸੀ।
ਤਤ੍ਸੁਤੇਨ ਪਿਤੁਸ੍ਤੁਲ੍ਯਂ ਕृਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਮਹੀਤਲੇ
ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਓ ਵਾਂਗ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਅਨਂਗਪਾਲਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਂ ਵੈ ਕੀਰ੍ਤਿਮਾਲਿਨੀਮ੍
ਅਨੰਗਪਾਲ ਦਾ ਪੁੱਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਕੀਰਤਿਮਾਲਿਨੀ ਸੀ।
ਧੁਂਧੁਕਾਰਸ਼੍ਚ ਵੈ ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਮਥੁਰਾਰਾष੍ਟ੍ਰਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਧੁੰਧੁਕਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਮਹੀਰਾਜਸ੍ਤੁ ਬਲਵਾਂਸ੍ਤृਤੀਯੋ ਦੇਹਲੀਪਤਿਃ
ਮਹੀਰਾਜ ਤੀਜਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਉਹ ਦਿੱਲੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਚਪਹਾਨੇਸ਼੍ਚ ਸ ਕੁਲਂ ਛਾਯਯਿਤ੍ਵਾ ਦਿਵਂ ਯਯੌ
ਚਪਹਾਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਘਰਾਣਾ ਬਚਾ ਕੇ, ਅਖੀਰ ਅਕਾਸ ਵਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਮ੍ਲੇਚ੍ਛੈਸ਼੍ਚ ਭੁਕ੍ਤਵਤ੍ਯਸ੍ਤਾ ਬਭੂਬੁਰ੍ਵਰ੍ਣਸਂਕਰਾਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਮਿਲੇਛਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰਹਿ ਲਏ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਹੋ ਗਏ।
ਮੇਹਨਾ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਜਾਤੀਯਾ ਜਟ੍ਟਾ ਆਰ੍ਯਮਯਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਮੇਹਨਾ, ਜੋ ਮਿਲੇਛ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਉਹ ਜੱਟ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਆਰੀਏ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਦਾ ਕृष੍ਣਃ ਸ੍ਵਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੂਮਿਂ ਸ੍ਵਕਂ ਪਦਮ੍
ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜੋ ਆਪ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਪਣਾ ਥਾਂ ਛੱਡ ਗਿਆ,
ਦਿਵ੍ਯਂ ਵृਨ੍ਦਾਵਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਯੌ ਭੂਤਲੇ ਤਦਾ
ਉਹ ਫਿਰ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੀ।
ਸ੍ਥਿਤਾ ਦ੍ਵੀਪੇषੁ ਵੈ ਨਾਨਾ ਮਨੁਜਾ ਵੇਦਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਕਈ ਲੋਕ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਭਗਤ ਸਨ, ਟਾਪੂਆਂ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਸਨ।
ਅष੍ਟषष੍ਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ, ਅਠਾਹਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ,
षष੍ਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦ੍ਵੀਪਰਾਜ੍ਯਮਚੀਕਰਤ੍
ਛੇਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਟਾਪੂਆਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਭਾਰਤੇ ਵਰ੍षੇ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਯਾ ਕਲਿਰਾਯਯੌ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਾਰਤ ਦੇਸ ਵਿਚ ਮਿਲੇਛਾਂ ਰਾਹੀਂ ਕਲਿਯੁਗ ਆ ਗਿਆ।
ਭਯਭੀਤਸ੍ਤ੍ਵਰਾਵਿष੍ਟੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਯਸ਼ਸ੍ਕਰਃ
ਡਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ, ਉਸ ਨੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਵਧਾਈ।
ਤਤੋ ਵਰ੍षਸ਼ਤਾਬ੍ਦਾਂਤੇ ਸਂਤੁष੍ਟੋ ਰਵਿਰਾਗਤਃ
ਫਿਰ, ਸੌ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਤੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸੂਰਜ ਆ ਗਿਆ।
ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍षਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਚਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੇ ਚਾਰ ਸੌ ਸਾਲ,
ਸਂਪਨ੍ਨਂ ਭਾਰਤਂ ਵਰ੍षਂ ਤਦਾ ਜਾਤਂ ਸਮਂਤਤਃ । ।।। 3.4.3.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਭਾਰਤ ਦੇਸ ਹਰ ਪਾਸੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਹਸ੍ਰਾਬ੍ਦਕਲੌ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦੇਵਰਾਟ੍ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਜਦੋਂ ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਏ, ਤਾਂ ਮਹਿੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਆਪ ਆਇਆ।
ਆਰ੍ਯਾਵਤੀ ਦੇਵਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਤਤ੍ਕਰਂ ਚਾਗ੍ਰਹੀਨ੍ਮੁਦਾ
ਆਰਿਆਵਤੀ, ਜੋ ਦੇਵੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ।
ਮਿਸ਼੍ਰਦੇਸ਼ੋਦ੍ਭਵਾਨ੍ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾਨ੍ਵਸ਼ੀਕृਤ੍ਯਾਯੁਤਂ ਮੁਦਾ
ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਮਲੇਛਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ।
ਨष੍ਟਾਯਾਂ ਸਪ੍ਤਪੁਰ੍ਯਾਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਵਰ੍ਤਂ ਮਹੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਦੋਂ ਸੱਤ ਸ਼ਹਿਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਹਮਾਵਰਤ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਪੁਤ੍ਰਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਮਾਹੂਯ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਤਪੋਧਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੁਕਲ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਤਪਸਵੀ ਸੀ, ਸੱਦ ਲਿਆ।
ਨਵਪੁਤ੍ਰਾਁਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ਿष੍ਯਾਨ੍ਮਨੁਧਰ੍ਮਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨੌ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਚੇਲਿਆਂ ਅਤੇ ਮਨੂ ਦੇ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਵੀ ਸੱਦ ਲਿਆ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲੋਪਿ ਰੈਵਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਚ੍ਚਿਦਾਨਂਦਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਸ਼ੁਕਲ ਨੇ ਰੈਵਤ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਜੋ ਸੱਚ, ਚੇਤਨਾ ਤੇ ਆਨੰਦ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਤਦਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਗਵਾਨ੍ਦ੍ਵਾਰ ਕਾਨਾਯਕੋ ਬਲੀ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਦੁਆਰਕਾ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮੁਖੀ ਸਨ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ।
ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਦਿਵ੍ਯਸ਼ੋਭਾਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੁਆਰਕਾ, ਜੋ ਦਿਵਯ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਵਿਖਾਈ।
ਅਗ੍ਨਿਦ੍ਵਾਰੇਣ ਪ੍ਰਯਯੌ ਸ ਸ਼ੁਕ੍ਲੋऽਰ੍ਬੁਦਪਰ੍ਵਤੇ 3.4.3.
ਸ਼ੁਕਲ ਅੱਗ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਰਾਹੀਂ ਅਰਬੁਦ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਹਰੇਸ਼੍ਚ ਕृਪਯਾ ਹਿ ਸਃ
ਹਰਿ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਦੁਆਰਕਾ ਬਣਵਾਈ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਭਾਰਤੇ ਵਰ੍षੇ ਦਸ਼ਾਬ੍ਦਂ ਕृਤਵਾਨ੍ਪਦਮ੍
ਭਾਰਤ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਸਾਲ ਲਈ ਆਪਣਾ ਅਸਥਾਨ ਬਣਾਇਆ।