ਕੇਸ਼ੇषੁ ਚ ਮਹੀਰਾਜਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤਰਸਾ ਬਲੀ
ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਕੇਸਾਂ ਵਿਚੋਂ ਫੜ ਲਿਆ।
ਤਦਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਵੈ ਸ਼ਮ੍ਭੁਰਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਨृਪਤਿਂ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਮੈਲੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ।
ਆਹ੍ਲਾਦਃ ਕਲਿਨਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਕਦਲੀਵਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਆਹਲਾਦ ਕਲਿਜੁਗ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵਧੀਆ ਕੇਲਿਆਂ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿਚ ਗਿਆ।
ਤਥਾਭੂਤਂ ਚ ਰਾਮਾਂਸ਼ਂ ਕਲਿਰ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਕਲਿਜੁਗ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਉਹੋ ਜਿਹੇ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਸ ਵੈ ਬਲਿਰ੍ਦੈਤ੍ਯਰਾਜੋऽਯੁਤੈਃ ਸਹ ਵਿਨਿਰ੍ਗਤਃ
ਫਿਰ ਬਲੀ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਕਲ ਪਿਆ।
ਗਚ੍ਛ ਵੀਰ ਬਲੈਸ੍ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਨਿਸ਼ਾਯਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਮਯਾ
ਹੇ ਵੀਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਚਲ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯ षੋਡਸ਼ਾਬ੍ਦਾਂਤਰੇ ਗਤੇ 3.3.32.
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਲੰਘ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ—
ਮਹੀਰਾਜਸੁਤਾਞ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਸਮਾਹੂਯ ਮਹਾਵਤੀਮ੍
ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਸਭਾ ਬੁਲਾਈ।
ਲਿਂਗਾਰ੍ਥਂ ਕृਤਵਾਨ੍ਯਤ੍ਨਂ ਸ ਨृਪਃ ਕੀਰ੍ਤਿਸਾਗਰੇ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮਾਣ-ਯਸ਼ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਸੀ, ਲਿੰਗ ਲਈ ਜਤਨ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਲਕ੍ਸ਼ਚਂਡੀਂ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਪਰਮਾਨਂਦਮਾਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਲੱਖ ਚੰਡੀਆਂ ਦੇ ਜਗ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾ ਲਈ।
ਨਿਰਾਹਾਰੋ ਯਤਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਮृਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਪੁਰਂ ਯਯੌ
ਉਹ ਜਤੀ ਬਣ ਕੇ ਤੇ ਭੋਜਨ ਛੱਡ ਕੇ ਜਦੋਂ ਮਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸੁਰਗ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਸਪ੍ਤਾਹੋਰਾਤ੍ਰਮਾਤ੍ਰੇਣ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਰਾਜਵਸ਼ਂ ਗਤਃ
ਸਿਰਫ਼ ਸੱਤ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਹ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਤਦਾ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਸ੍ਸਹੋਡ੍ਡੀਨੋ ਨਿਰ੍ਬਂਧਨਮਥਾਕਰੋਤ੍ ਕ੍ਸ਼ੁਰਪ੍ਰੇਣ ਚ ਬਾਣੇਨ ਹਤ੍ਵਾ ਵਹ੍ਨੌ ਦਦਾਹ ਵੈ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਹੋੜੀ ਦਾ ਮਲੇਛ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਦੇ, ਉੱਤੇ ਕਲੇਵਰ ਤੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਦ੍ਯੁਨ੍ਮਾਲਾਂ ਸ ਚ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛੋ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚ ਧਨਂ ਬਹੁ
ਉਹ ਮਲੇਛ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੀ ਮਾਲਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਧਨ ਲੈ ਗਿਆ।
ਸੂਰ੍ਯਚਂਦ੍ਰਾਨ੍ਵਯਾਖ੍ਯਾਨਂ ਤਨ੍ਮਯਾ ਕਥਿਤਂ ਤਵ
ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੁਣਾਈ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ਾਲਾਯਾਂ ਪੁਨਰ੍ਗਤ੍ਵਾ ਵੈਤਾਲੇਨ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਵਾਪਸ ਜਾ ਕੇ, ਵੈਤਾਲ ਨੇ ਇਹ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ।
ਤਨ੍ਮਯਾ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਹृषੀਕੋਤ੍ਤਮਪੁਣ੍ਯਦਮ੍
ਇਹ ਸਾਰਾ ਮੈਂ ਸੁਣਾਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕਾ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨੈਮਿषਾਰਣ੍ਯਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸ਼੍ਰਾਵਯਿष੍ਯਤਿ ਵੈ ਕਥਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਨੈਮੀਸ਼ਾਰਣ ਆ ਪਹੁੰਚੇਗਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਹਾਣੀ ਜ਼ਰੂਰ ਸੁਣਾਵੇਗਾ।
ਤਾਨਿ ਚੋਪਪੁਰਾਣਾਨਿ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਕਲੌ ਯੁਗੇ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਉਪਪੁਰਾਣ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣਗੇ।
ਸਾਰਭੂਤਸ਼੍ਚ ਕਥਿਤਂ ਇਤਿਹਾਸਸਮੁਚ੍ਚਯਃ
ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਦਾ ਨچੋੜ ਵੀ ਮੈਂ ਸੁਣਾਇਆ ਹੈ।
ਵਿਕ੍ਰਮਾਖ੍ਯਾਨਕਾਲਾਂਤੇऽਵਤਾਰਃ ਕਲਯਾ ਹਰੇਃ
ਵਿਕਰਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਕਾਲ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹਰੀ ਦਾ ਅਵਤਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਕਥਾਂ ਭਗਵਾਨ੍ਸੂਤੋ ਨੈਮਿषਾਰਣ੍ਯਮਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਕਹਾਣੀ ਭਗਵਾਨ ਸੂਤ, ਨੈਮੀਸ਼ਾਰਣ ਵਿਚ ਟਿਕ ਕੇ, ਸੁਣਾਵੇਗਾ।
ਯਤ੍ਤਨ੍ਮਯਾ ਚ ਕਥਿਤਂ ਹषੀਕੋਤ੍ਤਮ ਤੇ ਮੁਦਾ
ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਸੁਣਾਇਆ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕਾ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਸੂਤਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਗਮਿष੍ਯਂਤਿ ਨੈਮਿषਾਰਣ੍ਯਵਾਸਿਨਃ 3.4.1.
ਨੈਮੀਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਵਸਨੀਕ ਸੂਤ ਦੇ ਕੋਲ ਆਉਣਗੇ।
ਇਦਾਨੀਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਤੇषਾਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ਕੁਲਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਤਰਤੀਬ ਨਾਲ ਸੁਣਾਂ।
ਚਤੁਰ੍ਣਾਂ ਵਹ੍ਨਿਜਾਤਾਨਾਂ ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਹਿ ਨਃ
ਸਾਨੂੰ ਚਾਰ ਅੱਗ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਹੋਏਆਂ ਬਾਰੇ ਵੱਡੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਵਂਸ਼ਨृਪਾਣਾਂ ਚ ਚਰਿਤ੍ਰਂ ਸ਼ृਣੁ ਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍
ਅੱਗ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਨੂੰ ਤਫ਼ਸੀਲ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਪ੍ਰਮਰਸ਼੍ਚ ਮਹੀਪਾਲੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਿਸ਼ਮਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਪ੍ਰਮਰ ਨਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਨਿਵਾਸਂ ਕृਤਵਾਨ੍ਰਾਜਾ ਸਾਮਵੇਦਪਰੋ ਬਲੀ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸਾਮ ਵੇਦ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਆਪਣਾ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤ੍ਰਿਵਰ੍षਂ ਚ ਕृਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਦੇਵਾਪਿਸ੍ਤਨਯੋऽਭਵਤ੍ ਪਿਤੁਸ੍ਤੁਲ੍ਯਂ ਕृਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸ਼ृਣੁ ਤਤ੍ਕਾਰਣਂ ਮੁਨੇ
ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ ਤੇ ਦੇਵਾਪੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਓ ਵਾਂਗ ਹੀ ਰਾਜ ਚਲਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਹੇ ਮੁਨੀ, ਹੁਣ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੁਣ।